Tibetan
ང་སྟེ་མ་རུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ ཕྱག་དར་ཏེ་རྩྭ་དེ་བསྡུས་ནས་དགེ་འདུན་ཀུན་བསོགས་ཏེ། ད་སླན་ཆད་རྩྭ་བཏིང་བ་མ་བརྟུལ་ཏམ་བརྟུལ་ཏུ་མ་བཅུག་པར་འགྲོར་མི་གནང་བར་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །རྐྱེན་མ་གཏོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནས་སླད་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་ཞིག་འགྲོ་བ་མང་པོ་དང་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་དོང་བ་ལས་ནུབ་མོ་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས་རྩྭ་མང་ཞིག་བསྡུས་ནས་བཏིང་སྟེ་ཉལ་ལོ། །དེ་དག་ནང་པར་རྩྭ་སྡུད་ཅིང་འཁོད་པ་ལས་རིང་དུ་ཐོགས་ནས་འགྲོན་པ་མང་པོ་དང་བྲལ་ཏེ་ལམ་དུ་རྐུན་པོས་བཅོམ་པ་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། སྔ་མ་ནི་བཅས་པའོ། །འདི་ནི་གནང་བའོ་ཞེས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒན་གཞོན་གཉིས་ཏེ། གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནོ། །གནས་ཁང་ནི་གང་ན་སྤྱོད་ལམ་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་དང་འགྲེང་བ་དང༌། འདུག་པ་དང༌། ཉལ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །རྩྭ་དང་ལོ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་སུ་ཟད་དོ། །གདིང་མ་འདིང་དུ་བཅུག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱིས་སོ། །མ་བརྟུལ་ཏམ་བརྟུལ་ཏུ་མ་བཅོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་ལའོ། །སོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་པའོ། །དགེ་འདུན་ལམ་བཅོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་འཁོར་ན་ཡོད་པའི་དགེ་སློང་ལའོ། །ཉེས་པ་ནི་བདག་གིས་མ་བསྡུས་སམ་བསྡུར་མ་བཅོལ་བར་སོང་ན་ཉེ་འཁོར་ལས་མ་འདས་ཀྱི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །འདས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་སྐྲོད་དུ་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བས་དགེ་སློང་གཞན་དག་གི་སློབ་མ་གསར་བུ་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱས་ཏེ། ཁ་དྲངས་ནས་བདག་ཅག་ལྗངས་རྒྱུ་ཞིང་བདག་ཅག་གིས་གྲགས་པ་ནི་བསྒྲགས། །རྒོལ་བ་ནི་ཚར་བཅད། རྙེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པོ། །ཁྱེད་ལ་ཡང་ལུང་དཔོག་པ་དང་ཀློག་པས་མི་བྲལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོ་བ་དང༌། དེ་དག་སོ་སོའི་མི་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་ཏེ་བཀག་ཀྱང་མ་བཏུབ་ནས་འཆར་བའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་དོང་ངོ༌། །དེ་དག་ཀྱང་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་པ་དང་ཡོ་བྱད་སྣ་རེ་རེ་བསྐུར་ཏེ་དོང་བ་དང༌། འཆར་བ་ནི་ལམ་དུ་ཁྱིམ་བདག་དང་གཏམ་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་དང༌། ལྷ་ཁང་ཞིག་ཏུ་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་འཆར་བ་ལ་འདོང་ཞེས་བྱས་ན་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་གཎྜཱི་ཞིག་གིས་བདག་ཅག་ངལ་བསོས་ལ་དོང་ངོ༌། །སྔར་དོང་དུ་ཟིན་གྱིས་ཀྱང་ཁོང་གིས་ལས་བྱེད་དུ་བཅུག་ ཏུ་འོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། སློ
Chinese
我成了不合适的了。然后，世尊用 手巾掸掉那些草，聚集所有僧众说：‘从今以后，不允许未经铺设或允许铺设草垫就离开，这是戒律。’‘除非有特殊情况’的意思是，后来一位比丘尼在许多地方行走，游历田野，晚上去了一座寺庙，收集了很多草，铺好后就睡了。第二天早上，当她们收集草并安顿下来时，耽搁了很长时间，与许多客人分离，听说在路上被强盗抢劫了。前者是制定的戒律，后者是允许的，这是在律藏中制定的学习之处。还有，‘比丘’指的是年长和年轻两种，其他也与此类似。‘僧众’指的是声闻僧众。‘住所’指的是具备四种行为的地方，即行走、站立、坐卧。‘草和树叶’指的是实际用完的东西。‘允许铺设垫子吗？’指的是自己或他人。‘未经铺设或允许铺设’指的是自己或他人。‘离开’指的是超过了附近。‘委托僧众’指的是附近的僧侣。‘过失’指的是自己没有收集或委托收集就离开，在没有超过附近之前，是轻微的过失。超过了就会犯堕罪。不允许驱逐比丘的起因是住在憍赏弥的时候。当时，具寿阐陀让其他比丘的新学弟子高兴，引诱他们说：‘我们游历田野，我们所说的就是宣布，反驳就是击败，获得就是成就。’还告诫他们说：‘你们也不要与学习和阅读分离。’他们各自向自己的亲教师和轨范师请求，虽然阻止了，但还是无法阻止，就跟着阐陀走了。他们也超过了附近，每人送一件东西就走了。阐陀在路上与施主交谈，坐着，在寺庙里敲打犍稚，如果说‘去阐陀那里’，那就是说‘某个工作的犍稚让我们休息一下，去那里吧’。以前去过的人也说：‘他会让他们做事的。’
English
I have become unsuitable. Then, the Blessed One, with a hand towel, brushed off the grass, gathered all the monks, and said, 'From now on, it is not allowed to leave without having spread grass or allowed it to be spread, this is the precept.' 'Except for special circumstances' means that later a bhikkhuni traveled in many places, wandered through fields, and at night went to a monastery, collected a lot of grass, spread it out, and slept. The next morning, as they were collecting grass and settling down, they were delayed for a long time, separated from many guests, and it was heard that they were robbed by thieves on the road. The former is the enacted precept, the latter is the allowance, this is the place of learning enacted in the Vinaya. Also, 'bhikkhu' refers to both old and young, and others are similar to this. 'Sangha' refers to the Shravaka Sangha. 'Dwelling' refers to the place that possesses the four conducts, namely walking, standing, sitting, and lying down. 'Grass and leaves' refer to things that are actually used up. 'Allowed to spread a mat?' refers to oneself or others. 'Without having spread or allowed to be spread' refers to oneself or others. 'Leaving' refers to exceeding the vicinity. 'Entrusting to the Sangha' refers to the monks in the vicinity. 'Fault' refers to leaving without having collected or entrusted the collection, until one has not exceeded the vicinity, it is a minor fault. Exceeding it will result in a downfall. The reason for not allowing the expulsion of a bhikkhu is when residing in Kausambi. At that time, the venerable Chanda made the new student disciples of other bhikkhus happy, enticing them, saying, 'We wander through the fields, what we say is proclaimed, refuting is defeating, obtaining is achieving.' He also admonished them, saying, 'You should not be separated from learning and reading.' They each requested their preceptors and teachers, and although they were prevented, they could not be stopped, and they followed Chanda. They also exceeded the vicinity, and each sent one item and left. Chanda was talking to householders on the road, sitting, and striking the bell in a temple, and if they said, 'Go to Chanda,' that is, 'Some work bell is letting us rest, let's go there.' Those who had gone before also said, 'He will make them work.'
Tibetan
བ་དཔོན་འདི་ནི་རྙེད་པའི་གཎྜཱི་ཞིག་ཀྱང་སྲིད་ཀྱིས་འདོང་ཞེས་བྱས་ན་ཁྱེད་སྔར་དེང་ལ་ངའི་སྐལ་བ་ཡང་ནོས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས་སྔར་དོང་ངོ༌། །འཆར་བ་ནི་ཕྱི་ན་གཏམ་ལ་གཡེངས་ཏེ་སློབ་མ་དག་གིས་སྟན་དང་གནས་མནོས་ཏེ་བསྡད་ན་ནམ་སྲོས་ཀྱང་རིང་ཞིག་ཏུ་མ་འོངས་ནས་སྒོ་བཅད་པའི་འོག་ཏུ་འོངས་ཏེ་འབོད་ནས་ནང་དུ་འོངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀུན་སྟ་གོན་བགྱིས་ལགས་ཀྱིས་གཟིམས་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། ཁྱེད་ཅག་སུ་ཞིག་ལ་ཞུས་ཏེ་ཉལ། བདག་ཅག་ནི་སློབ་དཔོན་རིང་དུ་མ་བྱོན་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཞུས་ཏེ་ཉལ་ལོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། དེ་ཁྲོས་ཏེ་རིམ་གྲོ་མེད་པ་ཁྱེད་ལ་ལུང་མི་སྦྱིན་གྱིས་ཕྱིར་དེང་ཤིག་ཅེས་སློབ་མ་རྣམས་མཚན་མོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལྷགས་པ་ལ་གཞུག་གོ །དེ་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ཕྱི་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཁྱེད་མ་འདོང་བར་འདུག་ཤིག་དང༌། ཁྱེད་ནན་ཡང་ངས་ནད་གཡོག་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ན། བདག་ཅག་ནད་མེད་པ་ལས་ཀྱང་ནད་ཡོད་པར་བྱས་ན་ད་ནི་མི་ན་རེའོ། །ཞེས་ནས་མ་བཏུབ་པར་མཉན་དུ་ཡོད་པར་དོང་སྟེ་ལྷགས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དག་གིས་དེ་དག་ལ་བདེ་བར་འོངས་སམ་ཞེས་བྱས་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིབ་ཏུ་དགེ་སློང་དག་ལ་བྱས་པ་སྙན་དུ་བདས་པ་དང༌། ཕྱིས་འཆར་བ་ཉིད་སླར་འཁོར་བ་ལ་རྨས་ནས་སྐྲོད་དུ་མི་གནང་བར་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་ཕུག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ན་དགེ་སློང་མང་ཞིག་འཁོད་པ་ལས་སྤྲིན་ཁ་དོག་ལྔ་པ་འདུས་ཏེ་ཆར་བབ་ཏུ་ཉེ་ནས་དགེ་སློང་གཞན་ནི་རྡིབ་ཀྱིས་དོགས་ཏེ་ཕྱུང་ངོ༌། །ནད་པ་གཅིག་རང་འབྱུང་མ་ནུས་ཏེ། ཆར་གྱིས་ས་གས་རྡིབ་ནས་དུས་ལས་འདས་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་ཞིག་གིས་མ་དད་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྐྲད་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གནང་ངོ༌། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆར་བ་སྟེ། གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །ཁྲོས་འཁྲུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲོས་པའི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའོ། །གཙུག་ལག་ཁང་ངམ་གནས་ཁང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་ལམ་བཞིར་ལྡན་པ་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སྐྲོད་དམ་སྐྲོད་དུ་བཅུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱིས་སོ། །རྐྱེན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཀལ་བའོ། །དགེ་སློང་སྔ་ན་གནས་ཤིང་འཁོད་པ་ལ་ཕྱིས་འོངས་ཤིང་གནོན་དུ་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བས་གཞན་གྱི་སློབ་ མ་ལ་དྲངས་ཏེ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་དོང་བ་ལས་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་ཞིག་ཏུ་གཎྜཱི་བརྡུངས་པ་
Chinese
这位住持说：“或许还能找到一个敲钟人，你以前就经常拿走我的那份。”于是就离开了。事情是这样的：有一次，学生们在外面聊天，耽误了时间，当他们回来时，天色已晚，他们发现门已经关了。他们敲门进入后说：“老师，大家都准备好了，您休息吧。”老师问：“你们问过谁才睡觉的？”他们回答说：“老师您很久没来了，我们互相请示后才睡的。”老师听后很生气，说：“你们这些不恭敬的人，我不给你们传法，都给我出去。”于是学生们就被赶到了外面。第二天，学生们说：“我们要告辞了。”老师说：“你们不要走，留下来，即使你们生病了，我也会照顾你们的。”学生们说：“如果我们没病也被说成有病，那才真要生病了。”他们没有办法，只好前往舍卫城。比丘们问他们：“你们平安到达了吗？”他们详细地向比丘们讲述了事情的经过。后来，这位住持又犯了同样的错误，但僧团没有允许驱逐他，只是对他进行了训诫。除非有这样的原因，否则不能驱逐。事情发生在舍卫城，在一个山洞的寺庙里，许多比丘住在那里。突然，五彩祥云聚集，眼看就要下雨。其他的比丘担心寺庙倒塌，就跑了出去。一个病人无法自己逃生，结果因为下雨导致地面塌陷，不幸去世。如果是因为这样的原因，即使没有得到允许就将人赶出去，也没有罪过。比丘，指的是住持，或者其他类似的人。愤怒，指的是被愤怒所控制。寺庙或住所，指的是具备四种行为规范的地方，和之前一样。驱逐或被驱逐，指的是自己或被他人驱逐。原因，指的是被强加的。不允许后来者压制先来的比丘的缘起是这样的：在舍卫城，具寿住持带着别人的学生去游历，结果在另一个寺庙里敲钟。
English
The abbot said, "Perhaps another bell-ringer can be found; you used to take my share." So he left. The story is this: Once, the students were chatting outside, delaying their time. When they returned, it was late, and they found the door closed. They knocked and entered, saying, "Teacher, everyone is ready; please rest." The teacher asked, "Whom did you ask before sleeping?" They replied, "Teacher, you haven't come for a long time, so we asked each other before sleeping." The teacher was angry and said, "You disrespectful people, I won't give you teachings; all of you get out." So the students were driven outside. The next day, the students said, "We are going to leave." The teacher said, "Don't go; stay, and even if you are sick, I will take care of you." The students said, "If we are said to be sick when we are not, we will really get sick." They had no choice but to go to Shravasti. The monks asked them, "Did you arrive safely?" They told the monks in detail what had happened. Later, the abbot made the same mistake again, but the Sangha did not allow him to be expelled, only admonished him. Unless there is such a reason, one cannot be expelled. The story happened in Shravasti, in a cave temple where many monks lived. Suddenly, five-colored auspicious clouds gathered, and it looked like it was about to rain. The other monks, fearing the temple would collapse, ran out. One sick person could not escape on their own, and as a result, the ground collapsed due to the rain, and they unfortunately passed away. If it is for such a reason, even if someone is driven out without permission, there is no fault. Bhikshu refers to the abbot or someone similar. Anger refers to being controlled by anger. Temple or dwelling refers to a place with four codes of conduct, as before. Expulsion or being expelled refers to being expelled by oneself or by others. Reason refers to being imposed. The origin of not allowing later monks to suppress earlier monks is this: In Shravasti, the venerable abbot took another's student to travel, and as a result, rang the bell in another temple.