Tibetan
་ཡང་བྱའོ། །གནས་དང་སྙིང་གི་སྙིང་པོ་ནི་འདུལ་བ་མ་ལུས་པ་ཞེས་འདིར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། མ་ལུས་པ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང༌། དངོས་པོ་དང༌། ཕྲན་ཚེག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མ་ལུས་པའི་གནས་སམ། ལུས་དྲན་པར་གྱུར་བས་ན་དེ་བས་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་ནི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །སྙིང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་པ་ལྟ་བུའི་དཔེ་སྟེ། དཔེར་ན་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་དམ་པ་ནི་སྙིང་ངོ༌། །དེ་དང་འདྲ་བར་འདུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་དུ་གྱུར་བའམ། དམ་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དཔེ་སྙིང་དང་འདྲའོ་ཞེའོ། །སྙིང་པོ་ནི་ཡོངས་སུ་ཡང་གཙོ་བོ་ལྟ་བུའམ། མཐུ་དང་ལྡན་ཞིང་གཞིག་པར་དཀའ་བ་ལྟ་བུའམ་བརྟག་བཟོད་པ་ལྟ་བུའི་ཚིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་གཙོ་བོ་ལྟ་བུར་ཞེ་ན། འདུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་ནི་གཙོ་བོའམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །ཇི་ལྟར་བརྟན་ཞིང་གཞིག་པར་དཀའ་ཞེ་ན། དགེ་སྦྱོང་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་ཅིང་གཞིག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་བརྟག་བཟོད་པར་བལྟ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་འདུལ་བ་ལ་སྐྱོན་དང༌། དྲི་མ་དང༌། ལྷད་ཀྱིས་མ་ནོར་བས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཆོས་བརྟག་མི་བཟོད་པ་དང་མི་འདྲ་བས་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་དང་སྙིང་པོ་ནི་དོན་གཅིག་སྟེ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མདོ་ལས་སོ་སོར་ཐར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེས་ནི་འདུལ་བ་གཞན་དང༌། སྡེ་སྣོད་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་སོ་སོར་ཐར་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྒྲ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ངན་སོང་གསུམ་དང༌། ལྟུང་བ་རིས་ལྔའི་ཉེས་པ་ལས་ཐར་པར་བྱེད་པའམ། ཉེས་པ་འདི་རྣམས་འདུལ་བར་བྱེད་པས་ན་ཐར་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། འདུལ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཡང་ན་སྐྱེ་བོ་ཐ་དད་པ་རྣམས་སོ་སོ་ནས་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་དེ་དག་སོ་སོར་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཡང་ན་རྒྱ་གར་སྐད་ལས་པྲ་ཏི་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རམ། ཀུན་དུ་བའི་སྒྲ་ཡང་རུང་སྟེ། ཐར་པའི་ཕྱིར་རམ། ཀུན་དུ་ཐར་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་བསྐོར་བའི་བག་ལ་ཉལ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཐར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་རྟོག་ཀྱང་སྲིད་དེ། བག་ལ་ཉལ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤོང་བ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འདུལ་བས་སྤོང་ཞེས་བྱ། སྤོང་ཞིང་བག་ལ་ཉལ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤོང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་མོད་ཀྱི།
Chinese
也应当这样做。处所和心之精华就是全部的调伏，应当在这里结合。全部就是指分类、事物和细微之处等等，这些全部的处所，或者身体忆念之处，因此别解脱就是处所。心，是指如同殊胜的比喻，例如身体内的殊胜就是心。同样，成为一切调伏的心，或者如同殊胜一样，所以比喻如同心。精华就是完全地，也是如同主要，或者具有力量且难以摧毁，或者如同可以检验的词语。如何如同主要一样呢？在一切调伏中，别解脱就是如同主要或者最殊胜的。如何稳固且难以摧毁呢？因为沙门和外道等等邪见者无法区分和摧毁。如何看待可以检验呢？因为如来调伏没有过失、污垢和杂质的混淆，自性完全清净，所以不像世俗言辞那样无法检验法，所以称为精华。处所和精华意义相同，是功德的异名。那是什么呢？经中说就是别解脱。因此显示了与其他的调伏和其他的律藏不同，这个就是别解脱。其中，别解脱的声音是指从烦恼、三恶道和五种堕罪的过患中解脱，或者调伏这些过患，所以也称为解脱，也称为调伏。或者，不同的众生各自安住于律仪，那些获得别解脱果实的人，所以也称为别解脱。或者，因为印度语称为波罗提（藏文音译），或者随顺的词语也可以，为了解脱，或者完全解脱，也就是从完全围绕的随眠烦恼中解脱。其中有些人可能会这样认为，如果是以智慧舍弃随眠烦恼，那么如何说是以调伏舍弃呢？虽然说舍弃并且以智慧舍弃细微的随眠烦恼。
English
It should also be done this way. The essence of the place and the heart is the entirety of discipline, which should be combined here. "Entirety" refers to categories, objects, and minute details, etc. These are all places, or where the body is mindful, therefore Pratimoksha is called the place. "Heart" refers to an analogy like the supreme. For example, the supreme within the body is the heart. Similarly, it becomes the heart of all disciplines, or like the supreme, so the analogy is like the heart. "Essence" means completely, also like the main, or like being powerful and difficult to destroy, or like a word that can be examined. How is it like the main? Among all disciplines, Pratimoksha is like the main or the most supreme. How is it stable and difficult to destroy? Because shramanas and heretics, etc., with wrong views cannot distinguish and destroy it. How to view it as examinable? Because the Tathagata's discipline has no faults, defilements, and impurities mixed in, and its nature is completely pure, so it is not like worldly words that cannot examine the Dharma, so it is called essence. Place and essence have the same meaning, they are synonyms for merit. What is it? The Sutra says it is Pratimoksha. Therefore, it shows that this Pratimoksha is different from other disciplines and other Vinaya Pitakas. Among them, the sound of Pratimoksha refers to liberation from the faults of afflictions, the three lower realms, and the five kinds of downfall, or taming these faults, so it is also called liberation, and also called discipline. Or, different beings each abide in vows, those who obtain the fruit of Pratimoksha, so it is also called Pratimoksha. Or, because it is called Prati (Sanskrit transliteration) in Indian language, or a compliant word is also acceptable, for liberation, or complete liberation, that is, liberation from completely surrounding latent afflictions. Among them, some people may think like this, if latent afflictions are abandoned by wisdom, then how can it be said that they are abandoned by discipline? Although it is said that abandoning and abandoning subtle latent afflictions with wisdom.
Tibetan
འདུལ་བ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་དང་གནས་སུ་གྱུར་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་བརྒྱུད་དེ་སྤོང་བ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་སྤོང་བ་དང་གཉིས་ཡོད་པས་ན་སྐབས་འདིར་འདུལ་བ་ཡང་བརྒྱུད་དོ་སྤང་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་གནས་བྱ་ཞིང༌། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་མངོན་པར་བསྒྲུབ། །ཅེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་འབྱུང་བ་དག་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ས་དང་འདྲ་བའི་གཞི་མེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་དང་མངོན་པའི་ཆོས་ཀྱང་སོ་སོར་ཐར་པ་ཞེས་མི་གདགས་སམ་ཞེས་ཟེར་ཡང་སྲིད་དེ། དེ་དག་ལས་ཁྱད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བདུན་ཞིག་གིས་མདོ་སྡེ་དེ་དག་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་ཏེ། །རྣམ་པ་བདུན་པོ་ནི་འདུལ་བའི་ལུས་དང༌། འདུལ་བའི་གནས་དང༌། འདུལ་བའི་དམིགས་པ་དང༌། འདུལ་ བའི་རང་བཞིན་དང༌། འདུལ་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འདུལ་བའི་གླེང་གཞི་དང༌། འདུལ་བའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་ལུས་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་འདི་འདུལ་བ་ཀུན་གྱི་ལུས་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །འདུལ་བའི་གནས་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་དེ་ཉིད་འདུལ་བའི་གནས་སུ་བལྟ་བའམ། ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་དང་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བའི་གནས་སོ་ཞེའོ། །འདུལ་བའི་དམིགས་པ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་ཡན་ཆད་ལས་ལྷག་པར་བསམ་པས་བསྲུང་ཞིང་བག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟུང་བ་རིས་ལྔ་ནི་འདུལ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ལ་བྱའོ། །འདུལ་བའི་གླེང་གཞི་ནི་ཡུལ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་ཏེ། ཡུལ་གང་དུ་བསླབ་པ་བཅས་པ་ལ་བྱའོ། །འདུལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་བྱའོ། །རྣམ་པ་བདུན་པོ་དེས་མདོ་སྡེ་དག་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ནི་དམ་ཆོས་རྒྱལ་པོ་ཡི། ཞེས་པ་དམ་ཆོས་རྒྱལ་པོ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་ཉིད་ལ་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་དང་མངོན་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱལ་པོ་ཞེས་མི་བྱའི། འདུལ་བ་ཉིད་ཚེ་ལ་རྒྱལ་པོར་བྱ་ཞེ་ན། འདུལ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཏམ་རྩ་བར་གྱུར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་བརྟེན་ཅིང་སྐྱེ་བས་ན་གཙོ་བོར་གྱུ་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞི་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་དབང་མཛད་ཅིང་བདག་པོར་གྱུར་བས་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལུང་དེ་ལས་ནོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ནི་དམ་པ་བས་ན་དམ་པའི་ཆོས་སོ། །མི་བྲི་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་བྱང
Chinese
律藏也是一切法的根本和处所，烦恼也有通过间接断除和直接断除两种，因此，此处律藏也通过间接作为断除之因，没有过失。因此，“应安住于戒律，应现证禅定”，这是出自偈颂，因为戒律如同大地，是不可或缺的基础。如果有人说，难道经藏和论藏不也称为别解脱吗？为了显示它们之间的差别，用七种方式将经藏与论藏区分开来。这七种方式是：律藏的体、律藏的处、律藏的所缘、律藏的自性、律藏的相、律藏的开端、律藏的果。其中，体是指别解脱是一切律藏的体。律藏的处是指将别解脱本身视为律藏的处，或者是一百零一种羯磨和祈请、请求的处所。律藏的所缘是指对于微小的罪行也格外谨慎守护，并加以防范。五种堕罪是律藏的自性。相是指一百零一种羯磨。律藏的开端是指在舍卫城等地，即在何处制定学处。律藏的果是指获得解脱的果。这七种方式区分了经藏。 “这是正法之王”，这里所说的正法之王是指别解脱本身。为什么不称经藏和论藏为王，而称律藏为王呢？因为律藏是一切法的所依或根本，一切法都依赖于它而生起，因此它是主要的，所以称为王。或者，正法之王是指如来本身。为什么呢？因为他对一切法都拥有主权和所有权，诸如天人和人等一切众生都从他那里接受教法，所以是王。这样的法是殊胜的，所以是殊胜之法。“不略不繁”是指以前如来现证
English
The Vinaya is also the basis and place of all dharmas, and there are two types of afflictions: indirect abandonment and direct abandonment. Therefore, in this case, the Vinaya also indirectly becomes the cause of abandonment, so there is no fault. Therefore, "One should abide in discipline, and one should realize samadhi," this is from the verses, because discipline is like the earth, an indispensable foundation. If someone says, aren't the sutras and abhidharma also called Pratimoksha? In order to show the difference between them, the sutras are distinguished from them by seven aspects. These seven aspects are: the body of the Vinaya, the place of the Vinaya, the object of the Vinaya, the nature of the Vinaya, the characteristic of the Vinaya, the beginning of the Vinaya, and the fruit of the Vinaya. Among them, the body refers to the fact that the Pratimoksha is the body of all Vinaya. The place of the Vinaya refers to regarding the Pratimoksha itself as the place of the Vinaya, or the place of one hundred and one karmas and requests. The object of the Vinaya refers to being especially careful to protect against even the smallest offenses and to guard against them. The five kinds of downfalls are the nature of the Vinaya. The characteristic refers to the one hundred and one karmas. The beginning of the Vinaya refers to being in Shravasti and other places, that is, where the precepts are established. The fruit of the Vinaya refers to obtaining the fruit of liberation. These seven aspects distinguish the sutras. "This is the King of the True Dharma," the King of the True Dharma here refers to the Pratimoksha itself. Why are the sutras and abhidharma not called kings, but the Vinaya is called the king? Because the Vinaya is the basis or root of all dharmas, and all dharmas depend on it and arise, so it is the main one, so it is called the king. Or, the King of the True Dharma refers to the Tathagata himself. Why? Because he has sovereignty and ownership over all dharmas, and all beings such as gods and humans receive teachings from him, so he is the king. Such a dharma is supreme, so it is the Supreme Dharma. "Neither abbreviated nor elaborated" refers to the fact that the Tathagata previously realized