Tibetan
་བསོད་སྙོམས་ལ་མི་འཇུག་པར་ཟའོ། །དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཙུག་ལག་ཁང་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་དང༌། ནག་པོའི་ཟས་སྐམ་པ་ལ་གཟིགས་ནས་སུ་ཡིན་ཞེས་རྨས་པ་དང༌། དགེ་སློང་ནག་པོའི་ལགས་སོ་ཞེས་ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་ཏེ། དགེ་སློང་གིས་ཁ་ཟས་བཞག་པ་བཟའ་བའི་མི་རིགས་མ་བརྟགས་པའོ་ཞེས་སྨད་དེ། བཞག་པའི་ཁ་ཟས་ཟར་མི་གནང་བར་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནག་པོ་སྟེ། གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །བཞག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྔ་དྲོ་བྱིན་ལེན་བྱས་པའི་ཟས་ནི་ཕྱི་འཕྲེད་ཀྱི་དུས་སུ་བཞག་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱི་དྲོ་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་ནི་སྲོད་ཀྱི་དུས་སུ་བཞག་པར་གྱུར་ཏོ། །མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞག་ལོན་པ་དང་དགེ་སློང་གིས་བཅོས་པ་དང༌། བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཞག་པ་ལ་བཞག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ཡང་ལྟུང་བ་རེ་རར་འགྱུར་རོ། །མ་བཞག་པ་ལ་བཞག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་མ་ཟན་ཉེས་བྱས་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། །ལྷུང་བཟེད་བཀྲུ་བ་མ་དག་སྟེ། བཞག་པ་ཡོད་པའམ་ཁ་གཟར་དང་ཚ་སྟེགས་ན་བཞག་པ་ཡོད་པ་དང་སྤགས་པ་ཟོས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཁ་མ་བཀྲུས་པར་བཏུང་བ་འཐུངས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བཞག་པའི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་བཞག་པ་ཟོས་ན་ཡང་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པར་ཟར་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་ནག་པོ་ཡོ་བྱད་དང་འཚོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་སྟེ། ལྷུང་བཟད་ཀྱང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྫ་མ་བོར་བའོ། །གོས་ཀྱང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མི་ཤི་བའི་གོས་བོར་བ། ཟས་ཀྱང་མི་ཤི་བའི་ཕྱིར་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་ཟན་ཁེངས་པ་བོར་བ་ཟ་བས་དེའི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ནག་པོ་ཆེན་པོ་ནམ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཤི་བའི་ ཚེ་ན་ལུས་ཀྱང་བརྟས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་ལ་ཡང་མི་འཇུག་གོ །ནམ་མི་ཤིང་བ་ཉུང་བ་ན་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་ལུས་ཀྱང་མ་བརྟས་པར་གྱུར་པས་ན། ཡུལ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ཕྱོགས་སུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ནག་པོ་ཆེན་པོ་མི་ཤ་བཟའ་བར་ཀུན་དུ་གྲགས་སོ། །བྱིན་ལེན་བྱོས་ལ་ཟོ་ཤིག་པར་བཀའ་སྩལ་པ་ལས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དྲུག་སྡེ་པོ་རྣམས་བྱིན་ལེན་མི་བྱེད་པར་ཟ་བས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་ལས་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་དབང་དུ་བྱ་ཞིང་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་ལེན་མི་བྱེད་དུ་མི་གནང་བར
Chinese
不入于乞食而食之。其后，世尊行于精舍，见黑者之干粮，问是谁的，阿难陀答曰：是黑比丘的。佛呵责道：比丘不考察食用所遗食物之种姓。遂制不许食遗食之学处。所谓比丘者，即黑者，其他亦如是。遗留物有二种：早晨受取之食物，至午后则成遗留物；下午受取之食物，至黄昏则成遗留物。于结界内，隔夜者，或比丘所调理者，或未加持者，亦可并入。所谓食物、啖食、饮用，如前，于遗留物作遗留想，或犹豫而食，皆成堕罪。于非遗留物作遗留想，或犹豫不食，皆成恶作罪。钵未洗净，有遗留物，或倾斜，或置于热处，有遗留物，若食粥，则成恶作。未漱口而饮水，亦成恶作。若食遗留之花果，亦成堕罪。比丘未经受取不得食用之缘起，乃在舍卫城。当时，黑比丘一切资具与生活皆为墓地所有。钵为墓地所弃之瓦器。衣服亦为墓地所弃之死人衣。食物亦为死者之亲属所弃之饭食。彼具寿黑者，于众人死亡之时，身体肥胖，不入乞食。若死亡者少，则入村乞食，身体亦不肥胖。故于舍卫城一带，具寿黑者以食人肉而闻名。佛陀开示应受取而食，然六群比丘不受取而食，世尊思惟一切罪过皆由不受取而生，为调伏及令众生信服故，不许不受取。
English
They eat without entering for alms. Later, the Blessed One was walking around the monastery and saw the black one's dry food. He asked whose it was, and Ananda replied that it was the black monk's. The Buddha rebuked him, saying, "The monks do not investigate the lineage of those who eat leftover food." He then established the precept of not allowing the eating of leftover food. The so-called monk is the black one, and others are similar. There are two kinds of leftovers: food received in the morning becomes leftovers in the afternoon; food received in the afternoon becomes leftovers in the evening. What has been left overnight within the boundary, or what has been prepared by a monk, or what has not been blessed, can also be included. The so-called food, edibles, and drinks are as before. If one thinks of leftovers as leftovers, or eats with doubt, each instance becomes a downfall. If one thinks of non-leftovers as leftovers, or does not eat with doubt, each instance becomes a misdeed. If the bowl is not clean, and there are leftovers, or if it is tilted, or if it is placed in a hot place, and there are leftovers, and one eats porridge, it becomes a misdeed. If one drinks water without rinsing the mouth, it also becomes a misdeed. If one eats leftover flowers and fruits, it also becomes a downfall. The origin of the rule that monks should not eat without receiving is in Shravasti. At that time, the black monk's possessions and livelihood were all from the cemetery. His bowl was a broken clay pot from the cemetery. His clothes were discarded clothes of dead people from the cemetery. His food was the rice gruel discarded by relatives for the dead. That venerable black one, when many people died, his body became fat and he did not go for alms. When few people died, he went to the village for alms and his body did not become fat. Therefore, in the area of Shravasti, the venerable black one was known to eat human flesh. The Buddha taught that one should receive and eat, but the group of six monks ate without receiving. The Blessed One thought that all faults arose from not receiving, and in order to subdue and make beings believe, he did not allow not receiving.
Tibetan
་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་སྟེ་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །མ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་མ་བྱིན་པའོ། །ཁ་ནས་མིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བ་ལྔ་དང་བཅའ་བ་ལྔའོ། །ཆུ་དང་སོ་ཤིང་མ་གཏོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་དགོན་པ་རྣམས་ཆུ་དང་སོ་ཤིང་ཡང་མི་སྐྱོད་པ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ནས། ཆུ་དང་སོ་ཤིང་མ་གཏོགས་ཞས་རྗེས་སུ་གནང་བའོ། །ལྟུང་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ཡང་ལྟུང་བ་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། །བྱིན་ལེན་བྱས་པ་ལ་མ་བྱས་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་ཟོས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །སྤྲེའུ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་ཅང་ཤེས་དང༌། དྲེད་མོ་ཅང་ཤེས་ལྟ་བུས་བྱིན་པ་ནི་བྱིན་པར་ཆུད་དོ། །སྨོད་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་ན་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་ཟར་ཡང་རུང་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་བཞག་པ་ཡང་གྱོང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་ལྟ་བུར་བསྔོས་ཏེ་བཟའོ། །མི་ན་བར་ཟས་བཟང་པོ་གཞན་གྱི་ཁྱིམ་ནས་སློང་ཞིང་ཟར་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་ཤཱཀྱ་མིང་ཆེན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོགས་པ་དགེ་འདུན་རྣམས་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པར་གཤེགས་སུ་གནང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་མིང་ཆེན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་གཤེགས་ཏེ་བཤོས་གསོལ་ནས། ཁྱིམ་བདག་ལ་ཆོས་བསྟན་གཟེངས་བསྟོད་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་སླར་གཤེགས་སོ། །དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་གྲོང་ན་མར་ཟན་སློང་ཞིང་ཐོགས་པས་འཕྱིས་ཏེ་ཟན་ཡང་མ་སླེབས་གདན་འབྱམ་དག་ཀྱང་བསྡུས་པའི་འོག་ཏུ་མིང་ཆེན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་ལྷགས་སོ། །དེར་ཟན་ དག་བསླངས་པ་དང༌། ཁ་ཟས་དག་ཟད་པས་ན་ངན་དོན་ཞིག་སྦྱར་བ་དང༌། དེ་དག་མ་མགུ་ནས་གཞན་དག་གི་ཁྱིམ་ནས་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་སར་དང༌། ཉ་དང་ཤ་དང་ཤ་སྐམ་བླངས་ཏེ་ཟོས་ནས་སླར་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དོང་ངོ༌། །དེ་དག་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལྷགས་པ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཟན་གར་ཟོས་ཤེ་ན་མིང་ཆེན་གྱི་དེར་རོ། །འོ་ན་ངེད་ཀྱིས་མ་མཐོང་ན་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། ངེད་ཕྱིས་ལྷགས་སོ། །དེར་ཁྱེད་ཀྱིས་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཟོས་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། འོ་མ་དང་ཤ་དང་ཉ་སྐམ་མོ། །འོ་ན་ངེད་ཀྱིས་མ་ཟོས་ན། ཁྱེད་དེ་ལྟ་བུ་སློང་དུ་དབང་ངམ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དབང་ཡང་རུང་མི་དབང་ཡང་རུང་བདག་ཅག་གིས་ཟོས་སོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དགེ་སློང་གཞན་དག་གིས་འཕྱས་པ་སྙན
Chinese
是关于戒律的学处。比丘，是指六群比丘，以及其他与他们相似的人。未给予，是指男人和女人没有给予的。从口中吞咽，是指五种食物和五种饮料。除了水和牙木之外，是指比丘们在寺院里，即使是水和牙木也不能取用，后来经过禀告，允许了除了水和牙木之外的东西。堕罪如前。未经给予而有给予的想和怀疑而食用，也会犯下每个堕罪。已经给予而有未给予的想和怀疑而食用，则犯下恶作罪。像猴子、大象和懂事的动物，以及母熊之类的动物给予的，也算是给予。在受呵责的地方，即使食用未经给予的东西也可以，放在坛城上，也像敲击不悦耳的声音一样供养后食用。不允许在生病时向他人乞讨好的食物食用，这个缘起发生在舍卫城。当时，房主释迦大名邀请世尊等僧众赴斋。世尊允许带着眷属前去。世尊带着眷属前往大名的家中应供后，为房主说法，赞叹，使其非常欢喜后返回。六群比丘在前往村庄的路上乞讨酥油饭，用东西擦拭后，饭也没乞到，坐垫也卷起来了，来到了大名的家中。在那里乞讨食物，食物吃完后，掺杂了一些不好的东西。他们不满足，又从其他人家里拿了牛奶、酸奶、酥油、鱼、肉和肉干吃，然后返回寺院。他们回到寺院后，比丘们问他们：你们在哪里吃的饭？回答说：在大名那里。比丘们说：我们没看见啊。他们说：我们后来才到的。比丘们问：你们吃了什么？回答说：牛奶、肉和鱼干。比丘们说：我们没吃到，你们有权去乞讨那些东西吗？回答说：无论有权没权，反正我们吃了。其他的比丘们听了之后，感到羞耻。
English
These are the trainings regarding discipline. Bhikshu means the group of six, and others similar to them. Not given means not given by men and women. Swallowing from the mouth means the five foods and five drinks. Except for water and toothpicks, it means that in the monasteries, even water and toothpicks were not allowed to be taken, but later after reporting, it was allowed to take things other than water and toothpicks. The offense is as before. If one eats without being given, with the thought of being given and with doubt, one will commit each offense. If one eats with the thought of not being given and with doubt after being given, one commits a misdeed. Giving by animals like monkeys, elephants, and sensible animals, as well as female bears, is also considered giving. In a place of reproach, it is okay to eat things that have not been given, and placing them on a mandala, offering them like tapping an unpleasant sound and then eating them. It is not allowed to beg for good food from other people's homes when sick, this origin occurred in Shravasti. At that time, the householder Shakya Great Name invited the Buddha and other Sangha members for a meal. The Buddha allowed them to go with their retinue. The Buddha went with his retinue to Great Name's house, received offerings, taught the Dharma to the householder, praised him, made him very happy, and then returned. The group of six bhikshus begged for ghee rice on the way to the village, wiped it with something, and even though they didn't get any rice, they rolled up their cushions and arrived at Great Name's house. There they begged for food, and after the food was finished, they mixed in some bad things. They were not satisfied, and they took milk, yogurt, ghee, fish, meat, and dried meat from other people's houses and ate them, and then returned to the monastery. After they returned to the monastery, the bhikshus asked them: Where did you eat your meal? They replied: At Great Name's place. The bhikshus said: We didn't see you. They said: We arrived later. The bhikshus asked: What did you eat? They replied: Milk, meat, and dried fish. The bhikshus said: We didn't eat it, do you have the right to beg for those things? They replied: Whether we have the right or not, we ate it anyway. The other bhikshus felt ashamed after hearing this.