Tibetan
སྙམ་དུ་སེམས་ལ། སྡིག་པ་ལ་ལྟ་བཞིན་ཞོག་ལ་དེས་ཞི་བར་བྱོས་ཤིག །གང་གིས་བསྐྱོས་པ་དེའི་ཉེས་བྱས་སོ། །ཞུས་པ་ལས་ནི་བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚུལ་ཤིང་མ་སྤོས་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱས་པ་ལས། གང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཚུལ་ཤིང་གཅིག་གིས་ལྷག་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཕྱོགས་དེས་རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ན་བཙུན་པ་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉི་ག་ཚུལ་ཤིང་མཉམ་པར་གྱུར་ན་གང་གི་དབང་གིས་རྩོད་པ་རྣམས་ཞི་བར་བགྱི། ཨུ་པཱ་ལིའི་ཕྱོགས་གང་གི་དགེ་སློང་དག་མང་དུ་ཐོས་པའོ། །གཉི་ག་ཡང་གཞུང་ལ་མཚུངས་པར་གྱུར་ན་གང་གི་ཚིག་གཟུང་བར་བགྱི། གང་བྱང་བའི་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཉི་ག་བྱང་བར་གྱུར་ན། གང་གི་གཟུང་བར་བགྱི། གལ་ཏེ་ཕལ་ཆེར་བྱུང་བའི་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་བསྒོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཞི་བར་བྱ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། མ་མྱོས་པ་ལས་འདུལ་བའོ། དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འདུལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དྲན་པས་འདུལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གྱད་བུ་ནོར་ལ་ས་ཅན་དང་མཛའ་བོས་སྐུར་བ་བཏབ་པ་ལས་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱིས་ལས་གྱད་བུ་ནོར་ལ་ཉེས་པ་བྱས་པ་དྲན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་ན། དྲན་ཏེ་མ་བྱས་ སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྩོད་པ་དེ་ཞི་བར་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བ་གཞན་ཡང་བདེན་པ་མནང་བའམ། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཞིག་ལ་གཞན་གྱིས་ཉེས་པ་བྱས་སོ་ཞེས་གླེང་བའི་མི་རིགས་བ་ལ་གླེངས་པར་གྱུར་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་དེ་ལ་ཉེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པ་དྲན་ནམ་ཞེས་གསོལ་པ་དང༌། གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཉེས་པ་བྱས་པར་མི་དྲན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བ་དང༌། ཉེས་པ་གཞན་བྱུང་ན་གཞན་གྱིས་གླེངས་པ་དང༌། ཉེས་པ་སླར་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ལ་ཡང་བྱའོ། །མ་མྱོས་པས་འདུལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་བྱེ་མ་ཅན་སྨྱོས་པའི་ཚེ་ཉེས་པ་བྱས་པ་གཞན་གྱིས་གླེངས་བའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བྱེ་མ་ཅན་ལ་ཁྱོད་མྱོས་བ་སངས་ཏེ་དྲན་ཚུན་ཆད་ཉེས་པ་བྱས་པ་དྲན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལས། སངས་ཏེ་དྲན་ཚུན་ཆད་ཉེས་པ་བྱས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྩོད་པ་དེ་ཞི་བར་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཞི་བར་བྱའོ། །ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་དྲན་པས་འདུལ་བ་བྱིན་པ་གསུམ་སྟེ། ཉེས་པ་ཐ་མ་བྱུང་བ་དང༌། སྨྱོས་པའི་ཚེ་ཉེས་པ་བྱུང་བ་དང།
Chinese
心中想著：看著罪恶，就用它来平息吧。是谁造成的，那就是谁的罪过。请问，如果世尊以不移动秤杆的方式平息争端，如果哪一方的秤杆多出一个，就由那一方来平息。如果双方的秤杆相等，那么依靠什么来平息争端呢？邬波离啊，哪一方的比丘听闻得多呢？如果双方在经论上相同，那么应该采纳谁的话呢？是精通戒律者。如果双方都精通戒律，那么应该采纳谁的呢？如果多数人赞同，就采纳多数人的意见。因为没有教敕，所以要用三种方式来平息争端：现前调伏、忆念调伏和未狂乱调伏。其中，现前调伏的特征如前所述。忆念调伏是：比如，巨富财主被地主和朋友指责，僧团以祈请和两次羯磨询问巨富财主是否记得犯过，他说记得，但没有做过，这样争端就平息了。同样，对于承认事实或有羞耻心的人，如果有人说他犯了罪，僧团应该以祈请和两次羯磨询问他是否记得犯过这样的罪。如果他说不记得犯过罪，那么这两个人的争端就应该平息。如果发生了其他罪行，也应该由其他人来指责，并且应该像以前一样如法地处理罪行。未狂乱调伏是：比如，比丘沙石在发疯时犯了罪，因为有人指责，僧团以祈请和两次羯磨询问沙石，问他在清醒并恢复记忆之前，是否记得犯过罪。他说在清醒并恢复记忆之前，没有犯过罪，这样争端就平息了。对于其他类似的情况，也应该同样地平息。不如法地给予忆念调伏有三种情况：发生了最后的罪行，发疯时发生了罪行。
English
Thinking in my mind: Observe the sins and pacify them with it. Whoever caused it, that is their fault. Asked, if the Blessed One pacifies disputes without moving the scales, if one side has one more scale, then that side should pacify it. If both sides have equal scales, then by what means should the disputes be pacified? Upāli, which side has monks who have heard more? If both sides are equal in scripture, then whose words should be adopted? It is the one who is learned in the Vinaya. If both are learned in the Vinaya, then whose should be adopted? If the majority agrees, then the opinion of the majority should be adopted. Because there is no teaching, disputes should be pacified in three ways: through direct settlement, settlement through memory, and settlement through non-insanity. Among these, the characteristics of direct settlement are as previously stated. Settlement through memory is: For example, when the wealthy man Norla is accused by the landowner and friends, the Sangha asks Norla through a request and two karmas whether he remembers committing a crime. He says he remembers, but did not do it, and thus the dispute is pacified. Similarly, for someone who admits the truth or has a sense of shame, if someone says they have committed a crime, the Sangha should ask them through a request and two karmas whether they remember committing such a crime. If they say they do not remember committing a crime, then the dispute between these two should be pacified. If other offenses occur, others should also accuse them, and the offenses should be dealt with lawfully as before. Settlement through non-insanity is: For example, when the monk Sandstone commits a crime while insane, because someone accuses him, the Sangha asks Sandstone through a request and two karmas whether he remembers committing a crime before he became sane and regained his memory. He says he did not commit a crime before he became sane and regained his memory, and thus the dispute is pacified. For other similar situations, they should be pacified in the same way. There are three situations where settlement through memory is improperly given: when the final offense has occurred, and when the offense occurred during insanity.
Tibetan
ཉེས་པ་བྱུང་བ་བསྙོན་ཅིང་ཁས་ལེན་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་མ་རུང་བར་བྱ་བའི་རིགས། གཉིས་པ་ནི་མ་མྱོས་པས་འདུལ་བ་སྦྱིན་པའི་རིགས། གསུམ་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པའི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་མ་མྱོས་པས་འདུལ་བ་སྦྱིན་པ་ནི་གཅིག་སྟེ། གང་མྱོས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་བདག་སྨྱོས་སོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། དེས་ན་ཉེས་པ་གང་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་བྱེད་དུ་གཞུག་པའི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་རྣམ་པ་བཞིས་ཞི་བར་བྱ་བ་སྟེ། ཁས་བླངས་པ་དང༌། མངོན་སུམ་དང༌། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པ་དང༌། རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུའི་འདུལ་བས་ཞི་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཁས་བླངས་པས་འདུལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཉེས་པ་བྱུང་བ་ལ་གླེངས་ཀྱང་རུང༌། དྲན་པར་བྱས་སམ། དྲན་པར་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དགེ་སློང་མའི་མདུན་དུ་ཉེས་པ་འཆགས་ཤིང་ཚུལ་ བཞིན་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། ཉེས་པའི་རིགས་ལྔ་བྱུང་བ་ལས་མ་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་དང༌། མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། གོང་མ་ལྔ་ནི་ཁས་བླངས་ཀྱང་ཚངས་པ་སྦྱིན་པའི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སླར་ཟློག་པ་བཅུ་ནི་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པའོ། །མངོན་སུམ་དུ་འདུལ་བ་ནི་རི་དགས་སྒྲའི་བུ་ནག་པོ་ལས་བརྩམས་ཏེ། འདི་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་གླེང་བ་ཕོས་གླེངས་པའི་ཚེ། ཉེས་པ་ཁས་བླངས་པ་ལས་སླར་བསྙོན་པ་ལ་སླར་ཁས་ལེན། ཁས་ལེན་པ་ལ་ཡང་བསྙོན་ན། དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བསྙོན་དུ་མི་གནང་བར་ཉེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཚོལ་དུ་གཞུག་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཏན་ལ་མ་ཕབ་ཀྱི་བར་དུ་ཁ་ཏོན་དང༌། གསོ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཡང་དགག་ཅིང་ནམ་ཉེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྙེད་དེ་ཁས་བླངས་ན་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་འདུན་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཆད་དེ་རྩོད་པ་ལས། ཕྱོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་གཉིས་ཀྱིས་རང་རང་གི་ཕྱོགས་ལ། བདག་ཅག་དགེ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་རྟག་ཏུ་རྩོད་པ་མི་རིགས་པས། ཕྱོགས་ཕ་རོལ་པོ་ལ་བཟོད་པ་བྱོས་ལ་ཉེས་པ་ཡང་བཤགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོ་སྟེ། ནམ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ཕྱོགས་གཉིས་པོ་ལ་སྤུ་ཞོལ་བར་བྱེད། འབྱུང་བརྩོལ་ཕྱག་འཚལ་བར་སྟོན་ཅིང༌། ཕྱོགས་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན
Chinese
否认和承认所犯的过失。其中，第一种是不应做之事的类别。第二种是不醉酒而施予调伏的类别。第三种是为了寻求其自性的道理。不如法地不醉酒而施予调伏只有一种，即从没有醉酒的状态承认自己醉酒了。因此，这是为了使他去做所犯的过失的道理。为了过失而争论，可以用四种方式平息：承认、现量、寻求其自性，以及用铺草之类的方式来调伏。其中，用承认来调伏，无论如何谈论所犯的过失，无论记得还是不记得，都要在比丘尼面前忏悔过失并如法行事。其中，不如法地承认有十种：承认五种过失的类别没有发生，以及承认没有发生的发生了。前面的五种，即使承认，也是为了施予梵行的道理。相反的十种是如法行事的。现量调伏是从黑色的鹿声之子开始的。这方面的定义也如前所述。寻求其自性，即在僧团中谈论，当男性谈论时，对于承认过失后又否认的情况，再次承认；对于承认又否认的情况，僧团用祈请和两次羯磨，不允许否认，而是寻求过失的自性是什么。在没有确定其自性之前，也要禁止诵经和布萨等，一旦找到过失的自性并承认，就让他如法行事，这样就能平息。其中，铺草之类的方式是，僧团分裂成两派而争论时，两派的首领各自对自己的派别说：我们为了善而剃度出家，不应该总是争论，所以请对对方忍耐，也要忏悔过失。当一方对另一方表示顺从，努力示好并顶礼时，另一方也同样。
English
Denying and admitting the committed faults. Among them, the first is the category of things that should not be done. The second is the category of bestowing discipline without intoxication. The third is for the reason of seeking its own nature. Bestowing discipline without intoxication in an unlawful manner is only one, that is, admitting that one is intoxicated from a state of not being intoxicated. Therefore, this is the reason for making him do the fault that was committed. For disputes over faults, they can be pacified in four ways: admission, direct perception, seeking its own nature, and pacifying with disciplines such as spreading grass. Among them, disciplining by admission, no matter how the committed fault is discussed, whether remembered or not, one must confess the fault in front of the bhikkhuni and act according to the Dharma. Among them, there are ten kinds of unlawful admission: admitting that the five categories of faults did not occur, and admitting that what did not occur occurred. The first five, even if admitted, are for the reason of bestowing brahmacharya. The opposite ten are acting according to the Dharma. Disciplining by direct perception begins with the black deer-sound son. The definition of this is also as previously stated. Seeking its own nature, that is, discussing in the sangha, when a male discusses, for the situation of denying after admitting a fault, admitting again; for the situation of admitting and then denying, the sangha, with a request and two karmas, does not allow denial, but seeks what the nature of the fault is. Before its nature is determined, chanting and posadha, etc., should also be prohibited, and once the nature of the fault is found and admitted, he should be made to act according to the Dharma, and thus it can be pacified. Among them, the method of spreading grass is that when the sangha is divided into two factions and disputes, the leaders of the two factions each say to their own faction: We have ordained for the sake of virtue, and we should not always argue, so please be patient with the other side and also confess the faults. When one side shows submission to the other side, strives to show favor and prostrates, the other side does the same.