Tibetan
་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདྲ་བཅོམ་པ་དག་མཐོང་ན་བདེ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་ཏེ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་མཐོང་བ་བདེ། །མང་དུ་ཐོས་པ་མཐོང་བ་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་གནས་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་ཡན་ལག་ལ་གནས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་མཐོང་བ་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཞི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་གནས་པར་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་ཚུན་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་ཐོ་བ་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་དགེ་བ་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལ་ཉམ་དབ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཤིང་གནོད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། བཅས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། མ་བཅས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པར་འགྱུར་བའོ། །བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟགས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང་མཐུན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་བསྲུང་བ་དང༌། བདེ་འགྲོ་དང༌། སྲོག་དང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་བཅས་པའི་ཁ་ན་མཐོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །མོང་དུ་ཐོས་པ་མཐོང་བ་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷག་མཐོང་གི་ཡན་ལག་ལ་གནས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་མོ། །མདོ་སྡེ་དང༌། འདུལ་བ་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་ལ་མཁས་པའོ། །དེ་ལ་མདོ་སྡེ་ལ་མཁས་པ་ནི་བདག་གི་ལྟ་བ་མི་ནོར་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །འདུལ་བ་ལ་མཁས་པས་ནི་ལྟུང་བ་དང་མི་ལྟུང་བ་དང༌། ལྕི་བ་དང༌། ཡང་བ་དང༌། མི་གནང་བ་དང་གནང་བ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་སྔར་བསྒོམས་པ་དང༌། ཕྱིས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡོད་དེ། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། གནས་ དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་དང༌། ལུང་བསྟན་པ་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་
Chinese
是显示行为。因此，从“具有戒律者”到“见到寂静者是快乐的”之间这样说了。善知识也有两种，即世俗的善知识和胜义的善知识。其中，所谓的世俗的善知识是说“见到具有戒律者是快乐的，听到很多者是快乐的”。世俗的善知识也有两种，即安住于止的支分和安住于观的支分。所谓“见到具有戒律者是快乐的”，是与安住于止的支分相结合的。其中，所谓的具有戒律者，是指舍弃了自性和俱生的罪过。其中，所谓的具有自性的罪过，是指自性不善，对自己和他人都有损害，使人完全烦恼和有害的那些。对于已制定的，行持会导致堕入恶趣；对于未制定的，行持会阻碍修行者的行为。所谓的具有已制定的罪过，是指世尊为了标志不一致，为了恭敬圣法，为了与具有自性的罪过相一致，为了守护他人之心，为了善趣、生命和阻碍修行者的行为而舍弃的那些，对那些的行持被称为已制定的罪过。所谓“听到很多者是快乐的”，是与安住于观的支分相结合的。其中，所谓的听到很多，是指三藏，即经藏、律藏和论藏。精通经藏者，自己的见解不会错乱，并且能够摧伏外道。精通律藏者，能够知道堕落与不堕落，轻与重，允许与不允许。精通论藏者，能够知道先修和后修的次第。此外，听闻广博者有五种功德：精通界、处、缘起、处与非处，以及预言不依赖于他人。像这样，具有戒律并且听闻广博
English
It shows the action. Therefore, it is said from "having morality" to "seeing the pacified is happiness." The virtuous friend also has two aspects: the conventional and the ultimate virtuous friend. Among them, the so-called conventional virtuous friend is said to be "seeing the one with morality is happiness, hearing a lot is happiness." The conventional virtuous friend also has two aspects: abiding in the limb of calm abiding and abiding in the limb of insight. The so-called "seeing the one with morality is happiness" is combined with abiding in the limb of calm abiding. Among them, the so-called having morality means abandoning the faults of nature and co-emergence. Among them, the so-called faults of nature mean that which is naturally unwholesome, harmful to oneself and others, completely afflicting and harmful. For the enacted, practicing will lead to falling into bad destinies; for the unenacted, practicing will hinder the behavior of practitioners. The so-called having enacted faults means that which the Bhagavan abandoned for the sake of inconsistent signs, for the sake of respecting the holy Dharma, for the sake of being consistent with the faults of nature, for the sake of guarding the minds of others, for the sake of good destinies, life, and hindering the behavior of practitioners, the practice of those is called enacted faults. The so-called "hearing a lot is happiness" is combined with abiding in the limb of insight. Among them, the so-called hearing a lot refers to the three baskets, namely the Sutra Pitaka, the Vinaya Pitaka, and the Abhidharma Pitaka. One who is proficient in the Sutra Pitaka, his own view will not be confused, and he will be able to subdue the heretics. One who is proficient in the Vinaya Pitaka will be able to know falling and not falling, heavy and light, allowed and not allowed. One who is proficient in the Abhidharma Pitaka will be able to know the order of what to meditate on first and what to meditate on later. In addition, there are five qualities of hearing a lot: being proficient in realms, sources, dependent origination, places and non-places, and prophecies that do not depend on others. In this way, having morality and hearing a lot
Tibetan
པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཐོང་ན་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་བཟློག་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་རྒྱུར་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་སྤངས་ཤིང་སྡིག་པ་རྣམས་ལས་རིང་དུ་སོང་ཡང་མི་སློབ་པ་མ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱའོ། །དོན་དམ་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་སྲིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡི། །དགྲ་བཅོམ་པ་དག་མཐོང་བ་བདེ། །ཞེས་གསུངས་པའོ།། དེ་ལ་ཡང་སྲིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་སྲིད་པ་ཕྱི་མར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་འམ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨར་ཧན་ཞེས་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་དགྲ་དང་འདྲ་བ་བཅོམ་པས་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ། ཡང་གཅིག་ཏུ་ནི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་ཀུན་གྱིས་མཆོད་པར་འོས་པས་ན་འོས་པ་ཞེས་ཀྱང་འདྲེན་ཏེ། སྐབས་འདིར་ནི་དོན་བཙན་པར་བྱས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །འཐོབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོས་བདེ། །ཞེས་བྱ་བའི་དང་དུ་བྱས་ཏེ། འབབ་སྟེགས་བདེ་བའི་ཆུ་ཀླུང་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་དཔེ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཆུ་བོ་ཀླུང་ནས་འབབ་པ་ལ་གད་པ་དང༌། གཡངས་ལ་སོགས་པ་ཉམ་ང་བ་སྤངས་པའི་འབབ་སྟེགས་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆུ་བོ་བདེ་བར་ལོན་པ་དེ་བཞིན་དུ། གང་དག་ཆུ་བོ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང། སོ་སོར་ཐར་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་སྤངས་པ་བརྟེན་ནས། འཐོབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འཐོབ་ན་བདེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་འཕགས་པའི་ལམ་ནི་བདེ་བའི་འབབ་སྟེགས་སུ་བསྟན་ཅིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ནི་ཆུ་བོའི་སྒྲར་བསྟན་ཏོ། །བསྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བའི་རྒྱུར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེ་བོ་བདེ། །ཤེས་རབ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་བདེ། །ང་འོ་ང་རྒྱལ་ཟད་པ་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ཕམ་པར་བྱས་པས་ན། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིའི་དོན་ནི། ཤེས་རབ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་བདེ། །ད་འོ་ང་རྒྱལ་ཟད་པ་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པའི་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱལ་མཚན་རྩ་བ་ནས་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བོ་བདེ་ཞེ
Chinese
看到这样的善知识，能够阻止恶行，断除疑惑，因此被认为是安乐之因。为什么称这二者为世俗呢？因为他们虽然断除了轮回的因，普遍地远离了罪恶，但并非不再需要学习，所以称为世俗。所谓真实义的善知识，就是：断绝再生的阿罗汉，见之则安乐。如是说。所谓再生，就是指再次投生的因，即业和烦恼。从这些之中解脱出来的就是阿罗汉，即有余涅槃或无余涅槃。所谓阿罗汉，梵文（Arhan，梵文天城体：अर्हन्，梵文罗马拟音：arhan，汉语字面意思：值得）是指断除了像敌人一样的烦恼，所以称为阿罗汉。另一种解释是，因为值得天、人等一切众生的供养，所以也称为“值得”。但在这里，因为强调意义的重要性，所以称为阿罗汉。获得之事物带来乐，如是说。进而说，河川的安乐渡口带来乐，如是说。这是一个比喻，就像河流从河床流下，依靠没有悬崖和危险的安乐渡口，就能安乐地到达彼岸一样。那些想要像河流一样获得解脱的人们，也应该依靠别解脱和远离常断二边的圣道。如果获得了解脱，就能获得安乐，因此别解脱和圣道被视为安乐的渡口，而解脱则被视为河流。为了说明具足修行是安乐之因，所以说：佛法之王的众生乐，获得殊胜智慧乐，我慢灭尽乐。所谓佛法之王，是指以修行的佛法，即圣道战胜了不和谐的一方，所以称为佛法之王。这里的意义是，获得殊胜智慧乐，我慢灭尽乐。这表明，圣道以智慧之剑彻底斩断了不和谐一方的我慢之旗。众生乐。
English
Seeing such virtuous friends is considered a source of happiness because it prevents misconduct and dispels doubts. Why are these two called conventional? Because although they have abandoned the cause of samsara and have generally moved away from sins, they are not beyond learning, so they are called conventional. The truly meaningful virtuous friend is: Seeing the Arhat who is liberated from rebirth is happiness. Thus it is said. Rebirth refers to the cause of future rebirths, namely karma and afflictions. Liberation from these is the Arhat, that is, the nirvana with remainder or without remainder. Arhat, (Arhan, Devanagari: अर्हन्, Romanization: arhan, Literal meaning: worthy) means that the afflictions that are like enemies have been destroyed, so it is called Arhat. Another explanation is that because it is worthy of offerings from all beings such as gods and humans, it is also called "worthy." But here, because the importance of meaning is emphasized, it is called Arhat. Happiness comes from the object to be obtained, as it is said. Furthermore, the comfortable river crossing brings happiness, as it is said. This is a metaphor, just as a river flows from its bed, relying on a comfortable crossing without cliffs and dangers, one can happily reach the other shore. Those who want to attain liberation like a river should also rely on individual liberation and the noble path that avoids the extremes of permanence and annihilation. If liberation is attained, happiness can be obtained, therefore individual liberation and the noble path are regarded as a comfortable crossing, and liberation is regarded as a river. To show that having practice is the cause of happiness, it is said: The beings of the Dharma King are happy, obtaining excellent wisdom is happiness, and the exhaustion of pride is happiness. The Dharma King refers to the one who has conquered the disharmonious side with the Dharma of practice, that is, the noble path, so he is called the Dharma King. The meaning here is: obtaining excellent wisdom is happiness, and the exhaustion of pride is happiness. This shows that the noble path completely cuts off the flag of pride of the disharmonious side with the sword of wisdom. Beings are happy.
Tibetan
ས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་འཕགས་པའི་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲི་དང་ལྡན་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུ། ང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱལ་མཚན་བཅད་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་བདེ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རིགས་པས་བསྐྱེད་པ་དང༌། རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པས་སོ། །སྐབས་འདིར་རིགས་པས་བསྐྱེད་པ་ལ་བྱའོ། །རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །ངའོ་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ང་རྒྱལ་བདུན་པོ། ང་རྒྱལ་དང༌། ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་དང༌། དའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་རྣམས་ལས་དའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་བྱ་སྟེ། འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འཁོར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཟད་ན་བདེ་བའི་རྒྱུར་བསྟན་གྱི། ཉོན་མོངས་པ་གཞན་ནི་མ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདག་གིར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་སེམས་ལོངས་པ་ལ་བྱའོ། །སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པས་བདེ་བའི་རྒྱུར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་བྱས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དར་ལ་བབ་པ་ཡལ་བ་རྣམས་ཀྱང་བདེ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་དབྱེ་སྟེ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཐོག་མའི་དག་པ་དང༌། འཁོར་གཙང་བ་དང༌། གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་ཉམས་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཐོབ་མའི་དག་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་པར་བྱས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་འཕགས་པའི་ལམ་ཤེས་རབ་གྱི་རལ་གྲིས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱལ་མཚན་རྩ་བ་ནས་བཅད་པའི་ཕྱིར་དགོན་པར་གནས་པ་ལ་ཐོག་མཁོ་ནར་དམ་བཅའ་བ་སྟེ། བསམ་པ་ངེས་པར་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ངེས་པར་བྱས་དང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཐོག་མའི་དག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་གཙང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབང་པོ་ཐུལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་དབང་པོ་ཐུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དབང་པོ་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་
Chinese
所谓的“地”是指那些修持圣法，拥有智慧之剑的圣道者，为了斩断轮回之因——我慢之幢幡，从而获得解脱，故而安乐地宣说了它。所谓“智慧”，是指彻底地辨别，它有三种：由理智产生、由非理智产生以及由其他产生。此处指的是由理智产生的智慧。所谓“彻底获得”，是指无漏的智慧。所谓“我慢”，是指七种我慢，即我慢、大我慢、我慢之慢、以为是“我”的我慢、增上慢、少分慢、邪慢等，此处指的是以为是“我”的我慢，因为轮回之因的一切烦恼皆由执着“我”和“我所”而生。因此，如果作为轮回之因的主要因素——“以为是我的我慢”灭尽，则宣说了它是安乐之因，而其他的烦恼则未提及。所谓“以为是我的我慢”的特征，是指对于近取蕴执着为“我”的颠倒之心。宣说了具备修持之人，因具备圆满的修习功德而成为安乐之因，因此，从“必定做到”开始，到“成熟衰老亦安乐”之间都已宣说。对此也可分为五类：修习功德的最初清净、眷属清净、处所圆满、具备果实以及宣说永不退失。所谓宣说修习功德的最初清净，即是“必定做到”，即为了以圣道的智慧之剑从根本上斩断轮回之因——我慢之幢幡，最初需要在寂静处立下誓言，因为必须彻底完成心愿。因此，“必定做到”这句就表示了最初的清净。所谓眷属清净，即是“调伏诸根”，所谓调伏诸根，是指具有眼等诸根的律仪，那么具有诸根律仪是怎样的呢？即依靠戒律的律仪。