Tibetan
མར་མ་བྱས་པ་ཟོས་ ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྤངས་པར་མ་བྱས་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་ལྷག་མར་མ་བྱས་པ་ཟོས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སྐྱོ་མ་དང་ཐུག་པ་ནི་ཁ་གཟར་བཞག་ན་མི་མཐོང་བ་དང༌། སོར་མོ་ལྔའི་རྗེས་སྣང་ན་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐོམ་ཟ་བ་ལ་སྤང་བ་མེད་དོ། །ལྷག་མར་བྱས་པ་ནི་དགེ་སློང་བདག་གིས་ཟན་སྤངས་པ་ཕྱིས་ཟ་འདོད་ན་ཡང་དགེ་སློང་ཟན་ཟ་ཞིང་འདུག་པ་སྤྱོད་ལམ་མ་ཉམས་པའི་དྲུང་དུ་སོག་ལ་ཕྱག་རྒྱས་ལ་ཙོག་ཙོག་པོར་འདུག་སྟེ། དགེ་སློང་དེ་ལ་གསོལ་ཏེ་ལྷག་མར་གྱིས་ཏེ་ཟོ་ཞིང༌། དགེ་སློང་གཅིག་གིས་ལྷག་མར་བྱས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཟར་རུང་ངོ༌། །ཟས་ལྷག་མར་མ་བྱས་པའི་ཟས་སྟོབས་སུ་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་གཅིག་ཅིག་ལོངས་སྤྱོད་དག་ཀྱང་འགྲིབ་པར་གྱུར་ནས་དགེ་སློང་ཞིག་ལ་གསོལ་ཏེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ངོ༌། །རྒན་ཞུགས་ཀྱང་དྲན་པ་ཉམས་པ་ཞིག་པས་རྟག་ཏུ་ལྟུང་བ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་མཁན་པོས་མདུན་དུ་ཙོག་ཙོག་འདུག་ཏུ་བཅུག་ནས་དེ་ལྟུང་བ་བཤགས་སུ་བཅུག་གོ །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་ཁྲོས་ནས་སླད་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་གིས་དགེ་འདུན་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེར་བཤོས་གསོལ་བའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་དེ་གཉིས་ཀྱང་ཟས་ཟོས་ནས་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་གྲོང་དུ་སོང་སྟེ་ཟན་དག་བྱིན་ནས་ཟན་ཟོས་ཞེས་བྱས་ན་དེ་དག་གིས་ལྷག་མར་བྱོས་ལ་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀྱིས་བླངས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ཏེ། རྒན་ཞུགས་ནི་ལྷག་མར་བྱེད་དུ་བཅུག །སློབ་དཔོན་ནི་ཆུ་འཚག་ཏུ་སོང་ནས་སླར་འོང་བ་དང༌། ལྷག་མར་བྱས་སམ་ཞེས་སྨྲས་ན་ལྷག་མར་བྱས་སོ་ཞེས་ནས་ཟོས་པའི་འོག་ཏུ་སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་ལྷག་མར་མ་བྱས་པའི་ཟས་ཟོས་པས་ལྟུང་བ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། ངས་ལྟུང་བ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱས་པ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ནས། དགེ་སློང་གི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨད་ནས། ད་ཕྱིན་ཆད་ལྷག་མར་མ་བྱས་པའི་ཟས་སྟོབས་སུ་མི་གནང་བར་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒན་ཞུགས་ཏེ། གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་རང་གིས་རིག་པ་འམ་གཞན་གྱིས་བསྒོ་བའོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་ལ་ཞུགས་སོ། །ཟན་ཟོས་ནས་སྤངས་པར་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲངས་ནས་ཆོག་པར་གྱུར་པའོ། །ལྷག་མར་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མར་བྱས་པ་སྟེ་ བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་ལྔ་པའོ། །དུས་ཀྱིས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྟོབས་ཤིང་ཀླན་ཀ་བཙལ་ཏེ་ལྟུང་བ་དབྱུང་བར་བསམས་པའོ
Chinese
如果没有做（lhakmar，食物的剩余部分），吃了就会犯戒。如果没有放弃，一边怀疑一边吃没有做lhakmar的食物，就会犯轻罪。粥和糌粑，如果倾斜放置，就看不见，如果显现五个手指的痕迹，就会被放弃。喝饮料没有放弃。做lhakmar是，如果比丘自己放弃了食物，之后想吃，也要在正在吃食物的比丘面前，以行为没有退失的方式，在地上铺上草席，蹲着，对比丘说，做lhakmar，然后吃。如果一个比丘做了lhakmar，那么所有人都允许吃。食物没有做lhakmar的食物，不允许作为力量的来源的缘起是，在舍卫城（Sravasti）的时候，一个施主，即使享用也变得衰减，于是供养一位比丘，让他出家。那位年老的出家人，因为记忆力衰退，经常犯戒。于是，堪布让他蹲在面前，让他忏悔所犯的戒律。那人非常生气，后来施主邀请了僧团。比丘们在那里接受供养后，那两位比丘也吃了食物，去了附近的村庄，给了食物，说吃了食物，那些人说，做了lhakmar拿走吧。那两人拿了，去了舍卫城（Sravasti），让年老的出家人做lhakmar。导师去滤水，回来后，问做了lhakmar了吗，回答说做了lhakmar，然后吃了之后，导师说你吃了没有做lhakmar的食物，所以犯戒了。那人说我没有看到犯戒，于是被告知，这不是比丘的行为，被呵责后，从今以后，不允许没有做lhakmar的食物作为力量的来源，制定了戒律。比丘“谁”是指年老的出家人，其他也与此类似。“知道”是指自己知道，或者被别人告知。“比丘”是指进入这个法。“吃了食物后知道放弃”是指吃饱了，满足了。“没有做lhakmar”是指做了lhakmar，是五种食物和调料。 “以时间为力量”是指反复地作为力量，寻找过失，想要揭露犯戒。
English
If one eats without making *lhakmar* (Tibetan: ལྷག་མར་, the remaining portion of food), it becomes a transgression. If one eats food without making *lhakmar* while doubting whether it has been abandoned, it becomes a misdeed. Gruel and *thukpa* (Tibetan noodle soup): if placed tilted, it is not visible, and if the marks of five fingers are visible, it is considered abandoned. There is no abandonment in drinking beverages. Making *lhakmar* is as follows: if a *bhikshu* (monk) has abandoned food and later wishes to eat it, he should sit squatting on a mat in the presence of a *bhikshu* who is eating food, without diminishing his conduct. He should ask that *bhikshu* to make *lhakmar* and then eat. If one *bhikshu* makes *lhakmar*, it is permissible for all to eat. The origin story of not allowing food that has not been made *lhakmar* to be a source of strength is as follows: When they were in Shravasti, a householder's enjoyment diminished, so he offered it to a *bhikshu* and had him ordained. That elderly monk, because his memory was failing, constantly committed transgressions. So, the *khenpo* (abbot) had him sit squatting in front of him and made him confess his transgressions. He became very angry, and later the householder invited the *sangha* (monastic community). After the *bhikshus* had been offered a meal there, the two *bhikshus* also ate food and went to a nearby village to give food. When they said they had eaten food, those people said, "Make *lhakmar* and take it." The two took it and went to Shravasti. The elderly monk was made to make *lhakmar*. The teacher went to filter water and when he returned and asked, "Has *lhakmar* been made?" they replied, "*Lhakmar* has been made." After eating, the teacher said, "You have eaten food that has not been made *lhakmar*, so you have committed a transgression." The monk said, "I did not see a transgression." He was informed, and scolded for saying that it was not the action of a *bhikshu*. From now on, it was forbidden to use food that had not been made *lhakmar* as a source of strength, and a precept was established. The *bhikshu* "who" refers to the elderly monk, and others are similar to him. "Knowing" means knowing oneself or being instructed by others. "*Bhikshu*" means one who has entered this Dharma. "Knowing abandonment after eating food" means being full and satisfied. "Not making *lhakmar*" means making *lhakmar*, which is the fifth of foods and seasonings. "Strength through time" means repeatedly acting as strength, seeking faults, and intending to reveal transgressions.