Tibetan
་དུ་བདས་ཏེ། ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དག་གི་ཕྱིར་མི་ན་བར་གཞན་གྱི་ཁྱིམ་ནས་བསླངས་ཏེ་བཟར་མི་གནང་བར་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ན་བ་ལ་གནང་བ་ནི་དགེ་སློང་ཞིག་ནད་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་སྨན་པ་ལ་དྲིས་པ་དང༌། འཕགས་པ་འོ་མ་དང་ཤ་དང་ཉ་སྐམ་གསོལ་ཅིག་དང་སོས་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་ལ་སུས་སྦྱིན་གྲོང་དུ་སློངས་ཤིག་དང་སྟེར་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །གྲོང་དུ་སློང་དུ་མི་གནང་ངོ་ཞེས་པ་ལ་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། ན་བའི་དུས་སུ་ཞེས་རྗེས་སུ་གནང་ངོ༌། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་ལ་ཞུགས་པའོ། །གང་བཟང་པོར་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཉ་དང་ཤ་དང་ཤ་སྐམ་མོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་སྟེ་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །བདག་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་གྱི་བདག་གི་ཚེད་དུ་བྱས་པའོ། །མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ན་བ་མ་གཏོགས་ཏེ་གནང་བའོ། །གཞན་གྱི་གྲོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་གྲོང་ངོ༌། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་སོ། །ལྟུང་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མི་ན་བར་སློང་ཞིང་ཟན་སློང་བའི་ཚེ་ཉེས་བྱས་ཟོས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །མི་ན་བའི་ཚེ་བསླངས་ལ་ན་བའི་ཚེ་ཟོས་ན་སློང་བའི་ཚེ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཟོས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ན་བ་ན་བསླངས་ལ་མིན་པ་ལ་ཟོས་ན་སློང་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཟོས་ན་ལྟུང་བའོ། །ན་བའི་ཚེ་བསླངས་ཤིང་ན་བའི་ཚེ་ཟོས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་འཕགས་པ་ཅི་བཞེད་ཅེས་བསྟབས་ པ་ལས་བསླངས་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཟན་གྱི་ཚོགས་ཏེ་ལྟུང་བ་བཞི་བཅུ་པ་རྫོགས་སོ།། །།སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུ་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་དུ་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་ཡུལ་ཀཽ་ཤཱམྦཱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོས་པ་ཅན་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུ་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། དེ་ལ་དགེ་སློང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཕན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུ་མ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་ན་ངག་མི་ཉན་ཏེ། ཙིང་ལ་དེ་དག་གྲངས་ཀྱིས་གཏང་ངམ། ལྷོ་བྱང་ཤར་ནུབ་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་དང༌། མཚེའུ་དང་ལྟེང་ཀ་དག་ཏུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་དོང་ཞེས་ཟེར་བ་དགེ་སློང་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ཏེ། འཕྱ་བར་གྱུར་པ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ནས། རྣམ་གྲངས་དུ་མས་སྨད་དེ་སྙིང་རྗེ་མེད་པའོ་ཞེས་ནས། སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུ་ལ་སྤྱོད་དུ་མི་གནང་བར་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །ཡང
Chinese
已经禀告，为了好的食物，不允许在没有生病的情况下从别人家乞讨来吃，制定了学处。允许生病的情况是，一位比丘生病了，问医生说：‘尊者，请服用牛奶、肉和干鱼，就会痊愈。’‘谁来给我布施呢？去城里乞讨吧，会有人给的。’世尊制定了学处。禀告了不允许在城里乞讨的事情，之后允许了生病的时候。比丘的意思是进入这个法的人。所谓好的食物，指的是牛奶、酸奶、酥油、鱼、肉和干肉。再次，所谓比丘，指的是六群比丘，以及其他与他们相似的人。所谓为了自己，指的是不是为了别人，而是为了自己做的。所谓不是，指的是除了生病的情况，是允许的。所谓在别人家，指的是婆罗门和户主的家。所谓比丘，指的是我自己。堕罪和之前一样。没有生病的时候乞讨食物，乞讨的时候犯了恶作，吃了就犯堕罪。没有生病的时候乞讨，生病的时候吃，乞讨的时候犯了恶作。吃了就没有堕罪。生病的时候乞讨，没有生病的时候吃，乞讨的时候没有罪过。吃了就犯堕罪。生病的时候乞讨，生病的时候吃，就没有罪过。比丘在行乞的时候，如果有人问：‘尊者需要什么？’因此乞讨来的就没有罪过。食物的集合，第四十个堕罪结束。 不允许明知故犯地使用有生命的虫子的水，这件事的缘起是在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，印度古国名) 的祇园精舍。当时，具寿乐欲者明知故犯地使用有生命的虫子的水。那些希望比丘清净修行有益的人劝告具寿说：‘你不要使用有生命的虫子的水。’他不听劝告，说：‘难道要数清这些虫子吗？为什么不把它们倒进东南西北的海里、湖泊和水池里呢？’其他比丘听到了，开始嘲笑他，然后禀告了这件事。用各种方式责骂他，说他没有慈悲心等等。因此，制定了不许使用有生命的虫子的水的学处。又
English
It has been reported that, for the sake of good food, it is not allowed to beg from other people's houses and eat without being sick, and the precepts have been established. The permission for being sick is that a bhikkhu was sick and asked the doctor: 'Venerable, please take milk, meat and dried fish, and you will recover.' 'Who will give me alms? Go to the city to beg, and someone will give it.' The Blessed One established the precepts. It was reported that it was not allowed to beg in the city, and then it was allowed when sick. The meaning of bhikkhu is one who enters this Dharma. The so-called good food refers to milk, yogurt, butter, fish, meat and dried meat. Again, the so-called bhikkhu refers to the group of six bhikkhus, and others similar to them. The so-called for oneself means not for others, but for oneself. The so-called not means except for being sick, it is allowed. The so-called in other people's houses refers to the houses of Brahmins and householders. The so-called bhikkhu refers to myself. The offense is the same as before. When begging for food without being sick, if one commits a misdeed while begging and eats it, one commits a transgression. If one begs when not sick and eats when sick, one commits a misdeed when begging. There is no transgression if one eats it. If one begs when sick and eats when not sick, there is no offense in begging. One commits a transgression if one eats it. If one begs when sick and eats when sick, there is no offense. When a bhikkhu is begging for alms, if someone asks: 'What does the venerable one need?' There is no offense in begging for it. The collection of food, the fortieth transgression is complete. The basis for not knowingly using water with living creatures is in the Jetavana Vihara in कौशाम्बी (Kauśāmbī, 憍赏弥, name of an ancient Indian kingdom). At that time, the venerable Mopa knowingly used water with living creatures. Those who wished the bhikkhus to practice purely and beneficially advised the venerable one: 'You should not use water with living creatures.' He did not listen to the advice, saying: 'Should we count these creatures? Why not pour them into the seas, lakes and ponds of the south, north, east and west?' Other bhikkhus heard this and began to mock him, and then reported this matter. They scolded him in various ways, saying that he had no compassion, etc. Therefore, the precept of not using water with living creatures was established. Again
Tibetan
་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོས་པ་ཅན་ཏེ་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །ཤེས་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་ཤེས་པ་འམ་གཞན་གྱིས་བསྒོ་བའོ། །སྲོག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བལྟར་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ཆུ་ཚགས་ལ་ཆགས་པའོ། །སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕྱིའི་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་དང༌། ནང་གི་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། ནང་གི་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་ནི་བཏུང་བ་དང༌། ཁ་ལག་བཀྲུ་བ་དང༌། ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྟེ་ཞོ་དང་རྩ་བ་མོ་དང་ཤིང་ཏོག་སྲོག་ཆགས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་ལྷུང་བཟེད་དང་གོས་ཀྱི་བཀྲུ་བཤལ་དང༌། ཆག་ཆག་དང་མཎྜལ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་དང་རྩི་ཤིང་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་སྲོག་ཆགས་ཡོད་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། སྲོག་གཅོད་པའི་ཕས་ཕམ་པ་ལས་ཅི་སྐད་ཅིག་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་ཅིག །ལྟུང་བ་གོང་མ་ལས་སྲོགས་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ནི་ལྟུང་བ་གོང་མ་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་དང་ཁང་པ་ལ་སོགས་པ་རྩིག་པའི་ཆུར་སྤྱོད་པ་ལ་བྱའོ། །འདིར་ནི་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་དུ་སྤྱད་པ་ལ་བྱའོ། །སྲོག་ཆགས་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ཡང་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་སྨྱེ་ངན་བྱེད་པའི་གནས་སུ་འདུག་ཏུ་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་ དང་ལྡན་པ་འཆར་བ་པོ་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ། ཁ་ལག་བཀྲུས་ནས་བསོད་ཉམས་ལ་གཤེགས་པ་དང༌། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཚོང་དུས་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ན་ཚོང་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཚོང་དུས་སུ་ཟོང་རྣམས་བཀྲམ། ཁ་ཅིག་ནི་གདོད་འོང་ན། སྤོས་འཚོང་གི་ཁྱེའུ་ཞིག་གནས་པ་ཆུང་མ་གསར་དུ་བསླངས་མ་ཐག་པས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་དོ་སྙམ་ནས་ཚོང་ཁང་གི་སྒོ་གཅོད་ཅིང་འདུག་པ་འཆར་བས་རིག་པའི་ནོར་བུ་ཡོད་པའི་མཐུས་ཚོར་ཏེ། ཆེད་དུ་དེའི་བར་ཆད་དུ་བྱའོ་སྙམ་ནས། འཆར་པ་སྔར་དེའི་ཆུང་མའི་གན་དུ་སོང་ནས་ཆོས་འཆད་ཅིང་འདུག་པ་དང༌། དེའི་ཁྱོ་ཡང་ཕྱི་བཞིན་དུ་འོངས་ནས། ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ་འཕགས་པ་འཆར་བ་བཤོས་གསོལ་ལ་ཐོང་ཞེས་བྱས་པ་དང་འཆར་བ་ན་རེ། ང་བདག་ནི་དགེ་བའི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་ཁྱེད་ལ་ཆོས་སྟོན་དུ་འོངས་ན། ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་མི་ཉན་པར་འདུག་ཆོས་ཉོན་ཅིག་ཅེས་ནས་མ་དད་བཞིན་དུ་ཆོས་བཤད་དོ། །འཆར་བ་སོང་གི་འོག་ཏུ་ཚོང་པ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །བདག་གི་ཆུང
Chinese
比丘凡是被称为有信者，也和其它的相似。所谓知，就是自己知道或者别人告知。所谓有生命的东西有两种，可见的和不可见的，附着在滤水器上的。所谓用有两种，外用和内用。内用是饮用、洗手、身体的享用，例如酸奶、草根、水果等有生命的东西也可以包括在内。外用是洗钵、洗衣服、扫地、做曼扎等等。同样的，土地、植物、花等有生命的东西也可以包括在内，就像杀生的失败一样，应该这样理解。从上面的堕落来说，使用有生命的虫子的水，区别在于上面的堕落是指用于建造寺庙和房屋等的水。这里指的是自己身体的内外使用。如果认为有生命的东西存在，或者怀疑，也会导致堕落。如果认为没有生命的东西存在，或者怀疑，会犯下轻罪。不允许比丘住在做恶事的地方的缘起是，在舍卫城的时候，当时，有福之人清晨早起，洗漱完毕后去乞食。在舍卫城的时候，有一个集市，一些商人会在集市上摆卖货物，一些人会先来。有一个卖香的小伙子，刚娶了新娘，心生邪念，想着行不净行，就关上店铺的门。清晨，阿阇梨凭借智慧的力量察觉到了，心想一定要阻止他。于是，阿阇梨先去了那个小伙子的妻子那里，给她讲经说法。那个小伙子也随后赶来，对妻子说：“请让尊者阿阇梨去吃饭吧。”阿阇梨说：“我像是一个制造善业障碍的人一样来给你讲经说法，你为什么不听法呢？听法吧！”于是，阿阇梨在不被信任的情况下讲经说法。阿阇梨走后，那个商人感到非常惊讶。我的妻
English
A monk who is called a faithful one is similar to others. What is called knowing is either knowing oneself or being told by others. Living beings are of two kinds: visible and invisible, attached to water filters. What is called use is of two kinds: external use and internal use. Internal use is drinking, washing hands, and enjoying the body, such as yogurt, roots, fruits, etc., which contain living beings. External use is washing bowls, washing clothes, sweeping, making mandalas, etc. Similarly, land, plants, flowers, etc., which contain living beings, can also be included. Just like the failure of killing, it should be understood in this way. From the above transgression, using water with living insects, the difference is that the above transgression refers to water used for building temples and houses, etc. Here, it refers to the internal and external use of one's own body. If one thinks that living beings exist, or doubts, it will also lead to transgression. If one thinks that non-living things exist, or doubts, one will commit a minor offense. The origin of not allowing monks to stay in places where evil deeds are done is that when in Shravasti, at that time, the blessed one would wake up early in the morning, wash up, and go for alms. When in Shravasti, there was a market, and some merchants would display their goods at the market, and some would come early. There was a young incense seller who had just married a new bride and had evil thoughts, thinking of engaging in impure conduct, so he closed the door of the shop. In the morning, the Acharya, with the power of wisdom, noticed this and thought that he must stop him. So, the Acharya first went to the young man's wife and gave her teachings. The young man also came later and said to his wife, "Please let the venerable Acharya go to eat." The Acharya said, "I have come to give you teachings like someone who creates obstacles to good deeds. Why don't you listen to the Dharma? Listen to the Dharma!" So, the Acharya gave teachings without being trusted. After the Acharya left, the merchant was very surprised. My wife