Tibetan
དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་དག་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ཅན་དང་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ཅན་པ་གཉིས་པོ་དག་གོ །སྤངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་དེ་གཅིག་པུ་ཡོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པར་སྨྲ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དབུ་མའི་ལམ་གྱི་ཆོས་བཤད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབུ་མའི་ལམ་ནི་ཤིང་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཉེན་པོ་རྙེད་པར་གྱུར་པ་ན་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་ཡང་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཉེན་པོ་རྙེད་པར་གྱུར་པ་ན་ཚུ་རོལ་གྱི་རྒྱུན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། འདི་ ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་སྟེ་འདིས་ནི་རྒྱུར་སྨྲ་བ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེས་པ་ལས་འདི་སྐྱེ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་སྐྱེས་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྒྱུ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་འདིར་མ་རིག་པའི་སྒྲ་དང༌། ལས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྒྲས་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལས་འོག་ཇི་སྲིད་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྐྱེས་པར་མ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ལ་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་པ་ལས་གོང་དུ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡིན་ལ། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་འདུས་པར་གྱུར་པ་ནི་རེག་པ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ནུས་པ་ནི་ཚོར་བ་ཡིན་ལ། ལོངས་སྤྱོད་དང་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སྲེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ལོང་ས་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཚོལ་བར་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་དང་ཀུན་ནས་རྒྱུག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ལེན་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ལ། ཡང་སྲིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ནི་སྲིད་པ་
Chinese
所谓“清净”等等，是指那些具有存在之边和不有之边的两者。所谓“断除”，并非完全舍弃而使之唯一存在，因为那样会陷入常边。也并非唯一的不存在，因为那样会陷入断边。然而，所谓“中道之法”是指，中道既非极端的存在，也非极端的没有。并非极端的存在，因为是刹那性，并且当获得对治时，相续的边也会断灭。也并非极端的没有，因为是刹那刹那存在的，并且当获得对治时，此方的相续是存在的。所谓“例如”，是为了指示近的。所谓“此有则”，是因；所谓“此生”，是果，这否定了作为因的说法。如果那样，那么从常因中会产生果吗？因此，说“此生故此生”，意思是，所谓“此”，即从因生，果才会生，这否定了常因的说法，因为因是具有生灭之法的。例如，所谓“无明”等等，是指前世烦恼的阶段，这里用无明这个词，业的阶段用行这个词，五蕴结合的刹那用识这个词来表示。从识之后，只要六处没有生起，那个阶段就叫做名色。从境、根、识聚集之上就是六处，境等聚集起来就是触。能够完全区分乐等相状的就是受，享受和性爱的贪欲阶段就是爱。当开始寻找享受的理由并四处奔走时，那就是取的阶段，再次投生的业的阶段就是有。
English
So-called "purity," etc., refers to those two that have the extreme of existence and the extreme of non-existence. So-called "abandoning" does not mean completely abandoning and making it solely existent, because that would lead to the extreme of permanence. Nor is it solely non-existent, because that would lead to the extreme of annihilation. However, so-called "the Dharma of the Middle Way" means that the Middle Way is neither extremely existent nor extremely non-existent. It is not extremely existent because it is momentary, and when an antidote is found, the extreme of continuity will also be cut off. It is also not extremely non-existent because it exists moment by moment, and when an antidote is found, the continuity of this side exists. So-called "for example" is to indicate what is near. So-called "when this exists" is the cause; so-called "this arises" is the effect, and this negates the assertion of cause. If that is the case, then will the effect arise from a permanent cause? Therefore, it is said, "This arises, therefore this arises," meaning that so-called "this," that is, from the arising of the cause, the effect will arise, and this negates the assertion of a permanent cause, because the cause is of the nature of arising and ceasing. For example, so-called "ignorance," etc., refers to the stage of afflictions of the previous life, and here the word ignorance is used, the stage of karma is indicated by the word formation, and the moment of the union of the five aggregates is indicated by the word consciousness. After consciousness, as long as the six sense bases have not arisen, that stage is called name and form. Above the gathering of object, faculty, and consciousness is the six sense bases, and the gathering of object, etc., is contact. That which is able to completely distinguish the aspects of pleasure, etc., is feeling, and the stage of desire for enjoyment and sexual intercourse is craving. When one begins to seek the reasons for enjoyment and runs around everywhere, that is the stage of grasping, and the stage of karma for rebirth is becoming.