Tibetan
་དང་ལྷན་ཅིག་ཉོ་ཚོང་བྱས་པ་སྐྱེད་ཐོབ་པ་ན་སྤང་བའོ། །སྐྱེད་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པར་ཉོས་ན་སྐྱེད་དགོས་པས་བཙོངས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འབྱེད་ལས་རྙེད་པ་འདོད་པས་འཚོང་ན་སྤང་བའོ། །བཟློག་པ་གཉིས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉི་ག་ལ་རྙེད་པ་འདོད་པ་མེད་པ་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་མཚན་ཉོ་ཚང་གི་ཁྱད་ནི་རྒྱ་འགྲེལ་དང་མཐུན་ནོ། །ལྟུང་བཟེད་འཆང་བ་ལ་རྣམ་པར་བརྟག་པ་འབའ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ་ཞིག་གོས་འཆང་བ་བཞིན་ནོ། །འཕྲོག་པ་ལ་གོས་ལས་གཞན་པའི་ཡོ་བྱད་འཕྲོགས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་བལྟ་སྟེ་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཀྱིས་རྟོགས་སོ། །བརྟད་པ་ལ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་བརྟད་པ་ལྔ་པོ་ནི་དཔེ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་མཆོད་གནམ་བགོ་སྐལ་ལ་གཏོགས་པ་འཆར་དགོས་པ་ལ་ཡང་ཡང་གཏད་པ་འདི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟད་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་མི་རིགས་ཏེ། ལྟུང་བ་བསྟན་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ལྔ་པོ་དག་བགོ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྔ་པོ་ཉིད་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བ་འདི་དག་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ནི་འཆི་བའི་རང་བཞིན་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཆི་བའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཁོ་ན་ལེན་པ་དང་འགོད་པ་དག་ལ་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་པོས་འཕྲོག་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ནི་སྲོག་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ལ་མ་བབ་པར་བླངས་ན་བརྐམ་ཆགས་ཅན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་འགྱུར་ལ། ཡུན་རིང་པོ་ནས་བགོས་ན་རབ་ཏུ་འཇིགས་པའི་དུས་སུ་འགྱུར་རོ། །བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དུས་སུ་སྦྱིན་བདག་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བས་ལེན་པ་ལ་བརྐམ་ཆགས་ཅན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ་ཞག་བཅུས་མ་ཚང་བའི་ བདག་ཉིད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་བཅད་པ་རྣམས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་བརྟན་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ལས་གཞན་པའི་རྙེད་པ་ལ་ཡང་སྤང་བར་འདོད་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ནི་གོས་སྦྱིན་པའི་དུས་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་སྤང་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པའི་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་དབྱིག་དང་གསེར་ལ་སོགས་པའི་ནོར་གོས་མ་ཡིན་པ་དབྱར་གྱི་ནང་དུ་རྙེད་པ་འགོད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱིར་དབྱར་གྱི་ནང་དུ་རྙེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གོས་སྦྱིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་བཅད་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་སྤང་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་གོས་ཁོ་ན་ལ་སྤང་བ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ལ་ནི་སྤྱིར་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དབྱར་གྱི་ནང་དུ་རྙེད་པ་བགོ་བར་མི་བྱའོ། །བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ལྔ་པོ་ངག་སྦྱིན་བདག་གིས་རང་གིས་བྱིན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དབྱར་གྱི་ནང་དུ་བགོས་ན་སྨོད་པར་འགྱུར་ལ། བགོ་བའི་དོན་དུ་བྱིན་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་བདག་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་མ་བཅོས་པ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྤང་བ་མི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་མའི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཉིད་ལས་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབྱར་གྱི་ནང་དུ་རྙེད་པ་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཀྱི་ཉར་ཞག་བཅུས་མ་ཚང་བ་ཚུན་ཆད་དུ་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་འདོད་པའི་དགེ་སློང་མས་བླང་བར་བྱའོ། །བླངས་ནས་གོས་སྦྱིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་བཅང་བར་བྱའོ་དེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དགོན་པ་ལ་ཞག་བདུན་པའི་འབྲལ་བའི་སྤང་བ་འདི་ནི། དགེ་སློང་དགོན་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་བཙུན་པ་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །འདི་ཞག་དྲུག་པའི་སྤང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཞག་དྲུག་ཚུན་ཆད་ དུ་གནས་པས་ཞག་བདུན་བཀག་པའི་ཕྱིར་ལ། གང་གི་ཕྱིར་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་བཞིན་དུ་ཞག་བདུན་འབྲལ་བར་བྱེད་ན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནུབ་བདུན་འདས་པ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དབྱར་ཕྱི་མ་ནི་གླེང་གཞིའི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དགེ་སློང་གང་ཁྲོས་འཁྲུགས་རྔམས་པར་གྱུར་ནས་གཞི་མེད་པར་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ལ་ཁྲོས་པ་སྨོས་པ་དང༌། གོས་ཕྲོགས་པ་ལ་རང་གིས་བྱིན་པ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །དགེ་སློང་མ་ལ་ཞག་བདུན་པའི་ལྟུང་བ་འདི་རྣམ་པར་མ་བཞག་པ་སྟེ། དགོན་པར་གནས་པར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་འདས་པར་དེ་གནས་པར་བྱེད་ན་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་སོ། །ད
Chinese
如果一起做买卖获得了利润，就应该放弃。如果不是为了利润而买，因为需要利润而卖掉，就会犯错，因为不完整。如果想通过区分来获得利益而出售，就应该放弃。相反的两种情况会犯错。如果两者都不想获得利益，就没有堕落，如是说。显相买卖的差别与印度注释相符。持有钵盂，除了仅仅进行观察之外，就像持有衣服一样。抢夺，抢夺衣服以外的用具，应视为犯错，可以通过《律经略》来理解。关于“依靠”，注释者说，五种依靠是例子，从国王和大臣等直到祭祀天神，属于分配的份额，必须计划，反复委托，这是一种安排。说仅仅与“依靠”有关是不合理的，因为经文中说，从堕落中出现的五件衣服应该分配，因此，依靠所产生的五件本身就依赖于依靠所产生的。此外，这些依靠所产生的都是完整的，因为依靠所产生的本身就是死亡的本质，并且是为了死亡的本质的意义，只有接受和安排这些才是没有过错的，而不是因为害怕国王的抢夺等。因为那些不会危及生命。如果未到时间就拿取，就会被指责为贪婪，如果很久以后才分配，就会变成非常恐怖的时候。在依靠产生的时候，因为对施主慈爱而接受，就不会被指责为贪婪，并且在不足十天的自身的时间之间所作的分割都不会损坏，应该这样理解。注释者说，想要放弃依靠所产生的衣服以外的所得，那是不合理的。依靠所产生的衣服，如果在施衣的时间过去之后持有，就会被说成是应该放弃的，因此，对于除此之外的依靠所产生的以及金银等非衣服的财物，在夏季获得的安排应被理解为犯错，一般来说。
English
If doing business together yields a profit, it should be abandoned. If it is bought not for profit, selling it because profit is needed will be a mistake, because it is incomplete. If one wants to gain profit by distinguishing and sells, it should be abandoned. The opposite two situations will be a mistake. If neither wants to gain profit, there is no downfall, so it is said. The difference between manifest appearance trading is in accordance with the Indian commentary. Holding the alms bowl, except for merely observing, is like holding clothes. Robbing, robbing utensils other than clothes, should be regarded as a mistake, which can be understood through the Compendium of Vinaya. Regarding "reliance," the commentator says that the five reliances are examples, from the king and ministers, etc., until the worship of the gods, belonging to the allocated share, must be planned, repeatedly entrusted, this is an arrangement. It is unreasonable to say that it is only related to "reliance," because the scriptures say that the five clothes arising from the downfall should be distributed, therefore, the five arising from reliance itself rely on what arises from reliance. Furthermore, these arising from reliance are all complete, because what arises from reliance itself is the nature of death, and it is for the sake of the meaning of the nature of death, only accepting and arranging these is without fault, not because of fear of the king's robbery, etc. Because those will not endanger life. If taken before the time, one will be accused of greed, and if distributed long after, it will become a very terrifying time. At the time of reliance arising, because of love for the benefactor, accepting will not be accused of greed, and the divisions made between the times of less than ten days will not be damaged, it should be understood in this way. The commentator says that wanting to abandon the gains other than the clothes arising from reliance is unreasonable. The clothes arising from reliance, if held after the time of giving clothes has passed, it will be said that it should be abandoned, therefore, for the wealth other than that arising from reliance, such as gold and silver, which are not clothes, the arrangement obtained in summer should be understood as a mistake, in general.
Chinese
夏天里得到的全部都不会变成要舍弃的，因为要截断到布施衣服的时候。因为说了“超过那个持有就要舍弃”等等，所以仅仅对衣服才显示接近于舍弃，对其他的则说通常会变成重罪。因此比丘们不应该在夏天里分得的东西。如果分了，就会变成重罪。通过请求而得到的五件衣服，如果施主自己布施，就没有堕落。如果在夏天里分了，就会被呵责，但如果为了分的目的而布施，就不是这样。因为施主们没有改变心意，而且比丘们也没有过失，所以应该这样理解。有些人对比丘们通过请求而得到的舍弃不认可，那是不合理的，因为在比丘尼的分别中已经对它进行了分别，为了分别夏天里得到的那个，直到秋季最后一个月的十天不足之前，想要通过请求得到衣服的比丘尼应该接受。接受后应该持有到布施衣服的时候，超过那个持有，就会犯舍弃堕。这个关于住在寺院七天的舍弃，不是对比丘住在寺院的人们而制定的，而是对六群比丘制定的。这不是六天的舍弃，因为他住在六天之内，所以阻止了七天，因为六群比丘们故意要离开七天。因此，过了七个晚上，就会变成舍弃堕。后面的夏天是因为话题的缘故，例如，某个比丘愤怒、激动、凶猛，然后毫无根据地诽谤，就像提到愤怒，以及抢夺衣服，就像自己布施一样。对于比丘尼来说，七天的堕落没有分别，因为禁止住在寺院里。如果超过那个时间住在那里，就会因为变成依靠不合适的方面而成为眷属，所以是恶作。
English
Everything obtained during the summer will not become something to be abandoned, because it must be cut off until the time of giving clothes. Because it is said, "If you hold it beyond that, you must abandon it," etc., it is shown that only clothes are close to being abandoned, and for others, it is said that it usually becomes a serious offense. Therefore, monks should not divide what they have obtained during the summer. If they do, it will become a serious offense. There is no downfall for the five robes obtained through begging if the donor gives them himself. If they are divided in the summer, they will be reproached, but it is not so if they are given for the purpose of division. Because the donors have not changed their minds and the monks have no faults, this should be understood in this way. Some do not approve of the abandonment obtained by monks through begging, which is unreasonable, because it has been distinguished in the distinction of nuns, in order to distinguish that obtained in summer, until ten days before the last month of autumn, a nun who wants to obtain clothes through begging should accept them. After accepting, she should hold them until the time of giving clothes, and if she holds them beyond that, she will commit an offense of abandonment. This abandonment of staying in a monastery for seven days is not prescribed for monks living in monasteries, but for the group of six monks. This is not an abandonment of six days, because he stays within six days, so he prevents seven days, because the group of six monks deliberately wants to leave for seven days. Therefore, after seven nights have passed, it will become an offense of abandonment. The later summer is due to the topic, for example, a monk who is angry, agitated, and fierce, and then slanders without basis, like mentioning anger, and robbing clothes, like giving them himself. For nuns, the downfall of seven days is not distinguished, because it is forbidden to live in a monastery. If she stays there beyond that time, it is a misdeed because she has become a dependent on an inappropriate aspect.