Tibetan
མས་ཅད་ཀྱིའོ། །གྲོགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ངལ་སོར་གཞུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སྣོད་སྦྱར་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་ངལ་བ་དེ་ལས་སྣོད་སྤྱད་ལུས་ལ་ཁྱེར་བ་དག་ལ་བླང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་མི་ནུས་ལ། ཟན་དང་སྐོམ་གྱི་དུས་སུ་མ་ཡིན་ན་ནི། ལྷུང་བཟེད་བཀྲུ་བ་དང་བྱུག་རིས་གཞག་པ་དང་བྱིན་ལེན་དད་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ངལ་བ་དེ་གྲོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་སུ་ ཕྱིན་པར་མྱུར་དུ་འགྲོ་མི་ནུས་ལ་ཟན་དང་སྐོམ་གྱི་དུས་སུ་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་འོང་མི་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོང་ནུས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་གྲོགས་ཀྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་སོང་སྟེ། དེའི་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུ་བར་བྱ། བྱུག་རིས་གཞག་པ་བཀད་སར་ཆུས་བྱུགས་ཏེ། རེའུ་ཆུང་བྲི་བར་བྱ། ཟས་ཀྱི་བྱིན་ལེན་བྱ། འོངས་སམ་མ་འོངས་པ་བརྟག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དུས་སུ་ན་ཁྱེར་ཏེ་བསུ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྟེ་དགེ་སློང་ངལ་བ་དེ་ཟན་དང་སྐོམ་གྱི་དུས་སུ་ཡང་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་འོང་མི་ནུས་ན། དེའི་ཕྱིར་གྲོགས་དེས་དེའི་ཟན་དང་སྐོམ་ཁྱེར་ཏེ་དེ་བསུ་བར་བྱའོ། །འདིར་ཕྱིར་དྲོ་ཡིན་ན་ནི་སྐོམ་ཁྱེར་ཏེ་བསུ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །གསོད་པའི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསོད་པའི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་རྫོགས་སོ།། །། ད་ནི་གསོད་པའི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། མིའི་འགྲོ་པ་པའི་ལག་པ་གཅོད་ན་སྦོམ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་གསད་པའི་བསམ་པས་ལག་པ་གཅོད་ན་དེ་སྦོམ་པོའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ནི་མི་རིགས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ནས་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་སྦོམ་པོར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ལག་པ་གཅད་པ་ཙམ་གྱི་བསམ་པས་ལག་པ་གཅོད་ན་དེ་ལ་སྦོམ་པོར་གཞག་གོ །ནགས་མེས་གཏོང་བ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྤོམ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།། ནགས་དགོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ནི་ནགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེར་མེ་གཏོང་ན་སྦོམ་པོའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཕྱོགས་གསུམ་དུ་བཞེད་དེ། སྲོག་ཆགས་ཡོད་པར་བཞེད་པའི་ཕྱོགས་དང༌། དོགས་པའི་ཕྱོགས་དང༌། མེད་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལ་སྲོག་ཆགས་ཡོད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མང་བ་དང་ཉུང་བའི་བྱེ་བྲག་དག་གིས་སོ། །དེ་ལ་སྲོག་ཆགས་གསོད་པར་མ་བསམས་ཀྱང་སྤྱིར་སྲོག་ཆག
Chinese
一切都是为了（僧）众。 什么样的朋友呢？ 因此说“让他休息”，并将其与“期望”一词联系起来。 “应该接受准备好的容器”的意思是：应该从疲惫的比丘那里拿走那些携带在身上的容器用具。 如果不能一起去住所，也不是在用餐和饮水的时间，那么应该洗钵、涂油、给予食物并检查是否回来，意思是：如果疲惫的比丘不能和朋友一起迅速去住所，也不是在用餐和饮水的时间去住所，如果能去，那么那时朋友应该迅速去寺庙，清洗他的钵，涂油，在空地上用水涂抹，画一个小图，给予食物，并检查是否回来。 如果到时间了，就拿着（食物）去迎接，意思是：如果疲惫的比丘在用餐和饮水的时间也不能去住所，因此，那位朋友应该拿着他的食物和饮料去迎接他。 在这里，如果是中午，就应该拿着饮料去迎接。 杀生的堕罪分别解释，名为杀生的堕罪分别解释的章节到此结束。 现在，为了总结从杀生的堕罪的琐碎章节中出现的内容，说了“如果砍断行人的手，是粗罪”，对此，有些人说：“如果以杀生的意图砍断手，那是粗罪”，这是不合逻辑的说法，因为在其他的堕罪行为中，已经说了粗罪。 因此，如果仅仅以砍断手的意图砍断手，那么就判定为粗罪。 “在森林里放火”也应与“粗罪”一词联系起来。 森林是指被称为森林的寺院区域，在那里放火是粗罪。 对此也有三种观点：认为有生物存在的区域，怀疑的区域，以及没有生物存在的区域。 其中，知道有生物存在的区域有两种情况：多和少的区别。 在那里，即使没有想到要杀死生物，但总的来说……
English
All is for the sake of the (monastic) community. What kind of friend? Therefore, it is said, "Let him rest," and it is connected to the word "hope." "One should take the prepared vessel" means: one should take from the tired monk those containers and utensils that are carried on the body. If one cannot go to the dwelling together, and it is not the time for food and drink, then one should wash the bowl, apply oil, give food, and check whether one returns, meaning: if the tired monk cannot quickly go to the dwelling with a friend, and it is not the time for food and drink to go to the dwelling, if one can go, then at that time the friend should quickly go to the temple, wash his bowl, apply oil, smear water on the empty ground, draw a small picture, give food, and check whether one returns. If it is time, one should take (food) to meet him, meaning: if the tired monk cannot go to the dwelling even at the time for food and drink, therefore, that friend should take his food and drink to meet him. Here, if it is noon, one should know to take a drink to meet him. The explanation of the pārājika of killing, the chapter called the explanation of the pārājika of killing, ends here. Now, in order to summarize what appears from the minor chapter of the pārājika of killing, it is said, "If one cuts off the hand of a pedestrian, it is a sthūlātyaya," to this, some say, "If one cuts off the hand with the intention of killing, it is a sthūlātyaya," this is an illogical statement, because in other acts of pārājika, sthūlātyaya has already been said. Therefore, if one cuts off the hand with the mere intention of cutting off the hand, then it is judged as a sthūlātyaya. "Setting fire to a forest" should also be connected to the word "sthūlātyaya." Forest refers to the temple area called forest, setting fire there is a sthūlātyaya. There are also three views on this: the area believed to have living beings, the area of doubt, and the area without living beings. Among them, the area known to have living beings has two aspects: the difference between many and few. There, even if one does not intend to kill living beings, but in general...
Tibetan
ས་མང་པོ་ཡོད་པའི་བློས་མེ་གཏོང་ན་སྦོམ་པོ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལ་གསོད་པའི་བསམ་པ་མེད་མོད་ ཀྱི། འོན་ཀྱང་དགོས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པས་ནགས་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དེས་སྲོག་ཆགས་ལ་མ་ལྟོས་པས་དེའི་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་དུ་མའི་ཡུལ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་ཆགས་ཉུང་དུ་ཡོད་པའི་བློས་མེ་གཏོང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ལྟུང་བ་གཞན་ཡིན་ཏེ། མི་ལ་སོགས་པ་གསད་པའི་བསམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་སྲོག་ཆགས་གསད་པའི་བསམ་པ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ན་ལྟུང་བའི་དངོས་གཞི་རྣམས་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་སྟེ། མིར་གྱུར་པ་བསད་ན་ནི་ཕམ་པར་རོ། །དུད་འགྲོ་བསད་ན་ནི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །འགྲོ་བ་གཞན་དུ་གཏོགས་པ་བསད་ན་ནི་སྦོམ་པོའོ། །དོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྐྲ་ཅན་འཚོང་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྦོམ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །མིའི་འགྲོ་བ་པ་འཚོང་ན་སྦོམ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིར་གཞུང་ནི་ཉེ་དགས་ཤ་ཟའི་བུ་གཅིག་བཟུང་སྟེ། བྲོ་གར་མཁན་ལ་བཙངས་པ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གིས་སྐྲ་ཅན་བཙོང་བར་མི་བྱའོ། །བྱེད་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བརྐུས་པ་དེ་བླའི་གྲར་འབུལ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྦོམ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གང་གིས་བརྐུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོམ་རྐུན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོམ་རྐུན་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་བླའི་གྲར་འབུལ་ནའོ། །གལ་ཏེ་བསད་པའི་བསམ་པ་དེ་ལ་ཡོད་ན་ནི་དེ་གྲུབ་པ་ན་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁན་མ་ཐོ་བར་འགྱུར་རོ། །གསོད་པའི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་སྐབས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསོད་པའི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་རྫོགས་སོ།། །། ད་ནི་གསོད་པའི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཞུ་བའི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། སྟོན་པས་བསྒོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་གསད་པར་བྱ་བ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། གསད་པའི་བསམ་པས་འདིར་འགྲོའོ། །དེར་སོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེས་ན་དགེ་སློང་གིས་གསོད་ པར་བྱེད་པ་ལ་གསད་པར་བྱ་བ་གསད་པའི་ཕྱིར་བསྒོ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གསོད་པར་བསམས་པས་བསད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེས་བསྟན་པས་དེས་བསད་པར་གྱུར་པ་ཕམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ
Chinese
如果因为心思而放火焚烧很多地方，是粗罪。就像这样，对于一切众生的处所，他并没有杀害的心思，然而因为顾及其他的需要而焚烧森林，他不顾及众生，因此对于众多众生的处所不顾及而行事。如果因为心思而放火焚烧少量众生的地方，则成为恶作，这是其他的堕落，因为没有杀害人等的心思。当有杀害众生的心思时，那时堕落的本体都如其自性般产生，如果杀害了人，则是他胜罪。如果杀害了畜生，则是堕罪。如果杀害了属于其他道者，则是粗罪。对于疑惑的方面，也同样如其自性般了知安立堕落。对于没有的方面，则没有堕落。贩卖毛发者，也应与粗罪相连。贩卖人道者，是粗罪的同义词。这里的教典是，近授者抓住了食肉的一个儿子，从卖给跳舞者开始，世尊开示说：比丘不应贩卖毛发者，如果贩卖，则成为粗罪等等，直到此处所说。如果将偷盗之物供养给首领，也应与粗罪相连。如果偷盗者，是指盗贼等。将盗贼等供养给他们的首领。如果他有杀害的心思，那么当他完成时，则如其自性般成为罪过。杀害的他胜罪是小事的场合，杀害的他胜罪从小事的场合产生完毕。现在，为了总结从杀害的他胜罪请求的场合产生，宣说“导师教导”。如果比丘指示应杀者，以杀害的心思说“去这里，去那里”，那么比丘对于应杀者，为了杀害而做了指示，即使因为他想杀而杀了，因为他指示了，他因此被杀，成为他胜罪的罪过。
English
If one sets fire with the intention of burning many places, it is a sthūlātyaya. Like this, regarding all the places of living beings, he does not have the thought of killing, but because he considers other needs, he burns the forest, he does not consider living beings, therefore he acts without considering the places of many living beings. If one sets fire with the intention of burning a small number of living beings, it becomes a duṣkṛta, this is another downfall, because there is no intention to kill humans and so on. When there is an intention to kill living beings, then the essence of the downfall arises as it is in its own nature. If one kills a human, it is a pārājika. If one kills an animal, it is a patayantika. If one kills someone belonging to another realm, it is a sthūlātyaya. Regarding the aspect of doubt, one should also understand that the downfall is established as it is in its own nature. Regarding the aspect of non-existence, there is no downfall. Selling a hairy person should also be connected with a sthūlātyaya. Selling a human being is synonymous with a sthūlātyaya. Here, the scripture is that a newly ordained person seized a son of a meat-eater, from selling him to a dancer onwards, the Blessed One taught: A bhikṣu should not sell a hairy person, if he sells, it becomes a sthūlātyaya, and so on, as it is said up to here. If one offers stolen goods to a leader, it should also be connected with a sthūlātyaya. If one steals, it refers to thieves and so on. Offering thieves and so on to their leader. If he has the intention to kill, then when he completes it, it becomes a fault as it is in its own nature. The pārājika of killing is the occasion of minor matters, the pārājika of killing arises from the occasion of minor matters is complete. Now, in order to summarize what arises from the occasion of requesting the pārājika of killing, it is said, "The teacher instructs." If a bhikṣu indicates someone who should be killed, saying with the intention of killing, "Go here, go there," then the bhikṣu has instructed someone who should be killed for the purpose of killing, even if he has killed because he wanted to kill, because he instructed, he was killed by him, it becomes the fault of a pārājika.