Tibetan
ན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འདིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ནད་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་མེད་ན་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་ཟན་མནོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནད་པའི་ཁར་ཟན་མནོད་པ་ལ་འདི་ཡིན་གྱི་རྗེས་སུ་གནང་བའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་དེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལ་གནང་བ་མ་ཡིན་པས་བཏང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནད་པ་ཁོ་ན་སྟེ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་མི་བྱ་བ་ཤེས་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་གཞུང་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་གཉིས་བོ་དག་གོ །བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པར་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། །།འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཉ་ཤ་དང་ཤ་སྐམ་ལྟ་བུ་ནི་ཁ་ཟས་བསོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་བྱེད་པ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་ནི་ཟས་བསོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ལྟུང་བ་འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཉེ་དུམ་ཡིན་པ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉེ་དུར་མ་གྱུར་པའི་ཁྱིམ་པ་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱིམ་པ་སྟེ་དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །འདིར་སྦྱིན་པ་པོའི་བྱེད་པ་པོ་གཞན་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་ཟས་བསོད་པ་འདི་ལའོ། །ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ལ། གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས་བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་བྲོ་མ་འཆལ་བར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སླད་དུ་ཁྱིམ་དག་ནས་ཟས་བསོད་པ་བླངས་ཏ་འཆའ་འམ་འཆའ་བ་ལ་ལྟུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་མཆིས་སམ་ཡོད་དེ་ཉེ་དུ་ལས་བླངས་ཏེ་ཟ་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་ལ་ཉེས་བྱས་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལྟུང་བའི་རྟགས་འདི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཁྱིམ་པའི་ཚིག་གིས་འདི་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་གཉིས་ལྟུང་བ་འདི་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རང་གིས་བླངས་ཏེ་ཟོས་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གིས་བླངས་ཏེ་ཟོས་ནའོ། །མི་ན་བས་བླངས་པ་དང་སློང་དུ་བཅུག་པ་ཉིད་དེ་ལ་ཉེས་བྱས་ཀྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ན་བས་རང་གིས་བླངས་པ་ཙམ་ལ་ཡང་དེ་གཉིས་ཉེས་བྱས་ཁོ་ནའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ་མི་ན་བར་གཞན་སློང་དུ་བཅུག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་སློང་དུ་བཅུག་ཏེ་ཟོས་པ་དེ་ལ་ནི་དེ་གཉིས་ཉེས་བྱས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །མི་ན་བར་སློང་དུ་བཅུག་པ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་རོ། །ཅི་མིན་བར་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་གཉིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འདིའི་ བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར
Chinese
所謂「那諾」一詞，即由此概括而來。如果病人沒有受比丘戒，就應該把食物施予未受比丘戒者，這指的是把食物施予病人，這是允許的。至於追隨允許的事物，因為那不是給予受比丘戒者的，所以並非給予，因此不應這樣做。所謂「未受比丘戒者應當食用」，指的是僅僅是病人，因為是給予者，所以不應知道不應這樣做，這就是它的意思。這裡的根本律是與未受比丘戒者同睡的墮罪的兩種儀軌。以及未經給予而取食的墮罪。牛奶、酸奶、酥油、魚肉和乾肉等被認為是食物施捨，這指的是像那樣的種類。所謂「那是作者」，指的是這是食物施捨，那是這個墮罪的作者。所謂「施予者是親屬，即使是居士也是」，指的是非親屬的居士，即非親屬的居士，其事物就是那樣。這裡，施予者的作者，即成為朋友的其他人，指的是這個食物施捨。提到「非親屬」時，根本律是：如果比丘沒有擾亂味道，自己從各家取食物施捨來吃，這樣做或吃東西也不會構成墮罪嗎？有的，如果從親屬那裡取來吃，就沒有墮罪，這是所要表明的。對於出家人來說，什麼時候不是造作惡作，而這就是墮罪的標誌呢？這裡應該通過居士的詞語來理解這一點。如果那兩者什麼時候是這個墮罪的作者呢？因此說「自己取來吃」。自己取來吃。不生病者取來或讓人去乞討，對此會構成惡作，這指的是不生病者自己取來，那兩者僅僅是惡作的作者，如果不生病而讓人去乞討，讓人去乞討而吃了，那麼那兩者就是惡作的作者。讓不生病者去乞討，會變成輕微的惡作。如果不是這樣，在所有情況下，那兩者都是這個不應責備的作者嗎？因此，
English
The term "that which is Na-no" is summarized by this. If a sick person has not received the Bhikshu vows, then food should be offered to one who has not received the Bhikshu vows, which means offering food to the sick person, which is permissible. As for following the permissible things, since that is not given to one who has received the Bhikshu vows, it is not given, therefore it should not be done. The so-called "one who has not received the Bhikshu vows should eat" refers only to the sick person, because he is the giver, so it should not be known that it should not be done, that is its meaning. Here, the root rule is the two rituals of the offense of falling by sleeping with one who has not received the Bhikshu vows. And the offense of falling by eating without having been given. Milk, yogurt, ghee, fish meat, and dried meat are considered food offerings, which refers to kinds like that. The so-called "that is the author" refers to this being a food offering, and that is the author of this offense of falling. The so-called "the giver is a relative, even if it is a householder" refers to a householder who is not a relative, that is, a householder who is not a relative, whose things are like that. Here, the author of the giver, that is, others who have become friends, refers to this food offering. When "non-relative" is mentioned, the root rule is: If a Bhikshu does not disturb the taste, and takes food offerings from various houses to eat for himself, will doing so or eating not constitute an offense of falling? Yes, if he takes it from a relative and eats it, there is no offense of falling, that is what is to be shown. For a renunciate, when is it not the making of a misdeed, and this is the sign of an offense of falling? Here, this should be understood through the words of the householder. If those two are the authors of this offense of falling, when is it? Therefore it is said, "If one takes it and eats it himself." If one takes it and eats it himself. If one who is not sick takes it or has someone go to beg, this will constitute a misdeed, which refers to one who is not sick taking it himself, those two are merely the authors of a misdeed, and if one who is not sick has someone go to beg, and having had someone go to beg, eats it, then those two are the authors of a misdeed. Having one who is not sick go to beg will become a minor misdeed. If that is not the case, in all cases, are those two the authors of this that should not be blamed? Therefore,
Tibetan
་ཅི་བདེར་བསྟབས་པ་མ་བྱས་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་ལ་སློང་བར་བྱེད་པ་དེས་མ་བྱས་པ་དེས་ནི་ཅི་བདེར་བསྟབས་པ་མ་བྱས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་བསོང་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་ཞིང་ཁྱིམ་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ན་བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ཟས་ཐོགས་ཏེ་ཕྱིར་བྱུང་བའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཅང་མི་སྨྲ་བར་སྡོད་པ་ན་བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ན་རེ་འཕགས་པ་ཅི་བཞེད་ཅེས་འདྲི་ན་བསྟབས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་འདོད་པ་དེ་བླང་བར་བྱ་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྦྱིན་བདག་གིས་ཅི་བདེར་བྱས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ངན་པའམ་བསོད་པའམ་ཐ་མལ་པའམ་བཟང་པོ་ཐོབ་པ་ནི་གལ་ཏེ་བླངས་ན་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཅི་བདེར་བསྟབས་པ་མ་བྱས་པ་ལ་འདི་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ། ཅི་བདེར་བསྟབས་པར་བྱེད་པ་ཅིག་ནི་འདིར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། ཉེ་བར་བསྡུས་པ་ལ་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་རྙེད་པར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་འདི་དང་འབྲེལ་པའི་བླངས་པ་མེད་ན་དེ་ལྟར་ཡང་འདི་བླངས་ཏེ་ཟོས་ན་དངོས་གཞིའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །ངན་པ་འདི་ལ་ཕྱེད་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་བླངས་ཏེ་ཟ་བ་འདི་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་བསྟན་པ་དེར་ངན་པ་འདི་ལ་ནི་ཕྱེད་ཉིད་དེ་ཉེས་བྱས་སོ། །རང་གིས་བླངས་ཏེ་ཟ་བ་འདི་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་ཏེ་སློང་དུ་བཅུག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་གཞུར་ནི་དགེ་སློང་གིས་འོ་མ་ཐོབ་པ་ན་ཞོ་སློང་པར་བྱེད་ན། དེ་སློང་བ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་ལམ་འཐུངས་ན་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་བསོད་པ་ཐོབ་པ་ན་ངན་པ་སློང་བར་བྱེད་ན་དེ་སློང་བ་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་ལ་ཟོས་པར་གྱུར་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་ཉེས་བྱས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཕྱེད་ཚིག་གིས་འདི་ལ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཟས་ཁྱེར་ཏེ་ཕྱིས་བྱུང་བས་ཅང་མི་སྨ་བའམ་ཕྱིར་སྤོང་བ་ལ་འོན་ཅི་སློང་ཞེས་དྲིས་པ་ན་ཅི་བདེ་བར་བསྟབས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིས་པ་འདི་ལ་ཅི་བདེ་བར་བསྟབས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདིར་བྱིས་པ་ལས་གང་འདོད་པ་དེ་བླང་བར་བྱའོ། །བསོད་པ་སློང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། །།རང་སྦྱོང་བའི་དོན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དང་སྤྱོད་དུ་འཇུག་པ་དག་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ལ་གཞན་ཉེ་བར་སྤྱོད་ པའི་དོན་ཉིད་ལ་སྟེ། དཔེར་ན་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོ
Chinese
说的是“没有随意施舍”这件事。对于向谁乞讨，那个人没有做，那就是没有随意施舍的意思。这里，经文是指比丘在乞食时，走到某户人家，拿着妇女的食物出来时，比丘一言不发地站着，妇女问：“尊者想要什么？”这就可以说是施舍了，想要什么就可以拿，没有堕罪。施主随意施舍，没有堕罪，是这样说的。因此，得到不好的、好的、普通的、好的东西，即使拿了也可以。因为没有随意施舍，这是作者。随意施舍的人，在这里是肯定会出现的。对于接近聚集的人来说，不是作者。从那里面得到的东西，如果没有和这个人相关的拿取，即使这样拿了吃了，也是真正的作者。对于这个不好的，只有一半，意思是说，对于拿了吃的人，显示了作者本身，对于这个不好的，只有一半，是轻罪。自己拿了吃，是轻微的罪过，也包括让他人去乞讨的行为。这里，经文是指比丘得到牛奶时，如果乞讨酸奶，乞讨这个是轻罪，如果喝了牛奶，就没有堕罪。比丘得到好的东西时，如果乞讨不好的东西，乞讨这个也是轻罪，如果吃了，就是轻罪，是这样说的。对于得到不好的东西本身，一切都是轻罪的作者，这是用一半的话来理解的。拿着食物出来，一言不发或者拒绝，问他要乞讨什么，这就是随意施舍，意思是说，对于这个问题，就是随意施舍。因此，在这里，可以从孩子那里拿走想要的东西。乞讨好的东西会犯堕罪。进入和使用自己修行的意义，这些是为了让他人接近使用的意义，例如僧团的寺庙里的钵和法衣。
English
It is said that it is about "not giving as one pleases." To whom one begs, if that person has not done it, it means not giving as one pleases. Here, the scripture refers to a monk who, while begging for alms, goes to a house and takes the food of a woman and comes out. If the monk stands there without saying a word, and the woman asks, "What does the venerable one want?" this can be said to be giving alms. There is no transgression in taking what one wants. There is no transgression in the almsgiver giving as they please, it is said. Therefore, obtaining bad, good, ordinary, or good things, even if one takes them, it is okay. Because there is no giving as one pleases, this is the author. Someone who gives as they please will definitely appear here. For those who are close to gathering, it is not the author. Even if one obtains something from that, if there is no taking related to this person, even if one takes it and eats it, it is the real author. For this bad thing, only half, meaning that for the person who takes and eats, the author himself is shown, for this bad thing, only half, it is a minor offense. Taking and eating oneself is a minor offense, and it also includes the act of making others beg. Here, the scripture refers to a monk who, when obtaining milk, if he begs for yogurt, begging for this is a minor offense, but if he drinks the milk, there is no transgression. When a monk obtains good things, if he begs for bad things, begging for this is also a minor offense, and if he eats it, it is a transgression, it is said. For obtaining bad things themselves, everything is the author of minor offenses, this is to be understood with half the words. Taking food out, without saying a word or refusing, asking what he wants to beg for, this is giving as one pleases, meaning that for this question, it is giving as one pleases. Therefore, here, one can take what one wants from a child. Begging for good things will incur a transgression. Entering and using the meaning of one's own practice, these are for the meaning of others approaching and using, such as the begging bowl and Dharma robes in the monastery of the Sangha.
Tibetan
ས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ལ་དོན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ངོ༌། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་དོན་མེད་པར་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། རྩྭ་ལ་སོགས་པ་སྦེངས་པ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པ་འཐུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔར་བསྟན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དོ། །གང་ལ་རང་འཇུག་པ་དང་གཞན་འཇུག་དུ་འཛུད་པར་བྱེད་ན་རང་སྤྱད་པའི་དོན་ཉིད་ལ་ཡང་སྨྲས་པ་ནི་དེ་ལ་ཤེས་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་འདི་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གང་གི་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་ཆུ་དང་མར་དང་སྦྲང་རྩི་དང་བུ་རམ་གྱི་དབུ་བ་དང་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་སར་པ་དང་ཚྭ་དང་འབྲུའི་ཚ་དང་ཞོ་ག་ཆུ་དང༌། རྩ་བ་མོ་དང་ཤིང་ཏོག་དང་བཅའ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆུའི་ཚིག་ནི་སོ་སོར་ཐར་པར་དཔེར་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་འདི་ནི་སྐྱེ་བའི་དབང་གིས་གནས་ཡིན་ཏེ། ཆུ་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་མང་དུ་འཇུག་པ་འདི་ལ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དེ་དག་སྲོག་ཆགས་ཇི་ལྟ་བུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་དག་གིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདིར་གང་གི་ཚེ་འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཤི་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིར་སྲོག་ཆགས་དུ་མ་ཤི་ན་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་གཅིག་གི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་རེ་རེའི་འོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྲོག་ཆགས་ཇི་སྙེད་སྦྱོར་བ་དེའི་དབང་གིས་སྲོག་བཅད་དེ་དུས་བྱས་ན་དེ་ཉིད་ཁོ་ནའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སླར་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་ན་ལུས་ཀྱི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་སྤྱད་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས། ད་ནི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟ་སྟེ་ཁྲུས་དང་བཏུང་བ་དང་སོ་ཤིང་དོར་བ་དང་ལག་པ་དང་རྐང་པ་བཀྲུ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་དག་ཏུ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལུས་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོ་བྱད་དག་ཏུ་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལུས་ཀྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཡན་ལག་ཏུ་གང་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་དེ་བྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སླར་ལུས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་དེ་དག་གང