Tibetan
་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་བསྟེན་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་བདག་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པའི་ཚིག་མི་གཏོང་བ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་གསུངས་པ་འཇུག་པའི་ཚིག་ཉིད་མི་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོ་ག་འདི་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་ལམ་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གསོལ་བས་སྨད་པ་ཉིད་བྱ་ཞིང་དེའི་འོག་ཏུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་མཐའ་མི་གཏོང་བ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དེ། འགྱུར་བ་ནི་སྨད་པ་ཉིད་འདི་གསོལ་པའི་ལས་ཀྱི་འོག་ཏུ་བྱའོ། །དེ་ལ་སྨད་པ་ཉིད་དུ་བྱས་པས་མི་གཏོང་བར་འགྱུར་ན་དེའི་འོག་ཏུ་ཕངས་པར་བྱེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་སྐྲོད་པས་སྨད་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྨད་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་སྤངས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ལྟ་བར་གྱུར་པ་མི་གཏོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། །།སྤངས་པའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཉིད་མ་བྱས་པའི་དགེ་སློང་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་ཞིག་འདི་ལྟར་བདག་ཇི་སྲིད་དུ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་འདིར་དེ་ཉིད་སྨྲས་པའོ། །དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ཉིད་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཉིད་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེས་སུ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཉིད་མ་བྱས་པ་མི་གཏོང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པ་གསོལ་བ་ཉིད་མ་བྱས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་མ་བཏང་བའི་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པ་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འདི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བླངས་པ་ཉིད་དོ། །མ་བཏང་བ་དང་མ་བཤགས་པ་འདི་དག་སྨོས་པ་ནི་མ་བླངས་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འདི་མི་སྐྱེད་པའོ། །མེད་པ་དག་ལ་བླངས་པ་ཉིད་ལ་སྤང་བར་བྱ་བ་ ཉིད་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བཏང་བའི་མ་བཤགས་པ་ཉིད་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འདི་མི་བསྐྱེད་
Chinese
那些所说的话即使依止，也不会成为障碍。因此，世尊所说的法，我已了知等等，不舍弃进入的语句，这是所说的。如世尊所说等等，凡是进入的语句都不舍弃，这是它的意思。成为障碍的法，应当了知为一切烦恼之法。这里的“等”字，也包括了与见解相关的其他事物。这个仪轨适用于一切与见解相关的事物，因为它们都将被理解为错误的道路。因此，应当以祈请来呵责，并在其后说“哦”。其中的“因此”是指不舍弃业的边际而堕落，改变是指呵责应当在祈请的业之后进行。如果在呵责之后仍然不舍弃，那么应当知道在其后要感到惋惜。这是通过驱逐来对呵责进行分类，将呵责视为舍弃。不舍弃成为见解是堕落的原因。 如果有人问，对于随顺舍弃的堕落，作者是谁呢？因此，说了“识为主”，即以认识为主的人。对于谁是以认识为主的人呢？因此，说了“对未作舍弃之补救的比丘”。凡是像这样说“我有多久不能为了阻碍”等等，这里说的就是这个。说“未作补救”是指，未作随后的补救，即不舍弃，也就是未以舍弃来祈请宽恕，这是从分别中来的。同样，未舍弃见解的堕落，未忏悔，也不是产生此罪的原因，但却是已接受的。说未舍弃和未忏悔，是指未接受就不会产生此罪。对于不存在的事物，接受本身就是产生应当舍弃之物的原因。同样，对于已舍弃但未忏悔，也不会产生此罪。
English
Those words that are spoken, even if relied upon, will not become obstacles. Therefore, the Dharma taught by the Blessed One, I have understood, etc., not abandoning the entering phrases, this is what is said. As the Blessed One said, etc., whatever entering phrases are not abandoned, this is its meaning. The Dharmas that become obstacles should be understood as all the afflicted Dharmas. Here, the word "etc." also includes other things related to views. This ritual applies to all things related to views, because they will all be understood as wrong paths. Therefore, one should rebuke with supplication, and after that say "Oh." The "therefore" here refers to falling by not abandoning the edge of karma, and changing refers to the rebuke that should be done after the karma of supplication. If one still does not abandon after rebuking, then one should know that one should feel regret after that. This is classifying rebuke by expulsion, regarding rebuke as abandonment. Not abandoning becoming a view is the cause of downfall. If someone asks, who is the author of the downfall that follows abandonment? Therefore, it is said "consciousness is the main thing," that is, the person who takes consciousness as the main thing. For whom is it the person who takes consciousness as the main thing? Therefore, it is said, "to the monk who has not made amends for abandoning." Whoever says like this, "For as long as I am unable to obstruct," etc., what is said here is this. Saying "not making amends" means not making subsequent amends, that is, not abandoning, that is, not asking for forgiveness with abandonment, this comes from differentiation. Similarly, the downfall of not abandoning views, not confessing, is also not the cause of this fault arising, but it is what has been accepted. Saying not abandoning and not confessing means that not accepting does not generate this fault. For non-existent things, acceptance itself is the cause of generating what should be abandoned. Similarly, for what has been abandoned but not confessed, this fault will not arise.