Tibetan
འདུན་ཕྱོགས་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ལ་གདམས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་བ་ན་མཐུན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དབྱར་གྱི་རྙེད་པ་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་དབང་བ་ཉིད་དོ། །གཉིས་ཀ་འདུས་པ་ལ་བྱ་བྲག་ཏུ་མ་བྱས་པར་བགོ་བཤའ་བྱ་བ་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་བ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་ཚད་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་དག་གོ །གལ་ཏེ་ཉུང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཅིག་ཤོས་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་ན་གང་གིས་པང་པར་ཕུལ་བའོ། །གལ་ཏེ་གཉི་གའི་ན་གཉི་ག་འོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་ལས་ཆ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དགེ་འདུན་ལས་མ་ཡིན་ནོ། །ལས་བྱ་བའི་གཞི་ཞུ་བ་དང་བར་མ་ཟེའི་བུ་མོའི་སྐབས་སོ། །ལས་བྱེ་བའི་གཞི་རྫོགས་སོ།། །།དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ནི་ཆོས་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོར་གསོལ་བས་སམ་དོན་དེས་ཚུལ་ཤིང་ལེན་དུ་འཇུག་པས་ སོ། །དབྱེ་བར་བྱ་བ་དག་དགེ་འདུན་གྱི་ཚད་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང༌། མཚམས་ཀྱི་ནང་ན་གན་དགེ་འདུན་གྱི་ཚད་དག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ནི་མི་འཆགས་སོ། །ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་ན་མཚམས་མེད་པའོ། །དབྱེ་བ་ལ་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་པས་ཀྱང་ངོ༌། །འཁོར་ལོ་དབྱེ་བའི་གཞིའོ།། །།འདུལ་བའི་མདོ་བམ་པོ་དགུ་པ། འཁྲུག་ལོང་གི་རྒྱུ་བཞིའོ། །དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། སྤོང་བ་དང༌། ལྟུང་བ་དང༌། བཅས་པ་ཉིད་དང༌། ལས་ལ་མཐུན་པ་མི་སྦྱིན་པའོ། །རྒྱུ་དང་པོ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱས་པས་ཉེ་བར་ཞིའོ། །རྒྱུ་གཉིས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འདི་དང་དག་པ་སྦྱིན་པས་སོ། །རྒྱུ་གསུམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཕྱིར་བཅོས་པ་དང་ངེས་པར་འཛིན་པ་ལ་སྦྱར་བ་ཉིད་སྦྱིན་པས་སོ། །ཐ་མ་ནི་སྦྱིན་དུ་གཞུག་པས་སོ། །འགྱེད་པ་གཉིས་སྲང་གི་མི་ནུས་ན་ཚོགས་པར་དབྱུང་བ་དག་གིས་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་བོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་སོ། །འདྲང་བ་དག་གིས་སོ། །དེ་གཉིས་སོ། །གཅིག་ཡན་ཆད་ཀྱིས་སོ། །གཟུ་བོ་དག་ལ་འདྲང་བར་བྱའོ། །དེ་དག་དགེ་འདུན་གྱིས་གཏན་དུ་བསྐོའོ། །འདིར་འཐབ་མོ་མི་བསྐྱེད་པ་བསྐོ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་བསླབ་པ་འདོད་པའོ། །འདུལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ངེས་པའོ། །རྩོད་པ་བྱུང་བ་སྤྱོད་པ་ལ་མཁས་པའོ། །རྣམ་པར་ཞེན་པའོ། །བརྟན་ཞིང་ཉེས་རྩོམ་མེད་པར་འཇུག་པའོ། །སྙོམས་པའོ། །བརྡ་ཕྲད་པའོ། །བརྡ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པའོ། །མཁས་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཉེ་བར་མ་ཞི་ན་དགེ་འདུན་ལ་དབུལ་ལོ། །དེས་མ་ནུས་ན་གསལ་བ་དག་བསྐོའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཚད་ལས་མི་ཉུང་བ་དག་གོ །སྡེ་ཚན་དེས་མ་ནུས་ན་རང་གི་གསལ་བ་དག་བསྐོ་བ་ཉིད་དོ། །མ་ནུས་ཤིང་གཞན་མི་བྱེད་ན་གང་ལས་བླངས་པ་དེ་ལ་དབུལ་ལོ། །ཕྱིར་འོངས་ན་དགེ་འདུན་བཞི་པོས་རྩོད་པ་སྦེད་པ་བསྐོའོ། །དེས་གནས་བརྟན་དང་བཅས་པའི་དགེ་འདུན་གཞན་ལ་དབུལ་ལོ། །སྔར་བྱུང་བ་བརྗོད་དུས་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་དབུལ་ལོ། །དེ་ནི་དེའོ། །ཕྱིར་ཕུལ་བ་ན་དེས་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མ་མོ་འཛིན་ པ་དག་ལའོ། །ཟླ་བ་དྲུག་ཏུའོ། །དེ་དག་གིས་གནས་བརྟན་མཐུ་དང་ལྡན་ལའོ། །ཐུག་པ་མེད་དཔར་རོ། །དེས་དེ་གཉི་ལས་བདག་གིར་བྱ་བ་ཐ་ན་འདག་རྫས་དག་དང་སོ་ཤིང་ཡན་ཆད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྤང་བར་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་འགྲེང་བ་དང་འདུག་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་འཆག་སར་འཆགས་པ་དང་གཏམ་འདྲི་བ་དང་ཕེབས་པར་སྨྲ་བ་ཡང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་འབྲང་ན་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁྱེད་ཅག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་འཐབ་པར་གྱུར། །མཚང་འདྲ་བར་གྱུར། །རྩོད་པར་གྱུར། འགྱེད་པར་གྱུར་ཅིང་གནས་པ་ནི་མ་རྙེད་དེ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་རྙེད་ཀྱི་ལེགས་པར་རྙེད་པ་མ་ཡིན་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མ་འཐབ་ཤིག །མཚང་མ་འདྲ་ཞིག །མ་རྩོད་ཅིག །མ་འགྱེད་ཅིག །འགྱེད་པ་གཉིས་ཀ་རྒྱལ་བ་མེད་དོ། །རྒྱུག་པ་གཉིས་ཀ་རྒྱལ་བ་མེད་དེ་གཅིག་རྒྱལ་གཅིག་ཕམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆེས་མང་བའི་བློས་ལེགས་པར་གཞག་པ་ནི་ལེགས་པར་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་སྲིད་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་སྐབས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་འགྱེད་པ་གཉིས་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་གིས་གཅེས་པར་བཟུང་བ་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་དམ་པ་ཉིད་དང༌། མི་བཟད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་དབྱེ་བར་དོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །བསྡམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་དོན་ལའོ། །གནས་བརྟན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་དག་ཡོངས་སུ་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་དག་ལའོ། །དགེ་འདུན་བཞི་པོས་སོ། །འདི་ལ་ཚུལ་ཤིང་འབྲི་མ་པས་བློས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ཚུལ་ཤིང་འབྲིམ་པ་ལ་བསྐོ་བར་བྱའོ། །དེས་ཚུལ་ཤིང་རྣམ་པ་གཉིས་དག་ཉེ་བར་གཞག་གོ །ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཤིང་དག་ནི་ཡ་ཡོ་མེད་པ་དང་ཁྱར་ཁྱོར་མེད་པ་དང་ཆས་ཆུས་མེད་པ་དང་ཁ་དོག་བཟང་བ་དང་དྲི་ཞིམ་པ་དང་རེག་པ་འཇམ་པ་ཉིད་དག་ཡིན་ལ་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ནི་བཟློག་པའོ། །དགེ་འདུན་ལ་
Chinese
于意乐方及他方，应作劝导。然于差别则不如是。请白时，应决定与和合相应。夏安居之利得，唯有说法者得自在。若二者俱集，则应不作差别而行分分，亦应献于僧伽。其中，若为僧伽之量，则如是。若为少量，而另一为彼，则应献于何人之怀中耶？若为二者，则为二者。其中，乃由人而分，非由僧伽而分。事业所依为请求及巴玛赛之女之事。事业差别所依圆满。僧伽之诤事，谓以与法相异之事物而请白，或以此事而令取木杖。 应诤之事，若非僧伽之量，且于界内亦无僧伽之量，则不成就。若如是了知法与非法二者，则无界。于诤事，亦以解为了知为法。法轮诤事之所依。毗奈耶经第九品。诤论之四因。于事物之如实性作邪执，及弃舍，及堕罪，及制立，及不施与随顺于业者。由第一因而生者，谓以作一相续而令寂灭。由第二因而生者，谓以此及清净而施与。由第三因而生者，谓以回治及决定执持而施与。最后者，谓令施与。若二分不能平准，则应由众中推出者善为成办。由诸比丘。由正直者。此二者。由一以上者。应向公正者行正直事。彼等应由僧伽永恒委任。此处应委任不生斗诤者。知惭且欲学。于毗奈耶极为了知者。于诤讼生起之行事善巧者。极坚执者。安住且无造罪而行者。平等者。善解语者。能善说者。贤善者。若彼等不能寂灭，则应白于僧伽。若彼不能，则应委任明了者。
English
It is necessary to advise those who are in the direction of intention and in other directions. However, it is not like that in difference. When requesting, it is necessary to definitely associate with harmony. The gains of the summer retreat are only controlled by the speaker of the Dharma. If both are gathered, then it should be distributed without making distinctions, and it should also be offered to the Sangha. Among them, if it is the measure of the Sangha, then it is like that. If it is a small amount, and the other is that, then to whose lap should it be offered? If it is for both, then it is for both. Among them, it is divided by person, not by the Sangha. The basis for the action is the request and the matter of the daughter of Barmasai. The basis for the difference in action is complete. The dispute of the Sangha is said to be requested with things that are different from the Dharma, or to allow the taking of wooden sticks for this matter. If the matter to be disputed is not the measure of the Sangha, and there is no measure of the Sangha within the boundary, then it will not be accomplished. If one knows both Dharma and non-Dharma in this way, then there is no boundary. In the matter of dispute, it is also understood as Dharma by understanding. The basis of the dispute of the Dharma wheel. The ninth chapter of the Vinaya Sutra. The four causes of conflict. To wrongly assert the reality of things, and to abandon, and to fall into sin, and to establish, and not to give to those who are in accordance with the karma. That which arises from the first cause is to pacify by making it one continuum. That which arises from the second cause is to give with this and purity. That which arises from the third cause is to give by applying it to rectification and definite holding. The last one is to cause to give. If the two divisions cannot be equalized, then those who are drawn from the assembly should accomplish it well. By the monks. By the upright. These two. By one or more. One should act uprightly towards the impartial. They should be permanently appointed by the Sangha. Here, one should appoint those who do not create strife. Knowing shame and wanting to learn. Those who know the Vinaya very well. Those who are skilled in the conduct of disputes that arise. Those who are extremely persistent. Those who abide and act without committing sins. The equal. Those who understand the language well. Those who can speak well. The virtuous. If they cannot pacify, then they should be told to the Sangha. If they cannot, then they should appoint those who are clear.
Chinese
僧众的数量不少于此。如果该部门不能胜任，则应任命自己的澄清者。如果不能胜任且不做其他事情，则将其交给从中获得帮助的人。如果返回，则由四个僧侣任命隐藏争端的人。他将其交给包括长老在内的其他僧侣。在讲述过去发生的事情时，要给予三个月的时间。那就是它。如果退回，则将其交给经藏、律藏和持母藏的人。六个月。那些人交给有威力的长老。没有尽头。他应该避免从那两者中拥有的任何东西，甚至包括清洁剂、牙刷等。一起站立、坐下，一起行走、交谈、说“请来”。如果跟随，则对他们说：“诸位，你们在善说的法和律中出家后，变成了争斗者，变成了互相揭短者，变成了争论者，变成了对抗者，并且没有找到安身之处，因为这不是发现。发现了过错，但没有发现优点，所以诸位不要争斗，不要互相揭短，不要争论，不要对抗。对抗双方都没有胜利者，赛跑双方都没有胜利者，一个胜利，一个失败。”应该这样说。以最多数人的意愿妥善安排是妥善完成的另一种方式。这在确立佛法方面是可能的，但在确立戒律方面是不可能的。因为当时的知识与双方的对抗有关。应该依靠那些被辩论者和反驳者所珍视、极为神圣和不可忍受的事物，并且要小心区分它们。对于不应该约束的事情。对于完全被烦恼所困扰的长老们。由四个僧侣来做。在此，应该用称量木的分配来把握。应该任命称量木的分配者。他应该将两种称量木放在附近。佛法的称量木是：没有弯曲，没有摇晃，没有凹陷，颜色好，气味香，触感柔软，而另一种则相反。对于僧众
English
The number of the Sangha should not be less than this. If that department is not able to do it, then it should appoint its own clarifiers. If it is not able to do it and does nothing else, then it should give it to the one from whom it received help. If it returns, then the four Sanghas should appoint the one who hides the dispute. He should give it to the other Sangha including the elders. When telling what happened in the past, give it for three months. That is it. If it is returned, then he should give it to those who hold the Sutra Pitaka, the Vinaya Pitaka, and the Matrika. For six months. Those should give it to the elders who have power. There is no end to it. He should avoid anything that is owned from those two, even including cleaning agents, toothbrushes, and so on. Standing together, sitting together, walking together, talking, and saying "please come" as well. If following, then say to them, "Venerables, you have become fighters, become fault-finders, become arguers, become antagonists, and have not found a place to stay, because it is not a discovery, after having gone forth in the well-spoken Dharma and Vinaya. Faults have been found, but good has not been found, so Venerables, do not fight, do not find fault, do not argue, do not antagonize. Neither of the antagonists has a victor, neither of the runners has a victor, one will be victorious and one will be defeated." It should be said like this. Arranging well with the will of the majority is another way of accomplishing well. This is possible in establishing the Dharma, but not possible in establishing the Vinaya. Because the knowledge at that time is related to the antagonism of both sides. One should rely on those things that are cherished, extremely sacred, and unbearable by the debater and the refuter, and one should be careful to distinguish them. For the matter of what should not be restrained. For the elders who are completely afflicted by defilements. By the four Sanghas. Here, it should be grasped by the mind with the distribution of the measuring wood. The distributor of the measuring wood should be appointed. He should place the two kinds of measuring wood nearby. The measuring wood of the Dharma is: without bending, without shaking, without dents, with good color, with fragrant smell, with soft touch, and the other is the opposite. For the Sangha