Tibetan
ཞེས་ཟེར་བའི་གླེང་གཞི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནའོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་དགེ་འདུན་གྱི་མལ་སྟན་འགྱེད་པ་དང་ཟས་ལ་བསྐོ་བར་བསྐོས་ཏེ། གྱད་བུ་ནོར་ཡང་དག་ལ་བསམས་པ་དགེ་བས་ན་དགེ་འདུན་ལ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཞལ་ཏ་གུས་པར་བྱེད་ནས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མམ་གྲོགས་པོ་མཛའ་བ་ལ་མ་བྱིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་དབུལ་ཞིང་སྦྱིན་པས་ན་རང་གི་ཆོས་གོས་སྨད་གསུམ་ངན་ཞིང་ཞིག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་བགྲོས་པ། ནམ་དགེ་འདུན་གྱིས་རྙེད་པ་གོས་ཤིག་གྲུབ་ན་གྱད་བུ་ནོར་ལ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྙན་དུ་ཞུས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱིས་རྩོད་ཅིང་འཁྲུག་པར་མི་འགྱུར་བར་དགེ་འདུན་སྤྱིར་གསོལ་བ་བྱོས་ ཤིག་ཅེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་བྱིན་ན་ཕྱིས་མཛའ་བོ་དང་ས་ཅན་ན་རེ་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་ཁྱེད་ཅག་གི་སློབ་མ་མཛའ་བ་ལ་བྱིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ནས། དགེ་སློང་དག་གིས་དེ་གཉིས་ལ་ཁྱེད་གཉིས་དེའི་ཚེ་ན་དེར་མ་གཏོགས་སམ་ཞེས་བྱས་ན། ངེད་ཀྱང་དེར་འདུས་སོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཅིའི་ཕྱིར་འཕྱ། ཅི་ངེད་ཅག་ཀྱང་མྱ་ངན་བྱེད་དུ་ཡང་མི་གནང་ངམ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དག་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ནས་འདུལ་བ་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛའ་བོ་དང་ས་ཅན་ཏེ་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །སྔར་མཐུན་ཏེ་རུང་བར་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཚོགས་པས་མཐུན་པར་བྱིན་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཕྱི་ཞིག་ནའོ། །འདི་ལྟར་མཛའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛའ་བ་གང་ཞེ་ན། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གནས་འཆའ་བའོ། །ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ནི་མཁན་པོའོ། །སློབ་དཔོན་གཅིག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །རྙེད་པ་ནི་གཉིས་ཏེ་གོས་དང་ཟས་ཏེ། འདིར་གོས་ལ་བྱའོ། །ལྟུང་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཉེས་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་སྔར་མཐུན་ཏེ་རུང་བར་བྱས་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་འདི་ལྟར་མཛའ་བའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པར་བསྔོས་པ་གང་ཟག་བདག་གིར་བསྔོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །མཛའ་བའི་ཕྱིར་བསྔོས་པ་བདེན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསླབ་པ་ཁྱེད་དུ་གསོད་པའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་བསྟན་པ་འདོན་པའི་ཚེ་ཕས་ཕམ་པ་ཡན་ཆད་འདོན་པའི་ཚེ་ན་ནི་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོད་ཅིང་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་རྟག་ཏུ་བྱུང་བས་ན་ལྷག་མ་མན་ཆད་གདོན་པ་འ
Chinese
這個故事的起因是在王舍城。當時，具壽格札布諾被任命為僧團鋪設床座和分配食物的人。格札布諾以善良的心思真誠地對待僧團，像對待佛法一樣恭敬地服侍。他沒有把任何東西給予三寶或親密的朋友。由於他如此貧困和慷慨，他自己的三件僧衣變得破舊不堪。然後，僧團的成員們商議說：『如果僧團獲得一件衣服，我們就把它給格札布諾。』他們稟告了此事，並得到允許。他們說：『為了避免將來的爭吵和混亂，應向整個僧團請求。』就像這樣，僧團和諧地請求並給予了。後來，親友和薩堅說：『僧團的財物被給了你們學生的親友。』比丘們問他們兩個：『你們兩個當時不在那裡嗎？』他們回答說：『我們也在那裡。』『那麼你們為什麼嘲笑？難道你們不允許我們悲傷嗎？』比丘們因為被嘲笑而稟告了此事，並制定了戒律。此外，所謂的比丘是指親友和薩堅，以及其他與他們相似的人。所謂的『先前同意並允許』是指先前由僧團一致同意給予。所謂的『在那之後』是指在後來的時間。所謂的『因為這個親友』是指什麼樣的親友呢？是指堪布和阿闍黎住在一起。一起居住的是堪布。同樣，與同一位阿闍黎一起學習的人也應如此類推。財物有兩種：衣服和食物。在這裡指的是衣服。墮罪與之前相同。罪過是：如果比丘先前同意並允許，然後具壽們說：『因為這個親友，僧團的財物被指定給了個人。』那麼，這將導致完全的墮罪。如果因為親友而指定是真實的，那麼就沒有罪過。制定戒律的起因是在舍衛城。六群比丘在半月半月地宣講別解脫經時，當宣講到波羅夷罪時，他們保持沉默，因為僧團的殘餘物經常出現，所以當宣講到僧殘罪以下時
English
The origin of this story is in Rajagriha. At that time, the venerable Gyadbu Nor was appointed to spread the monastic seat and allocate food for the Sangha. Gyadbu Nor, with a virtuous mind, sincerely treated the Sangha, serving with respect as if serving the Dharma. He did not give anything to the Three Jewels or close friends. Because he was so poor and generous, his own three monastic robes became worn and torn. Then, the members of the Sangha discussed: 'If the Sangha obtains a robe, we will give it to Gyadbu Nor.' They reported this matter and received permission. They said: 'To avoid future disputes and confusion, a request should be made to the entire Sangha.' Just like that, the Sangha harmoniously requested and gave. Later, Kinyen and Sachen said: 'The Sangha's property was given to your student's Kinyen.' The monks asked them two: 'Were you two not there at that time?' They replied: 'We were also there.' 'Then why are you mocking? Are you not even allowing us to grieve?' The monks, because of being mocked, reported this matter and established the precepts. Furthermore, the so-called monk refers to Kinyen and Sachen, and others similar to them. The so-called 'previously agreed and permitted' refers to what was previously unanimously agreed upon by the Sangha to give. The so-called 'after that' refers to a later time. The so-called 'because of this Kinyen' refers to what kind of Kinyen? It refers to the Khenpo and Acharya living together. Living together is the Khenpo. Similarly, those who study with the same Acharya should also be treated in the same way. Possessions are of two kinds: clothes and food. Here it refers to clothes. The downfall is the same as before. The offense is: if the monk previously agreed and permitted, and then the venerable ones say: 'Because of this Kinyen, the Sangha's property was designated to an individual.' Then, this will lead to a complete downfall. If designating because of Kinyen is true, then there is no offense. The origin of establishing the precepts is in Shravasti. The group of six monks, when reciting the Pratimoksha Sutra every half month, when reciting up to the Parajika offenses, they remained silent, because the Sangha's remnants often appeared, so when reciting below the Sanghavasesa offenses
Tibetan
དོན་པའི་ཚེ་འདི་སྐད་ཟེར་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བསླབ་པའི་གནས་ཕྲན་ཚེགས་འདི་ལྟ་བུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་གདོན་ཅི་དགོས་དགེ་སློང་རྣམས་ཞུམ་པ་དང་བག་འཁུམས་པར་གྱུར་ཏེ། རྨ་རུབ་པ་ཀུན་ཕྱིས་གཞིག་ཅི་དགོས། ཉེས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་བཤགས་ཁ་ཅིག་མ་བཤགས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་དག་གླེངས་པས་ན་བདག་ཅག་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བསླབ་པ་ལ་སྨོད་ཅིང་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་སྙན་དུ་གསོལ་ནས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་སྟེ་གཞན་ཡང་འདི་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཟླ་བ་ ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕས་ཕམ་པ་ནས་རྩོད་པ་ཞི་བའི་བར་དུ་གདོན་པ་ལྔ་ལ་བྱའོ། །བསླབ་པའི་ཚིག་ཕྲན་ཚེགས་གདོན་ཅི་དགོས་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་བསླབ་པ་སྤོང་པའི་རྟགས་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་བའོ། །ལྟུང་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཕས་ཕམ་པ་བཞི་འདོན་པའི་ཚེ་གདོན་ཅི་དགོས་ཞེས་ཟེར་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷག་མ་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་གདོན་ཅི་དགོས་ཞེས་ཟེར་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུལ་བ་དངོས་པོ་དང་ཕྲན་ཚེགས་དང༌། གཞུང་བླ་མ་དང༌། འདུལ་བ་སྔ་མ་དང༌། བཅུ་དྲུག་པ་དང༌། འགྲེལ་པ་དང༌། གླེང་གཞི་དང༌། འདུལ་བ་ལྟ་བུའི་རྣམས་གདོན་པའི་ཚེ་གདོན་ཅི་དགོས་ཞེས་ཟེར་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །འདུལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་མདོ་སྡེ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བརྫུན་གྱི་ཚོགས་བཅུ་ཕུང་དང་པོ་རྫོགས་སོ།། །།ཤིང་གཅོད་དུ་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་སྔོན་ཤིང་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་རྒན་ཞུགས་བླུན་པོ་མི་མཁས་མི་གསལ་བ་གཅིག་གིས་ལྷ་གནས་པའི་ཤིང་ཞིག་བཅད་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་བགྱིས་པ་དང༌། ལྷ་དེ་ཡང་རང་གི་གནས་དང་རྟེན་མ་མཆིས་པས་སྲོད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྙན་དུ་གསོལ་ཏེ། བཙུན་པ་དེང་སོང་དགུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་སྟེ་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ཡང་གས་པ་ཙམ་དུ་རླུང་ལྡང་སྟེ། བདག་གིས་བྱིས་པ་ནི་ཕྲ་བས་གནས་ཀྱང་མ་མཆིས་ན་ཇི་ལྟར་བགྱི་ཞེས་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷ་གཞན་ཞིག་ལ་ལྷ་དེའི་གནས་བྱིན་ཅིག་པར་གཏད་ནས་དེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་མོ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུས་ཏེ་དེའི་རྒྱུས་ཞིབ་ཏུ་སྨྲས་ནས་ཤིང་གཅོད་དུ་མི་གནང་བར་སྩལ་བ་དང༌། འབྲོག་སྐྱེས་ཀྱི་འབྲོག་དགོན་པ་ན་དགེ་སློང་ལས་སར་པ་བདག་ལས་མི་བྱེད་དེ་སྙན་དུ་བདས་ནས་ད་སླན་ཆད་ལས་སར་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཞག་བདུན་ན
Chinese
说这种无意义的话，即说：诸位有德者，像这样细微的学处，每月两次诵戒有何必要？比丘们因此灰心丧气，萎靡不振。已经愈合的伤口，为何要再次揭开？有些罪过已经忏悔，有些尚未忏悔。你们这样说，让我们陷入疑惑。像这样诽谤和轻视学处，比丘们禀告后，制定了关于调伏的学处。所谓“比丘谁”，指的是六群比丘，以及其他加入他们的人。所谓“每月两次诵戒，诵波罗提木叉经”，指的是从波罗夷罪到止诤法之间的五种诵戒。所谓“学处的细微之处，有何必要”，指的是说各种放弃学处的理由。堕罪如前所述。诵读四条波罗夷罪时，如果说“有何必要”，则犯堕罪。从僧残罪到恶作罪之间，如果说“有何必要”，则犯堕罪。同样，在诵读调伏事、细微之处、根本论、调伏前分、十六事、注释、事源、以及类似调伏的其他内容时，如果说“有何必要”，则犯堕罪。如果轻视与调伏不相应的经部，则犯恶作罪。虚妄之众的第一个蕴结束。 关于不允许砍伐树木的事源是这样的：当时佛陀住在舍卫城。那时，有一位先前是木匠的出家比丘，年老、愚笨、不聪明、不敏锐。他砍伐了一棵有神居住的树，用来建造精舍。由于神失去了自己的住所和依靠，于是在夜晚向世尊禀告说：“尊者，现在已是冬季，风吹动树枝，甚至使其断裂。我只是个孩子，没有住所，该怎么办？”世尊将那位神安置在另一位神的地方。第二天，佛陀召集比丘僧众，详细讲述了这件事的来龙去脉，并宣布不允许砍伐树木。在憍萨罗国的森林寺院里，有比丘不从事劳动，于是有人禀告说，从今以后，从事劳动的比丘每七天
English
Saying such meaningless words, that is, saying: "Venerable ones, what is the need to recite the precepts twice a month for such minor points of training?" The monks became discouraged and disheartened because of this. Why reopen wounds that have already healed? Some offenses have been confessed, and some have not. By speaking like this, you cause us to fall into doubt. Like this, the monks reported the slander and contempt for the training, and the training concerning the Vinaya was established. The "monk who" refers to the group of six, and others who joined them. The "recitation of the Pratimoksha Sutra twice a month" refers to the five recitations from the Parajika to the settlement of disputes. The saying, "What is the need for the minor points of training?" refers to speaking various reasons for abandoning the training. The offenses are as before. If one says, "What is the need?" when reciting the four Parajika offenses, one commits a Dukkrata offense. If one says, "What is the need?" between the Sanghavasesa and the Dukkrita offenses, one commits a Dukkrata offense. Similarly, if one says, "What is the need?" when reciting the Vinaya matters, the minor points, the root texts, the Vinaya Purva, the sixteen matters, the commentaries, the Nidana, and other similar Vinaya matters, one commits a Dukkrata offense. If one despises the Sutra Pitaka, which is not in accordance with the Vinaya, one commits a Dushkritya offense. The first aggregate of the assembly of falsehoods is complete. The Nidana about not allowing the cutting of trees is as follows: At that time, the Buddha was staying in Shravasti. At that time, there was a monk who had previously been a carpenter, who was old, foolish, not intelligent, and not sharp. He cut down a tree inhabited by a deity and used it to build a monastery. Because the deity lost its home and support, it reported to the Blessed One at night, saying, "Venerable one, now it is winter, and the wind blows the branches of the trees, even causing them to break. I am just a child, and I have no home, what should I do?" The Blessed One placed that deity in the place of another deity. The next day, the Buddha gathered the Sangha of monks, explained the details of the matter, and announced that cutting down trees was not allowed. In the forest monastery of Kosala, there were monks who did not work, so someone reported that from now on, monks who work every seven days