Tibetan
་སྨྲས་པའི་དོན་ཉན་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་བརྡ་ཕྲད་པ་ཙམ་ནི་བརྡ་ཕྲད་པའོ། །སྨྲ་བ་པོའི་ཁ་དེ་ནས་རྐན་དང་མཆུ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་སྦྱོར་བས་སྒྲ་འབྱུང་བའི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་སྨྲས་བའི་དོན་ཉན་པ་པོས་གོ་བར་བྱ་བ་ཉིད་འབྱུང་བ་དེ་བརྡ་ཕྲད་པ་ན་མཐའ་སྟེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡི་གེ་དང་པོ་བརྗོད་པའི་དུས་ན་ཉན་པ་པོས་དོན་དེ་བརྡ་ཕྲད་ན་དེ་ཉིད་དངོས་གཞིའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའོ། །ཕྱིས་གང་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ལྟུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་ཏེ་རྩོལ་བའི་རྩོམ་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པའི་དོན་སྨྲས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དངོས་གཞིའི་དབང་དུ་བྱས་བརྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་རྣ་རུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལ་བསྙེགས་སོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་གཞིའི་དོན་གྱི་ཚིག་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ། དངོས་གཞིའི་དོན་གྱི་ཚིག་དང་སྦྱར་བ་འཁྲིག་པ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་རྨའི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་སྨྲས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྲུ་ཁྱོད་ཀྱི་རྨའི་སྒོ་གསུམ་པོ་དག་ལེགས་པར་འདོད་པ་དང༌། ལེགས་པར་གནས་པ་དང། ལེགས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་མོད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དོན་དེ་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་སྨྲས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྦྱོར་བ་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་གིས་དངོས་གཞིའི་དབང་དུ་བྱས་བརྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རྣ་རུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བྱེད་པར་དངོས་གཞིའི་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་ཚིག་རྗོད་པར་བྱེད་ན་ཚིག་དེ་ནི་སྦྱོར་བ་ཉིད་དེ་སྦོམ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟར་དངོས་གཞིའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚིག་རྗོད་པར་མི་བྱེད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཚིག་དེ་སྦྱོར་བར་གྱུར་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པར་བསལ་བའི་ཕྱིར་མདོ་འདི་བྱས་སོ། །རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རྣ་རུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ལ་ནི་དེ་ནི་དངོས་གཞི་དང་ འབྲེལ་བའི་དོན་འདི་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་དེ་དག་ཡོད་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །བསྔགས་པ་དང་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གསོལ་བ་དང༌། ཉེ་བར་གསོལ་བ་དང༌། འདྲི་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་དང༌། གཤེ་བ་དང༌། ཕྱིར་སྨྲ་བསྒྲུབ་པ་དག་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྔགས་པ་ལ་སོགས་པའི
Chinese
仅仅是所说之义在听者心中产生理解，这便是理解。说话者从口中，通过嘴唇等器官的活动发出声音，所说的文字等内容能被听者理解，这便是理解的终点，是圆满和最终的意思。这里这样说明：如果第一个字说出时，听者就理解了其含义，那么这就是根本的过失。之后所说的任何微小的堕落都属于这一类，因为它们都属于同一次努力。说了与此相关的内容，就不是非结合，为了说明这一点，用“那”这个词来指代根本，并与“百”和“耳”等词语相联系。“与此相关的内容”中的“相关”是指与根本意义的词语相关联，即与根本意义的词语结合，具有淫秽的性质。其含义是指伤口等。说了这些，例如，如果说：“你的三个伤口都很好，都很好地存在，都变得很好”，这就是说了那个意思。说了这些就不是非结合，而是结合本身。这里这样说明：如果比丘使用“百”和“耳”等词语来指代根本，并说出与根本意义相关的词语，那么这些词语就是结合本身，是粗大的意思。如果不说与根本相关的词语，那么为什么这些词语会变成结合呢？为了消除这种疑惑，所以说了这个经。说出“百”和“耳”等词语，毫无疑问，这本身就是与根本相关的意义产生的结合。赞叹和非赞叹，祈求和接近祈求，询问和完全询问，陈述和愿望，责骂和反驳等，都没有区别。赞叹等
English
The mere fact that the meaning of what is said is understood in the mind of the listener is understanding. When the speaker's mouth, through the actions of the lips and other organs, produces sounds, and the content of what is said, such as letters, is understood by the listener, that is the end of understanding, meaning complete and ultimate. This is explained as follows: If, at the moment the first letter is uttered, the listener understands its meaning, then that itself is the fundamental fault. Any subsequent minor transgressions all belong to this category, because they are all part of the same effort. Saying something related to this is not non-union; to explain this, the word "that" is used to refer to the root, and is connected with words such as "hundred" and "ear." "Related to this" means related to the words of the fundamental meaning, that is, combined with the words of the fundamental meaning, having an obscene nature. Its meaning refers to wounds, etc. Saying these things, for example, if one says, "Your three wounds are all good, all exist well, all have become good," this is saying that meaning. Saying these things is not non-union, but union itself. This is explained as follows: If a monk uses words such as "hundred" and "ear" to refer to the root, and utters words related to the fundamental meaning, then those words are union itself, meaning coarse. If one does not speak words related to the root, then why would those words become union? To dispel this doubt, this sutra was spoken. Uttering words such as "hundred" and "ear," there is no doubt that this itself is the union that arises from the meaning related to the root. Praise and non-praise, supplication and near supplication, inquiry and complete inquiry, statement and wish, rebuke and rebuttal, etc., are no different. Praise, etc.