Tibetan
ཆོག་ཏུ་སྨད་པར་བགྱི་བར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག །གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུངས་ཤིག །འདི་ནི་ལས་བརྗོད་པ་དང་པོ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་འཆི་ལྟས་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་གཏོང་བ་ལ་སྨད་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་ཅིང༌། ཇི་སྲིད་དུ་དགེ་སློང་འཆི་ལྟས་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་གཏོང་བ་དེ་སྲིད་དུ་གཏམ་འདྲེ་བར་མི་བགྱི། ཕེབས་པར་སྨྲ་བར་མི་བགྱི་ཞིང༌། དཔེར་ན་གདོལ་བུ་བཞིན་དུ་སྨད་པར་བགྱིས་ཤིང༌། མཆོག་ཏུ་སྨད་པར་བགྱིས་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། །འདི་ནི་དགེ་སློང་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་གཏོང་བ་ལ་སྨད་པའི་ཆོ་ག་དང་ལས་སོ། །བསྙིལ་བ་སྡུད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་ནས་དགེ་ཚུལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་སྤོང་བ་ལ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བསྒོ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་ཚུལ་གང་ལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བྱུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདོད་པ་དག་ནི་བར་དུ་གཅོད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་བསྟེན་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་བདག་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། དགེ་ཚུལ་དེ་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བར་བྱའོ། །འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱ་སྟེ། ཚེར་མ་དང་ཆེན་པོ་བ་ཁྱེད་གཉིས་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདོད་པ་དག་ནི་བར་དུ་གཅོད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་བསྟེན་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་བདག་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐུར་པ་མ་འདེབས་ཤིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐུར་པས་ལེགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་དེ་སྐད་མི་གསུང་ངོ༌། །ཚོར་མ་དང་ཆེན་པོ་པ་འདོད་པ་བར་དུ་གཅོད་པ་དག་ནི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་གསུངས་ ཏེ། དེ་དག་བསྟེན་ན་བར་དུ་གཅོད་པར་འགྱུར་གྱིས། ཚེར་མ་དང་ཆེན་པོ་པ་ཁྱེད་གཉིས་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ཐོང་ཤིག །དེ་ནི་དུས་དང་པོར་བྱ་བའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་ཡང་གཞི་དེ་ཉིད་ལ་ནན་གྱི
Chinese
那些可以容忍的责骂就不要说了。 那些不能容忍的就说出来。 这是第一个业的陈述。 像这样重复两遍三遍。 僧团容忍并允许后，僧团就对不放弃恶见之相的破戒比丘进行责骂的事业。 只要比丘不放弃这种恶见之相，就不要与他交谈，不要与他同行，要像贱民一样责骂他，要彻底地责骂他。 像这样，因为什么都不说，所以就那样理解。 这是对不放弃恶见之相的比丘进行责骂的仪式和事业。 从《摈除聚》的堕罪篇中说，为了阻止不舍弃恶见的沙弥，应当训诫，应当这样做：如果某个沙弥生起了这种恶见之相，如果他说，世尊所说的那些会造成障碍的欲望，即使去行持也不会造成障碍，我懂世尊所说的法，那么比丘们首先应当训诫那个沙弥。 应当这样训诫：荆棘和大人物，你们两个不要说，世尊所说的那些会造成障碍的欲望，即使去行持也不会造成障碍，我懂世尊所说的法。 不要诽谤世尊，诽谤世尊不会变好，世尊不是那样说的。 荆棘和大人物，会造成障碍的欲望就是会造成障碍的，世尊以多种方式说了，如果行持那些就会造成障碍。 荆棘和大人物，你们两个舍弃这种恶见之相。 这是第一次应当做的。 即使比丘们训诫了他，仍然坚持那个观点。
English
Those reproaches that are tolerable, do not speak of them. Those that are intolerable, speak of them. This is the first statement of the action. Repeat it twice and three times in the same way. After the Sangha has tolerated and permitted, the Sangha performs the action of reproaching a Bhikshu who has a sinful view of death and does not abandon the aspect of that view. As long as the Bhikshu does not abandon this kind of sinful view of death, do not converse with him, do not speak of going with him, and reproach him like a Chandalas, and reproach him thoroughly. In this way, because nothing is said, it is understood as such. This is the rite and action of reproaching a Bhikshu who does not abandon the aspect of a sinful view. From the chapter on expiations in the "Collection of Removals," it is said that in order to prevent a novice from abandoning a sinful view, one should admonish him. This is how it should be done: If a novice has arisen with this kind of sinful view, and if he says, "Those desires that the Bhagavan said are obstructive, even if one practices them, they will not be obstructive, I understand the Dharma taught by the Bhagavan," then the Bhikshus should first admonish that novice. One should admonish him thus: "Thorn and Great One, you two, do not say that those desires that the Bhagavan said are obstructive, even if one practices them, they will not be obstructive, I understand the Dharma taught by the Bhagavan. Do not slander the Bhagavan, slandering the Bhagavan will not be good, the Bhagavan does not speak thus. Thorn and Great One, desires that are obstructive are indeed obstructive, the Bhagavan has said in many ways that if one practices them, they will be obstructive. Thorn and Great One, you two, abandon this kind of sinful view." That is the first time to do it. Even if the Bhikshus admonish him, he still insists on that same basis.