Tibetan
གསུངས། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཞན་ལ་གནོད་པ་དང༌། །གཞན་ལ་འཚེ་བ་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། །དེའི་འབྲས་བུ་ལ་མོས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། གཞན་ལ་དཀའ་ཐུབ་སྟོན་པར་མོས་པའི་གཉེན་པོ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དཀའ་ཐུབ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་བསྟན་པ་ནི། །བཟོད་པ་དཀའ་ཐུབ་དམ་པ་བཟོད་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་ལྟ་བུ་ལུས་ཉོན་མོངས་ཤིང་གདུང་བར་བྱེད་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་དམ་པ་མ་ཡིན་གྱི། སེམས་གདུང་བར་བྱ་བ་དེ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་དམ་པ་ནི་སེམས་ཀྱིས་བཟོད་པ་སྟེ། ཆོས་ལ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པའོ། །དཀའ་ཐུབ་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་མོས་པའི་གཉེན་པོ་བསྟན་པ་ནི། །མྱ་ངན་འདས་པ་མཆོག་ཅེས་སངས་རྒྱས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ལ་འཚེ་བའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ལ་རྟོགས་པར་བཟོད་པ་དེའི་དོན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ལ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། །དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ལ་དཀའ་ཐུབ་སྟོན་པར་མོས་པའི་གཉེན་པོ་བསྟན་པ་ནི། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཞན་ལ་གནོད་པ་དང༌། །གཞན་ལ་འཚེ་བ་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་ བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བའོ། །གཞན་ལ་གནོད་པ་ནི་ལུས་ཉོན་མོངས་ཤིང་དོན་མེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལ་གཞན་དག་འཛུད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་གནོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ལ་འཚེ་བ་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་སྦྱོར་བ་ལ་གཞན་དག་འཛུད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡིག་པ་ཞི་བར་བྱ་བ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ལེགས་པར་སྤྱོང་བས་ན་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དངོས་སུ་ན་འཕགས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་བདེ་བར་སྤྱོད་པའི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་ཆོས་ལ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །བསྐལ་བ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་སྔ་རོལ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཚེ་ལོ་བཅུན་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་སངས་རྒྱས་གཙུག་ཏོར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། སྟོན་པ་དེའི་རིང་ལ་ཉན་ཐོས་ཕལ་ཆེར་མཐོ་རིས་སུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཤིང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མོས་པར་གྱུར་ཏེ། མཐོ་རིས་ཉིད་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་ཡིན་པས་དེ་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བའི་གཉེན་པོར། མིག་དང་ལྡན་པས་གཡང་ས་བཞིན། །ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པས་ན། །མཁས་པས་འཚོ་བར་འཇིག་རྟེན་འདིར། །སྡིག་པ་དག་ནི་ཡོངས་སུ་སྤོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་མིག་དང་ལྡན་པས་གཡང་ས་དང༌། །ལམ་མི་བདེ་བ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། །གང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་མཐོ་རིས་གཡང་ས་ཡང་བ་དང་འདྲ་བ་སྤོང་ཞིང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་གནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མིག་དང་ལྡན་པས་ཡང་བཞིན། །ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ནི་མིག་ལྟ་བུའོ། །ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པའོ། །བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདྲེན་ཏེ། ཤེས་རབ་ནི་མིག་དང་འདྲ་བས་མིག་ཅན་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་འདྲེན། ཡང་གཅིག་ཏུ་ན་མཐོ་རིས་གཡང་ས་ཡང་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །འཚོ་བ་ནི་ཚེ་དང་བཅས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལའོ། །སྡིག་པ་དག་ནི་ཡོངས་སུ་སྤོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་མཐོ་རིས་སུ་སྨོན་པ་ལས་སླར་ཟློག་སྟེ། སྡིག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་མཐོ་རིས་སུ་མོས་པ་དེ་སྡིག་པ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་དང་ལྡན་པས་གཡང་ས་དང་འདྲ་བའི་མཐོ་རིས་དེ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། །།བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་འདས་པའི་སྔ་རོལ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཚེ་ལོ་དྲུག་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། སྟོན་པ་དེའི་རིང་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་ཅིང༌། གཞན་དག་ངན་དུ་སྨྲ་བར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ངག་གིས་སྐུར་བ་འདེབས་ཤིང་ཡིད་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱེད་དེ། བདག་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ལ། གཞན་ལ་ངན་དུ་སྨྲ་ཞིང་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་ལས་བཟློག་པའི་གཉེན་པོར། སྐུར་པ་མི་གདབ་གནོད་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་སྟེ། ངག་གིས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། ཡིད་ཀྱི
Chinese
说。出家若害他，若恼害他人，非为沙门。如是说。此复分为三种，谓示勤精进之对治，及于彼果生信之对治，并示于他显示苦行生信之对治。其中示勤精进之对治者，谓忍为胜苦行，忍为胜。如是云云。如外道辈，以苦恼其身，令其困乏，非为殊胜苦行。以令心困乏，此二者尤为难故，殊胜苦行者，谓以心忍，即于法悟解之忍也。示彼苦行之果生信之对治者，谓佛说涅槃最胜。如是云云。谓以苦行害身，不能由之脱离苦恼，于法悟解之忍，其义即所谓涅槃也。以依于彼，故能脱离苦恼也。是故当知，以于法悟解之智慧，能得脱离苦恼，非由苦行也。示于他显示苦行生信之对治者，谓出家若害他，若恼害他人，非为沙门。如是云云。其中所谓出家者，谓由家而出家也。所谓害他者，谓令他等投入苦恼其身，及无义之苦行，而生苦恼，故名害他。若恼害他人，非为沙门。如是云云。谓令他等投入邪行，而令其生苦恼，以其非为真正之沙门故。所谓沙门者，谓行于息灭罪恶之事，且善调伏，故名沙门。实则指圣者出家众，及其随行出家众也。是故当知，舍弃苦乐二边，以于法悟解之智慧，能脱离苦恼，非由苦行也。九十一劫之前，众生之寿命十万岁时，有佛名顶髻者出现于世，导师。
English
Said. Renunciation that harms others, or harms others, is not a Shramana. Thus it is said. This is further divided into three types: showing the antidote to diligent effort, and the antidote to faith in its fruit, and showing the antidote to faith in showing asceticism to others. Among them, showing the antidote to diligent effort is: Patience is the supreme asceticism, patience is. Thus it is said. Like the heretics, afflicting and tormenting the body is not the supreme asceticism. Because afflicting the mind, these two are extremely difficult, the supreme asceticism is patience of the mind, that is, patience of understanding the Dharma. Showing the antidote to faith in the fruit of that asceticism is: The Buddha said that Nirvana is supreme. Thus it is said. It means that asceticism that harms the body cannot lead to liberation from suffering, and the meaning of patience in understanding the Dharma is called Nirvana. Because relying on it, one can be liberated from suffering. Therefore, it should be known that with the wisdom of understanding the Dharma, one can attain liberation from suffering, not through asceticism. Showing the antidote to faith in showing asceticism to others is: Renunciation that harms others, or harms others, is not a Shramana. Thus it is said. Among them, what is called renunciation is renunciation from home to homelessness. What is called harming others is causing others to engage in asceticism that afflicts the body and is meaningless, and causing suffering, hence it is called harming others. Harming others is not a Shramana. Thus it is said. It means causing others to engage in wrong practices and causing them to suffer, because they are not true Shramanas. What is called Shramana means practicing to pacify sins and being well-disciplined, hence it is called Shramana. In reality, it refers to the noble renunciates and those who follow them. Therefore, it should be known that abandoning the two extremes of suffering and pleasure, with the wisdom of understanding the Dharma, one can be liberated from suffering, not through asceticism. Ninety-one kalpas ago, when the lifespan of beings was ten thousand years, a Buddha named Crowned One appeared in the world, the teacher.
Chinese
在那期间，声闻乘的修行者大多都发愿往生天界，并且乐于梵行。因为天界本身也是会堕入恶趣的，所以为了防止堕入恶趣，作为对治之法，（经中说：）“有眼者如悬崖，可得之物存在故，智者有生于此世，当永断诸罪业。” 如若有眼之人会远离悬崖和不安全的道路一样，那些具有智慧之眼的人，也应远离如同悬崖般的天界，进入那可获得的涅槃之城。因此，（经中说：）“有眼者如悬崖，可得之物存在故。” 其中，智慧犹如眼睛。“具有”是指获得。“如”这个词有两种解释：智慧如同眼睛，所以说是如眼之人。另一种解释是，天界也如悬崖一般。 “智者”是指善巧方便者。“有生”是指与生命同在。“此世”如前所述。“于此”是指当下。“当永断诸罪业”是指从希求天界之心 वापस लौटकर，因为以罪业为 जन्मस्थान 的对天界的执着并非断除罪业。 因此，经中说，具有正确智慧之眼的人，应以善巧方便舍弃如同悬崖般的天界。 在三十一劫之前，众生的寿命能达到六万岁时，有位佛陀名叫“救护一切”，降生于世。在那位导师在世期间，声闻乘的修行者仅仅满足于持戒，并且开始恶语诽谤他人，用语言去诋毁，用心去伤害。自己仅仅满足于持戒，也无法获得沙门的果位。恶语诽谤和伤害他人，也不是贤善之人的行为。为了对治这些，（佛陀）说了“不应诋毁，不应伤害”等等。对此也可以分为三种：语言上诋毁的对治，以及心
English
During that time, most of the Shravakas aspired to be reborn in the heavens and were devoted to Brahmacharya. Because the heavens themselves are prone to falling into lower realms, as an antidote to prevent falling into lower realms, (it is said in the scriptures:) "Those with eyes are like a cliff, because there is something to be obtained, wise people live in this world, and should completely abandon all sins." Just as a person with eyes would avoid a cliff and unsafe roads, those who possess the eye of wisdom should also abandon the heavens, which are like a cliff, and enter the city of Nirvana, which is the place to be attained. Therefore, (it is said in the scriptures:) "Those with eyes are like a cliff, because there is something to be obtained." Here, wisdom is like the eye. "Having" means obtaining. The word "like" has two interpretations: wisdom is like the eye, so it is said to be like a person with eyes. Another interpretation is that the heavens are also like a cliff. "Wise person" refers to one who is skilled in means. "Living" means being with life. "This world" is as mentioned before. "Here" means in the present. "Should completely abandon all sins" means turning back from desiring the heavens, because attachment to the heavens, which has sin as its origin, is not abandoning sins. Therefore, it is said in the scriptures that those who possess the eye of correct wisdom should abandon the heavens, which are like a cliff, with skillful means. Thirty-one kalpas ago, when the lifespan of beings could reach sixty thousand years, a Buddha named "Protecting All" appeared in the world. During the time of that teacher, the Shravakas were content with merely upholding the precepts, and began to speak ill of others, defaming them with words and harming them with their minds. Merely being content with upholding the precepts oneself does not lead to attaining the fruit of a Shramana. Speaking ill of and harming others is also not the conduct of virtuous people. As an antidote to these, (the Buddha) said, "One should not defame, one should not harm," and so on. This can also be divided into three: the antidote to verbal defamation, and the mind