Tibetan
་གཞུང་ནི་བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་དགེ་སློང་མི་གནས་ན་མཆིས་ཤིང་གང་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བགྱིད་ན་བཅབས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི་འམ། ཉེ་བ་འཁོར་མི་བྱའོ། །བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་དགེ་སློང་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གདུགས་ཡོལ་བར་བགྱིས་ནས་མཚན་མོ་སློང་མི་གནས་ན་མཆིས་ཤིང་གང་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བགྱི་ན་བཅབས་པར་བརྗོད་པར་མི་འགྱི་འམ་ཉེ་བ་འཁོར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་མེད་པས་ནི་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཅུང་ཟད་ལ་ཡང་མི་ལྟོས་པར་མི་འགྲོ་འམ། གཞན་དུ་སོང་བས་ནི་ཉེས་སུ་འགྱུར་རོ། །མཐའི་མདུན་རོལ་དུ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་གྱི་ མཐའི་མདུན་རོལ་དུ་བཅབས་པ་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །འཆབ་པའི་སེམས་མ་བཏང་བ་ཉིད་ནི་དེའི་སེམས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆབ་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དག་ཉིན་མཚན་གྱི་མཐར་འཆབ་པའི་སེམས་ཡིན་ཞིང་འཆབ་པར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཇི་ལྟར་འཆབ་པའི་སེམས་མ་བཏང་ཞིང་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་འདིས་ཀྱང་འཆབ་པ་དེའི་སེམས་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་གཞུང་ནི་གང་གི་མདུན་དུ་འཆབ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང༌། མཚམས་ཀྱི་ནང་ན་གནས་པ་ལ་གལ་ཏེ་མི་བརྗོད་ན་དེ་ཕྱིན་ཆད་འཆབ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་བརྗོད་པ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་ཙམ་ཁས་བླང་བར་བྱའི་འཆབ་པ་ལ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ནི་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དོན་འདི་ཐོས་པས་མདོ་འདི་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་ཕམ་པར་གྱུར་པས་ལྟུང་བ་ཕྱིར་མ་བཅོས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་འདི་ནི་ཡོད་ལ་ཕྱིར་མི་འཆོས་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་སྔར་སྨོས་པ་དེའི་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདིར་དེའི་སྡོམ་པ་ནི་དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་གི་གཞི་ལ་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པར་བསྡུས་པ་འབྱུང་བའི་གཞི་ཞེས་མིང་དུ་བྱས་ཤེ་ན། འདི་ནི་ལྟུང་བ་དང་བཅབས་པ་སྤྱད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྡང་བའི་དུས་སོ་འདི་ནི་དུས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བསྡུས་པ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོ་ག་མདོར་བསྡུས་པ་འདི་ཅིག་ཅར་དོན་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་རིག་པར་བྱའོ། །དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པར་བསྡུས་པ་འབྱུང་བའི་གཞི་ཞུ
Chinese
經中說，如果比丘犯了墮罪，卻不住在比丘中，也不向任何人說，這是否稱為隱瞞？不應親近。經中說，如果比丘犯了墮罪，與比丘們一起遮陽，晚上乞食，卻不住在比丘中，也不向任何人說，這是否稱為隱瞞？不應親近。無意義的行為會導致犯罪，指的是不考慮任何意義而隨意走動或去其他地方會導致犯罪。在邊緣之前也是如此，指的是在白天和夜晚的邊緣隱瞞也會導致犯罪。不捨棄隱瞞之心，那便是其心，指的是那些總是行隱瞞之事的人，在白天和夜晚的邊緣，他們的內心是隱瞞，不僅僅是會隱瞞，而且無論如何不捨棄、完全不放棄隱瞞之心，也應知曉這就是隱瞞之心。這裡所說的經是指，在誰的面前會發生隱瞞，自然地安住，以及安住在界限之內，如果不說，那麼從此以後就會發生隱瞞。這裡僅僅是不做後續的陳述是可以接受的，但傾向於隱瞞本身是不可接受的。因此，聽聞此事後，便造了此經。比丘犯了波羅夷罪，對於未改正的墮罪沒有罪過，指的是就像之前所說的，即使存在也不改正，也會有罪過，這是對此的排除，因為是產生的支分，所以在這裡對它的戒律變成了不必要，因此應知曉對它沒有罪過。還有，因此，在有情的基础上，將時間和非時彙集在一起，稱之為產生的基礎。這應當與“這是犯墮罪和隱瞞行為的興起之時，這不是時候”聯繫起來。彙集產生，指的是為了說明將墮罪的儀軌簡要地彙集在一起，這會同時發生，具有相同的意義，所以應當了解它。時間和非時彙集產生的基礎。
English
The scripture says, if a monk commits an offense and does not reside among the monks, and does not tell anyone, is this called concealment? One should not associate closely. The scripture says, if a monk commits an offense, provides shade with the monks, begs at night, but does not reside among the monks, and does not tell anyone, is this called concealment? One should not associate closely. Meaningless actions lead to offenses, referring to randomly walking around or going to other places without considering any meaning, which leads to offenses. It is also the same before the edge, referring to concealing at the edge of day and night also leads to offenses. Not abandoning the mind of concealment, that is its mind, referring to those who always practice concealment, at the edge of day and night, their mind is concealment, not only will they conceal, but in any case not abandoning, completely not giving up the mind of concealment, it should also be known that this is the mind of concealment. Here, the scripture refers to in whose presence concealment will occur, naturally abiding, and abiding within the boundaries, if not spoken, then from then on concealment will occur. Here, merely not making subsequent statements is acceptable, but leaning towards concealment itself is not acceptable. Therefore, after hearing this matter, this scripture was created. A monk who has committed a Parajika offense has no fault for uncorrected offenses, referring to as previously stated, even if it exists and is not corrected, there will be an offense, this is an exclusion to that, because it is a branch of arising, so here the precepts for it become unnecessary, therefore it should be known that there is no fault for it. Also, therefore, on the basis of sentient beings, gathering time and non-time together is called the basis of arising. This should be linked to "This is the time for the arising of committing offenses and concealment, this is not the time." Gathering arising, refers to in order to explain that the rituals of offenses are briefly gathered together, this will happen simultaneously, having the same meaning, so it should be understood. The basis of arising gathered in time and non-time.
Tibetan
་བའི་སྐབས་སོ། །དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པར་བསྡུས་པ་འབྱུང་བའི་གཞི་རྫོགས་སོ།། །། ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང་མགུ་བར་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་དག་གིས་དགེ་སློང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས་མངོན་པར་སྨྲ་བ་དང་ཕྱག་དང་མངོན་དུ་ལྡང་བ་དང་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་དང་གུས་པའི་ལས་དག་བདག་གིར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང་མགུ་བར་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་དག་གིས་ཞེས་སྨོས་ པས་ནི་གཞི་ནས་ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང༌། ཡང་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང༌། གཞི་ནས་མགུ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡང་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་མགུ་བར་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྩོམ་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་བརྟེན་པས་འདི་གཉིས་མངོན་པར་སྨྲ་བ་དག་གོ །དེ་བས་ན་དེ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་འདིར་མ་བསྡུས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་བ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བརྗོད་པའི་ཚིག་ཡིན་ལ། སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཚིག་ཡིན་པར་སྦྱར་རོ། །ཕྱག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་འདུད་པ་བསྡུས་པའོ། །གུས་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལག་རྐྱོང་བ་དང༌། བསུ་བ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའི་ལས་གཞན་དག་བསྡུའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་མི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྐབས་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་དེ་དག་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང་མགུ་བར་བྱ་བར་སྤྱོད་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །མི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས་ཅིག་ཤོས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་དག་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གནས་པ་མགུ་བར་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་དེ་དག་མི་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་སྨྲ་བ་དང་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱའོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གོམ་པ་བསྲི་བ་ཉིད་ལས་གཞན་པས་བཅག་པར་མི་བྱའོ། །སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཉིད་ལས་གཞན་ལ་འདུག་པར་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་པར་ཡང་མི་བྱ་ན་སྟན་གཅིག་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱི་བཞིན་འབྲེང་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་པས་ཁྱིམ་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡང་ངོ༌། །གཡོགས་མ་གཅིག་ཏུ་མལ་བཤམ་པར་མི་བྱའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང༌། གནས་སྦྱིན་བ་དང༌། དགེ་ཚུལ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དག་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དག་གིས་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོས་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། །མཁན་པོས་དེ་དག་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་
Chinese
之时。时与非时所摄之根本圆满矣。 凡是安住与应喜之行者，比丘从自性安住之外，不应自认为（mngon par smra ba，梵文：abhivyāharati，梵文罗马转写：abhivyāharati，汉语字面意思：显说），以及顶礼、起立、合掌和恭敬之业。所谓“凡是安住与应喜之行者”之说，即从根本上安住，又从根本上发起而安住，从根本上应喜，又从根本上发起而应喜之行者也包括在内。因为依赖于造作之差别，这二者是显说之故。因此，对于那些行者，此处未包括并非如此。所谓“显说”，即说“顶礼”之意。所谓“显”，是言说之词，所谓“说”，是结合顶礼之词。所谓“顶礼”，是包括身体弯曲。所谓“恭敬之业”，是包括伸出手和迎接等其他供养之业。以那二者不应作何事之时，其他场合也应对彼等如此，所谓“以那二者”是指安住和应喜之行者那二者。所谓“不应作何事之时”，是指从自性安住之外的其他人。所谓“应对彼等如此”，是指对于安住、应喜之行者，显说等那些场合不应作之意。自性安住者不应对彼等显说和顶礼等。不应以与彼等一起谨慎行路之外的其他方式践踏。也不应坐在比最低的座位更高的座位上，意思是既然不应一起，又何必说同坐一个座位呢？不应由跟随的沙门之自性之外的其他人进入家。不应在同一张垫子上铺设卧具。不应出家和受具足戒，不应给予住所，不应安置近事男，意思是出家和受具足戒者不应以肢体的身份行走。堪布不应为彼等授具足戒。
English
At the time of. The basis for the collection of times and non-times is complete. Those who abide in peace and should be pleased, monks, apart from abiding in their own nature, should not consider themselves to be (mngon par smra ba, Sanskrit: abhivyāharati, Romanized Sanskrit: abhivyāharati, literal Chinese meaning: manifest speech), as well as prostrations, standing up, joining palms, and acts of reverence. The saying "Those who abide in peace and should be pleased" includes those who abide from the root, and also those who arise from the root and abide, those who should be pleased from the root, and also those who arise from the root and should be pleased. Because these two are manifest speech due to their dependence on the difference of fabrication. Therefore, it is not the case that those practitioners are not included here. The so-called "manifest speech" means saying "prostration." The so-called "manifest" is a word of speech, and the so-called "speech" is a combination of the word prostration. The so-called "prostration" includes the bending of the body. The so-called "act of reverence" includes extending the hand and other acts of offering such as welcoming. When those two should not do something, others should also do so to them in other situations. The so-called "those two" refers to those two who abide in peace and should be pleased. The so-called "when something should not be done" refers to others besides those who abide in their own nature. The so-called "should do so to them" means that for those who abide in peace and should be pleased, those occasions such as manifest speech should not be done. Those who abide in their own nature should not manifest speech or prostrate to them. One should not trample on them in any way other than walking carefully with them. One should also not sit on a seat higher than the lowest seat, meaning that since one should not be together, why bother to say that one should sit on the same seat? One should not enter a house by someone other than the nature of the following śrāmaṇera. One should not spread bedding on the same mat. One should not ordain or receive full ordination, one should not give a residence, one should not place a novice monk nearby, meaning that those who have ordained and received full ordination should not walk as limbs. The abbot should not give full ordination to them.