Tibetan
པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་ལྟ་བ་ཞེས་དེ་དང་དེར་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་དུ་གྱུར་པའི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་འདི་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོར་བསྟན་ཏོ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་ཀྱང་ཆེད་དུ་བསམས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དགེ་འདུན་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རབ་ཆེར་འདོད་ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སྦོམ་པོའོ། །བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ན་མི་ལྡོག་ན་སྦོམ་པོའོ། །གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་དག་གིས་མི་ལྡོག་ན་སྦོམ་པོའོ། །ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ལ་སྒོམ་པོའོ། །དེ་རྫོགས་པའི་ཐ་མ་ནི་ལྷག་མའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་དང་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་དང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཉིད་དོ། །བསྐྲད་པ་གླེང་བ་དྲན་པ་མ་བྱས་པ་ནི་དེའིའོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་རིགས་པ་མ་ ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པར་བརྟུལ་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཕྱོགས་ནས་འཇུག་པ་ནི་སྦོམ་པོའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ཉེས་བྱས་ཡིན་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ལ་ནི་སྦོམ་པོ་འབྱུང་བ་མིན་ལ། དེའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུན་པས་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཉིད་དོ། །འདུན་པས་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཚིག་ཀྱལ་པ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་བྱས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦོམ་པོ་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དག་ལ་སྦོམ་པོ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྦྱོར་བ་ལ་ན་སྨད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགའ་ཞིག་ལས་ཇི་སྲིད་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་དགེ་འདུན་མཐུན་པ་བྱེད་པར་བརྟུལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ན་མི་གཏོང་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་དགེ་འདུན་མཐུན་པ་འབྱེད་པའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ
Chinese
這就是說，把非因視為道。如《入智慧論》所說，把非因誤認為因，執持戒律和苦行為至上，這是因見到痛苦而應當捨棄的。因此，導致僧團分裂的妄語，被認為是所有惡行中最大的過失。因為他們明知是法與非法，卻故意在僧團中錯誤地宣說。因此說，為了分裂僧團而說妄語，被認為是極大的過失。有些人說，分裂僧團的行為是粗罪。勸誡而不悔改是粗罪。通過祈請和兩次羯磨而不悔改是粗罪。羯磨的第三次陳述尚未完成是粗罪。他們認為完成的最後是殘罪。同樣，對於隨順、破壞家庭和令人不悅之事，也應當如理了知。進入是行為本身。驅逐、談論、不憶念是屬於它的，因為這樣說。但這種說法是不合理的。因為偽裝分裂僧團，以及隨順進入是粗罪的行為，因此是惡作。對於僧團分裂來說，不會產生粗罪，因為說它的行為是惡作。陳述希望前往等等，以及把不應當陳述的作為陳述的進入行為，也是惡作。因為陳述希望前往等等，以及把不應當陳述的作為陳述，僅僅因為說綺語就會產生惡作。對於粗罪和惡作的行為來說，認為是粗罪本身是不合理的，因為責備了行為。同樣，在某些情況下，只要有比丘假裝使僧團和合，那麼一切都會變成惡作。勸誡而不捨棄是惡作。同樣，如果有些比丘隨順分裂僧團，就會變成惡作。
English
This is to say that seeing what is not a cause as the path. As stated in the Treatise on Entering Wisdom, holding precepts and asceticism as supreme by mistaking what is not a cause for a cause is to be abandoned by seeing suffering. Therefore, lying that leads to the division of the Sangha is shown to be the greatest fault of all misdeeds. Because they knowingly declare what is Dharma and not Dharma wrongly in the midst of the Sangha. Therefore, it is said that speaking falsely for the sake of dividing the Sangha is considered a very great fault. Some say that the action of dividing the Sangha is a gross offense. To admonish and not repent is a gross offense. Not repenting through solicitation and two karmas is a gross offense. The third statement of karma not being fully completed is a gross offense. They think that the last of the completed is a residual offense. Similarly, one should understand accordingly with respect to following, ruining families, and unpleasant matters. Entering is the action itself. Expulsion, talking, not remembering belong to it, because it is said. But this statement is not reasonable. Because pretending to divide the Sangha, and entering by following is the action of a gross offense, therefore it is a misdeed. For the division of the Sangha, a gross offense does not arise, because it is said that its action is a misdeed. Stating the desire to go and so on, and the action of entering by making what should not be stated as stated, is also a misdeed. Because stating the desire to go and so on, and making what should not be stated as stated, a misdeed arises merely by speaking frivolous words. For the actions of gross offenses and misdeeds, it is not reasonable to consider them as gross offenses themselves, because the action is blamed. Similarly, in some cases, as long as some monks pretend to make the Sangha harmonious, then everything will become a misdeed. To admonish and not abandon is a misdeed. Similarly, if some monks follow the division of the Sangha, it will become a misdeed.
Tibetan
་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་དུ་དགེ་འདུན་འགའ་ཞིག་གིས་ཤེས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྲད་པའི་ལས་བྱས་པ་དང༌། དེ་ལ་འདུན་པས་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཟེར་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ཇི་སྲིད་དགེ་སྦྱོང་འགའ་ཞིག་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མདོར་གཏོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་ཇི་ལྟར་འདི་ལ་སྦོམ་པོར་བརྗོད་པར་བྱ། གསོལ་བ་དང་གཉིས་ལས་བརྗོད་པ་དག་ལས་མི་ལྡོག་ན་སྦོམ་པོའོ། །ལས་བརྗོད་པ་ལ་གསུམ་མ་རྫོགས་ན་ལྷག་མར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་ལྟུང་བའི་བྱེ་བྲག་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་འདི་ནི་མི་ཆོས་བླ་མའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདིའི་ཡན་ལག་ནི་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་དང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆེད་དུ་བསམས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྟོན་པ་དང༌། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ ནོ། །བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལས་གང་གི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཆད་པའི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ནི། ཆོས་ལ་ཡོངས་སུ་དོགས་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་སྤྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ། །འོན་ལོང་གྱུར་པ་བཞིན་བྱོས་ལ། །གོང་བཤད་དེ་ནི་སྤྱད་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་གདུག་པ་ཅན་འདི་ལ་ཚིག་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་སྟེ་ལེགས་པར་མི་ཉན་པའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ཚིག་མི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ནི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལམ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། མི་འཛིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷག་མ་གདོན་པའོ། །ཆོས་གོས་ལྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣམ་སྦྱར་བླ་གས་མཐང་གོས་ལ་ལྟོས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་པོ་ལས་གཞན་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་གཟན་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་པོ་ནི་བདག་གིར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་འདིས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་གོས་ལྷག་མ་ནི་འདིའི་བྱུང་བའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འཐག་པའི་སྤོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་
Chinese
会变成罪过。只要有一些僧人知道后，僧侣们就做了驱逐的羯磨，如果对此说成是随欲而行等等，就是轻罪。只要有一些修行者把属于善逝所说的经典等等说成是不应该说的，那么全部都会变成轻罪。如果呵责后告知，说是轻罪等等，既然这样说了，那么如何才能对此说成是粗罪呢？从祈请和两次羯磨的陈述中不返回，就是粗罪。羯磨的陈述中三次不圆满，就会变成剩余，在此，对于僧团剩余的这三种，应当如此理解堕罪的差别。对于僧团的破裂，应当看作是属于人法上品的方面。它的支分是具有法轮破裂自性的僧团破裂，以及对于法和非法特意思量后，在僧团中虚假地说颠倒的显示，以及祈请和四种羯磨的究竟，这被称为是究竟。 由于不悦意，对于颠倒解说之法和律的论典是：以对法完全疑惑，不应行持，应如盲聋一般，行持以上所说。这指的是这个。不悦意的自性是指对于这个恶毒者来说，因为语言没有结果，所以是不悦意，也就是不善于听从。它的自性是不悦意的自性，意思是说不忍受语言。其他的意思是不随顺语言。从分别来说，不悦意是指不随顺语言的道路，以及不接受，这样说的。剩余是驱除。法衣的剩余是指除了以礼敬对待的用零星布片缝制的大衣、上衣、裙子这三件法衣之外，下裙的袈裟等等是剩余。因为究竟而言，以礼敬对待的三件法衣是应当拥有的，其他的不是，应当明白这是用这个来表示的。法衣的剩余是因为这个的来历而说的，对于编织的舍堕
English
it will become a transgression. As long as some members of the Sangha know about it, and the monks have performed the act of expulsion, if it is said to be acting according to desire, etc., it is a minor offense. As long as some practitioners say that what belongs to the Sutras spoken by the Sugata, etc., should not be said, then all will become minor offenses. If one scolds and then informs, saying it is a minor offense, etc., since it has been said like this, how can one call it a gross offense? If one does not turn back from the request and the two statements of karma, it is a gross offense. If the three statements of karma are not complete, it will become a remainder. Here, for these three remainders of the Sangha, one should understand the differences of the offenses in this way. The schism of the Sangha should be regarded as belonging to the aspect of the superior human Dharma. Its branches are the schism of the Sangha, which is the nature of the schism of the wheel, and after deliberately contemplating Dharma and non-Dharma, falsely speaking and showing the opposite in the middle of the Sangha, and the completion of the request and the four karmas, this is called completion. Because of displeasure, the treatises on Dharma and Vinaya that explain things in a reversed way are: Because of complete doubt about the Dharma, one should not practice it, one should act like a blind and deaf person, and practice what was said above. This refers to this. The nature of displeasure is that for this malicious person, because language has no result, it is displeasure, that is, not good at listening. Its nature is the nature of displeasure, which means not tolerating language. The other meaning is not following language. From the differentiation, displeasure means not following the path of language, and not accepting, so it is said. The remainder is expulsion. The remainder of the Dharma garment refers to the lower skirt, the kasaya, etc., other than the three Dharma garments that are treated with respect: the patchwork robe, the upper garment, and the skirt. Because ultimately, the three Dharma garments that are treated with respect should be possessed, and others should not, it should be understood that this is indicated by this. The remainder of the Dharma garment is spoken because of the origin of this, for the weaving of the abandonment of downfall.