Tibetan
།རྐུན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ན་སོ་སོའི་སྐལ་བའི་ཆས་རྐུས་པ་ཐ་དད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེར་རྐུ་བ་པོ་གཅིག་ལ་ཆ་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ཙམ་གྱི་རིན་ཐང་གིས་དེ་ལ་ལྟུང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ཙམ་པ་དེ་ལ་ལྟུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱར་བར་བྱ་བ་དང་འབྲལ་བ་ཉིད་ལ་དུ་མ་ཡིན་ན་རྐུ་བ་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་དུ་མ་ཉིད་ལ་བསྒྲུབ་པ་གཅིག་གོ། སྦྱར་བར་བྱ་བ་དང་དབྲལ་བ་གཅིག་ལ་ཆ་ཇི་ཙམ་པ་དེའི་རིན་ཐང་གིས་དེ་ལ་ལྟུང་བ་གཅིག་གོ །སྦྱར་བར་བྱ་བ་དང་དབྲལ་བར་བྱ་བའི་གཉིས་པའི་ཆ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རིན་ཐང་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །མདོ་འདི་དག་གི་གཞུང་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གིས་མ་ཤ་ཀ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་བརྐུས་ན་ལྟུང་བ་མཐར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། དགེ་སློང་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་དག་གིས་བརྐུས་ན་མཐར་མི་འགྱུར་བ་མཆིས་སམ། ཡོད་དེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་བརྐུས་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བོ་བ་མང་པོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྐུ་ན་ཡང་ཉེས་བ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་ནི་གཅིག་གི་ཆས་དངོས་པོ་ཚང་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་སྙེད་དུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའི་ཚིག་འདི་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བློ་གྲོས་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ན་ཐོབ་ན་བརྐུས་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་རྐུན་པོ་རྣམས་དུ་མ་ཡིན་ན་རྫས་གང་ལ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་བློ་གྲོས་གཅིག་པ་ནི་བཏུས་ནས་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །བློ་གྲོས་ཐ་དད་པ་འབྱུང་ཞིང་རྐུན་པོ་མང་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེར་རྫས་དེ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་བརྐུས་པ་སྟེ་སྦོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འབྲེལ་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སྔ་རོལ་དུ་བདག་གིར་བྱེད་པ་ལ་འདིར་མི་སྐྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འདིར་གཞུང་ནི་བཙུན་པ་མུན་ཁྲོད་དུ་ཆོས་གོས་གཞག་པ་ལ་དགེ་སློང་བཞིས་རྐུ་ན་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར། བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་རོ། །ལན་འགའ་མཐར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཆ་བཞིར་བྱས་པ་དེའི་ཆ་རེ་རེས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཚང་ན་མཐའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །མ་ཚང་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་བདག་པོ་དང་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་པའི་སྐབས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་སྐབས་དག་གི་ཆོ་ག་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱའོ།
Chinese
而且，如果盗贼是多数，那么就应该这样联系：各自盗取自己份额的物品是不同的。在那里，盗贼一人所盗取的份额价值多少，就因那价值而犯堕罪。对于第二个人，价值多少，就因那价值而犯堕罪。同样，对于第三个人等等，也是这个意思。如果对于应该合在一起和分开的事物是多数，那么对于盗贼们也是多数，这是唯一的成就。对于应该合在一起和分开的一件事物，份额价值多少，就因那价值而犯一种堕罪。对于应该合在一起和分开的第二份份额是什么，就应该理解为价值第二等等。这些经文的根据是，如世尊所说，比丘偷盗五摩沙迦（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等物，就会犯根本堕罪。如果很多比丘偷盗，难道不会犯根本堕罪吗？有的，如果偷盗很多人的东西，就会犯粗罪。同样，与很多人一起偷盗，也会犯粗罪。这里，所谓“很多人”的限度是，考虑到如果一个人的份额不足以构成完整的物品，那么对于那些很多人来说，这个粗罪的说法仍然有效。如果对于这件事有多种想法，那么获得就算偷盗。也就是说，如果对于这件事，盗贼是多数，那么对于任何没有产生的东西，如果想法一致，那就是聚集起来做。如果出现不同的想法，并且很多盗贼都在努力，那么获得那个东西就算偷盗，而不是膨胀。当与联系相关联时，在获得之前就认为是自己的，那么这里就不会产生。这里的根据是，如果僧人在黑暗中放置法衣，四个比丘偷盗，会犯什么堕罪？回答说：犯粗罪。有时会犯根本堕罪，当分成四份时，每一份都构成完整的物品，那么就会犯根本堕罪。如果不完整，就会犯粗罪。因此，应该清楚地了解物品、所有者、后续行动以及最终情况，这些未给予而取的情况下的仪轨。
English
Moreover, if the thieves are many, then it should be connected in this way: stealing their respective shares of items is different. There, the value of the share stolen by one thief is how much, and he falls into offense because of that value. For the second person, how much is the value, and he falls into offense because of that value. Similarly, for the third person and so on, that is the meaning. If there are many things that should be put together and separated, then for the thieves also, there are many, and this is the only accomplishment. For one thing that should be put together and separated, how much is the value of the share, and one falls into one offense because of that value. Whatever is the second share of what should be put together and separated, one should understand that the value is second, and so on. The basis of these sutras is, as the Blessed One said, if a monk steals five mashakas (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) and so on, he will fall into a root downfall. If many monks steal, will they not fall into a root downfall? Yes, if they steal from many people, they will fall into a gross offense. Similarly, stealing together with many people will also result in a gross offense. Here, the limit of "many people" is that, considering that if one person's share is not enough to constitute a complete item, then for those many people, this statement of gross offense remains valid. If there are many ideas about this matter, then obtaining it is considered stealing. That is to say, if for this matter, the thieves are many, then for anything that has not arisen, if the ideas are the same, then it is gathering together to do it. If different ideas arise and many thieves are working hard, then obtaining that thing is considered stealing, not swelling. When associated with connection, before obtaining it, one considers it to be one's own, then it will not arise here. The basis here is, if a monk places a Dharma robe in the dark, and four monks steal it, what offense will they incur? The answer is: they will incur a gross offense. Sometimes they will incur a root downfall, when divided into four parts, each part constitutes a complete item, then they will incur a root downfall. If it is not complete, they will incur a gross offense. Therefore, one should clearly understand the items, the owner, the follow-up actions, and the final circumstances, the rituals in these cases of taking what is not given.
Tibetan
།ཕམ་པར་འགྱུར་བ་གཉིས་པའི་ཞུ་བའི་སྐབས་སོ།། །།བླང་བའི་སྔ་རོལ་དུ་ཤི་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་གཞག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བློང་བར་བྱེད་པ་དེའི་བླང་བ་སྟེ་བཟུང་བའོ། །རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དུས་ལ་སྔར་ཆ་བཟུང་བས་གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཤི་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་གང་ལས་ཆ་སྟེ་བླངས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འདིའི་གཞག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བཟློག་པ་ན་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་སྟེ་ཤི་བ་ལས་སྔ་རོལ་དུ་རྫས་བླངས་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཤི་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དོ། །གང་ལས་གཟུང་བ་དེ་ལ་དེར་སོ་སོར་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ཉིད་ཁོ་ན་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགེ་འདུན་ནི་ཕོ་ནུ་དང་འདྲ་བས་དེའི་ཆེད་དུ་རྐུ་བ་ནི་བདག་གིར་མི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དཔེར་ན་ཕོ་ནུ་རྣམས་ནོར་གཅིག་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་ཐམས་ཅད་དུ་ནོར་མ་བགོས་པས་བདག་གིར་བྱ་བའི་བློ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་དགེ་འདུན་གྱིའོ། །དེ་བས་ན་དགེ་འདུན་གྱི་དོན་དུ་རྐུ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་བདག་གིས་བྱ་བ་མིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕམ་པ་ཉིད་གཅིག་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དུ་མ་ཤ་ཀ་ལྔ་ཙམ་གྱི་དངོས་པོ་བརྐུས་པ་ལ་སོ་སོར་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་སྐལ་བ་ཚད་མ་ཡིན་པས་སྦོམ་པོའི་ལྟུང་ བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་དགེ་འདུན་གྱི་ཞིང་རྨེད་དུ་འཇུག་པ་དེས་ཉེན་ཀོར་ན་ཁྱིམ་བདག་གི་ཞིང་འདུག་པ་ཡང་རྨེད་དུ་བཅུག་པ་དང་ཁྱིམ་བདག་འོངས་ཏེ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བདག་གི་ཞིང་རྨེད་དུ་བཅུག །སྨྲས་པ། འདི་ཁྱོད་ཀྱི་མ་ཡིན་གྱི་དགེ་འདུན་གྱི་ཞིང་ཡིན་ནོ། །སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཁོ་བོས་མི་མ་ཡིན་པའི་ཚེ་བཞི་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་རྣམས་ལ་ཡུལ་ཆོས་རྙིང་པས་མཚམས་སུ་ཕུར་པ་བཏབ་པ་དེ་བསྐོས་ནས་བསྟན་པ་དང༌། དགེ་སློང་གིས་བརྐུས་པ་དང་ཕྲོགས་པ་ན་དེས་ཁྱིམ་བདག་དེ་སོང་པ་དང་ཕུར་པ་དེ་ནང་དུ་བསྣུར་ནས་ཞིང་དེར་རྨོས་པ་དང་ཁྱིམ་བདག་ཡང་འོངས་ཏེ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཁྱོད་ནི་ཁར་ཚང་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་ད་དུང་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྨེད་པར་བྱེད་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཚང་ན་ཕམ་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཚང་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་འདི་ལ་དེར་སྐལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ལྟུང་བ་འདིར་བསྐྱེད་པར
Chinese
这是关于第二次失败的请求。如果接受之前就死了，那就应该保留，这就是接受，也就是抓住。在区分的时候，如果之前已经拿了一部分，如果出家人死了，那么从哪里拿的那部分，就应该保留在那里。这不是死者的物品。相反，如果是死者的物品，那就是如果在死之前拿了东西，那么那时候就和死有关了。从哪里拿的，就不能在那里分别给予，意思是说这只是死者的物品。僧团就像兄弟一样，为了僧团而偷窃并不是不占为己有。例如，兄弟们共同拥有财产，但并没有完全分开，所以会产生占为己有的想法，同样，僧侣们也是属于僧团的。因此，为了僧团的利益而偷窃，并不是不属于自己。如果一个人为了僧团偷了大约五摩沙迦的物品，因为每个僧侣的份额都不够，所以没有粗罪，这是确定的。这里的故事是，一个常住的僧侣让别人耕种僧团的田地，也让别人耕种了附近一个房主的田地，房主来了说：尊者，为什么让我耕种我的田地？僧侣说：这不是你的，是僧团的田地。房主说：尊者，我要展示四种非人的惩罚。房主用古老的乡村习俗，把木桩打在边界上，然后挖出来展示。僧侣偷窃或抢劫后，让房主离开，把木桩移到里面，然后在那块田地里耕种，房主又来了说：尊者，你已经完全失败了，为什么还要耕种？他感到后悔，世尊说：如果物品足够，就会犯下失败的罪过。在这里，如果物品足够，这句话的意思是，从那里得到的份额中，会产生这里的罪过。
English
This is about the occasion of the second request for defeat. If one dies before receiving, then it should be kept, which is the receiving, that is, the grasping. At the time of distinguishing, if a portion has been taken beforehand, if the ordained one dies, then from where that portion was taken, it should be kept there. This is not the property of the deceased. Conversely, if it is the property of the deceased, that is, if the substance was taken before death, then at that time it is related to death. That from which it was taken should not be given separately there, meaning that this is only the property of the deceased. The Sangha is like brothers, so stealing for the sake of the Sangha is not not taking possession. For example, brothers have common property, but they do not divide all the property separately, so the thought of taking possession arises, similarly, the monks also belong to the Sangha. Therefore, stealing for the sake of the Sangha is not not doing it for oneself. If one person steals about five masha of goods for the sake of the Sangha, because the share of each monk is not sufficient, there is no gross offense, this is certain. Here the story is that a resident monk had someone plow the field of the Sangha, and also had someone plow the field of a householder nearby, and the householder came and said: Venerable, why did you have my field plowed? The monk said: This is not yours, it is the field of the Sangha. The householder said: Venerable, I will show four kinds of inhuman punishments. The householder, according to the old village custom, drove stakes into the boundary, then dug them up and showed them. After the monk stole or robbed, he let the householder leave, moved the stake inside, and then plowed that field, and the householder came again and said: Venerable, you have completely failed, why are you still plowing? He felt remorse, and the Blessed One said: If the object is sufficient, it will become a defeat. Here, the word 'if the object is sufficient' means that from whatever share is there, the offense here will arise.