Tibetan
་རོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱའོ། །ནང་བར་སྔར་ལངས་ཏེ་སྒོ་དབྱེ་བ་དང་མར་མེའི་ཀོང་བུ་བསལ་བར་བྱའོ། །གཙུག་ལག་ཁང་ཅུ་ཆག་ཆག་དང་ཕྱག་དར་དང་ལྕི་བ་འཇམ་པོའི་བྱུག་པས་བསྐུ་བ་དག་ཀྱང་བྱའོ། །གཤང་བ་དང་གཅི་བའི་སྐྱབས་དག་སྦྱང་ངོ༌། །ས་ཕྱག་བ་དང་དུས་དང་མཐུན་པའི་ཆུ་དག་གཞག་པར་བྱའོ། །ཝའི་ཁ་དག་བསལ་ལོ། །སྟན་བཤམ་མོ། །དུས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་བདུག་སྤོས་དང་པོག་ཕོར་དག་ཉེ་བར་གཞག་གོ །གལ་ཏེ་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བསྒྲག་གོ །གལ་ཏེ་མི་ནུས་ན་སྨྲ་བ་པོ་ལ་བཅོལ་ལོ། །སྤྱི་བུངས་བཤམ་པ་གཎྜཱི་བརྡུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཚན་བསིལ་ཡབ་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་འདུག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ཉིད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱིས་འདུག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་གྲལ་རིམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས་གདན་ཆ་དབེན་པར་བརྟུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་གདན་ཆ་ཞེས་སྨོས་པས་ནི། འཇམ་པོ་དང་གོར་བུ་དང་པར་ཐང་ལ་སོགས་པ་དབེན་པར་བསྡུ་བའི་དོན་དུའོ། །ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་གཞི་དོར་རོ། །དུས་ཤེས་བྱ་སྟེ་མཆོད་རྟེན་དག་གི་ཕྱག་དར་བྱའོ། །ལྕི་བ་འཇམ་པོའི་བྱུག་པས་བསྐུའོ། འདུ་བའི་དུས་སུ་བཤམ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡོན་ཏན་གྱི་སྐབས་ཀྱི་བར་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟན་བཤམ་མོ། །དུས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་བདུག་སྤོས་དང་པོག་ཕོར་གཞག་གོ །གལ་ཏེ་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བསྒྲག་གོ །གལ་ཏེ་མི་ནུས་པ་པོ་ལ་བཅོལ་ལོ་ཞེས་ ཇི་སྐད་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ནུས་པ་ཉིད་ན་ཉི་མ་བརྗོད་པ་ཡང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མི་ནུས་ན་དགེ་སློང་གཞན་ལ་བཅོལ་ལོ། །དགོངས་ཀར་དུས་དང་མཐུན་པའི་ཆུས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་རྐང་པ་བཀྲུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མོའི་དུས་སུ་གང་ཞིག་མལ་ལ་བརྟག་པའི་དོན་དུ་དེའོ། །རྐང་པ་དག་བསྐུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་ཀར་བསྐུའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །མ་འདོད་ན་སྣུམ་དབུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་དག་རྐང་པ་དག་བསྐུ་བར་མི་འདོད་ན་སྣུམ་དབུལ་བར་བྱའོ། །དེའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཐ་མར་འོས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གནས་པ་དེའི་འོ། །མགུ་བར་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་འདིའི་ཐ་མར་འོས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། འདུག་པ་ལ་ཐ་མར་འོས་པའི་ཆོ་ག་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་རྩོམ
Chinese
应当心中想像是这样的。早上早起打开门，清理灯盏。也要打扫寺庙，擦拭灰尘，用柔软的油擦拭。清理大小便的地方。放置扫帚和符合时令的水。清除蜘蛛网。铺设座位。应当知道时间，放置香和水碗。如果自己有能力，就正确地宣扬导师的功德。如果不能，就委托给说话的人。陈设公共物品，敲击犍椎。如果比丘们感到寒冷，就扇风。这些包括坐等行为，是所有受具足戒者的终结，之所以说这两者包括坐等行为，是为了显示其顺序。做了食物的事情后，在隐蔽的地方整理坐垫，这里提到坐垫，是为了将柔软的、圆形的、方形的等物品收集到隐蔽的地方。丢弃钵的底座。应当知道时间，清扫佛塔。用柔软的油擦拭。集合的时候，从陈设等事宜到功德的环节为止，就是铺设座位。应当知道时间，放置香和水碗。如果自己有能力，就正确地宣扬导师的功德。如果不能，就委托给说话的人， 这就是所说的导师所说之义。如果自己有能力，也可以说太阳。如果不能，就委托给其他比丘。傍晚用符合时令的水清洗比丘们的脚，这是为了在夜晚检查床铺。擦拭脚，这要与傍晚擦拭结合起来。如果不愿意，就施舍油，如果比丘们不愿意擦拭脚，就应该施舍油。这才是最适合寺庙的结尾，这里的“这”指的是完全安住的“这”。令人满意的行为才是最适合结尾的。所有受具足戒者，应当知道直到对受具足戒者们说为止。这是最适合坐的仪轨，因此要开始做。
English
One should think in their heart like this. In the morning, get up early, open the door, and clean the lamps. Also, clean the monastery, wipe away dust, and apply soft oil. Clean the places for urination and defecation. Place the broom and water appropriate for the season. Remove cobwebs. Lay out the seats. One should know the time and place incense and water bowls nearby. If one has the ability, one should correctly proclaim the virtues of the teacher. If one cannot, entrust it to the speaker. Arrange the common items and strike the ghanta. If the monks feel cold, fan them. These, including sitting and other actions, are the end of all fully ordained monks. The reason for saying that these two include sitting and other actions is to show their order. After doing the food-related tasks, arrange the cushions in a secluded place. The mention of cushions here is to collect soft, round, square, and other items in a secluded place. Discard the base of the bowl. One should know the time and sweep the stupas. Apply soft oil. At the time of assembly, from the arrangement of seats to the section on virtues, it means laying out the seats. One should know the time and place incense and water bowls. If one has the ability, one should correctly proclaim the virtues of the teacher. If one cannot, entrust it to the speaker, This is the meaning of what the teacher said. If one has the ability, one can also speak of the sun. If one cannot, entrust it to another monk. In the evening, wash the feet of the monks with water appropriate for the season, which is for checking the bedding at night. Wipe the feet, which should be combined with wiping in the evening. If one does not wish to, give oil. If the monks do not wish to wipe their feet, they should give oil. This is the most suitable ending for the monastery. The "this" here refers to the "this" of complete abiding. Satisfactory conduct is the most suitable ending. All fully ordained monks should know up to the point of saying to the fully ordained monks. This is the ritual most suitable for sitting, therefore, one should begin to do it.
Tibetan
་པའོ། །རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་རྣམས་ལས་མཐར་འོས་པའི་ཆོག་གཉིས་པོ་འདི་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་ཡོངས་སུ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་རིགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་གནོད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བསླབ་པ་བྱིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང༌། མགུ་བར་སྤྱོད་པ་དག་གིས་གཞན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་དམན་པ་དང་རྩུབ་པ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་གནས་ནས་ཕྱུང་བ་སྤང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་རྙེད་པ་དབང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མི་གཡེལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དུས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེའི་དུས་ན་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལྟར་མོད་ཀྱིས་ཚོགས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མི་རིགས་ཏེ། དེའི་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་འདིར་དགོངས་པ་དེ་རིག་པར་བྱའོ། །སླར་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དེའི་ཚེ་བསམ་པས་ལྡང་བ་ལས་ལྡང་བར་སྨྲའི་ཆད་པའི་ལས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསླབ་པ་བྱིན་པ་ཡང་རྟོགས་པས་གྲགས་པས་དེས་ན་དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ཐོབ་པ་ན་ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང་མགུ་བ་སྤྱོད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱང་བསླབ་པ་སྦྱིན་པ་དང་འདྲ་བ་རང་བཞིན་ ཐོབ་ཅིང་ཆད་པའི་ལས་ལྷག་མ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མི་དགོས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་མི་དགོས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་བ་བྱིན་པ་དང་བསླབ་པ་བྱིན་པ་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་མངོན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་ལ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་འཇུག་པ་འདི་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་བ་བྱིན་པ་དང༌། བསླབ་པ་བྱིན་པ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང་མགུ་བར་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་ཡང་འདི་དག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གདོན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་བ་བྱིན་པ་དང༌། བསླབ་པ་བྱིན་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་འདོན་པ་གཞན་མེད་ན་ཡང་གསོ་སྦྱོང་ལས་སོ་སོར་ཐར་པ་གདོན་པར་མི་བྱའོ། །སྔ་མ་ནི་བཟོད་པ་གསོལ་བས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་བ་བྱིན་པ་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་བ་བྱས་པ་ན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །འོག་མ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པ་བྱིན་པ་པོ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ་རང་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྒོ་དབྱེ་བ་ཡན
Chinese
是也。从自性安住者中，此二是最为应理之仪轨。此二者，对于互相安住等，于何时知晓会损害种姓之仪轨，是不可能的。于所施之学处中，以完全安住及欢喜行持等，应知所谓“他性”之产生，是极其低下与粗暴的。并且应知，所有这些都是为了舍弃从住处驱逐出去的缘故。于一切时获得自在即是。所谓“于善法方面不应懈怠”，对此，不应知晓这不是善法方面的时机。如此，即使在那时不是证悟之有缘者，即便如此，为了成办顺应僧众，也是合理的。因为不是其有缘者，因此，应知晓此处的意旨。因为（经中）说，再次具有缘分者，于彼时从意乐生起而生起，而非从断罪之业生起。所施之学处也因证悟而闻名，因此，于获得阿罗汉果之时，此二者，即完全安住与欢喜行持，也如所施之学处般，自性获得，并且不需要行持剩余的断罪之业。应知不需要做驱逐等事宜。于此，所谓寻求其自性之施与所施之学处等也与之相同，此处以明显宣说等，于此，于适当时机之进入，于此，寻求其自性之施与所施之学处等，也与完全安住和欢喜行持相同，其二者之行持也是这些之意。所谓“不应舍弃”，即寻求其自性之施与所施之学处二者，即使没有其他的舍弃，也不应从布萨中舍弃别解脱戒。所谓“前者是因祈请宽恕而获得自性安住”，即对于寻求其自性之施，在祈请宽恕之后，便获得了自性安住。所谓“后者是因阿罗汉果”，即所施学处者，是因阿罗汉果而获得了自性安住，而不是不自性安住。开门完毕。
English
It is so. Among those who abide in their own nature, these two are the most appropriate rituals. These two, regarding mutual abiding and so on, it is impossible to know when they would harm the lineage's rituals. In the precepts that have been given, one should know that the arising of so-called "otherness" through complete abiding and joyful conduct is extremely base and coarse. And one should know that all of these are for the sake of abandoning being expelled from the dwelling place. To obtain freedom at all times is indeed. Regarding "one should not be negligent in the direction of virtue," one should not know that this is not the time for the direction of virtue. Thus, even if one is not a fortunate one for realization at that time, even so, it is reasonable to accomplish in accordance with the Sangha. Because one is not a fortunate one for it, therefore, one should know the intention here. Because (in the sutra) it is said that one who again has the opportunity arises from arising from intention at that time, but not from the act of cutting off sins. The precepts that have been given are also renowned for realization, therefore, when attaining the state of Arhat, these two, namely complete abiding and joyful conduct, are also obtained in their own nature like the precepts that have been given, and there is no need to practice the remaining acts of cutting off sins. One should know that there is no need to do things like expulsion. Here, the so-called seeking of its own nature, such as giving and giving precepts, is also the same as it. Here, with explicit declarations and so on, here, at the appropriate time of entry, here, seeking its own nature, such as giving and giving precepts, is also the same as complete abiding and joyful conduct, and the conduct of the two is also the meaning of these. The so-called "should not be abandoned" means that even if there is no other abandonment of the two, namely seeking its own nature, giving and giving precepts, one should not abandon the Pratimoksha vows from the Uposatha. The so-called "the former is obtaining self-abiding through requesting forgiveness" means that for the giving of seeking its own nature, after requesting forgiveness, one obtains self-abiding. The so-called "the latter is due to the state of Arhat" means that the giver of precepts obtains self-abiding due to the state of Arhat, and it is not non-self-abiding. Opening the door is complete.