Tibetan
བར་བགྱི་འམ་འོན་ཏེ་བསྒོ་བར་མི་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། བསྒོ་བར་མི་བྱའོ། །བསྒོ་བ་འཆགས་བསམ་མི་ཆགས། བཀའ་སྩལ་བ། མི་འཆགས་སོ། །གླེང་བར་མ་བགྱིས་དྲན་པར་མ་བགྱིས་པར་བདག་ཉིད་ངག་མི་ཉན་པ་ཉིད་དུ་འཇོག་པར་བགྱིད་ན་ལྟུང་བཅིང་འགྱུར་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བསྒོ་བར་བགྱི་འམ་འོན་ཏེ་བསྒོ་བར་མི་བགྱིད། བཀའ་སྩལ་བ་བསྒོ་བར་མི་བྱའོ། །བསྒོ་བ་འཆགས་ སམ་མི་འཆགས། བཀའ་སྩལ་བ། མི་འཆགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སླར་ཅིའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་འདི་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་གཞན་གནས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྡིག་པའི་བསམ་པ་ཤས་ཆུང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་དྲན་པར་བྱེད་པ་མཚང་པས་མེད་པའོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མ་ཡིན་པ་དག་ཉིད་ལ་དྲན་པ་རྙེད་པས་ཡིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ངན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་གླེང་བ་ལ་སྡིག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་མཐོང་ཤིང་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་སྡིག་པའི་བསམ་པ་ཅན་ལ་སོ་སོར་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །བརྩོན་པ་བཟང་བ་ཉིད་ཀྱང་བསམས་པར་གྱུར་པ་ལ་གླེང་བ་ལ་གནས་པ་ཉིད་དོ། །གླེང་བར་བྱེད་པ་པོ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། གླེང་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །འདིར་གླེང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ལ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་མེད་པར་བསྟན་པ་བཟུང་བས་རྩོམ་པ་པོའམ། བདག་ཉིད་གླེང་བའི་བསམ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་དྲན་དུ་འཇུག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚིག་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གླེང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གླེང་པ་པོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ནི་བསྒོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྐྲད་པར་མ་བགྱིས་པ་ལ་གླེང་བ་དང༌། དྲན་པར་མ་བྱས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བས། བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ལས་ཀྱང་སྟེ་ལས་གཅིག་པུས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་བཞམས་པ་དང༌། ལས་ཀྱིས་མི་བསྒོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པ་ལ་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ། འདི་རྣམས་ལ་གཞམས་ཏེ། བསྒོ་བའི་ལས་ཀྱིས་མི་བསྒོ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་བསྒོ་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བའི་ལས་ཀྱིས་བྱས་པ་དག་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་རྣམས་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་དག་ལ་བསྡུས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །སྐྱོན་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་དོན་དུ་འདི་བྱས་པའོ། །སྐྱོན་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མི་རིགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསམས་པས་འདི
Chinese
应当劝诫还是不应当劝诫？ 答：不应当劝诫。劝诫会成就吗？不会成就吗？ 答：不会成就。如果不谈论，不忆念，而让自己处于不听话的状态，就会犯堕罪，成为恶作。应当劝诫还是不应当劝诫？ 答：不应当劝诫。劝诫会成就吗？不会成就吗？ 答：不会成就。如是说。再次，为什么在这种情况下会产生恶作呢？因为对其他事物有强烈的执着，对于非常微小的罪恶想法，如何去忆念呢？这是不可能的。对于那些没有过错的事物，因为忆念而留在心中，所以不会因为恶劣的努力而去忆念，并且在谈论中看到与罪恶相关的事物，并且通过语言的力量，对于有罪恶想法的人来说，会分别地靠近。即使是良好的努力，也只是停留在被思考的谈论中。存在于谈论者身上，谈论是片面的。这里，想要忆念的是已经完全完成的谈论。对于那些没有被指出的事物，无论是作者还是自己，如果不是谈论的想法，那么要知道，这在这里是被允许忆念的。这两句话已经完成了完整的谈论。对于这样不存在的谈论者，称之为恶作。对于他们，不应当劝诫，也就是说，对于没有被驱逐的人的谈论，以及对于没有忆念的人，没有完全区分，因此，要理解，即使是劝诫，也不是仅仅通过一种行为。对于那些被劝诫的人，以及那些不应当通过行为来劝诫的人，比如那些努力制造僧团分裂的人等等，对于这些人，不要劝诫，不要通过劝诫的行为来劝诫。对于那些通过劝诫的行为来做的人，比如“比丘们，你们应当劝诫”等等，对于那些通过劝诫的行为来做的人，这些都是为了让人们理解这些学习的基础，这些都被包含在这里。为了完全平息过失，所以做了这些。考虑到过失是不合理的，因此，必须通过思考来确定这一点。
English
Should one admonish or should one not admonish? Answer: One should not admonish. Will the admonishment be accomplished? Will it not be accomplished? Answer: It will not be accomplished. If one does not discuss, does not remember, and allows oneself to be in a state of not listening, one will commit a transgression and become an evil deed. Should one admonish or should one not admonish? Answer: One should not admonish. Will the admonishment be accomplished or will it not be accomplished? Answer: It will not be accomplished. Thus it was said. Again, why does an evil deed arise in this situation? Because there is a strong attachment to other things, how can one remember the very small thought of sin? This is impossible. For those things that are not wrong, because of remembering, they remain in the mind, so one does not remember through bad effort, and in the discussion, one sees things related to sin, and through the power of language, for those with sinful thoughts, they will be separately close. Even good effort only remains in the discussion that has been thought about. It exists in the speaker, and the discussion is one-sided. Here, what is desired to be remembered is the discussion that has been completely completed. For those things that have not been pointed out, whether it is the author or oneself, if it is not the thought of discussion, then know that this is allowed to be remembered here. These two sentences have completed the complete discussion. For such a non-existent speaker, it is called an evil deed. For them, one should not admonish, that is, for the discussion of those who have not been expelled, and for those who have not remembered, there is no complete distinction, therefore, one must understand that even admonishment is not just through one action. For those who are admonished, and those who should not be admonished through action, such as those who strive to create division in the Sangha, etc., for these people, do not admonish, do not admonish through the act of admonishing. For those who do through the act of admonishing, such as "Bhikkhus, you should admonish," etc., for those who do through the act of admonishing, these are all to make people understand these foundations of learning, these are all included here. These were done in order to completely pacify faults. Considering that faults are unreasonable, therefore, this must be determined through reflection.
Tibetan
་ཤེས་པའོ། །འདིར་ལས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གཅིག་གིས་ཀྱང་དོན་འགྲུབ་པའོ། །དགེ་འདུན་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་དུའོ། །མི་བསྒོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་མང་པོའི་ ཚིག་བཟུང་བའོ། །འདིར་དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་གནས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་དགེ་སློང་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བས་བསྒོ་བ་དེ་འདིར་དགེ་སློང་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བར་གནང་བར་གྱུར་པ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིར་མང་པོར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། མང་པོ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པའི་དོན་དུ་མང་པོའི་ཚིག་ལ་དགོངས་པ་ཉིད་དོ། །གང་དུ་བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་རྣམས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེའི་མཐའ་ལ་མི་གཏོང་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་འདི་ལས་ཀྱི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ལ་བསྒོ་བའི་མཐའ་སྟེ། ཐ་མ་ལ་མི་གཏོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་འདི་བསྒོ་བར་བྱེད་པ་ཐུན་མོང་བ་སྟེ་བསྒོ་བར་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་བརྩམས་ལ་སོ་སོ་དང་འབྲེལ་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དོན་གང་མེ་གཏོང་ན། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བརྟུལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་ལ་བརྟུལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཅེ་ན་དེའི་ཕྱིར་དབྱེན་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དབྱེན་བྱེད་པ་ལ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱིའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ལའོ། །དབྱེན་བྱེད་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ། །གང་ཞིག་མི་གཏོང་ན་དེའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེའི་གྲོགས་ཉིད་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་དང་འབྲེལ་པ་དེར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་དང་འབྲེལ་པའི་གྲོགས་ནི་དེའི་གྲོགས་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ནི་ཤིན་ཏུ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་ནས་འཇུག་པ་འདི་ལ་ན་སྨད་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ལ་འདི་བཏགས་པའོ། །རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ།། །།གང་ཞིག་མི་གཏོང་ན་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རང་སྐྲོད་པར་བྱེད་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ལོག་པའི་བསམ་པས་དེ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཞུགས་སོ་ཞེས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིའི
Chinese
是知识啊。这里“以业”这个词，一个词也能成就意义啊。为了僧众的作者本身的缘故，而劝请，这叫做这个意思啊。“不要不劝请”这叫做掌握了很多的词啊。这里不是僧众的作者本身，因为不是处所的缘故啊。像那样，这也是众多比丘们劝请，以劝请来劝请，在那里众多比丘们劝请而给予劝请的时候，叫做这个词，在那里众多的人们应当进入，不是众多的人们就不是，这叫做为了指示这个意义，是对众多的词的顾虑本身啊。在哪里，从劝请转变的僧众剩余是什么呢？因此说了“不要舍弃它的边际”啊。它的这个业的如果说了，劝请的边际，对于不舍弃最后的是什么，对于那个是这个意思啊。现在这个劝请是共同的，开始了从劝请的作者出生的僧众的剩余们，各自和关联的次第是怎么样，像那样应当说，什么意义不舍弃呢？如果说，制造僧众的纷争的僧众剩余会变成什么呢？因此说了“是调伏的作者本身”啊。对于谁是调伏的作者本身呢？因此说了“对于纷争”啊。为了谁制造纷争呢？因此说了“对于僧众的”啊。对于僧众的纷争啊。是制造纷争的僧众剩余啊。什么不舍弃，跟随它的会变成僧众剩余呢？因此说了“它的朋友本身是随顺的作者”啊。和它关联，在那里和僧众的纷争关联的朋友，就是它的朋友本身啊。对于那个随顺本身，是因为非常低劣的缘故啊。先前进入的这个，对于得到责骂本身，安立了这个啊。是随顺的僧众剩余啊。什么不舍弃，会变成毁坏家庭的僧众剩余呢？因此说了，对于自己驱逐的僧众，以邪恶的想法，那个那个像那样进入了，说虚妄的本身啊。
English
It is knowledge. Here, the word "by karma," even one word can accomplish the meaning. For the sake of the author of the Sangha itself, to exhort, this is called this meaning. "Do not fail to exhort" is called grasping many words. Here, it is not the author of the Sangha itself, because it is not the place. Like that, this is also exhorted by many monks, to exhort by exhortation, when there many monks exhort and grant exhortation, it is called this word, there many people should enter, those who are not many are not, this is called for indicating this meaning, it is the consideration of many words themselves. Where are the remaining Sanghas transformed from exhortation? Therefore, it is said, "Do not abandon its boundary." If this karma of it is said, the boundary of exhortation, what is it that does not abandon the last, for that is this meaning. Now this exhortation is common, it has begun with the remaining Sanghas born from the author of exhortation, each and the related order is how, like that should be said, what meaning is not abandoned? If you say, what will the remaining Sangha that creates the dispute of the Sangha become? Therefore, it is said, "It is the author of taming itself." For whom is the author of taming itself? Therefore, it is said, "For the dispute." For whom is the dispute created? Therefore, it is said, "For the Sangha." For the dispute of the Sangha. It is the remaining Sangha that creates the dispute. What is not abandoned, following it will become the remaining Sangha? Therefore, it is said, "Its friend itself is the author of compliance." The friend who is related to it, there related to the dispute of the Sangha, is its friend itself. For that compliance itself, it is because of being extremely inferior. This one who entered earlier, for obtaining the blame itself, this is established. It is the remaining Sangha of compliance. What is not abandoned, will become the remaining Sangha that destroys the family? Therefore, it is said, for the Sangha that expels itself, with evil thoughts, that that entered like that, saying the falsehood itself.