Tibetan
མི་བྱའོ། །མི་ཤེས་ན་མིང་རུས་བྲིའོ། །མགུ་བ་དང་དབྱུང་བ་ནི་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་ལའོ། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་ངོ༌། །འདི་ལ་དེ་དག་གི་ཚོགས་ནི་བཅུ་གཉིས་སོ། །སྔོན་རོལ་གྱི་སྡོམ་པ་གཉིས་དང་འཁོར་དང་འཁོར་མང་པོ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་གནང་བ་སྦྱིན་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་མཐའོ། །ལྷག་མ་དག་གི་ཚོགས་ནི་བཞིའོ། །ལས་བྱེད་པ་མོས་མི་ནུས་ན་དེས་དགེ་སློང་གིས་བྱས་པའི་ཚིག་ངེས་པར་བརྟགས་ན་རུང་ངོ༌། །འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་ཞེས་བྱ་བའི་གོང་ཡན་ཆད་དོ། །མི་འདུག་པར་འགྲེང་བ་ནི་ཁ་སྐོང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོ་ག་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་གཉིས་དབུལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དགག་དབྱེ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་བསྐོའོ། །བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་ཉམས་པ་དང་མཚམས་མེད་པ་བྱས་པ་དང་སྡིག་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དང་ས་གཞན་ན་གནས་པ་དང་ཐ་དད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་ངོ༌། །བསྡམ་པར་བྱ་བས་ཀྱང་ཡིན་གྱི། བཤགས་པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཡིན་པར་མ་ཟད་དོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ལེན་པ་ཡོད་ན་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང༌། སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ནི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་བཤགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བ་ལ་ནི་འདུ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གཅིག་ལ་དེ་ལྟར་བསྙིལ་བ་དང་མི་བསྙིལ་བ་དང་ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་མི་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་དག་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ཕྱིར་འཆོས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་འདོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དེ་དག་གིས་ནི་ཐོས་པ་དང་བཅས་པར་མི་བྱའོ། །མ་སྤངས་པ་དང་མ་ལོག་པ་མ་གཏོགས་སོ། །གནས་ནས་ཕྱུང་བ་ནི་རང་གི་ལས་ལ་ཡང་ངོ༌། །ནང་དུ་དྲི་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྙེན་པར་ མ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་ངོ༌། །དེ་དག་བྱ་བ་ལ་ལྟ་བའི་ཉེ་འཁོར་དུ་བཞག་པས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བསྒྲུབ་བོ། །གོ་བར་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བསྒྲགས་པའོ། །སྨྱོས་པའི་གནང་བ་ཕྱག་མི་བྱ་བ་དང་མི་སྨྲ་བ་དང་ལོངས་མི་སྤྱད་པ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་སྔོམ་པ་དག་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པར་རོ། །གསོལ་བ་མ་བྱས་པར་དེའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེའི་མཚམས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཁ་སྐོང་བར་འོས་པ་ལུས
Chinese
不应做。如果不知道，就写名字和姓氏。欢喜和驱逐都是对僧团而言。也应受近圆戒。在此，这些的僧团是十二。前行的两种律仪和眷属以及众多眷属，连同近处安住的许可施予，是僧伽的边际。剩余的僧团是四。如果做业者不能同意，那么他可以确定比丘所说的话是否正确。就像这样，直到“不说话”之前。不坐而站立，不是补充。对谁做业也不是。因此，也不是意乐和完全清净的羯磨。不应使那两者贫乏。不应围绕着进行遮止和开许。未受近圆戒者、已失坏者、造作无间罪者、具有邪见者、住在其他地方者和住在不同地方者，也都不是。伴随着错乱的也是。以约束也可以，不仅仅是以忏悔。以加持而成为清净。如果具有能力，就不会改变。那时，如果有接受者，就会成为唯有堕罪，以及各自忏悔和应改正的恶作，是因为具有能力，仅仅是忏悔的缘故。对于产生堕罪，应当如实地进行认识。对于一个人，像这样推翻和不推翻以及改正等多种方式，是不合理的。那些不是作者。进入改正剩余部分的，是正在驱逐。除了未舍弃和未返回之外，不应让他们听闻。从住所驱逐，也是对于自己的事业。为了在内部提问，以祈请等方式，也应使不圆满。将那些放置在观察事务的附近，就会明显地成就。应当理解的是随后的宣告。疯狂的许可，不作礼拜、不说话、不享用和寺院的守护等，都不是显而易见的。在未祈请之前，不应为了那个目的而说。属于那个界限范围内的，适合补充的身体。
English
It should not be done. If you don't know, write the name and surname. Joy and expulsion are both for the Sangha. One should also receive the full ordination. Here, the assembly of these is twelve. The two preliminary vows, the retinue, and the many retinues, together with the granting of permission to dwell nearby, are the boundaries of the Sangha. The remaining assemblies are four. If the one performing the action cannot agree, then he may ascertain whether the words spoken by the Bhikshu are correct. Like this, up to before "not speaking." Standing without sitting is not a supplement. It is also not for whom the action is done. Therefore, it is also not the intention and the completely pure Karma. One should not impoverish those two. One should not go around doing prohibition and permission. Those who have not received full ordination, those who have degenerated, those who have committed the five heinous crimes, those who have wrong views, those who dwell in other places, and those who dwell separately are also not. Also, those accompanied by confusion. It can also be by restraint, not just by confession. By blessing, it becomes pure. If it has the ability, it will not change. At that time, if there is a receiver, it will become only a downfall, and the misdeeds to be confessed individually and to be corrected are because it has the ability, only because of confession. For the arising of downfall, one should accomplish the understanding as it is. For one person, such various ways of overturning, not overturning, and correcting are unreasonable. Those are not the doers. Entering into correcting the remaining part is the one who is expelling. Except for those who have not abandoned and have not returned, they should not be made to hear. Expelling from the dwelling is also for one's own work. In order to ask internally, by means of supplication, etc., one should also make it incomplete. By placing those near the observation of affairs, it will be manifestly accomplished. What should be understood is the subsequent proclamation. The permission of madness, not prostrating, not speaking, not enjoying, and the guarding of the monastery, etc., are not manifest. Without making a request, one should not speak for that purpose. Belonging to the scope of that boundary, the body suitable for supplementation.
Tibetan
་སམ་དེ་ལ་འདུན་པས་འདུས་པར་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་དང་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡང་གང་ལ་ལས་དེ་བྱེད་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་གལ་ཏེ་མི་མཐུན་པ་དང་ཆོས་དང་ལྡན་ན། སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་དང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་ངག་ཡང་དག་པར་བསྡམས་པས་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་དང༌། ནང་དང་བཅས་བ་མ་གཏོགས་པ་ནི་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་རྗེས་མཐུན་པ་ཉིད་ནི་གང་ཡང་དག་པར་མ་བསྡམས་པའོ། །ཕྲ་མ་དང་ངག་རྩུབ་པོ་དང་ཚིག་ཀྱལ་པའི་ཡང་ངོ༌། །རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་དེ་དག་གིའོ། །གཞན་ཡང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བྱ་བ་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་བརྩམས་པ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བཏང་བ་ནི་སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་དགེ་འདུན་ལ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །གཞན་ལའོ། །བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་མི་བྱའོ། །ཁ་སྐོང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ལྷག་མ་ལུས་པ་ཉིད་མི་བྱའོ། །བསྐོས་པ་བརྗེད་ནས་ཆེས་ལེགས་པ་དང་ཆེས་མང་དུ་བྱེད་པ་བསྐོ་བར་བྱའོ། །དུས་ངེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་བྱའོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འམ་གཞན་ལའོ། །གཞན་ལ་ཡང་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་ན་སྤང་བ་སྦྱིན་ནོ། །བསྐོས་པ་མེད་ན་མ་དུང་དོར་བས་བགོའོ། །གང་ཁ་སྐོང་བར་མི་འོས་པ་དེ་དག་མདུང་འདོར་བར་ཡང་ངོ༌། །དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ལ་ཡང་འོས་པ་མ་ཡིན་པས་ཚུལ་ཤིང་དག་བྲིམ་པ་མི་འཆགས་སོ། །ལས་ཀྱི་གཞི་གཞིར་གཏོགས་པའོ།། །།བརྗོད་པ་ལྷག་པ་དག་གིས་ནི་མ་བྱས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་ན་མ་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །བྱེད་པ་ཉིད་ན་སོང་ན་ཚིག་མ་རྫོགས་པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ཉིད་དོ། །ལས་དེ་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ཚད་དག་ཏུ་མ་ལངས་པ་ རྣམས་མ་ལུས་པ་ཉིད་མ་རྫོགས་པའོ། །ལུས་པ་ཉིད་ན་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་བྱེད་པར་འདོད་ན་ཚིག་གིས་རྣམ་པར་དཀྲུགས་ཤིང་གསོལ་བས་དགེ་འདུན་ལ་བཙུན་པ་དག་ཡང་གསོལ་བ་བགྱིའོ་ཞེ་འམ། རྗེས་སུ་བསྒྲག་གོ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །བཟློག་པའི་ཕྱིར་བགོ་བ་དང་བསྙིལ་བ་དང༌། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པ་དང༌། བསླབ་པ་དང༌། མཐུན་པ་དང༌། དེའི་གསོ་སྦྱོང་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གནས་པ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྤོ་པ་དང༌། མགུ་བ་དང༌། ཡང་གཞི་ནས་བསླང་བ་དང༌། དྲན་པས་འདུལ་བ་དང༌། མ་མྱོས་པས་འདུལ་བ་སྦྱིན་པ་དང༌། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། མཚམས་དགྲོལ་བ་དང༌། ནན་ཏུར་གྱི་ལས་དང༌། དབྱུང་བ་དག་ལ་བརྗོད་པ་གསུམ་མོ། །ལྷག་པོར་མ་གཏོགས་པ་རང་གི་དོན་གྱི་སྔགས་བརྗོད་པ་ཡང་ངོ༌། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་གང་ཟག་དག་ལ་ཡང་ངོ༌།
Chinese
或者对于那个以欲望聚集而未随顺者，以及对于阻止者，如果从事那个事业者与不和合者且具法，不从行为退失，安住于自性，以正确约束语言而不能现见，除了包含内部者之外，就是不和合。虚妄语的随顺就是未正确约束者。还有离间语、粗恶语和绮语。那些不安住于自性者也是如此。此外，还有非应作之事。不作应作之事。发起此事，以行者的心舍弃，就是从行为退失。不应向僧团陈述见解。也不应向他人陈述。不应向未受具足戒者陈述。也不应向不应填补者陈述。不应留下剩余。忘记所委派之事后，应委派做最善和最多之事。不应在确定时间后不做。或者再三，或者向他人。对于他人，多少足够时，就给予舍弃。如果没有委派，就以未投掷的箭来分配。那些不应填补者，也应投掷箭。对于僧团的诤讼，也不应以不适合者来分配木杖。属于事业的基础。多余的陈述不是未作。退失就是未作。如果正在做，如果已逝，就是词句不完整，就是错乱。对于那个事业，没有达到僧团的量 所有未完成者就是未完成。如果已完成，就不会改变。如果也想做，就以言语扰乱，并以祈请，向僧团中的尊者们祈请，或者说：随喜。为了遣除而分配和摧毁，以及寻求其自性，以及学习，以及和合，以及其布萨，以及外道者的住处，以及从那之外的迁移，以及欢喜，以及重新发起，以及以忆念调伏，以及以不醉调伏布施，以及应受具足戒，以及解除结界，以及难度的业，以及驱逐等，有三种陈述。除了剩余之外，还有为自己利益而念诵的真言。为了他人利益，也应向人们念诵。
English
Or, for those who have not followed along with the gathering of desire, and for those who prevent it, if the one who engages in that action is discordant and possesses the Dharma, not deviating from conduct, abiding in their own nature, and not being manifest by properly restraining speech, except for those who include the inner, it is discord. The conformity of false speech is the one who is not properly restrained. Also, slander, harsh speech, and frivolous words. Those who do not abide in their own nature are also like that. Furthermore, there are things that should not be done. Not doing what should be done. Initiating this, abandoning it with the mind of the traveler, is deviating from conduct. One should not state views to the Sangha. Nor should one state them to others. One should not state them to those who have not taken full ordination. Nor should one state them to those who should not be filled. One should not leave leftovers. Having forgotten what was assigned, one should assign to do the best and most. One should not do it after setting a time. Or repeatedly, or to others. For others, when it is enough, one should give up. If there is no assignment, one should distribute with the unthrown arrow. Those who should not be filled should also throw arrows. For the disputes of the Sangha, one should not distribute wooden staffs with those who are not suitable. It belongs to the foundation of the work. Excessive statements are not undone. Falling away is undone. If one is doing it, if it has passed, the words are incomplete, it is confusion. For that work, not reaching the measure of the Sangha, All those who are not complete are incomplete. If it is complete, it will not change. If one also wants to do it, one should disturb with words, and with prayer, pray to the venerable ones in the Sangha, or say: Rejoice. For the sake of removing, distributing and destroying, and seeking its own nature, and learning, and harmony, and its Uposatha, and the dwelling of heretics, and moving from that, and rejoicing, and re-initiating, and subduing with mindfulness, and subduing with non-intoxication, and giving, and taking full ordination, and releasing the boundary, and difficult deeds, and expulsions, there are three statements. Apart from the remainder, there are also mantras recited for one's own benefit. For the benefit of others, one should also recite to people.