Tibetan
བྱར་གྱི་རས་ཆེན་བཙལ་བ་ནི། ཁྱིམ་བདག་གམ་དེའི་ཆུང་མ་ལས་སོ། །གཞན་ལས་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །འདིར་འཆང་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་གྱི་ཚོལ་བ་ནི་མ་ཡིན། དེས་ན་ཚོལ་བ་དང་བཅས་པའི་འཆང་བ་ལྟུང་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཚོལ་བ་འབའ་ཞིག་གམ་འཆང་བ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་འབྱེད་ལས་དགེ་སློང་གིས་ཅི་ཟམ་དུ་ཧ་ཆང་མྱུར་དུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཧ་ཅང་ཡུན་རིན་གུད་འཆང་བར་བྱེད་པ་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྨོས་པས་ཚོལ་བ་དང་འཆང་བ་སྡོམ་པ་དག་ལྟུང་བའི་བྱེད་པ་པོར་གསུངས་ཀྱི་སོ་སོ་བདག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་ན་སྤང་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བ་དང་སུམ་ཅུ་ཉམས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བསྔོས་བསྒྱུར་ལ་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་བསྒྱུར་བ་ཁོ་ན་ལས་སྤང་བར་གྱུར་ཏེ། རྣམ་འབྱེད་དང་ཞུ་བ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གང་ཟག་གི་རྙེད་པ་ཡང་བསྒྱུར་ན་སྤང་བར་འཆད་པ་མི་རིགས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པར་སྒྱུར་བར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཞེས་མདོ་དང་རྣམ་འབྱེད་དག་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དཔེར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་བདག་ལ་བསྒྱུར་ཏེ་མཚན་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྟུང་བ་བསྟན་པ་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་འདུན་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་དག་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞུ་བ་ལས་ཕོ་ཉས་སྐུར་ན་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འདིར་ཕམ་པར་མི་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་རྐུ་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་ནི་དཔྲལ་བར་བྱ་བ་དགེ་འདུན་མང་བས་རིན་ཐང་མ་ཚང་བས་སོ་ཞེའོ། །གཞན་ནི་དངོས་སུ་མ་ཕུལ་བས་བདག་གིར་བྱས་པ་མེད་པས་སོ་ཞེའོ། །གསོག་འཇོག་ལ་ཞག་བདུན་པའི་སྨན་དེ་དག་ཞག་བདུན་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཞག་བདུན་པའི་མཐའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཞག་བརྒྱད་པའི་ཉིན་མོ་ལོངས་སྤྱད་ན་དེས་འདི་ལ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆང་བ་སྟེ། དེས་ན་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་འཆང་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་གྱི་ཟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟ་བ་ལ་སྤང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནད་པ་ལ་འདི་དག་བྱིན་གྱི
Chinese
寻找贵重的布匹，应该从户主或其妻子那里获得。从其他人那里获得则犯轻罪。这里主要是指持有，而不是寻找。因此，应当认为寻找并持有的行为是导致堕落的原因。仅仅寻找或仅仅持有则不是。同样，在《分别》中说，比丘如果匆忙地寻找，或者长期私自持有，那么就应当全部放弃。说了“全部”二字，就说明寻找和持有加在一起是导致堕落的原因，而不是单独的行为。情况确实如此，否则就会出现犯三十一个舍堕罪和失去三十个戒律的情况。对于已经发愿的东西进行转换，只有转换衣物的所得才会导致舍堕罪，因为《分别》和《请问》中是这样说的。除此之外的其他情况则犯轻罪。有些人认为，如果转换了个人的所得，也会导致舍堕罪，这是不合理的。因为经文和《分别》中说，如果转换为僧众的所得，那么就是如来声闻的僧众。如果有人说这是个例子，那也不是，因为在关于比丘将僧众的所得转换为自己的，并且已经改变了名称等情况以及堕落的描述中，全部都是基于僧众而说的。 还有些人说这不是一个分支，这是不合理的，因为在《请问》中说，如果通过信使送来，则犯轻罪。有人问，为什么这里不会犯波罗夷罪呢？有些人说是因为没有偷盗之心。另一些人说是因为要分配给众多僧众，价值不足。还有些人说是因为没有实际供养，所以没有被占有。关于积蓄，七日药应该用七日咒加持，在七日结束之前享用。如果第八天享用，那么就会因此犯舍堕罪。享用，指的是持有。因此，完全享用，指的是持有，而不是吃。因为吃东西不可能犯舍堕罪。这些是为病人加持的。
English
Seeking valuable cloth should be obtained from the householder or his wife. Obtaining it from others constitutes a minor offense. Here, the emphasis is on possession, not seeking. Therefore, the act of seeking and possessing should be considered the cause of downfall. Merely seeking or merely possessing is not. Similarly, in the Vinaya-vibhanga, it is said that if a monk hastily seeks or privately possesses for a long time, then it should all be abandoned. By saying "all," it is indicated that seeking and possessing together are the cause of downfall, not separate actions. This is indeed the case, otherwise, it would lead to committing thirty-one Nissaggiya Pacittiya offenses and losing thirty precepts. For things that have been dedicated, only converting the gains of clothing leads to Nissaggiya Pacittiya, as stated in the Vinaya-vibhanga and the Questions. Other than that, it is a minor offense. Some argue that converting personal gains also leads to Nissaggiya Pacittiya, which is unreasonable. Because the sutras and the Vinaya-vibhanga state that if it is converted to the Sangha's gains, then it is the Sangha of the Buddha's Sravakas. If someone says this is an example, it is not, because in the description of a monk converting the Sangha's gains to his own and changing the name, etc., and the description of the downfall, everything is based on the Sangha. Furthermore, some say that this is not a branch, which is unreasonable, because the Questions state that if it is sent through a messenger, it is a minor offense. Someone asks, why is there no Parajika offense here? Some say it is because there is no intention to steal. Others say it is because it is to be distributed among many monks, and the value is insufficient. Still others say it is because it was not actually offered, so it was not possessed. Regarding accumulation, the seven-day medicine should be blessed with the seven-day mantra and consumed before the end of the seven days. If consumed on the eighth day, then it will lead to a Nissaggiya Pacittiya offense. Consuming refers to possessing. Therefore, fully consuming refers to possessing, not eating. Because eating cannot lead to a Nissaggiya Pacittiya offense. These are blessed for the sick.
Tibetan
ས་བརླབས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་དག་མི་ལྡན་པ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ལེན་པ་རང་གི་ལུས་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། སྔ་རོལ་ཉིད་དང༌། རང་གི་ལུས་ཀྱིས་མཚམས་ལས་འདས་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ཏེ། གསོག་འཇོག་བྱེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡང་སྨན་གསུམ་ལ་ཡིན་གྱི་དུས་སུ་རུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོག་འཇོག་གི་ཉེས་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དུས་སུ་རུང་བ་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་ན་ཟ་བའི་དུས་ལས་འདས་པ་ཉིད་ན་གསོག་འཇོག་ཏུ་གྱུར་བ་དེས་ན་དེ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མ་བསྟན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཁོ་ནས་ཆུས་གདབ་པར་བྱའོ་ཞེས་འཆད་པར་བྱའོ། །ལུང་འགའ་ཞིག་ཏུ་དེ་ལྟར་བུར་གྱུར་པའི་ཚིག་ནི་མ་མཐོང་སྟེ་འོན་ཀྱང་སྤྱིར་དགེ་སློང་གིས་རུང་བ་བྱས་པ་ནི་བྱས་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆང་གི་ཆ་ནི་བཏུང་བར་མི་བྱ་སྟེ་འདུལ་བ་ཡུལ་ཆོས་ཀྱིས་དགག་པས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བུ་རམ་བཞིན་དུ་སྦྲང་རྩི་ཡང་དུས་མ་ཡིན་པར་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པར་ སེམས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མདོ་ལས་སྤྲེའུས་སྦྲང་རྩི་ལ་ཆུ་བསིལ་མོས་བྲན་ཏེ་དྲངས་པ་དང༌། བུད་དྷས་བྱིན་ལེན་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གདོན་མི་ཟ་བར་དུས་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་སུ་སྦྲང་རྩི་ལོངས་སྤྱད་པ་ནི་རླུང་གི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་རིགས་ཏེ། དུས་མ་ཡིན་པར་ལོངས་སྤྱད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚིག་རང་བཞིན་གྱི་ཚིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྲང་རྩི་ལོངས་སྤྱད་པ་ནི་དུས་མ་ཡིན་ཏེ། བད་ཀན་བསལ་བའི་དོན་དང༌། སྤྲེའུའི་སེམས་དང་བ་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ལ་དུས་མ་ཡིན་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡང་བཙགས་ནས་ལོངས་སྤྱད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བུ་རམ་བཞིན་དུ་སྦྲང་རྩི་ནི་དུས་མ་ཡིན་པར་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རེ་ཞིག་ཞག་བདུན་པའི་སྨན་ནི་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་དང་ཇི་སྲིད་འཚོ་བ་དག་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བ་དང་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་བསམ་པས་དགེ་ཚུལ་ལ་སྤང་བར་བྱ་བ་
Chinese
如果问：加持过的东西有什么好处？答：对于没有接受过加持的东西，可以反复接受，可以在自己的身体范围内享用，可以提前享用，也可以使之超出自己身体的界限，这就是好处。因为（经中）说：应当享用储存的东西。加持也只是对三种药物而言，对于时食是不可以的，因为没有果报。为了避免储存的过失而进行加持，如果对时食进行加持，那么超过了食用时间就变成了储存，因此没有对它进行加持。有些人说：只有没有受过近圆戒的人才应该用水清洗。在一些经文中没有见到这样变成糖的说法，但是总的来说，比丘所做的如法之事就是已经做了。酒是不应该喝的，因为律藏和习俗的禁止，以及依赖于不如法的方面。可以通过《律藏简编》来了解。有些人认为，像红糖一样，蜂蜜也不应该在非时食用等等。因为经中说，猴子用冷水浸泡蜂蜜后献上，佛陀接受了，这是为了不被鬼神吞噬，只在非时享用。如果在时食用蜂蜜，与风的理由不符。这种说法是不合理的，因为没有“在非时享用”这样自性的词语。享用蜂蜜不是非时，而是为了消除痰液，以及为了增加猴子的喜悦之情，所以有可能在非时享用，也有可能过滤后享用。因此，应该说像红糖一样，蜂蜜是不应该在非时享用的。总之，七日药是舍弃储存的堕罪。对于规定时间内可以食用的和终身可以食用的东西，是恶作罪。对于舍弃储存和没有接受加持等等不如法的东西，应该以不顾及的意念向沙弥舍弃。
English
If asked, what are the benefits of consecrated substances? The answer is that for things that have not been blessed, one can receive them again and again, enjoy them within the limits of one's own body, enjoy them in advance, and also make them exceed the limits of one's own body. This is the benefit. Because it is said (in the scriptures): One should enjoy stored things. Consecration is also only for the three medicines; it is not permissible for food at the proper time, because there is no result. If consecration is done to avoid the fault of storing, and if food at the proper time is consecrated, then exceeding the time for eating becomes storage, so it is not taught to consecrate it. Some say that only those who have not taken full ordination should wash with water. In some sutras, such a statement of becoming sugar is not seen, but in general, what a monk does lawfully is already done. Wine should not be drunk, because it is prohibited by the Vinaya and customs, and because it relies on unlawful aspects. This can be understood through the Compendium of the Vinaya. Some think that, like jaggery, honey should not be eaten at the wrong time, etc. Because the sutra says that a monkey offered honey sprinkled with cold water, and the Buddha accepted it, this was to avoid being devoured by demons and to enjoy it only at the wrong time. If honey is eaten at the proper time, it does not accord with the reason of wind. This statement is unreasonable, because there is no such word of self-nature as "enjoying at the wrong time." Enjoying honey is not at the wrong time, but it is possible to eliminate phlegm and to increase the monkey's joy. It is also possible to enjoy it at the wrong time after filtering it. Therefore, it should be said that, like jaggery, honey should not be enjoyed at the wrong time. In short, seven-day medicine is an expiation for abandoning storage. For things that can be eaten within a specified time and for life, it is a misdeed. For unlawful things such as abandoning storage and not receiving consecration, one should abandon them to a novice with an attitude of disregard.