Tibetan
་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རྣམ་པ་གཉི་ག་ཡང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་མ་ཐོབ་པར་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲས་ན་ནི་ཕམ་བར་འགྱུར་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །འདིར་དེའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཐོབ་པར་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་བ་ནི་སྦོམ་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པ་དང༌། རྣམ་པར་གནོན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་འདིར་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་ པར་གནོན་པ་བཟུང་སྟེ། དེ་བས་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པ་དེ་མ་ཐོབ་པར་བདག་ཉིད་དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྟོན་ན་སྦོམ་པོའོ། །དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ན་དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མ་སྨྲས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ལ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་དེ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །མིའི་ཆོས་བླ་མ་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཆོས་སྟན་ཁྲ་བོ་བཀྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཆོས་དེ་དེ་ལ་ཡོད་པ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མ་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིའི་ཆོས་བླ་མ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་མ་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྨྲས་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་གནག་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་མི་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པས་མི་འཚོ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཆོས་དེ་དང་བདག་ཉིད་ལྡན་པར་སྟོན་ན། དགེ་སློང་དེས་བདག་ཉིད་མིའི་ཆོས་བླ་མ་དང་མི་ལྡན་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱི། འདི་ལྟར་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གྲོང་མེད་པའི་དགོན་པའི་གནས་ཤིག་ན་གནས་ཤིང་ངེ་ན་དེ་དག་ལ
Chinese
又分两种，即“信解作意”，如无量等；以及“如实作意”，如无常想等。要知道，这两种三摩地都包含在从修习中产生的不退转中。如果未获得这些，就改变观念而说，则会被判为失败。在此，未获得其理由就改变观念而说，是就粗略而言而安立的。其理由是指执持自相，即在欲界中行事的听闻和从思惟中产生的智慧。这也有两种，即调伏烦恼和非调伏烦恼。在此，是取调伏烦恼。因此，奢摩他的理由，即执持自相，在欲界中行事的听闻和从思惟中产生的智慧，以不净等为对境，如果未获得调伏烦恼，就改变观念而显示自己具有该调伏烦恼，则是粗略的。如果说具有该调伏烦恼的法性，那么就等于没有说具有该调伏烦恼。所谓“说具有该调伏烦恼的法性”，是指谁拥有殊胜的人法，谁就具有该调伏烦恼。具有殊胜人法，即具有入流等，他的法，如获得花色坐垫等法，那个人拥有该法，就是具有该调伏烦恼的法性。它的事物就是具有该调伏烦恼的法性本身。说什么就是说具有该调伏烦恼的法性本身。说具有该调伏烦恼的法性本身，并不是没有说具有该调伏烦恼，而是没有说不具有殊胜的人法，而是说了。如此宣说：如果比丘显示自己具有被称为入流等法的，非人等不生活等任何法，那么该比丘并不是显示自己不具有殊胜的人法，而是仅仅如此显示而已。因此，经典说，众多比丘住在无人村的寺庙处，
English
Again, there are two types: "faith-based attention," such as the immeasurable ones; and "truth-based attention," such as the perception of impermanence. It should be understood that both of these samadhis are included in the non-regression that arises from cultivation. If one does not attain these and speaks by changing one's perception, then one will be judged as defeated. Here, speaking by changing one's perception without having attained its reason is established in terms of grossness. The reason for this is holding one's own characteristic, that is, hearing that acts in the desire realm and the wisdom that arises from thinking. This also has two types: subduing afflictions and not subduing afflictions. Here, it is taking subduing afflictions. Therefore, the reason for shamatha, that is, holding one's own characteristic, hearing that acts in the desire realm and the wisdom that arises from thinking, with ugliness and so on as the object, if one does not attain subduing afflictions, then showing oneself as possessing that subduing affliction by changing one's perception is gross. If one speaks of the nature of having that, then it is the same as not speaking of having that. The so-called "speaking of the nature of having that" refers to whoever possesses the superior human dharma, that person has that. Having the superior human dharma, that is, having the stream-enterer and so on, his dharma, such as obtaining the dharma of having a variegated cushion and so on, that person possesses that dharma, that is the nature of having that. Its object is the nature of having that itself. Whatever is said is speaking of the nature of having that itself. Speaking of the nature of having that itself is not not speaking of having that, but it is not not speaking of not having the superior human dharma, but it is only speaking. Thus it is taught: If a monk shows himself as possessing any dharma that is called the dharma of stream-enterer and so on, such as not living by non-humans and so on, then that monk is not showing himself as not having the superior human dharma, but is only showing in this way. Therefore, the scriptures say that many monks dwell in a monastery in a village without people,
Tibetan
་མི་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་འཚེ་བ་ན། དེ་ན་དགེ་སློང་གང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཡིན་པ་དེ་ན་མི་མ་ཡིན་པ་བདག་གིས་འཚེ་བར་མི་བྱེད་ནས། དགེ་སློང་གིས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཅིང་བཟོད་པ་དང༌། འདོད་པ་དང་བློ་གྲོས་དང་རྟོག་པ་དང་ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་བདག་ཀྱང་གྲོང་མེད་པའི་དགོན་པའི་གནས་ཏེ། དེ་ན་བདག་ལ་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་འཚེ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་ དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་མགྲོན་དུ་བོས་ཏེ་ཟ་བར་བྱེད་ཅིང་དེ་ན་དེ་དག་ལ་སྟན་ཁྲ་བོ་ཉེ་བར་བཀྲ་བ་དག་བཤམས་ཤིང་དེ་ན་དགེ་སློང་གང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་ན་སྟན་ཁྲ་བོ་ཉེ་བར་བཀྲ་བ་དག་ཤོམ་པར་བྱེད་ནས། དགེ་སློང་གིས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཅིང་བཟོད་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། བློ་གྲོས་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་བདག་ཀྱང་ཁྱིམ་དེར་མགྲོན་དུ་བོས་ཤིང་ཟོས་ཏེ། དེ་ན་བདག་ལ་ཡང་སྟན་ཁྲ་བོ་ཉེ་བར་བཀྲ་བ་དག་ཤོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དགེ་སློང་གང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པར་གྲགས་པ་དེ་དང་བདག་ཉིད་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་རང་གི་བསམ་པ་གཞན་ལ་སྦྱོར་ཞིང་སྟོན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་གང་གིས་ལྷ་དག་མཐོང་བ་དང༌། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སློང་དེ་ཡོང་དོ་ཞེས་གང་གི་ཚེ་རང་གིས་བསམ་པར་བྱས་ལ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་གཞན་ལ་སྦྱོར་ཞིང་འདོགས་པར་བྱེད་ན་སྦོམ་པོ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་བསམ་པ་གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་གང་གཞན་ལ་བསྟན་པའི་སྦྱོར་བས་བདག་ཉིད་མིའི་ཆོས་བླ་མ་དང་ལྡན་པར་སྟོན་པར་འདོད་ཅིང་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སློང་གང་གིས་ལྷ་དག་མཐོང་བ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་ལ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ལ་སྟོན་ཅིང་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན་རང་ཉིད་དང་སྦྱར་བའི་བསམ་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གཞན་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་གཞན་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ། བདག་ཉིད་ལ་ཡང་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན་ཅི་དེ་ལ་ཡང་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ཉིད་ལྟ་བུར་འགྱུར་རམ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རང་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་ག
Chinese
如果非人作祟，那么比丘从入流果到阿罗汉之间，如果非人不来作祟，比丘就改变想法和忍耐，以及欲望、智慧、思虑和见解，这样说：我也是没有村落的寂静处，因此非人们不会来侵扰我，这样说就会犯堕罪。同样，像这样， 很多比丘被邀请到各家各户去吃饭，在那里为他们铺设色彩鲜艳的坐垫，如果比丘从入流果到阿罗汉之间，在那里铺设色彩鲜艳的坐垫，比丘就改变想法和忍耐，以及欲望、智慧、思虑和见解，这样说：我也被邀请到那家吃饭，在那里也为我铺设色彩鲜艳的坐垫，这样说就会犯堕罪。因此，凡是比丘与被称为入流果等任何法结合，就会犯堕罪。说“那有啊”，把自己的想法加于他人并显示出来，就是说，如果比丘见到天神，或者天神们也见到他等等，当比丘自己这样想，并把“那有啊”加于他人并附加时，只会犯僧残罪，因为那是把自己的想法显示给他人。这样教导说：如果比丘想通过向他人显示的结合，来显示自己具有超人的法，并且这样说：见到天神的比丘，那有啊，也以那种方式向他人显示和附加，即使有与自己结合的想法，但因为是向他人显示，所以会犯僧残罪。如果说“那有啊”是向他人显示，那么如果也与自己紧密结合，是否也会像向他人显示一样呢？为了消除这种疑虑，说了“不是紧密结合”，是加在“自己”上的。如果
English
If non-humans harass, then a monk who is from Stream-enterer to Arhat, if non-humans do not harass him, the monk changes his perception and forbearance, as well as desire, wisdom, thought, and view, saying: I am also in a solitary place without villages, therefore non-humans will not harass me, saying this will result in defeat. Similarly, like this, Many monks are invited to eat in various households, and there they are provided with brightly colored cushions. If a monk who is from Stream-enterer to Arhat, there brightly colored cushions are prepared for him, the monk changes his perception and forbearance, as well as desire, wisdom, thought, and view, saying: I was also invited to eat in that house, and there brightly colored cushions were prepared for me, saying this will result in defeat. Therefore, any monk who associates himself with any Dharma known as Stream-enterer, etc., will incur defeat. Saying "That exists," attributing one's own thoughts to others and revealing them, that is to say, if a monk sees gods, or the gods also see him, etc., when the monk thinks this himself and attributes "That exists" to others and attaches it, it will only result in a Sanghavasesa offense, because it is revealing one's own thoughts to others. This is taught: If a monk wants to show himself to possess superior human qualities through association that is shown to others, and says: The monk who sees gods, that exists, and also shows and attaches it to others in that way, even if there is a thought combined with oneself, it will result in a Sanghavasesa offense because it is shown to others. If saying "That exists" is showing it to others, then if it is also closely associated with oneself, will it also become like showing it to others? To dispel this doubt, it is said, "It is not closely associated," it is added to "oneself." If