Tibetan
་གྲགས་ལྔ་ཡོད་ན་ཞག་ལྔའམ་དྲུག་ཅིང་ངོ༌། །དཔག་ཚད་ཕྱེད་དང་གསུམ་དག་ན་གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེའོ། །གནས་པ་ཆད་པས་བཅད་པར་འོས་པ་ཆད་པས་མི་བཅད་པར་མི་བྱའོ། །ཆད་པ་ནི་ལྔའོ། །གཏམ་འདྲེ་བར་མི་བྱ་བ་དང༌། གདམས་ངག་མི་སྦྱིན་པ་དང༌། བསྙེན་བཀུར་དང་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་དག་གི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མི་གཞུག་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཕྱོགས་བརྩམས་པ་རྒྱུན་བཅད་པ་དང༌། གནས་དགག་པར་བྱ་བའོ། །མ་དད་པ་དང་ལེ་ལོ་ཅན་དང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་དང་མ་གུས་པ་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་བྱེད་པ་ལ་དེ་དག་འོས་པ་ཉིད་དོ། །ཆད་པས་བཅད་པ་གཞན་གྱིས་ལེན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་པ་སྤོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །གུས་པར་མི་བྱེད་ན་དྲང་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་ཤེས་ཉེན་ཅན་བསྐོ་བར་བྱའོ། །རྒྱུ་བཏང་བ་བཟོད་པ་གསོལ་བར་བྱེད་པ་ལ་བཟོད་པར་བྱའོ། །མི་འོས་པ་ཆད་པས་གཅད་པར་མི་བྱའོ། །འོས་པ་ལ་མི་བཟོད་བར་མི་བྱའོ། །མི་འོས་པ་ལ་བཟོད་པར་མི་བྱའོ། །མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གནས་ཁང་ནས་བསྐྲད་པར་བྱའོ། །དགེ་ཚུལ་ལ་ནི་ཆུ་ཆགས་དང་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་དང་མཐང་གོས་དང་བཅས་པའི་བླ་གོས་ཀྱང་བྱིན་ཏེའོ། །གལ་ཏེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཡོ་བྱད་ལྔའོ། ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །སེང་གེ་ལྟར་གྱ་ཚོམ་མི་བྱའོ། །གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཁྲིམས་སུ་བཅའ་བ་མི་བྱའོ། །ཁའི་གནས་པ་ཉིད་ནི་མ་བཀྲུས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སོ་ཤིང་དབེན་པར་དོར་རོ། །བཤང་གཅི་བྱ་བ་ཡང་ངོ༌། །ལོངས་སྤྱོད་དུ་རུང་བའི་ཤིང་ངམ་རྩིག་པའི་དྲུང་དུ་མི་དོར་རོ། །དེའི་ཚད་ནི་སོར་བཅུ་གཉིས་མན་ཆད་སོར་བརྒྱད་ཡན་ཆད་དོ། །བད་ཀན་མང་བའི་ནི་མེད་ན་སོར་བཞི་ལས་ལྷག་པ་ཡན་ཆད་དོ། །གནས་ཁང་དུ་ཆོལ་ཟངས་ཀྱི་ནང་དུ་སོ་ཤིང་དོར་བ་ལ་མི་རིགས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཝ་ཁ་ཡང་མི་དབེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེར་ཁྲུ་གང་ཁོར་ཡུག་ཏུ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱར་རུང་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ལྕེ་བཞར་བར་བྱའོ། །ལྕེ་བཞར་ཉེ་བར་གཞག་པར་བྱའོ། །ཁབ་ཀྱི་རྫས་དག་ལས་སོ། །དོན་འདི་ལ་སོ་ཤིང་གི་ཚལ་པ་རུང་ངོ༌། །དེ་མི་རྣོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་གིས་གཅིག་དྲུད་པར་བྱའོ། །མི་རྣོ་བས་སོ་དང་ལྕེ་དང་རྣ་བ་དྲུད་བཞར་བྱའོ། །དལ་གྱིས་མ་ཡིན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ཤ་ལ་མི་གནོད་པར་རོ། །སོ་དང་ལྕེ་གཉིས་ཀྱི་དྲུད་བཞར་གྱི་ཕྱོགས་ཁའི་དྲི་མས་གོས་པ་མ་བཀྲུས་སམ་སས་མ་བསྐུས་པར་མི་དོར་རོ། །སྒྲ་མ་བྱས་པར་མི་དོར་རོ། །དེ་ནི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །བཤང་བ་དང་གཅི་བ་དང་
Chinese
如果（僧团）有五种名声，则（应禁罚）五天或六天。如果（距离）有二又二分之一俱卢舍，则是做布萨的时候。不应以安住（戒律）的缺损来断绝（僧人），不应以不缺损来不断绝（僧人）。缺损有五种：不应搬弄是非，不应给予教诫，不应让他享用恭敬、佛法和财物，不应断绝他行善的努力，应该禁止他居住。对于不信仰者、懒惰者、心怀不满者、不恭敬者和结交恶友者，这些惩罚是恰当的。被缺损惩罚者，如果被他人接纳，则罪过会变得严重。如果不恭敬，为了公正起见，应该任命一位有见识和谨慎的比丘。如果他请求宽恕已经造成的损失，应该宽恕他。不应以缺损来惩罚不适当的人。不应对适当的人不宽恕。不应对不适当的人宽恕。如果他仍然不悔改，就应该把他赶出住所。对于沙弥，应该给予水罐、念珠、公共容器、下裙和包括上衣在内的袈裟。如果他想受具足戒，则需要五种资具。 对于受具足戒者也是如此。不应像狮子一样傲慢自大。不应制定有害的法律。口的状况就是没有清洗。牙木应该丢在隐蔽的地方。大小便也是如此。不应丢在可以使用的树旁或墙边。它的尺寸是十二指以下，八指以上。如果痰多，没有（牙木），则应超过四指。在住所里，把牙木丢在铜盆里是没有不妥的。这样，厕所也不会变得不干净。在那里，一肘的范围内，可以做成那样的形状。之后，应该刮舌头。刮舌器应该放在附近。用针的材料等制成。对于这件事，可以用牙木的碎片。为了不让它锋利，应该用一个摩擦另一个。用不锋利的东西摩擦和刮牙齿、舌头和耳朵。不要慢慢地做。这样做不会伤害到肉。牙齿和舌头的摩擦和刮的方向，被口中污垢沾染的衣服，如果没有清洗或用土擦拭，就不要丢弃。不要发出声音地丢弃。这是一个例子。大小便和
English
If there are five kinds of reputations (of the Sangha), then (the penalty should be) five or six days. If (the distance) is two and a half krosas, then it is the time for Uposatha. One should not cut off (a monk) with the defect of abiding (in the precepts), and one should not not cut off (a monk) with no defect. There are five kinds of defects: one should not gossip, one should not give instructions, one should not let him enjoy reverence, Dharma, and wealth, one should not cut off his efforts to do good, and one should prohibit him from residing. These punishments are appropriate for those who are unbelieving, lazy, discontented, disrespectful, and who make evil friends. If someone who has been punished with defects is accepted by others, the offense will become serious. If one is not respectful, a knowledgeable and prudent bhikshu should be appointed for the sake of fairness. If he asks for forgiveness for the damage that has been done, he should be forgiven. One should not punish an inappropriate person with defects. One should not be unforgiving to an appropriate person. One should not be forgiving to an inappropriate person. If he still does not repent, he should be expelled from the dwelling. For a novice monk, one should give a water pot, rosary, public container, lower garment, and a robe including an upper garment. If he wants to receive full ordination, then five requisites are needed. It is the same for those who have received full ordination. One should not be arrogant like a lion. One should not make harmful laws. The state of the mouth is that it has not been washed. The tooth wood should be discarded in a secluded place. The same goes for defecation and urination. One should not discard it near a tree or wall that can be used. Its size is twelve fingers or less, and eight fingers or more. If there is a lot of phlegm, and there is no (tooth wood), then it should be more than four fingers. In the dwelling, there is nothing wrong with discarding the tooth wood in a copper basin. In this way, the toilet will not become unclean. There, within a cubit, it can be made into that kind of shape. After that, one should scrape the tongue. The tongue scraper should be placed nearby. It should be made of needle material, etc. For this matter, a piece of tooth wood can be used. In order not to make it sharp, one should rub one against the other. Rub and scrape the teeth, tongue, and ears with something that is not sharp. Do not do it slowly. Doing so will not harm the flesh. The direction of rubbing and scraping the teeth and tongue, the clothes stained with dirt from the mouth, should not be discarded if they have not been washed or wiped with earth. Do not discard it without making a sound. This is an example. Defecation and urination and