Tibetan
དེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་གོས་འགྱེད་པའི་དུས་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་དུས་མ་ཡིན་ནོ། །གནས་སུ་གཏན་པ་ཞིག་དྲུབ་པ་ཞིག་ན་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉ་ནས་དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉའི་བར་དུ་གོས་ལེན་པའི་དུས་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་དུས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་འདས་པར་བཅངས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐལ་བའོ། །སྤང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱའོ། །དབྱར་མ་ཟད་པའི་སྐབས་སུ་དབྱར་གྱི་རྙེད་པ་བགོས་སམ་འགོད་པའི་དུས་ལས་འདས་པར་བཅངས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྦྱིན་བདག་གིས་སྔར་ཕུལ་པ་སླད་ཀྱིས་བདག་རང་གིས་སོ་སོར་དབུལ་ལོ་ཞེས་དུས་ལས་འདས་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཏད་པའི་གོས་འགྱེད་པའི་དུས་ལས་འདས་པར་བཅངས་ཀྱང་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་གོས་རྙེད་མ་ཐག་ཏུ་སྨྱོས་སམ་སེམས་འཁྲུགས་སམ། གོས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་སྤུན་མི་རུང་བ་དང་ཞག་བཅུ་ཚུན་ཆད་དུས་ལས་འདས་པའོ། །དགོན་པར་ཆོས་གོས་དང་བྲལ་དུ་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་ན་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་ཞིག་གནས་པ་དེས་དགོན་པའི་གནས་སུ་གཙུག་ལག་ཁང་བཟང་པོ་ཞིག་བརྩིགས་ནས་དགེ་སློང་མང་པོ་ཞིག་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཡོ་བྱད་དག་སྦྱར་ནས་བཀོད་པ་དང་དགེ་སློང་དག་ཀྱང་ཡུལ་གཞན་དུ་དང་ངོ༌། །ཡུལ་གཞན་ནས་དགེ་སློང་དག་ཅིག་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་ལྷགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཡུལ་གུད་དུ་རྒྱུ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་འདོང་བར་བྱས་ནས་ཡོན་བདག་གིས་གསོལ་བ། གཙུག་ལག་ཁང་འདི་བདག་གིས་ཕའི་ཕྱིན་ཡང་མ་བརྩིགས་ མའི་ཕྱིར་ཡང་མ་བརྩིགས་འཕགས་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྩིགས་ན་གུད་དུ་མི་གཤེགས་ཤིང་འདིར་ཚུལ་དུ་འཇུག་པར་ཅི་གནང་ཞེས་གསོལ་ནས་དེའི་སེམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དེ་དག་ཀྱང་དེར་གནས་སོ། །ཡུལ་དེ་ཕྱོགས་ན་ལྷ་ཁང་གཞན་མེད་དེ་ཡུལ་གྱི་མི་དད་པ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ལྷ་ཁང་དེར་ཡོན་ཕུལ་བས་དགེ་སློང་དག་ཀྱང་རྙེད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ༌། །སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་གཡོན་ཅན་གྱི་རྐུན་པོ་དག་གིས་བགྲོས་པ། དེ་དག་གི་ནང་ན་དགེ་སློང་གི་རྒྱུས་ཤེས་པ་གཅིག་ན་རེ་སྒོའི་ཐེམ་པ་བརྒྱ་རྒལ་ཞིང་ལྟོ་འགེངས་པ་དེ་ངག་ལ་ཅང་མེད་པའི་རིགས་ན་ཞེས་བྱས་ན་དེ་བས་ཀྱང་རྒྱུས་མཁས་པ་གཅིག་ན་རེ་དེ་དག་རྙེད་པ་རབ་ཏུ་མང་ངོ་ཞེས་ནས་དེ་ན་ཡོད་དམ་མེད་པ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཤིག་ལྷ་ཁང་གི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ། ཕྱག་བྱས་ནས་བསྐོར་ཞིང་དང་དད་ལྟར་བྱས་ཏེ་དགེ
Chinese
在那之后的第二天是施舍衣服的时候。其余的都不是时候。在某个地方固定居住或缝制东西时，从秋季最后一个月的初一到春季最后一个月的最后一天是接受衣服的时候。其余的都不是时候。如果超过这个期限持有，就被称为“过分”。“舍弃”的意思是舍弃物品后，应当忏悔堕落。在夏季结束的时候，如果超过了分配或安排夏季所得的时间，就会变成完全舍弃的堕落。施主先前供养的，后来自己亲自个别分发，即使超过时间也没有堕落。委托的衣服施舍的时间超过了，也没有罪过的情况也有，即比丘刚得到衣服就疯了或精神错乱，或者衣服的材料和种类不合适，或者在十天之内超过了时间。关于允许寺院没有僧衣的缘起是，世尊住在舍卫城的时候。当时，在山岩村里住着一位有信仰的施主，他在寺院的地方建造了一座精美的寺庙，迎请了许多比丘，准备了各种用具，比丘们也去了其他地方。从其他地方来了一些比丘到那座寺庙。他们也在其他地方游走，向佛陀顶礼，然后施主说道：这座寺庙不是我为父亲建造的，也不是为母亲建造的，而是为尊者您们建造的，请不要离开，在这里修行吧。为了守护他的心，那些比丘也住在了那里。那个地方附近没有其他的寺庙，所以那个地方所有不信佛的人也都在那个寺庙里供养，因此比丘们得到的供养非常多。秋季最后一个月，一些狡猾的盗贼商议说：他们之中有一个了解比丘情况的人说，那些每天跨过一百个门槛，填饱肚子的人，嘴里什么都没有。比那更了解情况的人说，他们得到的供养非常多。为了调查他们是否在那里，两个人进入寺庙，顶礼膜拜，绕圈，像信徒一样。
English
The day after that is the time for giving clothes. The rest are not the time. When staying permanently or sewing something in a place, the time for receiving clothes is from the first day of the last month of autumn to the last day of the last month of spring. The rest are not the time. If it is held beyond that time, it is called "excessive." "Abandoning" means abandoning things and confessing the fall. At the end of summer, if the time for distributing or arranging the gains of summer has passed, it will become a fall of complete abandonment. If the donor personally distributes the offerings that were previously offered, there is no fall even if the time has passed. There are also cases where there is no fault even if the time for giving the entrusted clothes has passed, that is, if the monk becomes mad or mentally disturbed as soon as he gets the clothes, or if the material and type of the clothes are not suitable, or if the time has passed within ten days. The origin of allowing the monastery to be without monastic robes is that the Blessed One was residing in Shravasti. At that time, a faithful householder lived in the village of Ribrag, and he built a beautiful temple in the place of the monastery, invited many monks, prepared various utensils, and the monks also went to other places. Some monks from other places came to that temple. They also wandered in other places, prostrated to the Buddha, and then the donor said: This temple was not built by me for my father, nor was it built for my mother, but for you venerable ones, please do not leave, practice here. In order to protect his mind, those monks also stayed there. There were no other temples near that place, so all the non-Buddhists in that place also made offerings in that temple, so the monks received a lot of offerings. In the last month of autumn, some cunning thieves discussed: One of them who knew the situation of the monks said, those who cross a hundred thresholds every day and fill their stomachs have nothing in their mouths. Someone who knew the situation even better said that they received a lot of offerings. In order to investigate whether they were there, two people entered the temple, prostrated, circled, and acted like believers.
Tibetan
་སློང་གཞན་ནི་མེད་རྒན་ཞུགས་ཤིག་དེ་ན་འདུག་པ་དེ་ལ་འདི་གཙུག་ལག་ཁང་འབྱོར་པའམ་བྲེལ་པའི་གནས་ཞེས་དྲིས་ན་དགེ་སློང་དེས་མ་གོ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་ནི་འབྱོར་པའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་རྒན་ཞུགས་དེས་འདི་ན་བྲེལ་བ་མ་ཡིན་གྱི་ཡོ་བྱད་དང་ལྡན་ཞིང་འབྱོར་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། གོས་གྱི་ཐུམ་པོ་ཀུན་ཀྱང་སྦྱོམས་པའི་ཕྱིར་བསྟན་ཏོ། །རྐུན་པོ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རྟོག་ནས་ནམ་ཚུལ་ནས་བྱུང་བའི་དུས་དང་སྦྱར་ཏེ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དག་མཚན་ཐོག་ཐག་ཆོས་འཆད་ཅིང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པའི་ཚེ་གཡོན་ཅན་དག་ཆོས་ཉན་པ་འདྲ་བར་སྒོ་བརྡུངས་ཏེ་གཡོན་ཅན་དག་ནད་དུ་ལྷགས་ནས་དགེ་སྤྱོང་དག་གི་གོས་དང་ཡོ་བྱད་མ་ལུས་པར་ཕྲོགས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་འདི་དག་ཀྱང་ཡོན་བདག་ལ་ནི་བ་བཞོས་པ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་ཀྱི་དོང་ངོ་ཞེས་ནས་གཅེར་བུས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ཏེ། དེ་ནས་དགེ་སློང་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་ཏེ་ཡོ་བྱད་བཅུ་གསུམ་བྱིན་ནས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སྙན་དུ་བདས་ནས་ང་སླན་ཆད་འཇིགས་ཤིང་དོགས་པའི་གནས་སུ་ཆོས་གོས་གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་སྟེ་གཅིག་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་གྲོང་དུ་ཁྱིམ་པའི་དེར་ཞོག་ཅིག་ཅེས་གནད་བ་དང༌། དགེ་སློང་ཆོས་གོས་དང་བྲལ་དུ་དོགས་ནས་མཚན་མོ་ཁྱིམ་རྒྱ་བ་དག་ན་ཉལ་བ་དང༌། ཁྱིམ་པ་དང་བུད་མེད་དག་མཚན་མོ་གཅེར་པར་གཅིན་རྒྱག་དག་འདོར་བ་དང་ཕྲད་ནས་འདི་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཉལ་ཞེས་བྱས་ན་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་གོས་དེད་ཀྱིས་རྐུས་རེ་སྐན་ཞེས་དེ་ ལྟ་བུ་ལ་འཕྱ་བར་གྱུར་ནས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། དེ་སླན་ཆད་ཞག་དྲུག་ཚུན་ཆད་དུ་དགོན་པ་བས་ཆོས་གོས་གྲོང་དུ་བཞག་ལ་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གནད་བ་དང་དྲུག་སྡེ་པོ་རྣམས་བསམས་བཞིན་དུ་ཞག་བདུན་ལས་འདས་པར་བྱེད། དེ་ལྟར་བྱེད་པ་བདེན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་ན་མད་དོ་ཞེས་གསོལ་ནས་ད་སླན་ཆད་ཞག་བདུན་ལས་འདར་མི་གནང་བར་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་པོ་སྟེ་གཞན་ཡང་ཆོས་འདི་ལ་ཞུགས་པའོ། །མང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཡན་ཆད་དོ། །དགོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲོང་ནས་གཞུ་ལྔ་བརྒྱ་སྟེ། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཕན་ཆད་དོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་ངོ༌། །དབྱར་ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱར་ཕྱི་མར་ཚུལ་དུ་ཞུགས་སོ། །དོགས་པ་དང་འཇིགས་པ་དང་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐུན་པོ་དང་གཅན་གཟན་དང་སྦྲང་བུས་འཇིགས་པའོ། །ཆོས་གོས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱར་མ
Chinese
另一位比丘没有，一位老者住在那里，问他：“这里是寺庙，是富裕之地还是忙碌之地？”比丘没有听懂，说：“寺庙是富裕之地。”老者说：“这里不是忙碌之地，而是拥有资具和富裕的地方，所有的衣物包裹都因此而被展示出来。”那些盗贼也仔细观察，将时间与夜晚来临的时间相对应。当时，比丘们在夜晚一起讲经说法和念诵时，那些狡猾的人像听法一样敲门，那些狡猾的人像生病一样倒下，抢走了比丘们所有的衣服和资具。之后，这些比丘心想：“我们应该像挤牛奶一样对待施主。”于是赤身裸体地前往闻法之处。当时，在闻法之处的比丘们给了他们袈裟等十三件资具，并将此事禀告上去，说：“我以后在恐惧和疑虑的地方，三件法衣中的任何一件，最多只能在村庄里俗家那里放六天。”并作了规定。比丘们担心失去法衣，晚上睡在围墙边。俗人和妇女们晚上赤身裸体地大小便时遇到他们，问：“你们为什么睡在这里？”回答说：“为了法衣。”于是被嘲笑说：“你们追逐法衣，难道是想偷吗？”并将此事禀告上去。之后规定，六天之内，比丘可以将法衣放在村庄里，即使住在结界的外面也没有罪过。但六群比丘却故意超过七天。问道：“这样做是真的吗？”回答说：“不是。”于是规定，以后不允许超过七天，并制定了戒律。比丘，指的是六群比丘，也指其他进入此法的人。众多，指的是两个以上。寺庙，指的是距离村庄五百弓的地方，也就是一由旬的距离。处所，指的是寺庙。夏末，指的是进入后来的夏季。伴随着疑虑和恐惧，指的是害怕盗贼、野兽和蚊虫。三件法衣，指的是僧伽梨
English
Another monk was not there, an old man was living there, and he was asked, "Is this a monastery, a place of wealth or a place of busyness?" The monk did not understand and said, "The monastery is a place of wealth." The old man said, "This is not a place of busyness, but a place that possesses resources and wealth, and all the bundles of clothes are displayed for this reason." Those thieves also carefully observed and matched the time with the time of nightfall. At that time, when the monks were together reciting scriptures and chanting at night, those cunning people knocked on the door as if they were listening to the Dharma, and those cunning people fell down as if they were sick, and robbed all the monks' clothes and belongings. After that, these monks thought, "We should treat the patrons like milking cows." So they went naked to the place of hearing the Dharma. At that time, the monks who were sitting in the place of hearing the Dharma gave them robes and thirteen items of resources, and reported the matter, saying, "From now on, in places of fear and doubt, any one of the three Dharma robes can only be placed in the village at a layman's house for up to six days." And a rule was made. The monks were afraid of losing their Dharma robes, so they slept by the walls at night. When laymen and women were urinating naked at night, they met them and asked, "Why are you sleeping here?" They replied, "For the Dharma robes." So they were ridiculed, saying, "Are you chasing after the Dharma robes, are you trying to steal them?" And they reported the matter. After that, it was stipulated that within six days, the monks could put their Dharma robes in the village, and there would be no fault even if they lived outside the boundary. But the Six Groups of monks deliberately exceeded seven days. They asked, "Is it true to do this?" They replied, "No." So it was stipulated that it would not be allowed to exceed seven days in the future, and precepts were established. Monk refers to the Six Groups of monks, and also refers to others who have entered this Dharma. Many refers to two or more. Monastery refers to a place five hundred bows away from the village, which is one yojana. Place refers to the monastery. The end of summer refers to entering the later summer. Accompanied by doubt and fear refers to being afraid of thieves, beasts and insects. The three Dharma robes refers to the sanghati