Tibetan
་བའི་ཚུལ་བཞིན་དུའོ། །སྟོན་པའི་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་སྡེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་བཞིན་དུའོ། །གདུལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བས་སོ། ཞི་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་གིས་སོ། །འགྱེད་པ་མངོན་སུམ་ཚུལ་ཤིང་དང༌། །མི་གདམས་དྲན་དང་མ་མྱོས་དང༌། །ལྟུང་བ་ཁས་བླངས་རྩྭ་བཀྲམ་དང༌། །དེ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པའོ། །ངེས་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མེད་ཕྱིར་དང༌། །མ་མྱོས་རང་གིས་ཁས་བླངས་དང༌། །རོ་གཅིག་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཕྱིར་ཏེ། །བྱ་བ་ཀུན་ཡོད་བསྡུ་བ་ཡིན། །འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཚིག་རྣམ་ པར་བཤད་པ་སློབ་དཔོན་དུལ་བའི་ལྷས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ལས་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བདུན་གྱི་ཚིག་རྣམ་པར་བཤད་པ་རྫོགས་སོ།། །།ད་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་གདོན་པའི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུན་གྱི་འདུལ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་གཟིགས་ཀྱི་སློབ་མ་རྣམས་ནི་ཉེས་པ་ཆུང་བར་གྱུར་ཏེ། ཆོས་ལ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང༌། །དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལ། འཚེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པས་དེ་དག་གི་ཉེས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདི་ལྟར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་བཏོན་པར་གྱུར་ཏེ། བཟོད་པ་དཀའ་ཐུབ་བཟོད་པ་དམ་པ་ཡི། །མྱ་ངན་འདས་པ་མཆོག་ཅེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །རབ་ཏུ་བྱུང་བས་གཞན་ལ་གནོད་པ་དང༌། །གཞན་ལ་འཚེ་བ་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་ཉེས་པ་དང་དུ་ལེན་པའམ། གཞན་ལ་ཞེ་སྡང་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་དཀའ་ཐུབ་དམ་པ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་ཡུལ་གྱི་བདེན་པ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མད་པ་དག་བཟོད་པའི་ཤེས་རབ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་སྔོན་དུ་བཏང་བའམ། དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་བཟོད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་མཆོག་ཅེས་སངས་རྒྱས་གསུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པའི་མྱ་ངན་ལས་
Chinese
如法的行为。 所谓“如教主之教”，是指如圣者所示现四谛之经部的体性。 所谓“应调伏”是指以加行调伏。 所谓“应寂静”是指以实事寂静。 所谓“应极寂静”是指以究竟寂静。 分发显现仪轨，不选忆念不醉，堕罪自白铺草，令寻彼性。 定故彼性无故，不醉自白，为知一味故，诸业皆有是摄略。 律分别之语，论师调伏天所造之诤事寂静之七法之语分别完毕。 如今当以略摄别解脱经，以诵读之门，显示七如来之律。 其中，薄伽梵如来毗婆尸佛之弟子等，过失微小，于法喜乐之贪欲，入于非正法之异道徒众，唯有显现喜乐于损害，为彼等之过失悉皆断除之故，薄伽梵彼以如是略摄别解脱经，半月半月而诵读之。 忍辱苦行忍辱最殊胜，诸佛宣说涅槃为最胜。 出家沙门不应恼害他，不应加害他人非沙门。 如此说。 其中，忍辱是指能忍耐，即容忍他人之过失，或于他人无嗔恨。 彼即是殊胜之苦行，以能清净心之嗔恨故，及生起悲心故。 所谓忍辱之涅槃，忍辱是指能忍耐，即于苦谛之境之谛，无常及痛苦及空性及无我等，忍辱之智慧，于痛苦知法之忍辱。 彼先遣除，或彼所显示之涅槃，即是忍辱之涅槃，以无漏道所获得之涅槃。 所谓彼最殊胜，佛说，即是忍辱之涅槃
English
Acting in accordance with the proper manner. The phrase "like the teachings of the Teacher" means in accordance with the nature of the Sutra Pitaka, which teaches the Four Noble Truths. The phrase "to be tamed" means by means of application. The phrase "to be pacified" means by means of reality. The phrase "to be completely pacified" means by means of the conclusion. Distributing manifest rituals, not selecting mindfulness and non-intoxication, confessing transgressions, spreading grass, causing to seek that nature. Because of certainty, because that nature is absent, non-intoxication, self-confession, because of fully knowing one taste, all actions are included. The words of the Vinaya-vibhanga, the explanation of the words of the seven dharmas for pacifying disputes, composed by the teacher Duladeva, are completed. Now, by summarizing the Pratimoksha Sutra and through the gate of recitation, the Vinaya of the Seven Tathagatas will be taught. Among them, the disciples of the Bhagavan Tathagata Vipashyin were those whose faults were small, with attachment to the joy of Dharma, and those heretics who entered non-righteous Dharma. Since there was only manifest joy in harming, in order to completely abandon those faults, the Bhagavan recited this Pratimoksha Sutra in this way, summarizing it every half month. Patience is asceticism, patience is supreme, the Buddhas declare Nirvana to be supreme. A renunciate should not harm others, nor should he injure others; he is not a Shramana. This is what is said. Among these, patience means to be patient, that is, to accept the faults of others, or to have no hatred towards others. That itself is supreme asceticism, because it purifies the hatred of the mind and generates compassion. As for the Nirvana of patience, patience means to be patient, that is, in the realm of the truth of suffering, the truths of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, the wisdom of patience, the patience of knowing the Dharma in suffering. That which is sent forth beforehand, or the Nirvana shown by it, is the Nirvana of patience, the Nirvana attained by the unpolluted path. That is supreme, the Buddha says, that is, the Nirvana of patience.