Tibetan
ན་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའི་དངོས་གཞིའོ། །གཅིག་གམ་གཉིས་ཀ་དག་གམ་གཞན་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས་བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་མ་དང་རྩོད་པ་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བགྱིད་ན་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར་ཉེས་བྱས་སུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་ཚུལ་དང་དགེ་ཚུལ་མ་དང་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་ལ་ཡང་རྩོད་པའི་གཞི་དགེ་སློང་གིས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་དང་དགེ་སློབ་མ་དང་དགེ་ཚུལ་མ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱོ་སྔོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་བྱས་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ལས་སུ་བྱས་པ་ཡང་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་འདིར་གང་ཞིག་སྨོས་པ་དེ་འདིར་ངེས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའོ། །ཡང་དག་པར་བྱ་བ་འབྱུང་བ་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིར་བསྡུ་བའོ། །གང་ཟག་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་འདིར་འདུ་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཉུག་མར་གནས་པ་དང་ལས་བྱེད་པ་དང་འདུན་པ་འབུལ་བ་རྣམས་ཁོ་ན་དངོས་གཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏོ། །དེས་འདི་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བཞག་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལས་མདུན་དུ་གང་ཞིག་འདུ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་དེ་འདི་རྣམས་ལ་དངོས་གཞིའོ། །དངོས་གཞིའི་གནས་ལ་ཡང་གཞན་ལ་ཉེས་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་སྤྲོས་པ་འདི་རིག་པར་བྱའོ། །ལྟ་བ་སྨྲ་བ་དང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དག་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱུས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པའི་གཞི་དང་བཅས་པ་ལ་འདི་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར་མངོན་པར་མི་ཤེས་པའི་ལྟ་བ་སྨས་པ་ཉིད་ནི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་འདི་དག་གི་ལྟ་བ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་དག་ནི་འདི་མི་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ངེས་པ་འདི་དག་ལ་ཡང་དག་པར་བཞག་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་རྒྱུས་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །རྩོད་པ་གཞན་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་གཞན་དུ་ཤེས་པ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་གཞན་ཉིད་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་པ་ལ་རྩོད་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དོ། །རྩོད་པ་གཞན་ཉིད་ནི་ངག་གིས་འདིའི་འདུ་ཤེས་པ་ནི་དེར་གྱུར་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ན་སྨད་པའི་ངོ་བོ་ལ་འདི་བསྟན་པའོ
Chinese
是作诃责（སྐྱོ་སྔོགས་，skyo sngogs，责备，谴责）之所依。于一或二俱或于他，应知如是。此处经文是，若比丘于比丘尼诤讼而作诃责，则犯何罪？为恶作罪。如是于比丘尼、沙弥、沙弥尼、近事男、近事女，若比丘作诤讼之本而作诃责，则犯恶作罪。如是于比丘、沙弥、式叉摩尼、沙弥尼等，皆已宣说。所谓诃责者，是说成为非真实所作之义。又，已作之业亦由作业而知，此处所说者，是于此处随说决定之法。为令真实之事发生，故作诃责。因此，此处作总结。何等人及何等罪过，于此处是意识之作者耶？因此，唯有常住者、作业者及献供者，方为所依，如是说。彼等对此等作真实安立，是为决定，从此之前，凡成为意识者而作诃责，彼等即为此等之所依。于所依之位，亦为他人之恶作，是其义。应知此为所谓知之主要之事的解释。若于说见者及忽然来者，则唯是恶作，所谓忽然来者，以其不知缘由故，于具诤讼之本者，此于初、中、后皆不能显现了知之见解，所谓说见者，即是作诃责者，此等之见解之说者，即是不欲此事，此等之决定，于真实安立上亦无决定，因此，凡不知缘由者，作诃责，故此是恶作。于他诤讼，知为他诤讼，即是与彼相同。 所谓是，以他诤讼而意识者，即是具有彼诤讼。所谓他诤讼，即是以语对此作意识，即是成为彼，是其义。此是显示于呵责之体性。
English
It is the basis for making accusations (skyo sngogs, accusation, condemnation). It should be understood as being in one, two, both, or another. Here, the scripture says, if a monk makes accusations in a dispute with a nun, what offense is committed? It is an offense of wrong-doing. Likewise, if a monk makes accusations based on a dispute with a nun, a novice, a novice nun, a male lay devotee, or a female lay devotee, it is an offense of wrong-doing. Similarly, it is said regarding monks, novices, probationary nuns, novice nuns, and so on. The so-called accusation means that it becomes something that is not truly done. Furthermore, what is said here is that actions that have been done are also known by the action itself, and here it refers to following the established Dharma in this place. Accusations are made in order to bring about true events. Therefore, a summary is made here. What kind of person and what kind of fault is the agent of consciousness here? Therefore, only the permanent residents, the workers, and those who make offerings are the basis, as it is said. By truly establishing these, it is determined that those who become conscious and make accusations before this are the basis for these. In the position of the basis, it is also the wrong-doing of others, that is the meaning. This should be understood as the explanation of what is called the main thing to know. For those who speak of views and those who come suddenly, it is only a wrong-doing. The so-called sudden arrival is because they do not know the cause, and for those who have the basis of dispute, this view that cannot clearly know the beginning, middle, and end, the so-called speaker of views, that is, the one who makes accusations, the speaker of the views of these, that is, not wanting this matter, the determination of these, there is no determination on the true establishment, therefore, whoever does not know the cause makes accusations, so this is a wrong-doing. Knowing another dispute as another dispute is the same as that. That is to say, one who is conscious of another dispute is the one who has that dispute. The so-called other dispute is the meaning of making consciousness of this with words, that is, becoming that. This is shown in the nature of reproach.
Tibetan
། །འདིར་རྩོད་པ་ཉིད་ཚད་མར་ཡིན་གྱི་དེའི་བྱེ་བྲག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ལ་ནི་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལས་ཏ་དེའི་ཕྱིར་འདི་བྱེད་པའོ། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ལ་དེ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་ཕྱེད་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ལ་ནི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དེར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་ཕྱེད་ཉིད་དོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས་བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་བསླབ་པ་བྱིན་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་བསླབ་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བགྱིས་ན་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའོ།། །།འདི་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ནི་བུད་མེད་དོ། །ཁྱིམ་པ་མོ་ལ་སྟོན་པ་ལའོ། །སྐྱེས་པ་མེད་པར་རོ། །རེག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་ཉིད་ལ་རེག་པའི་སྐྱེས་པ་ལ་བསྟན་པའི་ལྟུང་བྱེད་གང་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་བུད་མེད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨོས་སོ། །ཅི་ཞིག་སྟོན་པ་ལ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གྲོང་འདིའི་ལམ་འདི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་བསམ་པས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །འདིར་བརྫུན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་སྒོ་ཡིན་ཏེ་གང་ཞིག་བུད་མེད་ལ་རང་དབང་མེད་པར་འཚེ་བའོ། །འདིའི་ཕྱིར་རང་དགར་སྨྲ་བའི་རྣམ་པས་དཔེ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་འདིར་བསླབ་པའི་གཞི་དང་འབྲེལ་པའི་ཆོ་ག་དྲུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའོ། །མཁས་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདྲི་བ་སྟེ་ཇི་ཙམ་ལས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཚིག་དྲུག་པ་ལས་ལྷག་པར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གང་ཟག་ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལྷག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དོན་ཡོད་པའི་དེར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་དངོས་གཞི་བསྟན་ པའོ། །དེར་མེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་ཉེས་བྱས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་འདུ་ཤེས་འདི་ལ་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལས་ཤེས་པ་པོ་ཉིད་དོ། །འདིར་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ནི་ཡིད་གཉིས་ནི་འདུ་ཤེས་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚིག་སྔ་མ་ལ་ནི་རྩོམ་
Chinese
此處說，諍論本身是衡量標準，而不是它的細節，這就是此處的安立。因為墮罪的緣故，如果認為是諍論本身，則沒有任何責備。同樣，因為其他的原因而做這件事。對於安住於業果，以非業果的方式行事，則只有一半，這就是說，對於安住於業果，即獲得知識等業果，安住於業果的狀態中，以安住的方式行事，則只有一半。完全圓滿的行事，則會變成惡作，這就是它的意思。此處的經文是，如果比丘從請求中給予學處，然後說：「你不是學處的給予者」，那麼會犯什麼罪？會犯惡作，這是佛陀所說的。這是令人沮喪的。// 在這裡，作者本身是女性。是對在家人女性宣說。沒有男性。觸摸，意思是說，對於先前所說的，如果不接近，對於觸摸的男性，宣說墮罪，誰是作者本身是女性呢？因此，宣說就是所說的。宣說什麼呢？因此，宣說法就是所說的。例如，這不是這個村莊的路等等，應該以正確的意念隨法而行。此處，虛假的對象是門，即對沒有自主權的女性施暴。因此，以隨意說話的方式作為例子，這就是說，此處包括與學處基礎相關的第六個儀軌等等。智者從上到上，等等，也是提問，從多少開始呢？因此，說了超過六個詞。什麼樣的人呢？因此，說了對於知道更多的人。在有意義的地方認為是這樣，就顯示了正文。
English
Here it is said that debate itself is the measure, not its details, and this is the establishment here. Because of the transgression, there is no blame in perceiving it as debate itself. Similarly, this is done because of other reasons. For those who abide in the fruit of karma, acting in a way that is not the fruit of karma, it is only half, which means that for those who abide in the fruit of karma, that is, obtaining the fruit of karma such as knowledge, abiding in the state of abiding in the fruit of karma, acting in the manner of abiding, it is only half. Acting in a completely perfect way will become a misdeed, and that is its meaning. Here, the text is that if a monk gives the precepts from a request, and then says, "You are not the giver of the precepts," then what offense will be committed? A misdeed will be committed, this is what the Buddha said. This is discouraging. // Here, the author herself is a woman. It is preaching to a female householder. Without a male. Touching, meaning that for what was said earlier, if one does not approach, for the male who touches, preaching the transgression, who is the author herself a woman? Therefore, preaching is what is said. What is being preached? Therefore, preaching the Dharma is what is said. For example, this is not the road of this village, etc., one should follow the Dharma with the right intention. Here, the false object is the door, that is, abusing a woman who has no autonomy. Therefore, taking the form of speaking arbitrarily as an example, that is to say, here includes the sixth ritual related to the basis of the precepts, etc. The wise from above to above, etc., is also asking, from how much does it start? Therefore, it is said that it is more than six words. What kind of person? Therefore, it is said that it is for those who know more. Perceiving it as such in a meaningful place shows the main text.