Tibetan
ཕྱིར། འདུ་ཤེས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕུང་པོ་བཞི་པའོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་སྟེ། དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་མཚོར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཞུགས་པ་ནི་རྟོགས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་ཅུ་ཐོབ་པ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་ལན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་རེས་གཅིག་མིའི་འགྲོ་བར་འོངས་པར་འགྱུར་ཞིང་ལྷག་མ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དག་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གི་རྣམ་པ་དྲུག་པ་སྤངས་ཤིང་མཐོང་བའི་ལམ་ལས་ལངས་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པ་དང༌། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གི་རྣམ་པ་དྲུག་སྤངས་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་འདུས་བྱས་དང། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་ཡང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོ་ན་མོངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གི་རྣམ་པ་དགུ་པ་ཡང་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ འབྲས་བུ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པ་དང༌། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་སྤངས་པས། ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གིས་མཆོད་པར་འོས་པ་དང༌། ཡང་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་རྣམས་བཅོམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པའི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །རྫུ
Chinese
复次，非为意识，然因实有故，亦非无意识，故亦非非无意识非非无意识，故为主要之四蕴。所谓入流果者，流者，谓圣道也。以其入于涅槃之海故。入彼者，谓证悟也。以舍弃三界之烦恼见所断者，以无漏道获得六十刹那之心，为有为与无为之差别之二相。所谓一来果者，谓凡一来者，谓一次来生人间，无余者，彼等为一来者。舍弃欲界修行所断之烦恼之第六品，及从见道起之圣者也。彼等之果，为一来果。以舍弃三界之烦恼见所断者，及舍弃欲界修行所断之烦恼之六品，以获得无漏道，为有为与无为之差别之二相。所谓不来果者，谓凡不复来生欲界者，以舍弃欲界修行所断之烦恼之第九品故。彼等之 果为不来果。以舍弃三界之烦恼见所断者，及舍弃欲界修行所断之烦恼者。以获得无漏道，为有为与无为之差别之二相。所谓阿罗汉果者，阿罗汉者，谓堪为一切众生所供养者，亦为不生者，及断除烦恼之敌者也。彼即是果，故为阿罗汉果。以舍弃三界之见所断及修所断之烦恼无余，故获得尽及不生，为有为与无为之差别之二相。幻
English
Furthermore, it is not consciousness, but because it exists as a substance, it is also not without consciousness, so it is also not non-unconscious nor non-non-unconscious, therefore it is the four principal aggregates. The so-called fruit of stream-enterer, stream means the noble path. Because it enters the ocean of nirvana. Entering it means realization. By abandoning the afflictions of the three realms that are to be abandoned by seeing, by obtaining sixty moments of mind with the unpolluted path, it is the two aspects of the difference between conditioned and unconditioned. The so-called fruit of once-returner, those who are once-returners, meaning those who will come to human existence once and without remainder, those are the once-returners. Abandoning the sixth aspect of the afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm, and the noble persons who have arisen from the path of seeing. The fruit of those is the fruit of once-returner. By abandoning the afflictions of the three realms that are to be abandoned by seeing, and abandoning the six aspects of the afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm, by obtaining the unpolluted path, it is the two aspects of the difference between conditioned and unconditioned. The so-called fruit of non-returner, those who do not return to be born in the desire realm, because they abandon the ninth aspect of the afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm. The fruit of those is the fruit of non-returner. By abandoning the afflictions of the three realms that are to be abandoned by seeing, and abandoning the afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm. By obtaining the unpolluted path, it is the two aspects of the difference between conditioned and unconditioned. The so-called fruit of Arhat, Arhat means one who is worthy of being offered to by all beings, also one who is not born, and one who has destroyed the enemies of afflictions. That itself is the fruit, therefore it is the fruit of Arhat. By abandoning all the afflictions to be abandoned by seeing and cultivation in the three realms, therefore obtaining exhaustion and non-birth, it is the two aspects of the difference between conditioned and unconditioned. Illusion
Tibetan
་འཕྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་དང༌། དངོས་པོ་འབྱུང་བ་དང༌། བསྒྱུར་བ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲིབས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་གང་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་དེ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་ས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ལྷའི་རྣ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣ་བས་ཐག་རིང་པོ་དང༌། ཆ་ཕྲ་བ་དང་བསྒྲིབས་པ་ཐོས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཁ་ཅིག་ན་རེ་འདིས་སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེས་ཆགས་པ་དང་སྡང་བ་དང༌། རྨོངས་པའི་སེམས་ཤེས་པར་བྱེད་པའམ། ལན་འགའ་ཆགས་པ་དང༌། ལན་འགའ་སྡང་བ་དང༌། ལན་འགའ་རྨོངས་པར་གྱུར་པའི་གོ་རིམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྔོན་གྱི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་སྟེ་སྔོན་གྱི་གནས་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷའི་མིག་སྟེ། འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་མཐོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་སྟེ། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ནི་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་དག་ལ་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་པོ་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གང་ཡིན་པའོ།། །།བམ་པོ་བརྒྱད་པ། དེ་ལྟར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་བརྗོད་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སྦྱོང་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། གཤེ་ཡང་སླར་མི་གཤེ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཁྲོས་ཀྱང་སླར་མི་ཁྲོ་བར་བྱ་བ་དང༌། བརྡེགས་ཀྱང་སླར་མི་བརྡེག་པར་བྱ་བ་དང༌། མཚང་བྲུས་ཀྱང་སླར་མཚང་མི་འབྲུ་བར་བྱ་བ་དག་གོ །འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་གཞན་ལ་གནོད་པ་མེད་
Chinese
神通之名为于虚空行走，事物出现，转变和加持，以及柱子等被遮蔽等，生起的功德即是神通。任何知觉中存在神通的境界，那便是具有神通境界，即是禅定根本地的地之等持。天耳之名，是由等持所生的耳朵，听到遥远、细微和被遮蔽的声音。心之类别之名，即是知晓他人之心，是知晓心的差别的同义词。有些人说，因为此能完全知晓心，所以名为完全知晓心，即是他能知晓贪欲、嗔恨和愚痴之心，或者有时知晓贪欲，有时知晓嗔恨，有时知晓变为愚痴的顺序。宿住之名，即是忆念前世，即是为了知晓宿住。死殁和出生之名，即是天眼，即是为了见到死殁和出生。漏尽之名，即是知晓漏尽，即是为了知晓漏尽。 八解脱的禅定者之名：八解脱是指观有色之色，内无色之想而观外色，以及不净解脱，四无色和灭尽定。彼等之禅定者之名，是指安住于那八种解脱之中。从二者分中解脱之名，是指从烦恼障和等持障中解脱出来。 第八品。如是讲述了堕落之法后，其后应作何事呢？因此，其后应讲述修善之法，如是宣说。那些又是什么呢？即是被骂也不回骂，被嗔也不回嗔，被打也不回打，被揭短也不揭短。如此，那些是对他人无害
English
The name "miraculous power" refers to walking in the sky, the appearance of things, transformation and blessing, and the obscuring of pillars, etc. The merit of arising is miraculous power. Any consciousness in which the realm of miraculous power exists is one who possesses the realm of miraculous power, which is the samadhi of the earth of the fundamental ground of meditation. The name "divine ear" refers to hearing distant, subtle, and obscured sounds with the ear born from samadhi. The name "categories of mind" refers to knowing the minds of others, which is synonymous with knowing the distinctions of mind. Some say that because it completely knows the mind, it is called completely knowing the mind, that is, it can know the minds of greed, hatred, and delusion, or sometimes know greed, sometimes know hatred, and sometimes know the order of becoming delusion. The name "previous abode" refers to remembering previous lives, that is, in order to know the previous abode. The name "death and birth" refers to the divine eye, that is, in order to see death and birth. The name "exhaustion of outflows" refers to knowing the exhaustion of outflows, that is, in order to know the exhaustion of outflows. The meditator of the eight liberations: the eight liberations refer to seeing forms as forms, perceiving no form internally and seeing external forms, as well as the impure liberation, the four formless states, and the cessation attainment. The meditator of those refers to abiding in those eight liberations. The name "liberated from both parts" refers to being liberated from the obscurations of afflictions and the obscurations of attainment. Eighth fascicle. Having thus spoken of the dharmas that lead to downfall, what should be done after that? Therefore, after that, the dharmas that lead to virtuous conduct should be spoken of, thus it was said. What are those? That is, not to revile when reviled, not to be angry when angered, not to strike back when struck, and not to expose faults when faults are exposed. Thus, those are harmless to others.
Tibetan
པའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་དུ་བྱེད་པས་ན་དགེ་སྦྱོང་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཞན་ལ་གནོད་པ་དང༌། །གཞན་ལ་འཚེ་བ་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དགེ་སློང་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ནི་གཤེ་ཡང་སླར་གཤེ་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཁྲོས་ཀྱང་སླར་ཁྲོ་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། བརྡེགས་ཀྱང་སླར་རྡེག་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། མཚང་བྲུས་ཀྱང་སླར་མཚང་འབྲུ་བར་མི་གྱེད་དེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་ངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཤེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོ་པའོ། །ཁྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེར་འདེབས་པའོ། །རྡེག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྣུན་པའོ། །མཚང་འབྲུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅོ་འདྲི་བའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེའི་འོག་ཏུ་མཆོག་ཏུ་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ཏུ་འདོད་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་འདོད་པར་བྱ་བ་འདོད་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་སྟེ། ཁྱོད་སྟོན་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། རྫོགས་པར་བསྙེན་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཐོབ་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སྨོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དེ། ཡང་དག་པ་ཉིད་དེས་དེང་ཁྱོད་མཁན་པོ་འོས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་འོས་པ་གཉིས་དང༌། དགེ་འདུན་མཐུན་པ་དང༌། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་མི་གཡོ་བར་གཞག་པར་མི་འོས་པས་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །རྫོགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་འདོད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་རྫོགས་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྒྱས་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་རྫོགས་པར་བསྙེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྨན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའོ། །འོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པར་བསྙེན་པ་དང་བཅས་ཤིང་མ་ཉམས་པའོ། །མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚང་བའོ། །མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོ་ག་ལས་མ་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞག་པར་མི་འོས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེའི་འོག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་བསྒྲུབ་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་
Chinese
因为成为出家人的缘故而修行，所以是修行者。就像这样，出家若害他，以及对他不利，非为修行者。如是说。比丘具有正法，即使被骂也不会反骂，即使发怒也不会反怒，即使被打也不会还手，即使揭短也不会反揭，仅此而已，就是对修行之法的完全理解。如是说。骂，是指呵斥。怒，是指嗔恨。打，是指击打。揭短，是指嘲讽。在那之后该做什么呢？因此，在那之后，应该宣说最极渴望的真实圆满，如是说。最极渴望，是指最渴望的所欲之物。您是导师，我渴望获得您善说的律法中出家和受具足戒的比丘之位，这就是最极渴望之物。以真实而言，真实之物即是真实本身。以真实而言，现在您不适合作为堪布和阿阇黎，僧团不和合，四种羯磨不应动摇，如是说。圆满本身，是指最极渴望之物，即是圆满本身，完全圆满和完全兴盛，即是出家并受具足戒。渴望，是指欲望。适合，是指具足受具足戒且未衰损。和合，是指齐全。不动摇，是指没有其他事情可做，即是不违越仪轨的同义词。不应安立，是指没有阻碍。在那之后该做什么呢？因此，在那之后，应该确定与戒律平等之性的修持，如是说。以戒律平等之性，是指以戒律的理由而平等的自性本身是什么
English
Because one practices as a renunciate, therefore one is a practitioner. Thus, renunciation that harms others and is detrimental to others is not a practice. It is said. A monk who possesses the Dharma, even if scolded, does not retaliate; even if angry, does not become angry again; even if struck, does not strike back; even if flaws are exposed, does not expose flaws in return. That alone is a complete understanding of the Dharma of practice. It is said. To scold is to rebuke. To be angry is to resent. To strike is to hit. To expose flaws is to mock. What should be done after that? Therefore, after that, the ultimate desire, the very truth of perfection, should be spoken, it is said. The ultimate desire is the object of desire that is most desired. You are the teacher, I aspire to attain the position of a monk who has renounced and received full ordination in the Dharma and Vinaya that you have well taught, that is the object of ultimate desire. In terms of truth, the object of truth is truth itself. In terms of truth, now you are not suitable as a Khenpo and Acharya, the Sangha is not in harmony, and the four karmas should not be disturbed, it is said. Perfection itself refers to the object of ultimate desire, which is perfection itself, complete perfection and complete prosperity, that is, having renounced and received full ordination. To desire is to want. Suitable means possessing full ordination and not diminished. Harmony means complete. Unwavering means that there is nothing else to do, which is synonymous with not transgressing the ritual. Should not be established means that there is no obstacle. What should be done after that? Therefore, after that, the practice of equality through discipline should be determined, it is said. Equality through discipline refers to the nature of equality itself due to the reason of discipline.