Tibetan
དགེ་སློང་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཁྱོད་ལ་དགེ་སྦྱོང་དང་ཚངས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་ན་དགེ་སྦྱོང་སྤ་གོང་ཡང་རུང་ལ་མ་གོང་ཡང་རུང་སྟེ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ལྷམ་མཁན་དང་སྐུད་རིས་མཁས་དང་ཤིང་མཁན་དང་ཐ་ག་པ་དང༌། འདྲེག་མཁན་དང༌། ཐེང་པོ་དང༌། ལག་སོར་འཁུམས་པ་དང༌། ལྐོག་གློན་ཅན་དང༌། སྐྲངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་ཚངས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དགེ་སློང་སྤ་གོང་ཡང་རུང་མ་གོང་ཡང་རུང་སྟེ་ལྟུང་བ་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། །ཕྲིན་དང་ཕྲིན་ཡིག་དང་ལག་བརྡ་དང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་དང༌། དགེ་སློང་སྨྱོན་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང་ར་རོ་བ་ལས་མིའི་སྐྱོན་ནས་བོས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །འགྲོ་བ་གཞན་དུ་གནས་པ་དང་མཐའ་འཁོབ་པ་དང༌། འཕགས་པའི་སྐད་ཀྱིས་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྡ་མི་འཇལ་བ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་དང༌། ཁྱིམ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕ་བསད་པ་དང་མ་བསད་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་དང༌། མུ་ སྟེགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱོན་ནས་བོས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཕྲ་མའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་སོ་།དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་པོ་རྣམས་ཕྲ་མ་སྨྲ་བ་ལ་ཞུགས་ནས། དེ་ལྟར་ཕྲ་མ་སྨྲ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་ཀྱང་འཁུམས་ཤིང་བག་ཚ་བར་གྱུར་ནས་ལུང་འབོགས་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་སེམས་བག་ཚ་བས་དགེ་བ་དག་བཏང་བས་མཛའ་ཞིང་སྡུག་པ་ཆོས་བཞིན་དུ་འཁོད་པར་ཡང་མ་གྱུར་ནས་དོན་ཉུང་ངུ་བའི་དགེ་སློང་དག་འཕྱ་བར་གྱུར་པ་སྙན་དུ་བདས་ནས། དགེ་སྦྱོང་གི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨད་ནས། འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་པོའོ། །ལྟུང་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་ཕྲ་མ་བྱ་བར་བསམས་ནས་ཐག་པ་དང༌། ཤིང་མཁན་དང་འདྲེག་མཁན་ལ་སོགས་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་སྦྱོང་དང་ཚངས་པ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་ཟེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ནི་སྐྱོན་གྱི་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཕྲིན་དང་ལག་བརྡ་ཡང་གོང་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། སྐྱོ་སྡོགས་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་པོ་རྣམས་དགེ་སློང་མཁས་པ་དགེ་འདུན་འདུས་པས་ཆེས་བཞིན་དུ་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱས་ཏེ། སྤངས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་དེ་ལས་སུ་མི་རུང་སྟེ་མ་བྱས་ལེགས་པར་མ་སྦྱངས་པས་སླར་སྦྱང་དགོས་སོ་ཞེས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྐྱོ་སྡོགས་བྱས་ཏེ། བྱ་བ་མང་བྱེད་པ་མང་དུ་གྱུར་པས་དགེ་སློང་དག་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ནས། དགེ་སློང་མཁས་པ་ཚོགས་པས་ཆོས་བཞིན་དུ་ལས་བྱས་ཤིང་རྩོད་པ་སྤངས་པ་སླར་སྐྱོར་དུ་མི་གནང་བར་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་སྟེ། གཞན་ཡང་ཆོས་འདི་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཤེས་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པའམ། གཞན་གྱིས་བསྒོ་བར་གྱུར་པའོ། །འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ཚོགས་ཤིང་མཐུན་པའོ། །དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་བྱའོ། །ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུལ་བ་དང་མི་འགལ་བ་སྟེ། སྟོན་པས་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འཐབས་ནས་རྩོད་པ་དང་མ་འཐབས་མ་བཅོས་བར་རྩོད་པ་དང༌། ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པའོ། །སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་གང་ཡང་རུང་སྟེ་ཞི་བར་ བྱས་སོ། །ཡང་བྱ་བར་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་ཕྱིར་བྱེད་དུ་གཞུག་པའོ། །ལྟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཉེས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེན་དགེ་སློང་གིས་འཐབ་པའི་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྤངས་པ་ལ་སྤངས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཡང་བྱ་བར་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ཡང་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །མ་སྤངས་པ་ལ་ཡང་སྤངས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་འཐབ་པ་ལ་རྣམ་པ་བཞིར་སྦྱར་བ་བཞིན་དུ་མི་གདམས་པ་དང༌། ལྟུང་བ་དང་བྱ་བའི་རྩོད་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་ཅིག །བུད་མེད་ལ། ཆོས་ཚིག་ལྔ་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་འཆད་དུ་མི་གནང་ཞིང་རིག་པའི་སྐྱེས་པ་མེད་པར་ཚིག་ལྔ་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་བཤད་པའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བ་རིག་པའི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེའི་མཐུས་མཚན་གྱི་རིག་པ་ཤེས་ཏེ། སྔ་དྲོ་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དག་གི་རིགས་ཀྱི་དེར་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་ཅིང་ཆོས་བསྟན་པའི་འོག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་གི་མནའ་མ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་སྒྱུག་མོ་ཅི་འདྲ་ཞེས་དྲིས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་བུང་བུ་མདས་ཕོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མ་རུངས་པའི་མཚན་ཡོད་དེ། སྨེ་བ་ནག་པོ་དང་དམར་པོ་དང༌། སྦྲང་མ་དང་འདྲ་བ་དང་མཛེར་པ་སྟེ། ནུ་མ་དང
Chinese
如果对一位比丘说，具寿，你从刹帝利种姓和婆罗门种姓出家，所以你没有沙门性和梵行，那么，无论该比丘是上座还是下座，都会犯轻罪。如果（对比丘）说，你从鞋匠、刺绣匠、木匠、织布工、剥皮匠、瘸子、手指弯曲者、口吃者、长瘤者等出家，所以你没有沙门性和梵行，那么，无论该比丘是上座还是下座，都会犯一一堕罪。通过信使、书信、手势和传递信息，以及对比丘疯子、精神错乱者和醉酒者，如果因人的缺陷而呼唤，则会犯轻罪。对于居住在其他地方的人、边远地区的人，以及不使用圣语互相交流的人，还有沙门、在家众，以及同样地，杀父者、杀母者、杀阿罗汉者、外道等，如果因缺陷而呼唤，则会犯轻罪。挑拨离间的缘起是，世尊住在舍卫城。当时，六群比丘参与挑拨离间。由于他们如此挑拨离间，比丘们也感到沮丧和羞愧，因为他们羞于背诵和念诵，所以放弃了善行，友善和喜爱也没有如法地建立起来，因此，少欲的比丘们听到后便开始嘲笑，并谴责说这不是沙门的行为，因此制定了学习戒律。所谓的比丘，就是指六群比丘。堕罪如前。如果比丘心想进行挑拨离间，并说，你从绳匠、木匠和剥皮匠等出家，哪里会有沙门性和梵行呢？那么，就会犯堕罪。其他情况则应与缺陷的情况结合起来。信使和手势也应如前结合起来。沮丧的缘起是，世尊住在舍卫城。当时，六群比丘们，即使有智慧的比丘们在僧团聚集时已经如法地平息了争端，并且明明知道已经舍弃了，也不应该再做，因为没有做好，没有好好学习，所以必须重新学习，他们一次又一次地感到沮丧。
English
If one says to a bhikkhu, "Venerable one, you have gone forth from the kshatriya or brahmin caste, therefore you have no shramana-nature or brahmacharya," then whether the bhikkhu is senior or junior, it becomes a minor offense. If one says, "You have gone forth from among shoemakers, embroiderers, carpenters, weavers, skinners, cripples, those with crooked fingers, stutterers, those with tumors, etc., therefore you have no shramana-nature or brahmacharya," then whether the bhikkhu is senior or junior, each statement becomes a downfall. Through messengers, letters, gestures, and passing messages from one to another, and calling out to a bhikkhu who is insane, mentally disturbed, or drunk, based on human defects, it becomes a minor offense. To those residing in other places, those in remote areas, those who do not communicate with each other using the noble language, and to shramanas, householders, and likewise, those who have killed their father, killed their mother, killed an arhat, heretics, etc., if one calls out based on defects, it becomes a minor offense. The origin of tale-bearing is that the Blessed One was residing in Shravasti. At that time, the group of six bhikkhus engaged in tale-bearing. Because they engaged in tale-bearing in this way, the bhikkhus also became discouraged and ashamed, and because they were ashamed to recite and chant, they abandoned virtuous deeds, and friendliness and affection were not established according to the Dharma. Therefore, the bhikkhus with few desires, having heard this, began to ridicule and condemn it, saying that it was not the conduct of a shramana, and thus the training in discipline was established. The so-called bhikkhu refers to the group of six. The downfall is as before. If a bhikkhu thinks of engaging in tale-bearing and says, "You have gone forth from among rope makers, carpenters, and skinners, etc., where would there be shramana-nature or brahmacharya?" then it becomes a downfall. Other situations should be combined with the circumstances of the defects. Messengers and gestures should also be combined as before. The origin of discouragement is that the Blessed One was residing in Shravasti. At that time, the group of six bhikkhus, even though wise bhikkhus had peacefully resolved the dispute according to the Dharma when the Sangha had gathered, and knowing that it had been abandoned, it should not be done again, because it had not been done well, had not been properly studied, so it was necessary to study again, they repeatedly felt discouraged.
Chinese
做了。因为做的事情太多，比丘们抱怨，于是听取了申诉。由精通律藏的比丘僧团如法处理，平息了争端，不再允许重犯，从而制定了学习律藏的戒条。所谓“比丘谁”，指的是六群比丘，以及其他进入此法者。所谓“知情”，指的是自己知道，或者被他人告知。所谓“共识”，指的是僧团聚集且和合。所谓“僧团”，指的是如来声闻弟子的僧团。所谓“如法”，指的是不违背律藏，如同导师所教导的那样。所谓“争端”，指的是四种争端：争吵打斗的争端，未争吵未调解的争端，因堕落而起的争端，以及因事务而起的争端。所谓“平息”，指的是四种争端中的任何一种都被平息了。所谓“再次制造麻烦”，指的是一再地让人去做。所谓“堕落”，指的是堕入地狱等恶道，如同前面所说。什么样的过失呢？如果比丘认为是在争吵打斗的争端中，并且认为已经平息了，却又以平息的念头再次制造麻烦，就会犯堕罪。如果犹豫不决，也会犯堕罪。对于未平息的争端，如果以平息的念头制造麻烦，就会犯恶作罪。如果犹豫不决，也会犯恶作罪。如同将争吵打斗分为四种情况一样，对于不劝诫，以及堕落和事务的争端，也应如此运用。对于妇女，不允许讲授超过五六句的佛法，如果没有有辨识能力的男子在场，讲授超过五六句的佛法的缘起是这样的：当时在舍卫城，有一位名叫智慧宝的尊者，他精通相术。他早上到婆罗门和居士的种姓家族中乞食，并在说法之后问一位居士的妻子：你的婆婆怎么样？她回答说：就像被箭射中的蜜蜂一样。这并不是她自己的过错，而是因为她有不吉利的相貌，比如黑痣、红痣，以及像蜜蜂一样的痣和青春痘。乳房和
English
Having done so. Because there were too many things to do, the monks complained, and so the complaints were heard. The learned monks assembled and acted according to the Dharma, pacified the disputes, and did not allow them to be repeated, thus establishing the precepts for studying the Vinaya. The term "monk who" refers to the group of six, as well as others who have entered this Dharma. The term "knowing" refers to knowing oneself or being informed by others. The term "consensus" refers to the Sangha gathering and being in harmony. The term "Sangha" refers to the Sangha of the Thus-Gone One's disciples. The term "according to the Dharma" means not contradicting the Vinaya, as taught by the Teacher. The term "dispute" refers to four types of disputes: disputes involving fighting, disputes that are unresolved, disputes arising from transgressions, and disputes arising from matters. The term "pacified" means that any of the four types of disputes have been pacified. The term "again causing trouble" means repeatedly making people do things. The term "transgression" refers to falling into hell and other evil realms, as mentioned earlier. What kind of fault is it? If a monk thinks that it is in a dispute involving fighting, and thinks that it has been pacified, but then causes trouble again with the thought of pacification, he will commit a downfall. If he hesitates, he will also commit a downfall. For an unresolved dispute, if he causes trouble with the thought of pacification, he will commit a misdeed. If he hesitates, he will also commit a misdeed. Just as fighting is divided into four situations, so too should it be applied to not admonishing, and to disputes involving transgressions and matters. For women, it is not allowed to teach more than five or six phrases of the Dharma, and the origin of teaching more than five or six phrases of the Dharma without a discerning man present is as follows: At that time, in Shravasti, there was a venerable one named Wisdom Jewel, who was proficient in physiognomy. He went to the Brahmin and householder families in the morning to beg for alms, and after teaching the Dharma, he asked the wife of a householder: How is your mother-in-law? She replied: Like a bee struck by an arrow. This was not her own fault, but because she had inauspicious marks, such as black moles, red moles, and moles that looked like bees and pimples. Breasts and