Tibetan
་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་དེས་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་དང་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་དག་གཉིས་པོ་འདི་ཡང་བརྟེན་པ་ལའོ། །སླར་འདིར་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། མཁན་པོ་ཉིད་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྟེ་སྡོམ་པ་ནི་གཞན་ལས་ཞེས་བྱའོ། །རྟེན་ལ་བརྟེན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་ཆོ་ག་ནི་དང་པོའི་མཁན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བར་ཆད་དྲིས་ནས། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་སྐབས་དབྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ལ་གང་ཞིག་བར་ཆད་བྱེད་པ་མ་བསད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་འདིར་བར་ཆད་དུ་མངོན་པར་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་རྟེན་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་ལྟོས་པའི་བར་ཆད་དྲིས་ནས་གལ་ཏེ་འདི་ལ་ཆོས་དེ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་དག་པ་འདི་ལ་དང་པོའི་མཁན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་ཚུལ་གྱི་མཁན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གིས་ཁྱོད་རབ་ཏུ་དབྱུང་ངོ་ཞེས་སྐབས་དབྱེ་བ་ནི་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་གཞུང་ལས་གང་སུ་དག་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཉེ་བར་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་དེ་དེས་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དྲིས་ཏེ་གཞུང་བར་བྱ་ཞེས་བྱའོ། །སྡོམ་ པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དགེ་བསྙེན་ཉིད་དང་དགེ་ཚུལ་ཉིད་དང་དགེ་སློང་ཉིད་དག་གི་སྔ་མ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་ཕྱི་མ་མི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དགེ་བསྙེན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྔ་མ་སྔ་མ་ནི་སྔ་མ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སོང་བས་ཁས་མ་བླངས་པ་ལ་གང་ཞིག་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དེ་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་པའོ། །བར་ཆད་དྲིས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་དང་པོ་དགེ་བསྙེན་ཉིད་འཛིན་དུ་གཞུག་གོ །དེ་ནས་དགེ་ཚུལ་ཉིད་དང༌། དེ་ནས་དགེ་སློང་ཉིད་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྟེ། འདིའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་མ་བཟུང་བ་ལ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པའི་སྔོན་དུ་སྡོམ་པ་གཞན་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་ཁུངས་ཀྱི་ཚིག་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་ནི་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ལ་ནི་ཁུངས་ཀྱི་ཚིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྡོམ་པ་བླང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཁས་བླངས་པའི་ཚིག་རྩོམ་པ་དང༌། དགེ་བསྙེན་ཉིད་དང་དགེ་ཚུལ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཚིག་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། འགྲོ་བ་ནི་འགྲོ་བ་སྟེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཁས་ལེན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཁས་བླངས་པའི་ཚིག་ནི་དེའི་ཚིག་གོ །རྩོམ་པ་ནི་བརྩམས་པའོ། །དགེ་བསྙེན་ཉིད་དང་དགེ་ཚུལ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཚིག་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་སུ་ཞིག་ཅེ་ན། སྒྲུབ་པ་པོའོ། །དེ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལེན་པ་པོས་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། བཙུན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བཙུན་པས་བདག་དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ། །བཙུན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་ དུ་བདག་དགེ་ཚུལ་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟུང་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་རྩོམ་པ་ལ་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་ཁ་ཅིག་དང་པོར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་བཙུན་པས་བདག་དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ། བདག་དགེ་ཚུལ་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པ་འདིས་ནི་མི་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བའི་ཚིག་འདི་དག་འདི་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚིག་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་སོ་སོར་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གང་གི་སྔར་ཉིད་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཙམ་ཁས་བླངས་པ་དེ་ལ་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་དུས་སུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མི་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་བསམ་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་དུས་སུ་འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚིག་དག་གིས་འདི་ནི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པ་བརྟེན་པོ་མེད་པར་སྡོམ་པ་བླང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་སྡོམ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚིག་མེད་པར་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིས་ནི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྒྲ་ཉིད་ལས་ནི་དེའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམ
Chinese
应当知晓，以比丘戒的戒律来随之形成。出家本身和沙弥戒的戒律这二者也是依靠的。再次这里有差别，从堪布本身出家，即戒律是来自他人的。依靠所依而完全受持，仪轨是首先由堪布本人询问有无障碍。说“对于完全清净者，开许”，对于出家本身，哪些是造成障碍的，如未杀生等，在此被认为是障碍。因此，询问对于出家本身所依的障碍后，如果此人没有那些法，因此，对于完全清净的此人，首先由堪布本人，由沙弥的堪布本人说“我让你出家”，这是开许的行为。即便如此，也应按照经中所说，谁对于出家有所依赖而接近，他就应询问障碍之法，并按照经文行事。为了显示戒律的次第，说：居士本身、沙弥本身和比丘本身，前一个未圆满受持，后一个不能做。即说，居士本身等这些的前一个前一个，如果没有圆满受持前一个，没有以它的自性接近并承诺，那么后一个后一个是不应做的。这是对次第的阐述。询问障碍之后，对于受持出家而言，首先应让他受持居士戒。然后是沙弥戒，之后是比丘戒，为了知晓应是这样产生的，这并非是指没有受持前一个，后一个就不会产生。在比丘戒之前，其他戒的产生也有根本的依据，沙弥戒可以在没有居士戒的情况下产生。比丘戒则没有根本的依据。为了显示以皈依作为前提来受持戒律，说：应作出承诺皈依的誓言，以及承诺成为居士和沙弥的誓言。说“皈依即是皈依”，
English
It should be known that it is formed by the precepts of the Bhikṣu vows. Both the going forth itself and the precepts of the Śrāmaṇera vows also depend on this. Again, there is a difference here: going forth from the Upādhyāya himself, that is, the precepts are from another. To fully uphold relying on the support, the ritual is that the first Upādhyāya himself asks about obstacles. Saying, "For the completely pure one, permission is granted," for the going forth itself, whatever causes obstacles, such as not having killed, etc., is considered an obstacle here. Therefore, after inquiring about the obstacles that depend on the going forth itself, if this person does not have those qualities, therefore, for this completely pure person, first by the Upādhyāya himself, by the Śrāmaṇera's Upādhyāya himself, saying, "I will cause you to go forth," this is the act of granting permission. Even so, according to what is said in the scriptures, whoever approaches relying on going forth, he should inquire about the obstacles and act according to the scriptures. In order to show the order of the precepts, it is said: the Upāsaka himself, the Śrāmaṇera himself, and the Bhikṣu himself, the former not fully taken, the latter should not be done. That is, the former of these, such as the Upāsaka himself, if the former is not fully taken, not having approached and promised with its own nature, then the latter should not be done. This is an explanation of the order. After inquiring about the obstacles, for the sake of taking the going forth, first he should be made to take the Upāsaka vows. Then the Śrāmaṇera vows, and then the Bhikṣu vows, in order to know that it should arise in this way, this does not mean that without taking the former, the latter will not arise. Before the Bhikṣu vows, the arising of other vows also has a fundamental basis, the Śrāmaṇera vows can arise without the Upāsaka vows. The Bhikṣu vows do not have a fundamental basis. In order to show that taking refuge is the prerequisite for taking vows, it is said: one should make the vow to take refuge, and the vow to become an Upāsaka and a Śrāmaṇera. Saying, "Taking refuge is taking refuge,"
Chinese
是承诺皈依。念诵“皈依佛”等语，即是承诺皈依之语。造作即是已造作。说应作居士和沙弥之承诺语。那是谁呢？是修行者。那就是这样，像这样受戒者应说：尊者请垂听，我名某某，皈依佛。乃至尽形寿，请尊者摄受我为居士。尊者请垂听，我名某某，乃至尽形寿，皈依佛。皈依离贪者之胜妙法。皈依僧众之胜妙僧。乃至尽形寿，请阿阇梨摄受我为沙弥。如是之语，于造作时应说三次。有些人先说皈依三次，然后说请尊者摄受我为居士，请阿阇梨摄受我为沙弥，这样说是不可理喻的。因为这些如是存在的圆满受戒之语，皈依之语并非是支分之自体。此外，对于先前仅承诺皈依者，在受戒之时，不应说皈依，否则将有过失。这无论如何是为了生起殊胜的出离心，应于此时说此语。因为如是圆满受戒之语，是支分，而非其他。不依于出离心而受戒是不行的，因为随顺于出离心即是戒律。那么，具足比丘戒时，没有皈依之语，如何生起呢？这不会有过失，因为仅从具足比丘戒之语本身，就能成办其义，并且因为是遮止一切非行之相。因为一切相
English
It is a commitment to take refuge. Reciting "I take refuge in the Buddha," etc., is the word of commitment to take refuge. Making is what has been made. It is said that the words of commitment to being a layperson and a novice should be made. Who is that? It is the practitioner. That is like this, the one who takes the vows should say: Venerable one, please listen, I am called so-and-so, I take refuge in the Buddha. Until the end of my life, please venerable one, accept me as a layperson. Venerable one, please listen, I am called so-and-so, until the end of my life, I take refuge in the Buddha. I take refuge in the excellent Dharma of those who are free from attachment. I take refuge in the excellent Sangha of the assembly. Until the end of my life, please preceptor, accept me as a novice. Such words should be said three times when making the commitment. Some people first say the refuge three times, and then say, "Please venerable one, accept me as a layperson, please preceptor, accept me as a novice." Saying this is unreasonable. Because these words of perfect ordination, which exist in this way, the words of refuge are not the nature of separate limbs. Furthermore, for those who have previously only committed to taking refuge, it would be a fault if they did not say the refuge at the time of taking the vows. This should be said at this time in order to generate an excellent mind of renunciation. Because these words of perfect ordination are limbs, and not otherwise. Taking vows without relying on the mind of renunciation is not possible, because the vows are in accordance with renunciation. Then, how does one arise when fully ordained as a monk without the words of refuge? This is not a fault, because the meaning is accomplished by the very word of full ordination, and because it is the characteristic of preventing all non-conduct. Because all aspects
Tibetan
ས་ཅད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལ་གནས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྣམ་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚིག་ནི་སྒྲུབ་པ་པོས་འདི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཡང་དག་བར་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། །གང་ཞིག་འདིར་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་སློབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའི་སྦྱིན་པ་དང་ལེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བསྙེན་གནས་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་སྦྱིན་པ་དང་ལེན་པའི་ཆོས་དེར་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཁ་ཅིག་སྨྲས་ཏེ། བཟླས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་འདི་འཁྲུལ་པ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསླབ་པ་བརྗོད་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བསྙེན་ཉིད་དང༌། དགེ་ཚུལ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཚིག་གི་རྗེས་ལ་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་ཚུལ་གྱིས་བསླབ་པ་དེས་བསླབ་པའི་ཚིག་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་བརྗོད་པ་སྟེ། ཐོག་མར་ལྔ་རྣམས་ལའོ། །ཕྱི་མ་ནི་བཅུ་རྣམས་ལའོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་ཤེས་ཤེ་ན། ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ། འདི་དང་འདི་ལས་བཟློག་པར་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། འདི་དང་འདི་ཁྱེད་ཀྱིས་བྱིན་པ་དེ་ནི་བསྲུང་བར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གིས་དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་ཞུ་བའི་དགེ་སློང་ལ་གཏད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཁན་པོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ལ་སྐབས་བྱས་པའོ། །དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བསྙེན་དུ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ནས་ནི་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་བྱིན་ནས་སོ། །གང་ཞིག་དེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ལ་དགེ་འདུན་ལ་ཞུ་བའི་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་ནི་ཞུ་བ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བས་གཏད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དང་འབྲེལ་པས་འདི་བྱ་བ་ཉིད་ནི་སྐྱེས་པས་སོ། །འདི་ནི་མཁན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་དོན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བདག་གི་དོན་གྱི་ཚིག་གོ །གསོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་མ་བྱས་པས་ཀྱང་དགེ་འདུན་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་འདི་ལ་ཞུ་བ་ནི་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་རྣམ་པར་གསལ་བའི་དོན་དུ་དགེ་སློང་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག
Chinese
在一切处承诺寂灭就是受具足戒，因为安住于受具足戒者，将与寂灭相顺应而安住。‘应作’之语，是为了自身，此语是修行者以‘应作此’之语，为了如实显示之义。在此，由他人所说者，应知为‘令学’，而非布施与领受。近住时，也应知修行者自身‘应作此’。所谓‘彼布施与领受之法’，有些人说：因为仅仅是念诵，所以应知对他们来说这是错误的，因为与如实领受是相同的。其后，以承诺的方式说出学处，应作。所谓‘此’，是指居士本身，以及沙弥本身，在承诺之语后，居士和沙弥以该学处，按照各自的情况说出学处之语。首先是对于五者。之后是对于十者。以何种方式知晓呢？以承诺的方式，即‘我将从此和此中避免’，而不是‘您所给予的此和此，我将守护’。自己作为居士已经亲近修习后，应交付给向僧团禀白的比丘，所谓‘自己’，是指此时的亲教师。因为那是针对出家的场合。他自己亲近修习为居士后，即给予居士戒后。如果那是针对出家而言，则应以‘请您禀白’之语交付给向僧团禀白的比丘。与比丘相关联的‘应作’之事，是由男子所作。‘这仅仅是亲教师自己的目的’，为了极度显示此义，是为我之目的的语句。因为不是祈请等事业的自性，即使没有受具足戒，向僧团禀白针对出家者，这也没有矛盾，为了清晰地表达这种分别，所以使用了‘比丘’一词。
English
To vow to attain Nirvana in all places is to take the full ordination. Because one who abides in the full ordination will abide in accordance with Nirvana. The word 'should do' is for oneself, and this word is used by the practitioner to say 'should do this' for the purpose of truly showing the meaning. Here, what is said by others should be understood as 'to be taught', not giving and receiving. When observing the upavasatha vows, one should also know that the practitioner himself 'should do this'. As for 'that dharma of giving and receiving', some say that because it is merely recitation, it should be known that this is a mistake for them, because it is the same as truly receiving. After that, the precepts are spoken in the manner of vowing, and should be done. The word 'this' refers to the upasaka himself, and the shramanera himself. After the words of vowing, the upasaka and shramanera speak the words of the precepts according to their respective situations. First, it is for the five. Later, it is for the ten. How is it known? By the manner of vowing, that is, 'I will refrain from this and this', not 'This and this that you have given, I will protect'. After one has personally practiced as an upasaka, one should hand it over to the bhikshu who reports to the sangha. The word 'oneself' refers to the preceptor at this time. Because that is for the occasion of ordination. After he himself has personally practiced as an upasaka, that is, after giving the upasaka vows. If that is in relation to ordination, then one should hand it over to the bhikshu who reports to the sangha with the words 'Please report'. The 'should do' action related to the bhikshu is done by a man. 'This is only the preceptor's own purpose', to extremely show this meaning, it is a statement for my purpose. Because it is not the nature of actions such as requests, even if one has not taken full ordination, there is no contradiction in reporting to the sangha for those who are aiming for ordination. To clearly express this distinction, the word 'bhikshu' is used.