Tibetan
་འབྱུང་བ་ཉིད་ཙམ་ལ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕྱིས་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་དང་པོའི་དུས་འདའ་བ་ཉིད་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཞག་བཅུའི་ནང་རོལ་དུ་སྟེ་དེ་བས་ན་སྐྱོན་མེད་དོ། །འདིར་ལུང་ནི་སྦྱོར་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དེ། འདིར་རྒྱུན་ལ་དེར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་དེས་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་རྫས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞག་བདུན་པ་ལ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ཀྱི་རིགས་འདྲ་བ་ལ་ཞག་བདུན་པའི་དོན་དུ་ལྷག་པར་གནས་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་འདི་ལ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ། །འདིར་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་གཞུང་འགའ་ཞིག་ལས་མར་དང་འབྲེལ་བ་ནི་མར་ལའོ། །འབྲུ་མར་དང་འབྲེལ་པ་ནི་འབྲུ་མར་ལའོ། །སྦྲང་རྩི་དང་འབྲེལ་པ་ནི་སྦྲང་རྩི་ལའོ། །ཧྭགས་དང་འབྲེལ་པ་ནི་ཧྭགས་ལའོ། །འབྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འབྲེལ་པ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཐ་དད་པས་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །ལྟུང་བ་དེ་ཡོད་ན་ཡོ་བྱད་ཙམ་བདག་གིར་བྱས་པ་ལ་སྤང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་ཡོད་ནའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དག་ཏུ་བྱེད་པ་ལ་གང་དུ་ཡོ་བྱད་འགའ་ཞིག་ལ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་བྱས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྤང་བ་ཉིད་ཙམ་ལ་ཆོ་ག་འདི་ལྟ་སྟེ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དེ་དངོས་པོ་གང་ལས་ལྟུང་བ་དེ་བསྐྱེད་པ་དེའི་དངོས་པོ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ཡང་བྲལ་བ་མ་བྱས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་ནི་བཤགས་པར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། །དེའི་གཞི་ལས་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་གོས་སྤང་བ་མ་སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་མ་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་དེ་ཡང་མ་བཤགས་པར་གཞན་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ཡང་སྤང་བ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མའི་ ཤུགས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱི་དུམ་བུ་དེ་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤང་བ་ཉིད་དོ། །འཁོར་ཡུག་གི་མཐའ་མཉམ་པ་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་རྣམས་ལ་དེ་བས་ན་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བར་གཏོགས་པའོ། །འཁོར་ཡུག་མཉམ་པ་ལས་མ་ཚང་བ་ཉིད་ལ་དུམ་བུ་ནི་སྤང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤང་བ་ཉིད་ལ་འདི་དུམ་བུ
Chinese
仅仅是生起而已。因为对于后来生起的，最初的时间过去本身，是说舍堕罪。在那里面十日之内，因此没有过失。这里，经文是说，结合是完全清净的。这里，不是执着于常。通过那个结合，说了与它相关的物品的差别，如瓶子和毡子等。七日者，是对同类而言，意思是对于物品种类相同，为了七日的目的而特别存在，有随行，这才是生起。这里，在一些分别的论典中说，与酥油相关的就是酥油，与谷物酥油相关的就是谷物酥油，与蜂蜜相关的就是蜂蜜，与糖相关的就是糖，与相关联的就是与相关联的。因为意义不同，所以这样进行区分。如果存在那个堕罪，仅仅拥有用具也算是舍弃，意思是如果存在那个舍堕罪。对于自性上没有成立的，在做舍堕罪时，在某些用具上，从舍堕罪中生起。这要理解为不是从舍堕罪中生起的。仅仅是舍弃，仪轨是这样的，对于自性上没有做舍堕罪的，只要一切都成就，一切事物，即从哪个事物产生堕罪，那个事物的体性，对于它也没有分离。因此，堕罪不需要忏悔，因为堕罪不是从它的基础上产生的。这里，经文是说，如果比丘没有舍弃和分离所舍弃的法衣，也没有忏悔那个堕罪，如果又得到另一件，那也是舍弃，因为是前者的力量等等。小的那块碎片不会改变，意思是它不会改变，意思是舍弃本身。周围的边缘相等，是指对于舍堕罪来说，因此属于不完整的部分。对于周围相等但不完整的部分，碎片就不是舍弃本身的意思。对于舍弃本身，这个碎片
English
It is merely arising. Because for those that arise later, the passing of the initial time itself is said to be a Nissaggiya Pacittiya. Within ten days of that, therefore there is no fault. Here, the scripture says that the combination is completely pure. Here, there is no clinging to permanence. Through that combination, the differences of the objects related to it, such as pots and felt, etc., are spoken of. The seven-day one is for the similar kind, meaning that for objects of the same kind, especially existing for the purpose of seven days, there is following, and this is what arises. Here, in some differentiating treatises, it is said that what is related to ghee is ghee, what is related to grain ghee is grain ghee, what is related to honey is honey, what is related to sugar is sugar, and what is related is related. Because the meanings are different, they are distinguished in this way. If that offense exists, merely possessing utensils is also considered abandonment, meaning if that Nissaggiya Pacittiya exists. For what is not established by nature, when making a Nissaggiya Pacittiya, on some utensils, it arises from the Nissaggiya Pacittiya. This should be understood as not arising from the Nissaggiya Pacittiya. Merely abandoning, the ritual is like this: for what has not been made a Nissaggiya Pacittiya by nature, as long as everything is accomplished, all things, that is, from which thing the offense arises, the nature of that thing, there is no separation from it either. Therefore, the offense does not need to be confessed, because the offense did not arise from its basis. Here, the scripture says that if a monk has not abandoned and separated the robe to be abandoned, and has not confessed that offense, if he obtains another one, that is also abandonment, because of the power of the former, etc. That small piece will not change, meaning it will not change, meaning abandonment itself. The equal circumference belongs to the Nissaggiya Pacittiyas, therefore it belongs to the incomplete parts. For the circumference that is equal but incomplete, the piece is not the meaning of abandonment itself. For abandonment itself, this piece
Tibetan
་ཉིད་དུ་འབྲེལ་པ་ལ་དུམ་བུ་རྣམས་ལ་བྲལ་བར་མ་བྱས་པ་ལ་བྱེད་པའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས་བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་གོས་སྤང་བ་ཚིག་གམ་སྲོག་ཆགས་དག་དང་སྲིལ་དག་གིས་འཆལ་བར་གྱུར་ན་དེ་ལ་ཕྱ་ཕྱེ་འམ་དམ་དུམ་གང་དག་མཆིས་པ་དག་སྤང་བར་བགྱི་འམ་ཉེ་བ་འཁོར་མི་བྱ་སྟེ། ལྟུང་བྱེད་འགའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའོ། །ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་དེ་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་གནས་པ་དེ་འདིར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་མངའ་བ་གང་ཟག་གིས་བདག་ཉིད་དུ་རིས་སུ་བཅད་པ་དང༌། དགེ་འདུན་མངའ་རིས་སུ་མ་བཅད་པའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དག་གིས་ཡང་འཆང་བ་དང་འབྲལ་བ་དང་འཇོག་པ་དེའི་རྒྱུས་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་དེར་གང་ཟག་གཅིག་པ་དང་འདྲ་བར་གང་ཟག་རེ་རེས་བདག་ཏུ་བྱས་པས་ཡང་དག་པར་གནས་པའོ། །དགེ་འདུན་མངའ་རིས་སུ་བཅད་པའི་དགེ་འདུན་དང་འབྲེལ་པ་ལ་བདག་ཏུ་བྱས་པས་སུ་ཞིག་མེད་པས་འཆང་བ་དང་འཇོག་པའི་རྒྱུས་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དག་གི་ཡང་སྐབས་མེད་པས་གནས་པའི་རྒྱུས་ལྷག་པར་གནས་པ་ལ་མངའ་རིས་སུ་མ་བཅད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་གང་ཟག་གཅིག་གིས་དགེ་འདུན་རིགས་སུ་བཅད་པ་དང་ལྷག་པར་འབྲེལ་བ་གནས་པ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གླག་ཡོད་དེ་དེ་བས་ན་མདོ་འདི་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་གོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་མཚམས་ཀྱི་སླད་རོལ་ཏུ་འབྲལ་བར་བགྱིད་ན་ཆོས་གོས་དང་བྲལ་ཞེས་བགྱི་འམ་མ་བྲལ་ཞེས་བགྱི་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་གོས་དང་བྲལ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་གོས་དེ་སྤང་བར་བགྱི་འམ། ཉེ་བ་འཁོར་མི་བྱ་སྟེ། ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་དུ་རང་ཉིད་ལ་གཏད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་ འདི་ལྟ་སྟེ་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་གོས་དེ་ལ་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་མེད་པ་དེ་ཉིད་གཙོ་བོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་དངོས་པོ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་དངོས་པོ་དེ་མེད་པས་ན་མེད་པའོ། །མེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་སྤང་བ་ཉིད་ལ་གཙོ་བོ་ཡིན་གྱི་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྫས་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་མེད་པས་འདི་ལ་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས་འདི་ལ་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས་འདིར་ཅི་ཞིག་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་འདི་བྱེད་པའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་གོས
Chinese
在与之相关联的各个部分未分离的情况下进行。在此，经文是阿难所请问的，如果比丘僧人的僧衣被污损，或者被动物和昆虫所破坏，那么对于其中的碎片或破损之处，应该舍弃吗？阿难不应该这样做，应该忏悔一些堕罪。经中说“不应该继续持有”，因此，继续持有那些东西在此被总结了。被称为“僧伽的也”是指拥有僧伽的人，自己划分为僧伽所有和僧伽非所有。由于舍弃堕罪而再次持有、分离和放置，因此对于舍弃堕罪，也像对待同一个人一样，每个人都认为是自己的，从而如实存在。与僧伽所有的僧伽相关联，由于认为是自己的，没有人，由于持有和放置的原因，舍弃堕罪也没有机会，由于存在的原因，继续持有，因为不可能有非僧伽所有的，一个人将僧伽划分为种类，并且与继续相关的舍弃堕罪有关联，因此这部经是这样说的。在此，经文是阿难所请问的，如果比丘僧人加持了僧伽的僧衣，然后在结界之外分离，应该说与僧衣分离还是未分离？佛陀开示说：应该说与僧衣分离。应该舍弃那件僧衣吗？阿难不应该这样做，应该忏悔一个堕罪。因此，凡是不属于自己的，就像僧伽的僧衣那样，就是应该做的。所谓“对此不存在的就是主要的”，意思是说，对此事物不存在，因为对此事物不存在，所以不存在。不存在的事物就是不存在本身。因此，不存在本身是主要的，而不是应该舍弃的物质是主要的。因为一切都不存在，所以知道对此应该做什么，知道对此应该做什么，所以不应该怀疑“这里应该做什么”，意思是说，对此应该这样做。在此，经文是请问，比丘僧人的僧衣
English
It is done without separating the parts that are related to it. Here, the scripture is what Ananda asked, if the monastic robe of a monk is defiled, or destroyed by animals and insects, then for the fragments or broken parts in it, should they be discarded? Ananda should not do this, he should confess some sins of downfall. It is said in the sutra, "Should not continue to hold," therefore, continuing to hold those things is summarized here. What is called "Sangha's also" refers to a person who possesses the Sangha, dividing himself into Sangha-owned and Sangha-non-owned. Because of abandoning the sins of downfall, holding, separating, and placing again, therefore, for abandoning the sins of downfall, also like treating the same person, everyone thinks it is their own, thus truly existing. Associated with the Sangha-owned Sangha, because it is considered one's own, there is no one, because of the reason of holding and placing, there is no opportunity to abandon the sins of downfall, because of the reason of existence, continuing to hold, because it is impossible to have non-Sangha-owned, a person divides the Sangha into categories, and is associated with the abandoning of sins of downfall that are continuously related, therefore this sutra says so. Here, the scripture is what Ananda asked, if a monk blesses the Sangha's robe, and then separates it outside the boundary, should it be said that it is separated from the robe or not separated? The Buddha taught: It should be said that it is separated from the robe. Should that robe be discarded? Ananda should not do this, he should confess one sin of downfall. Therefore, whatever does not belong to oneself, like the Sangha's robe, is what should be done. The so-called "What does not exist for this is the main thing" means that this thing does not exist for this, because this thing does not exist for this, so it does not exist. The non-existent thing is non-existence itself. Therefore, non-existence itself is the main thing, not the substance that should be abandoned is the main thing. Because everything does not exist, so knowing what should be done for this, knowing what should be done for this, so one should not doubt "What should be done here," meaning that this should be done for this. Here, the scripture is asking, the monk's robe