Tibetan
དེ་ནི་ཉེས་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་རྒྱས་པར་དབྱེ་ན་མང་མོད་ཀྱི་མདོར་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། བསླབ་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འདི་གཉིས་ལས་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྒྱས་པར་དབྱེ་ན་མང་མོད་ཀྱི་མདོར་བསྡུ་ན་གཉིས་སོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་བརྟགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་འདི་གཉིས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་བསླབ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་སྟེ། ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ ལས་དང་པོ་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་འདི་ལྟར་བྱས་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཉེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་འདི་ལྟར་བྱས་ན་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །ཡན་ལག་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་འདི་རྣམས་དང་མི་ལྡན་ན་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །འབྱུང་བ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། ལུས་དང༌། ངག་དང༌། ལུས་དང་སེམས་དང༌། ངག་དང༌། ངག་དང་སེམས་དང༌། ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམས་ཏེ། ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་འདི་དྲུག་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་ནི་ཕས་ཕམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་སྟེ། དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ནུས་པ་ཕོངས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ངན་སོང་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕས་ཕམ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དགེ་འདུན་གྱིས་བསྐྲད་པའི་ཕྱིར་ལྷག་མ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཉེས་པ་དེ་བྱུང་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་བསྙིགས་ཏེ། བསྒོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངན་སོང་རྣམས་སུ་བསྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་དང་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །མ་བཤགས་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མང་དུ་བསྐྱེད་དོ། བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་བཤགས་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་པར་བྱས་པས་སྨད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །རྒྱུན་ཆད་པ་དང་མ་ཆད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ཉེས་པའི་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཆད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་དང༌། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྟེ། ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་འདི་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་མ་བྱས་ནི་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་མ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །སྤྱད་མ་སྤྱད་ནི་ཉེས་པར་གྱུར་ནས་བཅས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ལྕི་ཡང་ནི་ལྕི་བ་ལ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། བཅས་པ་དང༌། དངོས་པོ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། དུས་སོ།
Chinese
那是罪过。事物如果广为分类则多，但简而言之有两种，即称为有情和非有情。因为一切所学之事物都由此二者而安立。烦恼如果广为分类则多，但简而言之有两种。哪两种呢？即俱生烦恼和遍计烦恼。因为一切堕罪都由此二者而生。体性是所学之事物以体性来显示，如“又”这个词，是说对于初学者没有罪过。成为罪过是说这样做会成为罪过。不成为罪过是说这样做不会成为罪过。具有这些支分则成为罪过，不具有这些支分则不会成为罪过。产生有六种，即身体、语言、身与心、语言、语言与心、身语心。因为一切堕罪都由此六者产生。相是波罗夷等的名称，因为使善法之能力衰退，并且产生恶趣之罪过，所以称为波罗夷。因为被僧团驱逐，所以也是残余，如果发生那样的罪过，僧团会加以摈弃，是为了训诫。因为在恶趣中焚烧、煮沸和堕落，所以也是堕落。如果不忏悔，会增长许多罪过。为了忏悔，所以是分别忏悔。因为做了坏事而受到呵责，所以也是恶作。断绝和未断绝是依赖于对治，因为断绝罪过的相续，所以称为断绝。与此相反则是未断绝。罪过有两种，即自性和安立的罪过。因为一切堕罪都是这二者的自性。做与未做是说做了行为，以及虽然没有做行为但会成为罪过的情况。行与未行是说成为罪过后所安立的情况。轻重有六种，即安立、事物、烦恼、精进、补特伽罗和时间。
English
That is an offense. If things are broadly classified, there are many, but in short, there are two types: sentient beings and non-sentient beings. This is because all objects of learning are established based on these two. If afflictions are broadly classified, there are many, but in short, there are two. What are the two? They are innate afflictions and conceptually imputed afflictions. This is because all downfalls arise from these two. Characteristics are shown by the characteristics of the objects of learning. For example, the word "also" indicates that there is no offense for a beginner. Becoming an offense means showing that doing this will become an offense. Not becoming an offense means showing that doing this will not become an offense. Having these limbs will become an offense, and not having these limbs will not become an offense. Arising has six aspects: body, speech, body and mind, speech, speech and mind, body, speech, and mind. This is because all downfalls arise from these six. Signs are the names of Parajika and so on. Because it diminishes the power of virtuous Dharma and generates the faults of bad destinies, it is called Parajika. Because it is expelled by the Sangha, it is also a remainder. If such an offense occurs, the Sangha will reject it for the sake of admonishment. Because it burns, boils, and falls in the evil destinies, it is also a downfall. If one does not confess, one will increase many faults. Because one must confess, it is a separate confession. Because one is blamed for doing evil, it is also a misdeed. Interrupted and uninterrupted depend on the antidote. Because the continuity of the offense is interrupted, it is called interrupted. The opposite of that is uninterrupted. There are two types of faults: natural and stipulated faults. This is because all downfalls are the nature of these two. Done and not done means doing the action, and what becomes an offense even if the action is not done. Practiced and not practiced means what is stipulated after becoming an offense. Heavy and light have six aspects: stipulation, object, affliction, effort, person, and time.
Tibetan
།དེ་ལ་བཅས་པ་ལས་ལྕི་བ་ནི་བསླབ་པ་བཅས་ནས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་བྱུང་བའོ། །དངོས་པོ་ལ་ལྕི་བ་ནི་བྱོལ་སོང་གི་སྐྱེ་གནས་པ་སྲོག་གཅོད་པའི་ལྟུང་བ་ནི་ལྕིའི། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ནི་ དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལྕི་བ་ནི་མ་གུས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །བསྒྲུབ་པ་ལས་ལྕི་བ་ནི་རྒྱུན་དུ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །གང་ཟག་ལས་ལྕི་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསམ་གཏན་པ་བླུན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བྱས་པའོ། །དུས་ཀྱི་ལྕི་བ་ནི་གང་ཉེས་པ་བྱས་ནས་ཡུན་རིང་པོར་བཅབས་པ་སྟེ། དེ་དྲུག་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཡང་བའོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་འདི་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཆད་པ་ཆེན་པོའི་ལས་ཀྱི་གསོ་བ་ནི་ཕས་ཕམ་པའོ། །ཆད་པ་འབྲིང་གི་ལས་ཀྱི་གསོ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ། །ཆད་པ་ཆུང་ངུའི་ལས་ཀྱི་གསོ་བ་ནི་སྤངས་པའོ། །ཆད་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་གསོ་བ་ནི་གཞན་རྣམས་སོ། །ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་ནི་གང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དེ་མ་ཡིན་པ་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དག་ལས་བྱུང་བའོ། །ཉེས་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མི་ཤེས་པ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང༌། མ་གུས་པའོ། །ཇི་ལྟར་མི་ཤེས་པས་འབྱུང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ལས་ལྟུང་བ་མ་ཐོས་ཤིང་མ་རྟོགས་པས་དེ་བློ་མ་བྱང་བའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ལྟུང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བག་མེད་པས་འབྱུང་ཞེ་ན། འདི་ན་ལ་ལ་ལྟུང་བ་ལ་བློ་བྱང་བ་ཡིན་ཡང་བརྗེད་ངས་པར་གནས་ཤིང༌། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་གནས་པས་དེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་མི་གནས་པས་ལྟུང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་མང་བས་འབྱུང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ལ་ལྟུང་བ་ལ་བློ་བྱང་བ་ཡིན་ཡང་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གི་ཤས་ཆེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་འདི་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ཀྱང་རང་དབང་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟུང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མ་གུས་པས་འབྱུང་ཞེ་ན་འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ ལ་ལྟུང་བ་ལ་བློ་བྱང་བ་ཡིན་ཡང༌། དམན་པ་ལ་མོས་ཤིང་སྔོན་རྒྱུ་མ་སྤྱད་པ་ཡིན་པས་དེ་དམན་པ་ལ་མོས་པའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་མྱ་ང
Chinese
彼中，就所犯轻重而言，重者乃是违犯戒律后，又犯自性罪。就事物轻重而言，畜生道众生，杀生罪重，僧残罪则非如此。就烦恼轻重而言，不敬烦恼所生之罪重。就修行轻重而言，常犯之罪重。就补特伽罗轻重而言，善根禅定者，被愚人所犯之罪重。就时间轻重而言，犯错后长期隐瞒者罪重。与此六者相反者为轻。共同特征是身语之业，一切戒律皆是此二者之业。忏悔有四种：重罪之忏悔是断罪，中罪之忏悔是僧残，轻罪之忏悔是舍罪，无罪之忏悔是其他。转为烦恼者，是贪等烦恼所生之罪。不转为烦恼者，是非贪等其他烦恼所生之罪。产生罪过之因有四种：无知、放逸、多烦恼、不敬。如何因无知而生罪？譬如有人未曾听闻、未曾理解堕罪，因此心智未成熟，认为堕罪无罪，故而生罪。如何因放逸而生罪？譬如有人虽已明了堕罪，却安住于遗忘和非正知中，因此不忆念，故而生罪。如何因多烦恼而生罪？譬如有人虽已明了堕罪，却贪嗔痴深重，明知此事不应为，却身不由己，为烦恼所驱使而生罪。如何因不敬而生罪？譬如有人虽已明了堕罪，却喜好下劣，不修前行，因此因喜好下劣，不顾沙门之法，不趋涅槃。
English
Among them, regarding the severity of offenses, the heavier is when, after violating the precepts, one also commits a self-natured transgression. Regarding the severity of objects, for beings in the animal realm, the sin of killing is heavy, while the Sanghavasesa offense is not so. Regarding the severity of afflictions, the sin arising from disrespectful afflictions is heavy. Regarding the severity of practice, the sin of constant transgression is heavy. Regarding the severity of individuals, the sin committed by a fool against a meditator with virtuous roots is heavy. Regarding the severity of time, the sin of concealing a transgression for a long time is heavy. The opposite of these six is light. The common characteristic is the actions of body and speech, as all precepts are actions of these two. Confession is of four types: the confession of a heavy offense is expulsion, the confession of a medium offense is Sanghavasesa, the confession of a light offense is giving up, and the confession of a non-offense is others. That which turns into affliction is the sin arising from afflictions such as greed. That which does not turn into affliction is the sin arising from other afflictions that are not greed, etc. There are four causes for the arising of offenses: ignorance, negligence, many afflictions, and disrespect. How does sin arise from ignorance? For example, someone has not heard or understood the downfall, and therefore their mind is immature, thinking that there is no sin in downfall, thus sin arises. How does sin arise from negligence? For example, someone has understood the downfall but dwells in forgetfulness and non-mindfulness, and therefore does not remember, thus sin arises. How does sin arise from many afflictions? For example, someone has understood the downfall but is heavily influenced by greed, hatred, and delusion, knowing that this should not be done, but is involuntarily driven by afflictions, thus sin arises. How does sin arise from disrespect? For example, someone has understood the downfall but favors the inferior and has not practiced the preliminary practices, and therefore, because of favoring the inferior, disregards the Dharma of a renunciate and does not strive for Nirvana.