Tibetan
་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྲུང་བ་པོའི་བུ་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་བཅའ་བའི་ཉེ་གནས་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་དག་གིས་སྨན་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་དང༌། བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་དང་སྔ་དྲོ་བ་དང་ཞག་བདུན་པར་འདྲེས་ཤིང་མི་མངོན་པར་དེ་ལྟ་བུར་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་ཞིང་རང་གི་ལག་གིས་བླངས་ནས་ཟ་བས་ན་སྨན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་གཞག་པར་བྱ། དེ་ལས་འདས་པར་བཅང་བར་མི་གནང་སྟེ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་དག་འཕྱ་བ་སྙན་དུ་བདས་ནས། བཀས་རྨས་ན་མད་དོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང༌། ཆོག་མི་ཤེས་པ་གསོ་དཀའ་བ་དགང་དཀའ་བའོ་ཞེས་སྨད་ནས། སྨན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་དྲིལ་ཞིང་བཟའ་བར་བྱ། དེ་ལས་འདས་པར་བཞག་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ན་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བདེ་བའོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཕན་པ་གང་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་མཐུན་པའོ། །སྨན་དུ་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲགས་པའོ། །མར་དང་ཏིལ་དང་སྦྲང་རྩི་དང་བུ་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་སུ་བས་སོ། །འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་འདོད་པར་གྱུར་པའོ། །ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞག་བདུན་ཚུན་ཆད་དོ། །རང་གིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ བདག་གིས་སོ། །གཞག་པར་བྱ་བའི་བཟའ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་བླངས་ནས་བཟའ་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་འདས་པར་བཞག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་འདས་པར་རོ། །སྤང་པའི་ལྟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བ་བཤགས་པའོ། །ཉེས་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཚེས་གཅིག་ལ་སྨན་ཞིག་རྙེད་ན་ཞག་བདུན་ཚུན་ཆད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག །ཡང་ན་གཞན་ལ་སྐུར་ཅིག །ཡང་ན་བྱིན་ཅིག །དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་ཚེས་བརྒྱད་ཀྱི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ནས་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྨན་ཞག་བདུན་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་བདག་ལག་བཀྲུས་ཏེ་སྨན་བྱིན་ལེན་བྱས་ནས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་མདུན་དུ་ཙོག་ཙོག་པོར་འདུག་ལ་འདི་སྐད་དུ་རྗོད་ཅིག་དགོངས་ཤིག །བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་རུང་བའི་སྨན་འདི་ཞག་བདུན་ཚུན་ཆད་དུ་བདག་དང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བགྱིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་སྨྲོས་ཤིག །ཇི་ལྟ་བུར་ཟོས་པ་ཡང་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དེ་ནི་བདག་གིས་ཉི་མ་གཅིག་ཟོས་ལྷག་མ་ཡང་བཟའོ་ཞེས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་མདུན་དུ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་རྗོད་ཅིག །དེ་སྟེ་ཡང་སྨན་ལྷག་སྟེ་མ་ཟད་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་ཀུན་དགའི་ར
Chinese
具寿守护子所依止，安住的近事，一起修行的比丘们，受用或未受用，早晨或七日内，混合或不明显，如此时与非时食用，并用自己的手拿取食用，因此药物应在七日内加持并存放。超过此期限不允许持有，比丘们听到对如此行为的指责后，禀告说：“以戒律责备则无过错。”并呵斥说：“不知满足者难以医治，难以填满。”因此，药物应在七日内服用。超过此期限存放，则成为舍堕罪，这是所立的学处。所谓“生病”，即是不适。所谓“比丘”，即是进入此法者。所谓“做有益之事”，即是与此相应。所谓“说为药”，即是宣告。所谓“酥油、芝麻、蜂蜜和红糖”，即是实物。所谓“想要”，即是如果想要。所谓“七日内”，即是七日之内。所谓“自己加持”，即是 我（加持）。所谓“应存放食用的”，即是自己拿取食用。所谓“超过此期限存放”，即是超过此期限。所谓“舍堕罪”，即是舍弃物品后忏悔堕罪。罪过是：如果比丘在初一得到药物，应在七日内加持，或者送给他人，或者布施。如果不这样做，到初八早晨太阳升起时，则成为舍堕罪。加持七日药的方法是：自己洗手后，受用药物，然后坐在梵行者的面前，这样说：“请听，我，名为某某，为了我与梵行者能共同受用，加持此可用的药物，在七日之内。”像这样说两遍三遍。如何食用呢？像一天一样，即是我今天吃了，剩下的也吃，这样在梵行者面前说七日。如果还有剩余的药物没有吃完，则应放在僧房或僧众的...
English
The venerable ones, relying on the son of the protector, the resident attendant, the monks who practice together, having taken medicine or not, in the morning or within seven days, mixed or not obvious, thus eating at the right time or not, and taking and eating with their own hands, therefore the medicine should be blessed and stored within seven days. It is not allowed to hold it beyond this period, and when the monks heard the accusation of such behavior, they reported, "There is no fault in blaming with the precepts." And they scolded, "Those who do not know satisfaction are difficult to heal, difficult to fill." Therefore, the medicine should be taken within seven days. If it is stored beyond this period, it becomes a Nissaggiya Pacittiya, this is the established training. The so-called "sick" means discomfort. The so-called "monk" means one who has entered this Dharma. The so-called "doing beneficial things" means corresponding to this. The so-called "said as medicine" means proclaiming. The so-called "ghee, sesame, honey and brown sugar" means real things. The so-called "wanting" means if you want. The so-called "within seven days" means within seven days. The so-called "bless yourself" means I (bless). The so-called "should be stored for eating" means taking and eating by yourself. The so-called "storing beyond this period" means beyond this period. The so-called "Nissaggiya Pacittiya" means abandoning the object and confessing the offense. The offense is: if a monk gets medicine on the first day, he should bless it within seven days, or send it to others, or give it away. If he does not do so, it becomes a Nissaggiya Pacittiya when the sun rises on the morning of the eighth day. The method of blessing the seven-day medicine is: after washing your hands, take the medicine, and then sit in front of the Brahmacharis and say, "Please listen, I, named so-and-so, bless this usable medicine for me and the Brahmacharis to use together, within seven days." Say this two or three times. How to eat it? Like one day, that is, I ate it today, and I will eat the rest, say this in front of the Brahmacharis for seven days. If there is still medicine left that has not been eaten, it should be placed in the monastery or the Sangha's...
Tibetan
་བ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །སྨན་སྤང་བར་བྱ་བ་དེ་མ་སྤངས་སམ་བྲལ་བར་མ་བྱས་སམ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་གཞན་ཞིག་རྙེད་ན་ཡང་སྔ་མའི་རྒྱུན་གྱིས་ཕྱི་མ་རྙེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞག་བདུན་ལས་འདས་ཀྱང་སྤང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དེ། སྨན་དགེ་སློང་འཆད་དུ་མི་རུང་བ་ནི་ཞག་བདུན་ལས་འདས་ཀྱང་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་དང་སྨྱོས་པ་དང་སེམས་སྟོར་བ་ནི་ནམ་སེམས་འཁྲུགས་པ་རྙེད་པ་ནས་ཞག་བདུན་བགྲང་བར་བྱའོ། །སྔ་དྲོ་བའི་སྨན་ནི་སྔ་དྲོ་སྤྱད་པར་བྱ་ཕྱི་དྲོ་བའི་སྨན་ནི་ཕྱི་དྲོ་སྤྱད་པར་བྱ། ཞག་བདུན་པ་ཡང་ཞག་བདུན་ཚུན་ཆད་དུ་སྤྱད་པར་བྱ། ཚེས་གཅིག་པའི་སྨན་ཡང་ཚེས་གཅིག་ཚུན་ཆད་དུ་བཅད་པར་བྱ། དེ་ལས་འདས་པར་བཅངས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བ་སུམ་ཅུའི་བསླབ་པའི་གནས་རྫོགས་སོ།། །།ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒྲ་གཅན་ཟིན་ལ་དད་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བཞུགས་ཞེས་དྲིས་ན། བཅོམ་ལྡན་ འདས་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཞུགས་ན་ནི་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས་སོ་ཞེས་ཟེར། པི་པི་ལིའི་ཤིང་དྲུང་གི་ཕུག་ན་བཞུགས་ན་ནི་སྡེ་ཆེན་མའི་ཕུག་ན་འོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་བདག་གིས་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ། །དེ་དག་གིས་སྒྲ་གཅན་ཟིན་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ། བདག་ཅག་ལ་ཐོ་འཚམས་སམ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དེ་དག་འཕྱ་བར་གྱུར་བ་སྙན་དུ་བདས་ནས་ལྕགས་ཀྱི་ཐུ་ལུ་མ་ཟ་བ་ནི་བླའི། འདི་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀས་སྨད་ཀྱང་བསླབ་པ་མ་བཅས་སོ། །སླད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཤཱཀྱའི་བུ་དགེ་སློང་མེ་བཞི་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཞུང་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་མཁས་ཤིང་གཞན་དང་རབ་ཏུ་འགྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཞིག་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་ལྷོའི་ཕྱོགས་ནས་བྲམ་ཟེའི་བུ་ཞིག་སྔགས་ཚོལ་ཞིང་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ཏེ། སྔར་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཅུང་ཟད་འགྱེད་པར་བྱས་པ་ལས། བྲམ་ཟེ་དག་གིས་གཡོ་བྱས་ནས་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་མེ་བཞི་སྐྱེས་ལ། གཙུག་ལག་གིས་རྒོལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཞིག་ཏུ་དུས་བྱས་ནས། བྲམ་ཟེ་ནི་དེའི་མཚན་ཐོག་ཐག་བདག་གི་ཕྱོགས་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ
Chinese
也应当布施。应舍弃的药物，若未舍弃、未分离、未忏悔堕罪，又得到其他的，也因先前的缘故，之后得到的所有都成为舍弃的堕罪。即使超过七日，也有不成为舍弃的情况，即不应开示比丘的药物，即使超过七日，也不成为舍弃的堕罪。比丘为疾病所困、疯癫、失去心智，从何时恢复心智起，计算七日。早晨的药物应在早晨服用，下午的药物应在下午服用。七日内的药物也应在七日内服用。初一日的药物也应在初一日内服用。若超过期限持有，应知一切都成为舍弃的堕罪。三十种舍弃堕罪的学处完毕。 明知故妄语的缘起是，世尊住在王舍城（公元前6世纪中叶）。当时，具寿罗睺罗被信仰的婆罗门和居士们询问：“世尊住在哪里？”回答说：“世尊住在光明园林，或者住在鹫峰山。”如果住在毕钵罗树下的洞穴里，就说住在僧团大洞穴里。像这样，居士们寻找也找不到。他们对罗睺罗说：“你是有意这样做的，是为了妨碍我们吗？”像这样责问，听到那些诽谤的声音，说：“不吃铁的食物是最好的，不是这样的。”虽然受到呵斥，但没有制定戒律。后来，世尊住在舍卫城时，舍卫城住着一位名叫火生（Mevajikye）的释迦族比丘。他精通外道典籍，并且努力与他人辩论。当时，从南方来了一位婆罗门之子，为了寻找咒语而前往舍卫城。与先前居住的婆罗门稍微辩论了一下。婆罗门们就欺骗释迦族比丘火生说：“用论典去驳倒他吧。”于是两人约定在某个花园里辩论。婆罗门就在他的名字上加上‘我的宗派’和‘其他宗派’的标签。
English
It should also be given away. If a medicine that should be abandoned is not abandoned, not separated, or the downfall is not confessed, and another is obtained, then due to the previous cause, all that is obtained later becomes a downfall of abandonment. Even if seven days have passed, there are also cases where it does not become abandonment, that is, medicine that should not be taught to a monk, even if seven days have passed, it does not become a downfall of abandonment. A monk who is afflicted by illness, is insane, or has lost his mind, from the time he regains his mind, seven days should be counted. Morning medicine should be taken in the morning, and afternoon medicine should be taken in the afternoon. Medicine within seven days should also be taken within seven days. Medicine on the first day should also be taken on the first day. If it is held beyond the deadline, it should be known that everything becomes a downfall of abandonment. The training place of the thirty abandonments is completed. The basis for knowingly telling a lie is that the Blessed One was residing in Rajagriha (mid-6th century BC). At that time, the Brahmins and householders who had faith in the venerable Rahula asked, "Where does the Blessed One reside?" He replied, "The Blessed One resides in the Light Garden, or on Vulture Peak Mountain." If he was residing in the cave under the Pippala tree, he would say that he was residing in the Great Sangha Cave. In this way, the householders searched but could not find him. They said to Rahula, "Did you intentionally do this to obstruct us?" After being questioned like this, and hearing those slanders, he said, "Not eating iron food is the best, it is not like this." Although he was rebuked, no precepts were established. Later, when the Blessed One was residing in Shravasti, there was a Shakya son, a monk named Mevajikye, residing in Shravasti. He was very knowledgeable in external doctrines and diligent in debating with others. At that time, a Brahmin's son came from the south, seeking mantras, and went to Shravasti. After debating slightly with the Brahmins who had been residing there, the Brahmins deceived the Shakya monk Mevajikye, saying, "Refute him with treatises." So the two of them made an appointment to debate in a certain garden. The Brahmin labeled his name with 'my sect' and 'other sects'.