English
Thus, the training was established, and because of driving away the twelve groups of nuns, it was not established in the Vinaya. Thus, destroying the collection of seeds that cut off the root, and scolding those nuns who had few desires. After this happened, until the establishment of the Vinaya, it was the same as before. Furthermore, if any nun destroys or causes to be destroyed the collection of seeds and the dwelling place of living beings, she commits a Patayantika offense. Among them, the so-called "collection of seeds" has five types: root, stem, tip, sprout, and the seed of the seed. Among them, for the root seed, it is also considered a seed, and it is also considered to grow. If it is cut, it is a Patayantika offense. If there is doubt about a seed that is considered to grow, it is a Patayantika offense. If something that is considered a seed but cannot grow is considered to grow, it is a Dukkata offense. If there is doubt, it is also a Dukkata offense. Mistaking the root seed for a stem, and considering it to grow, if it is cut, it is a Patayantika offense. Similarly, mistaking the five types of seeds for each other, and considering them to grow, if they are cut, it is a Patayantika offense. If there is doubt, it is a Patayantika offense. If something that is considered not to grow is considered to grow, it is a Dukkata offense. If there is doubt, it is also a Dukkata offense. The so-called "living beings" refers to snakes, scorpions, bees, and so on. The so-called "branch" refers to a tree or root. The so-called "destroying" refers to destroying oneself. The so-called "causing to be destroyed" refers to entrusting it to others. Picking mushrooms, fish mint, cattails, and the like is a Dukkata offense. When walking, if the grass breaks by itself, or if it is made suitable by five means, there is no offense. For madness and mental confusion, etc., all the Patayantika offenses are the same, and it is said that there is no offense. The eleventh Patayantika offense is completed. The Teacher was in Rajagriha (capital of Magadha around the 6th century BCE). At that time, when the monk Gyatbu Nor was in charge of the Sangha's affairs, the nun friends and relatives also scolded Gyatbu Nor, and secretly scolded him. The nuns who acted according to the Dharma said that the monk Gyatbu Nor was the excellent one of the Sangha, and it was not appropriate to scold him behind his back. However, the nun friends and relatives scolded even more vehemently, and scolded those nuns who had few desires. After the Blessed One taught, until the establishment of the training in the Vinaya, it was the same as before. Scolding
Tibetan
་འམ་གཞོགས་འཕྱས་བྱེད་ན་ལྟུང་བའོ། །འཕྱ་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འཕྱ་བའོ། །གཞོགས་འཕྱས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་ནས་འཕྱ་བའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་གང་ཟག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལས་བྱེད་པར་གསོལ་བ་དག་ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་བསྐོས་ནས་ལས་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་མ་བཏང་བ་ལ་འཕྱ་ན་ལྟུང་བའོ། །སྦྱོར་བ་བཏང་བའི་དགེ་སློང་ལ་ཡང་སྔ་མའི་ལས་ཀྱིས་གླེངས་ནས་འཕྱ་འམ་གཞོགས་འཕྱས་བྱེད་ན་ཡང་ལྟུང་བའོ། །གང་ཟག་གི་ལས་བཅུ་གཉིས་སུ་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་མ་བསྐོས་པ་ མདོང་གསོལ་ཙམ་གྱིས་རང་གི་རིག་པས་གང་ཟག་གི་ལས་བཅུ་གཉིས་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་འཕྱའམ་གཞོགས་འཕྱས་བྱེད་ན་ལྟུང་བའོ། །གང་ཟག་ལས་སུམ་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་ཕལ་པ་དང་དགེ་སྦྱོང་དང་ཁྱིམ་པ་མན་ཆད་ལ་འཕྱའམ་གཞོགས་འཕྱས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གང་ཟག་གི་ལས་སུ་བསྐོས་པ་ལས་ཆོས་བཞིན་མི་བྱེད་པ་ལ་འཕྱ་ན་ཉེས་མེད་དོ། །ལྟུང་བ་བཅུ་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།སྟོན་པ་ཡུལ་བཻ་ཤ་ལི་ན་སྟེ། དགེ་སློང་མ་མོས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟུང་བ་བྱུང་ནས། དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་ཚུལ་བཞིན་གནས་པ་དག་གིས་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་དང་ཡུན་དུ་བདེ་བར་འདོད་པའི་གྲོགས་མོ་དག་གིས་ལྟུང་བ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ན། ཕྱིར་ལན་ལོག་པར་ལྡོན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་པའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསྒོ་བའི་ལན་ལོག་པར་གློན་ན་ལྟུང་བའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་མ་ཁྱོད་ནི་འདྲི་བའི་ལན་ལོག་པར་གློན་ནོ་ཞེས་ལན་ཅིག་བསྒོ་བའི་དགེ་སློང་མ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་ཕྱིན་ཆད་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མས་ཅི་དྲིས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ལན་ལོག་པར་གློན་པའི་བསམ་པས་འདྲི་བའི་ལན་ལོག་པར་གློན་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ངག་ལོག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་བསྒོ་བའི་དགེ་སློང་མ་ལ་དྲིས་ཏེ་ལན་ལོག་པར་གློན་ན་ཐམས་ཅད་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དང་ཁྱིམ་པས་དྲིས་པའི་ལན་ལོག་པར་གློན་ན་ཐམས་ཅད་ཉེས་བྱས་སོ། །དྲིས་པའི་ལན་མི་སྨྲ་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །མི་བསད་པ་དང་བྲོས་པའི་ཕྱིར་འདྲི་ན་གཏམ་རྒྱུད་གཅིག་ཅིང་སྨྲ་བ་དང༌། སྨྲ་ན་ཟ་བའི་ཚེ་སྨྲས་མི་རུང་བ་ལྟ་བུ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལྟུང་བ་བཅུ་གསུམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།སྟོན་པ་ཡུལ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་མང་པོ་རྣམས་ཁྱིམ་བདག་ཞིག་གིས་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང༌། ཁྲི་དང་ཁྲིའུ་རྣམས་བླ་གབ་མེད་བར་བོར་ནས་དོང་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡ
Chinese
或者嘲笑，则犯堕罪。嘲笑，是指当面嘲笑。斜着嘲笑，是指背地里嘲笑。对此，如果比丘被请求做十二种事务，并被委任以请求的事务，在没有放弃事务的情况下嘲笑，则犯堕罪。对于放弃事务的比丘，如果提起之前的事务来嘲笑或斜着嘲笑，也犯堕罪。对于没有被委任做十二种事务的人，只是口头请求，却以自己的智慧做十二种事务，如果嘲笑或斜着嘲笑，则犯堕罪。对于没有被委任事务的普通比丘、沙弥乃至在家众，如果嘲笑或斜着嘲笑，则犯恶作罪。对于被委任事务，但不依法行事的人，如果嘲笑，则无罪。第十二条堕罪完毕。 导师在毗舍离国时，名为乐好（的）比丘尼发生了堕罪。如果如法安住的比丘和比丘尼们，为了利益、安乐和长久的安乐，对（其他）道友说“不要犯堕罪”，却反而顶撞。像这样，直到制定学习戒条之间，都如之前一样。顶撞教诫，则犯堕罪。对此，如果比丘尼们对比丘尼说“你顶撞了提问的回答”，对于像这样被教诫过一次的比丘尼，今后无论比丘和比丘尼问什么，只要以顶撞回答的想法来顶撞提问的回答，那么在所有情况下都会犯堕罪。对于没有被比丘尼们教诫为“是恶语者”的比丘尼，如果提问后顶撞回答，则全部犯恶作罪。如果比丘和在家众提问后顶撞回答，则全部犯恶作罪。如果对提问不回答，也犯恶作罪。如果是为了不被杀害或逃跑而提问，说同样的故事，或者在说话时，像吃饭时不能说话的情况，则没有罪过。第十三条堕罪完毕。 导师在舍卫国时，当时，许多比丘尼被一位施主邀请，没有遮盖地留下床和床具，然后离开，世尊
English
Or to ridicule, then it is a Patayantika offense. To ridicule means to ridicule openly. To ridicule sideways means to ridicule secretly. In this case, if a Bhikshu is requested to perform twelve tasks and is appointed to the task of requesting, to ridicule without abandoning the task is a Patayantika offense. For a Bhikshu who has abandoned the task, if he is ridiculed or ridiculed sideways by mentioning the previous task, it is also a Patayantika offense. For those who have not been appointed to the twelve tasks, but only verbally requested, but perform the twelve tasks with their own wisdom, if they are ridiculed or ridiculed sideways, it is a Patayantika offense. For ordinary Bhikshus, Shramaneras, and even lay people who have not been appointed to tasks, if they are ridiculed or ridiculed sideways, it is a Dukkata offense. For those who are appointed to tasks but do not act according to the Dharma, if they are ridiculed, there is no offense. The twelfth Patayantika offense is complete. The Teacher was in the country of Vaishali, when a Bhikshuni named 'Loves Goodness' committed a Patayantika offense. If the Bhikshus and Bhikshunis who abide in accordance with the Dharma, for the benefit, happiness, and lasting happiness, say to (other) friends, 'Do not commit Patayantika offenses,' but instead contradict them. Like this, until the establishment of the training precepts, it is the same as before. To contradict the admonition is a Patayantika offense. In this case, if the Bhikshunis say to a Bhikshuni, 'You contradict the answer to the question,' for a Bhikshuni who has been admonished once like this, in the future, no matter what a Bhikshu or Bhikshuni asks, as long as they contradict the answer to the question with the intention of contradicting, then in all cases they will commit a Patayantika offense. For a Bhikshuni who has not been admonished by the Bhikshunis as 'one who speaks wrongly,' if they ask a question and then contradict the answer, all of them commit a Dukkata offense. If a Bhikshu or a lay person asks a question and then contradicts the answer, all of them commit a Dukkata offense. If they do not answer the question, they also commit a Dukkata offense. If the question is asked in order to avoid being killed or to escape, saying the same story, or when speaking, like when one cannot speak while eating, there is no offense. The thirteenth Patayantika offense is complete. The Teacher was in Shravasti, when many Bhikshunis were invited by a householder, and they left the beds and bedding without covering them, and then left, the Blessed One