Tibetan
བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་པ་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསླབ་པའི་གཞི་མཐུན་པ་རྣམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་གོས་བཀྲུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གི་གོས་ལ་དགེ་སློང་མ་ལ་ལྟུང་བ་འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལས་སྤང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་གྱི་ནི་བདག་གིར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྤང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་བརྟགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ བརྟེན་པའི་ཉེས་བྱས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སློང་བའི་སྤང་བའི་ཡན་ལག་ནི་མིའི་འགྲོ་བ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང༌། ཁྱིམ་པ་ཉིད་དང༌། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དོན་གོ་བ་ཉིད་དང༌། བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ་དང༌། རང་གི་ངག་དང༌། བདག་གི་དོན་དུ་སློང་བ་སྟེ་འོག་མ་དག་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །སློང་བར་རིགས་པའི་གླང་གཞི་གྲོང་ཕྲེང་བ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་བཞི་བཅུ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅས་སོ། །ཡང་ན་ཁ་ཅིག་ནི་འཕགས་པ་དྲུག་སྡེ་དཔེར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དག་འཁྲུལ་ནས་བྱས་པར་མཐོང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འཕགས་པ་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་ཆེད་དུ་བསྐུལ་བ་དེས་ན་དེ་དག་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་བསླབ་པ་བཅས་པའི་དུས་ན་ནི་བཞི་བཅུ་པོ་ལ་རྨས་པ་ན་དེ་ཉིད་ལ་བརྩམས་ནས་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་གོས་ཕྲོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུས་ཀྱི་ཚིགས་ནི་བཞི་བཅུ་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དག་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོར་ནས་སྤགས་པ་སློང་བ་ལ་འདིར་སོ་སོར་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་པས་ཕྱིས་ནི་གཉི་ག་འདུས་ནས་བདག་ལ་སྐོན་ཅིག་ཅེས་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ན་བཟང་པོ་འདོད་པས་སྦྱིན་པ་པོས་ཆོས་གོས་དུ་མ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་དོན་དུ་གཉི་ག་འདུས་པས་ཆོས་གོས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་ཡིན་ནོ། །བསྐུར་བ་ལ་གསེར་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བ་ཉིད་བདག་གིར་བྱེད་པ་ནི་དགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རུང་བར་བྱས་པ་ཡིན་ན་ཆོས་གོས་ཀྱི་རིན་སྤང་བ་མ་བྱས་པར་ལེན་ན་ལྟུང་བ་འགའ་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྙམ་དུ་བྲམ་ཟེ་དང། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་ཞིག་གིས་གོས་ཀྱི་རིན་སྦྱིན་པར་སེམས་པ་ཡིན་ན་ངའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རུང་བ་འགའ་ཞིག་ངས་རྗེས་སུ་གནང་བར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླང་བར་བྱ་ཞིང་བླངས་ནས་སྦྱིན
Chinese
说“是为了讲述”这种想法是不合理的，因为没有发生过，而且没有如实安立共同的学习基础。如果说是为了洗涤比丘相续的法衣，那么比丘的衣服对比丘尼来说产生堕落是不合理的，因为无论如何，从应当舍弃的事物中产生舍弃，因为对于不是自己拥有的事物，没有舍弃。因此，应当知道这是依赖于未经观察的方面的过失。乞求的舍弃的支分是人道的本身，自性安住，在家人的本身，非亲属的本身，理解意义，与自己相关联，自己的语言，为了自己的利益而乞求，对于下面的也应适当地结合。依于可以乞求的根据，即具有村落的比丘四十位而制定。或者有些人以六群比丘为例子，但他们这样做被认为是错误的，因为六群比丘为了他们的缘故而劝请，因此他们是宣说者，而在制定学处的时候，四十位受到伤害，因此是就此而制定的。因此，抢夺法衣等，时间的节点是依于四十位而说的，因为只有他们才有，因为其他人没有。对于分别乞求零碎食物，这里说是“分别”，因此后来是两者聚集起来，请给我一点，这样说来，想要好的人，布施者将许多法衣做成一件的意义，因此两者聚集起来，法衣是一件，这句话就是这样。对于送来，黄金等不容许的本身，拥有是为了遮止。如果已经容许，那么法衣的价格在没有舍弃的情况下接受，应当了知没有任何堕落。如是，薄伽梵这样想，如果婆罗门和居士有信心的人，心想布施衣服的价格，那么对于我的声闻为了价格而经营的比丘们，我应当允许一些容许，这样想的，薄伽梵应当接受，接受后布施。
English
It is unreasonable to think that "it is for the sake of explaining," because it has not happened, and because the common basis of learning has not been truly established. If it is said that it is for the sake of washing the Dharma robes of the Bhikshu's continuum, then it is unreasonable for a Bhikshu's robe to cause a downfall for a Bhikshuni, because in any case, abandonment arises from things that should be abandoned, because there is no abandonment for things that are not owned by oneself. Therefore, it should be known that this is a fault based on the unexamined aspect. The limbs of abandonment by begging are the very nature of human beings, naturally abiding, the very nature of householders, the very nature of non-relatives, understanding the meaning, being related to oneself, one's own speech, begging for one's own benefit, and the following should also be combined accordingly. Based on the ground for begging, it was established based on forty Bhikshus with villages. Or some take the six groups of noble ones as examples, but they are seen to have done so mistakenly, because the six groups of noble ones urged for their sake, therefore they are the proclaimers, but at the time of establishing the precepts, when the forty were injured, it was established based on that. Therefore, the time of robbing Dharma robes and so on is said based on the forty, because only they have it, because others do not. For begging for separate crumbs, here it is said "separately," so later the two gathered together, please give me a little, in this way, the one who wants good, the giver made many Dharma robes into one meaning, so the two gathered together, the word "Dharma robe is one" is like this. For sending, it is to prevent owning gold and so on, which is not allowed. If it has been allowed, then if the price of the Dharma robe is taken without abandoning it, it should be understood that there is no downfall at all. Thus, the Bhagavan thought, if a Brahmin and a householder with faith think of giving the price of clothes, then for my Shravakas, the Bhikshus who manage for the price, I should allow some allowance, thinking like this, the Bhagavan should accept and give after accepting.
Tibetan
་བདག་དེ་ཉིད་ལ་ཡིད་ལ་བརྟན་ཏེ་བཅང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་གསེར་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གོས་ཀྱི་རིན་རྣམས་ནི་རུང་བར་བྱས་ལ་བླང་བར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞལ་ཏ་བས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་སྡུད་པར་ཁས་ལེན་པ་ལས་བླངས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཞན་དུ་ལེན་ན་ཉེས་བྱས་ཏེ། རྣམ་ འབྱེད་ལས་དགེ་སློང་གོ་རིམས་དེ་ལྟར་མ་བྱས་པར་ལེན་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྲིན་བལ་གྱི་སྤང་བ་ལ་ནང་ཚངས་ཅན་དང་བླིངས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྟན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདིར་ནི་ནང་ཚངས་ཅན་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ་བླིངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྱིང་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཤོས་འགན་སྟན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སྲིན་བལ་ཕྱིང་པར་བླིངས་པ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གཞན་དག་འཆད་པ་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྟན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ནང་ཚངས་ཅན་དང་བླིངས་པའོ། །དོན་འདིར་ནི་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ་ཞེས་གཉིས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རང་འདོད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནང་ཚངས་ཅན་སྨོས་པས་གོས་ཀྱིས་གཡོགས་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཟུང་ན་འཆང་བའི་སྤང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གོས་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟན་གང་ལ་སྟན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པ་གོས་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཆང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་འཆང་བའི་སྤང་བའི་གོས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྟེང་དུ་གདིང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་པར་བྱེད་པས་ནར་ཚངས་ཅན་སྟོས་པ་ནི་འདིར་གོས་ལ་ཡང་གཡོགས་ཁས་བླངས་པར་གྱུར་པ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་ཡང་བལ་དཀར་པོའམ། སྲིན་བུ་ཀ་ཙའི་བལ་ལམ། རང་གི་རྒྱུས་བསྲེས་ནས་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར། ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྫས་མཚུངས་པས་ཀ་ཙ་ལ་སོགས་པས་སྟན་བྱེད་ན་ཡང་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དང། རིན་ཐང་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ནི་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལས་བྱུང་བ་ཡང་རིན་ཆེ་ལ་རྙེད་དཀའ་བས་སྤང་བར་ཐལ་ལོ། །ལུང་ལས་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པས་བསླབ་པ་བཅའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་དགེ་སློང་མ་ལ་སྲིན་བལ་གྱི་སྤང་བ་མི་འདོད་པ་དེ་མི་རིགས་ཏེ། དགེ་སློང་མའི་རྣམ་འབྱེད་ལས་མཚུངས་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོ་དྲུག་པའི
Chinese
说“应当于自身，心中稳固而执持”，是指不应接受黄金等物，而应接受僧衣的价值。如果从承诺给予的施主处接受，则没有堕落。如果从其他人处接受，则犯轻罪。在《分别》中说，如果比丘不按顺序接受，则一切都将犯轻罪。对于丝棉的舍弃，由于内里有缝隙和毡制的不同，坐垫有两种。即使如此，这里指的是内里有缝隙的，而不是毡制的，因为那是毡子的自性。另一些人说，因为另一种是垫子的自性，所以丝棉毡制是合理的，这种说法是不合理的。因为坐垫有两种，即内里有缝隙的和毡制的。在此，认为两者都是指的，因为说了两种，所以执着于不存在的事物，是随自己意愿的分别。这里，因为提到了内里有缝隙的，如果认为是用布覆盖的，则不会成为执持的舍弃，因为不是布本身。如果某个坐垫既是坐垫本身，又是布本身，那么它就会变成执持，因为变成了执持的舍弃之衣，就像铺在上面一样。同样，解释者也说，提到内里有缝隙的，应该知道这里也包括了用布覆盖的情况。这里，如果是白色的羊毛，或者蚕丝，或者混合了自己的线来制作，会犯什么堕落？会犯轻罪。有些人说，因为物质相同，所以用蚕丝等制作坐垫也会成为舍弃，因为难以获得而且价值高昂，这种说法是不合理的。如果那样，那么从如意树上产生的东西，因为珍贵且难以获得，也应该成为舍弃。经文中说会犯轻罪。因此，佛陀是以制定戒律的原因来安立堕落的，而不是以事物的原因。有些人不认为比丘尼有丝棉的舍弃，这是不合理的，因为在比丘尼的《分别》中是同样安立的。六年级的
English
It is said that "one should firmly hold in mind to oneself," which means that one should not accept gold and other things, but should accept the value of monastic robes. If one accepts from a donor who has promised to give, there is no transgression. If one accepts from others, one commits a minor offense. In the Vinaya-vibhaṅga, it is said that if a bhikṣu does not accept in the proper order, then all will commit minor offenses. Regarding the abandonment of silk and cotton, there are two types of cushions due to the difference between having inner seams and being felted. Even so, here it refers to those with inner seams, not felted ones, because that is the nature of felt. Others say that because the other is the nature of a mat, it is reasonable to felt silk and cotton, but this is not a reasonable explanation. Because there are two types of cushions, namely those with inner seams and those that are felted. Here, it is considered that both are meant, because two are mentioned, so clinging to what does not exist is a self-willed distinction. Here, because inner seams are mentioned, if it is considered that it is covered with cloth, it will not become the abandonment of holding, because it is not the cloth itself. If a certain cushion is both the cushion itself and the cloth itself, then it will become holding, because it has become the cloth of the abandonment of holding, just like spreading it on top. Similarly, the commentator also says that mentioning inner seams should be understood as also including the case of being covered with cloth here. Here, if it is white wool, or silk, or mixed with one's own thread to make it, what transgression will be committed? A minor offense will be committed. Some say that because the substance is the same, making cushions with silk etc. will also become abandonment, because it is difficult to obtain and expensive, but this is not a reasonable statement. If that were the case, then things that come from the wish-fulfilling tree should also become abandonment because they are precious and difficult to obtain. The scriptures say that a minor offense will be committed. Therefore, the Buddha established transgressions based on the reasons for establishing precepts, not based on the reasons for things. Some do not think that bhikṣuṇīs have the abandonment of silk and cotton, which is unreasonable, because it is established in the same way in the Bhikṣuṇī-vibhaṅga. Sixth year