Tibetan
ཀ་དང་གཙུག་ཏོར་དང་མགོ་དཀྲིས་པ་དང་ར་ཕྱར་དང་རྔ་བལ་གྱི་སྣམ་བུ་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྒྱལ་མཚན་ཡང་ངོ༌། །པུ་ལ་སའི་འདབ་མ་གང་ཙམ་དང་མར་མེའི་སྙིང་པོ་ཙམ་དེས་ཀྱང་སྙོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བགོ་བཤའ་བྱའོ། །ལ་བ་དང་དེ་ལྟ་བུ་དག་ནི་བཙོངས་ཏེའོ། །མི་གཤེགས་པ་ཉིད་དོ། །རྙེད་པ་བགོ་བ་ལ་ལྔ་བྱའོ། །དེ་རྙེད་པ་འགྱེད་པར་འགྱུར་གྱིས་དེར་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཚོགས་པ་བྱའོ་ཞེས་དགེ་འདུན་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། གཎྜཱི་བརྡུང་བ་དང༌། ཚུལ་ཤིང་བྲིམ་པ་དང༌། བགྲང་བ་དང༌། སོ་སོའི་སྐལ་བ་བྲིམ་པའོ། །ཐ་མ་ཡན་ཆད་བྱེད་པ་ཉིད་ན་འོངས་པ་དབང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མཇུག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་མི་དབང་ངོ༌། །དེ་ནི་རྙེད་པ་ཆུང་དུ་ལ་ཡང་ངོ༌། །རྙེད་པའི་བྱ་བ་དེར་ཞུགས་ན་སོང་བ་ཉིད་ཡིན་ཡང་མི་དབང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བས་མནོད་པ་བཅོལ་བར་བྱའོ། །ཁས་བླངས་པ་དང་ལྡན་པས་མ་མནོས་ན་བསབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །རྙེད་པ་ཆུང་དུ་པ་ཎ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་བཅོལ་ན་མནོད་པར་མི་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ནམ་མཁན་པོའི་མནོད་པར་བྱའོ། །ཡིད་གཅུགས་པའི་གནས་ཀྱི་དོན་དུ་ཡང་ངོ༌། །རང་གི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་མི་བྱའོ། །དེ་ནི་གནས་མལ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཟས་ལ་ཡང་ངོ༌། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་མནོད་པ་ཕ་རོལ་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །མི་དབང་བས་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་མི་བྱའོ། །དབང་བ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཐོབ་པ་ལ་མི་དབང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་མེད་དོ། །བྱེ་བ་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་དག་ཏུ་སོང་བ་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་མི་དབང་ངོ༌། །དེའི་དུས་ཀྱི་རྙེད་པ་ལ་ནི་ཆེས་རིང་དུ་གནས་པ་ཉིད་ ཡིན་ནོ། །བབས་པ་དང་ཤི་བར་གྱུར་པ་གཉིས་ཀྱང་ངོ༌། །རྙེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །འཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ངོ༌། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕུལ་ན་ཡང་ངོ༌། །དགེ་འདུན་ཡོངས་སུ་བཅད་ན་ལས་ཀྱི་མཆམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་དོ། །འདི་ལ་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་རྙེད་པ་ནི་དེ་སྨྲ་བ་རྣམས་དབང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཙུག་ལག་གི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་འཛིན་པ་ནི་འདིར་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མི་མཐུན་པ་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ལ་ཅིག་ཤོས་ཡོད་ན་མི་དབང་བ་ཉིད་དོ། །གནས་ནས་ཕྱུང་བའི་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །མེད་ན་ཡང་ངོ༌། །རྒྱུ་ལས་སེམས་མ་ལོག་ནའོ། །དེའི་དེ་གནོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་དེ་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པའི་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་གཞན་པ་དག་དེ་ནི་མི་དབང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གསོལ་བའམ་དང་པོ་དང་ཐམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཟིན་པ་ན་འོངས་པ་ནི་མི་དབང་ངོ༌། །དེ་ལས་འགའ་ཞིག་དགེ་འདུན་གྱི་རྒན་པ་དང་གསར་བུ་གཉིས་ལ་བྱིན་པ་ནི་དེ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བ་འདུག་པ་དེའི་མཚམས་སུ་གཏོགས་པ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཤི་བའི་གནས་ཉིད་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །མཚམས་ཀྱི་བར་ན་འདུག་པ་ལ་ལུས་སམ་གཞན་གྱིས་རེག་པས་ཇི་ཙམ་ནོན་པ་དེར་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །གང་ན་ནོར་དང་འདྲ་བ་དེར་འདུག་པ་དེའི་ཁོངས་སུ་ཡོ་བྱད་གཏོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ནོར་དང་འདྲ་བ་གཞན་ན་འདུག་པ་ཡང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །སྐུར་བ་བསྐུར་བར་བྱ་བས་མ་སྤངས་པ་ནི་དེའི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྤངས་བ་ནི་སྐུར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིའོ། །དེས་སྤངས་ན་ཡང་ངོ༌། །ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དག་འབའ་ཞིག་གིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་མི་འཆགས་སོ། །དབྱུང་བ་དང་རིམ་གྲོ་དང་ཆོས་མཉན་པ་དང་ཡོན་བཤད་མ་བྱས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་མི་བྱའོ། །ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཁྱིམ་གཞན་ན་ འདུག་པ་ཉིད་ནི་ཁྱིམ་བདག་གིས་གང་ལ་བྱིན་པ་དེ་དབང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཞིང་དེས་ཕོངས་པ་ཡིན་ནའོ། །སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་ན་བླངས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །མཐར་གྱིས་ན་དང་པོའོ། །མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་མ་བསྔོས་པར་བོར་ན་སོང་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ནི་མཐར་གྱིས་དང་འདྲའོ། །བུ་ལོན་པ་བྱུང་ན་དེ་ལ་གཞལ་བར་བྱ་བའི་ཚད་ཀྱིས་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དེ་དབང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བགོས་ན་ཡང་ངོ༌། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དམ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་བུ་ལོན་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ལག་གི་བླས་དཀོན་མཆོག་གི་བླངས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་མཉམ་པར་བསབ་བོ། །ནད་གཡོག་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡོ་བྱད་དྲུག་པོ་དེ་དབང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་དང་བཅས་པ་ལས་སོ། །དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཐུན་མོང་ངོ༌། །དེའི་དོན་དུ་སོང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་ནད་པ་ཤིན་སྦྱིན་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །རྫས་དེ་མི་དབང་བ་ཉིད་ལ་ནི་མི་སྦྱིན་ནོ། །གཞན་དུ་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །འདི་ལ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དབང་བ་ཉིད་དོ
Chinese
还有柱子、顶饰、头巾、兽皮、牦牛毛的布和外道者的旗帜。像布拉萨的叶子或灯芯那么多的东西，也应为了平等而分配。蜡和类似的东西要卖掉。是不退还的。分配所得之物要分五份。要把所得之物分发，你们要在那里集会，要对僧团这样说。还要敲犍椎，分发筹码，计数，分发各自的份额。直到最后完成时才来的人才有权。最后到达的人无权。这对于小额所得也是如此。如果参与了所得之事，即使已经离开，也不是无权。因此，离开的人应委托惩罚。如果具备承诺而不委托，就应惩罚。小额所得如五个帕纳等。如果没有委托，就不要惩罚。要惩罚阿阇黎或堪布。为了使心悦诚服之人的利益，也是如此。不要为了与自己一方不一致的利益而做。这也适用于住所。也适用于食物。为了他人的利益而惩罚，应让对方知道。无权者进入内部后不要做。仅仅一个有权者获得了非常多的东西，也不会成为无权的理由。如果分散到与别处不符的方面，僧团的所得就无权了。那时的所得是最长久的。 降落和死亡的两种情况也是如此。所得应如何确定，就如何安置。获得者们也是如此。即使所有人都供养也是如此。如果完全断绝僧团，就用羯磨的界限来完全断绝。对此，一个等同于那个本身。佛法的所得，是那些说法者有权。掌握一篇根本律的偈颂，在这里就是它的结尾。名称不一致的死亡用具，如果还有其他的，就无权。从住所驱逐的也是如此。如果没有也是如此。如果心没有从原因中返回。对于损害它，那不是不同的。对于不同的，就是不同的。完全地
English
Also pillars, crests, headbands, animal skins, yak wool cloths, and flags of non-Buddhists. Even as much as a leaf of a palāśa or the wick of a lamp should be distributed for the sake of equality. Wax and such things should be sold. It is non-refundable. The distribution of what is obtained should be done in five parts. The acquired goods will be distributed, you should assemble there, this should be said to the Sangha. Also, the gavel should be struck, the counting sticks distributed, the counting done, and the individual shares distributed. Those who come when the end is being done have the right. Those who arrive at the end have no right. This also applies to small gains. If one participates in the matter of gain, even if one has left, one is not without right. Therefore, those who leave should entrust the penalty. If one does not entrust, having the commitment, it should be punished. Small gains such as five paṇas and so on. If one does not entrust, one should not be punished. One should punish the ācārya or the upādhyāya. Also for the sake of the benefit of those whose minds are pleased. One should not do it for the sake of benefits that are not in accordance with one's own side. This also applies to dwellings. Also to food. For the sake of the benefit of others, the penalty should be made known to the other party. One should not enter inside and do it without authority. Even if only one person with authority obtains a great deal, it does not become a reason for being without authority. If it is dispersed to aspects that are not in accordance with the Dharma, the Sangha's gains are without authority. The gains of that time are the most lasting. The two cases of falling and dying are also the same. Gains should be determined as they are ascertained. Also by those who obtain them. Even if everyone offers it. If the Sangha is completely cut off, it is completely cut off by the boundary of karma. In this case, one is the same as that itself. The gains of the Dharma are the right of those who speak it. Holding one verse of the Vinaya is the end of it here. If there is another of the deceased's belongings with a different name, it is without right. The same is true of those who are expelled from the residence. It is also the same if there is nothing. If the mind does not return from the cause. For harming it, it is not different. For the different, it is different. Completely
Chinese
除了与梵天同等修行之外的其他，那是不自主的。祈请或者最初以及全部加持完毕之后到来的，是不自主的。其中一些给予僧团的长老和新出家者两人，那叫做“那”。凡是应该加持的所在之处，属于那个界限的都应该加持。对此，死亡之处本身是因。在界限之间居住的，身体或者其他接触到多少，就属于那里。凡是像财物一样在那里居住的，属于那里的就包括用具。像财物一样在其他地方居住的，也应该加持。没有被施与者舍弃的施舍物，是属于他的。舍弃的，是属于施与者的。即使他舍弃了也是如此。在外面，即使在界限内有知觉，也不能仅仅通过加持来确定。没有进行驱逐和侍奉，听法和功德宣说，就不能加持。钵和法衣在其他人家里，如果屋主给予了谁，谁就拥有自主权。即使拥有自主权，并且因此而贫困也是如此。如果不给予，就具备了接受的条件。逐渐地，就是最初的。如果不存在，并且没有回向就抛弃，就具备了消失的条件。那和逐渐地相似。如果出现了债务人，那么对于他，按照应该偿还的数额，死者的用具就是他所拥有的。即使分割也是如此。与此一起分别安立，对于他，无论是应该给予的还是应该接受的，都不是他本身。因此，对于与梵天同等修行的人们，不会变成债务。如果用手拿取了供品，就是供养了三宝，那么有多少就平等地偿还多少。如果是伴随侍疾，那么六种用具就是他所拥有的，因此不应该加持。那是包括上等、中等和下等的情况。如果是多个，那就是共同的。为了那个目的而消失，并且病人应该被施舍。对于不自主的物品，就不施舍。对于承诺住在其他地方的人，不应该施舍。对于没有受近圆戒的人，一切都是他所拥有的。
English
Other than practicing equally with Brahma, that is not independent. What comes after the request or the first and all the blessings are completed is not independent. Some of them are given to the elders and new monks of the Sangha, that is called "that." Wherever there is something to be blessed, those belonging to that boundary should be blessed. In this regard, the place of death itself is the cause. Those who live between the boundaries, how much is touched by the body or others, belong there. Wherever something like wealth resides, the belongings belong to it. Something like wealth residing elsewhere should also be blessed. The offering that has not been abandoned by the giver belongs to him. What is abandoned belongs to the giver. Even if he abandons it, it is so. Even outside, even if there is awareness within the boundary, it cannot be determined solely by blessing. One should not bless without performing expulsion and service, listening to the Dharma, and expounding merit. If the alms bowl and Dharma robe are in another person's house, whoever the householder gives it to has the right to own it. Even if one has the right to own it and is impoverished because of it, it is so. If one does not give, one has the condition to receive. Gradually, it is the first. If it does not exist and is abandoned without dedication, it has the condition to disappear. That is similar to gradually. If a debtor appears, then for him, according to the amount to be repaid, the deceased's belongings are what he owns. Even if it is divided, it is so. Separately established together with this, for him, whether it should be given or received, it is not himself. Therefore, for those who practice equally with Brahma, it will not become a debt. If one takes the offering with one's hand, it is offering to the Three Jewels, then however much there is, one repays equally. If it is accompanied by nursing, then the six utensils are what he owns, so it should not be blessed. That is from the case of including the superior, the medium, and the inferior. If there are many, then it is common. Having disappeared for that purpose, and the patient should be given alms. One does not give to what is not independent. One should not give to someone who has promised to live elsewhere. For someone who has not taken full ordination, everything is what he owns.