Tibetan
ད་ཀྱིས་གཟིར་བ་དང༌། གླེན་པ་དང༌། འོན་པ་དང༌། ལྐུགས་པ་ལ་གསེར་དངུལ་ལེན་དུ་བཅུག་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གསེར་དངུལ་བླངས་ཀྱང་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། བདག་གིར་བྱ་བའི་སེམས་མེད་དེ། གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་བསམ་པ་དང་མི་རུང་བས་རུང་བའི་དངོས་པོ་གཞན་བཙལ་ལོ་སྙམ་མོ། །མཚན་མ་ བཏབ་པ་ཡོ་བྱད་དུ་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚོང་པ་ལ་གཅེར་བུ་པས་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། འདིར་ནི་སྔར་གཏམ་ཐོས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེ་ལ་ཚོང་པས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤིང་ཏོག་དང་ལ་བ་བཟང་པོ་ཞིག་བྱིན་ནོ། །དེའི་གྲོགས་དག་གིས་ཇེ་ཏའི་ཚལ་དུ་དོམ་དུ་བཏང་བ་དང༌། བསྙེན་དགའ་བོ་ཛེ་ཏའི་སྒོ་ན་འདུག་པས་ཆོས་བཤད་དེ་བདག་གི་ལ་བ་ངན་པ་དང་བརྗེས་པ་དང༌། དེ་ནས་གཅེར་བུ་པའི་གྲོགས་པོ་དག་གིས་འདུག་ཏུ་མ་སྟེར་ཏེ་ན་ན་ཐུར་ཆེར་བྱས་ནས་ཕྱིར་ལེན་དུ་བཅུག་པ་དང༌། མ་སྟེར་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། མ་བྱིན་ན་ཁྲག་གིས་སྐྱུགས་ཏེ་འཆི་བས་སླར་བྱིན་ཅིག་པར་བཀས་གཏད་དེ་དེས་ཁྱིམ་ཕྱགས་ནས་སླར་བྱིན་ནོ་དེ་ལྟར་མཚན་མ་བཏབ་པས་བཟང་ངན་བརྗེས་པ་དག་བྱུང་མོད་ཀྱི་བསླབ་པ་མ་བཅས་སོ། །སླད་ཀྱིས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་པོ་རྣམས་མཚན་མ་བཏབ་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སྤོགས་བྱེད་དེ། སྐྱེད་གཏོང་བུན་འགྱེད་ལྷག་ཚོལ་གསེར་དངུལ་བརྡུངས་པ་དང༌། མ་བརྡུངས་པ་གཉིས་བརྗེ་ཞིང་སྤོགས་བྱེད། འབྲས་བུ་དང་ནས་གསར་ཏོག་གཉིས་ལས་གསུམ་མམ། གཅིག་ལས་གཉིས་སུ་བུན་འགྱེད་པ་དང༌། དུང་གིས་མུ་ཏིག་བརྗེ་བ་དང༌། མུ་ཏིག་གིས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བརྗེ་བར་ལྷག་ཚོལ། དེ་ལྟར་བྱེད་པས་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་འཕྱ་ཞིང་སྨོད་པས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྙན་དུ་གསོལ་ཏེ། ད་སླན་ཆད་མཚན་མ་བཏབ་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་བཟང་ངན་བརྗེར་མི་གནང་བར་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་ཕོ་སྟེ་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མའོ། །མཚན་མ་བཏབ་པ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤོགས་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེད་གཏོང་བ་དང༌། བུན་འགྱེད་པ་དང༌། ལྷག་ཚོལ་བའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བ་ནི་དངོས་པོ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་གསེར་དངུལ་ལམ། ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་བྲིན་པའི་རྫས་གང་ཡང་རུང་བ་དང༌། ནས་འབྲས་སྐྱེད་དང་བུན་འགྱེད
Chinese
如今如果强迫、愚笨、耳聋、口哑之人接受金银，也会构成过失。但接受金银却不构成过失的情况也有，即没有据为己有的想法，而是心想布施给他人，或者心想寻找其他合适的物品，因为不合适。关于不准以记号作为交易手段的缘起是，世尊住在舍卫城（Shravasti）时。当时，北方来的商人受到裸体外道预言，心想这里是以前听闻过的声闻僧团，于是商人给了他们北方的水果和上好的拉瓦。他们的朋友把这些送到祇陀林（Jetavana），近喜（Upali）在祇陀的门口说法，（僧人）用我的劣质拉瓦交换了好的。之后，裸体外道的朋友们不让他们住下，大声呵斥，让他们拿回去。不给他们，他们就向佛陀祈求。如果不给，他们就会吐血而死，于是下令让他们归还，他们打扫房屋后归还了。像这样，虽然发生了以记号交换好坏物品的事情，但并未制定戒律。后来，在舍卫城（Shravasti），六群比丘们使用各种记号进行交易，牟取暴利，放高利贷、借贷、牟取剩余价值，交换已锻造和未锻造的金银牟取暴利。用二斗新谷换三斗，或用一斗换二斗进行借贷，用海螺交换珍珠，用珍珠交换珍贵的宝石牟取剩余价值。像这样，外道们讥讽和辱骂，比丘们禀告了佛陀。现在开始，禁止使用各种记号进行交易，不允许交换好坏物品，制定了戒律。再次，“比丘谁”指的是六群比丘，也指其他与他们相似的人。“各种”指的是多种多样。“使用记号”指的是牟取暴利、放高利贷、借贷、牟取剩余价值。舍弃的堕落是指舍弃物品后忏悔堕落。比丘对于金银，或者任何在地方上出售的物品，以及麦子、稻谷的利息和借贷。
English
Now, if one forces gold and silver upon those who are coercive, foolish, deaf, or mute, it will constitute a fault. However, there are instances where accepting gold and silver does not constitute a fault, which is when there is no intention to possess it for oneself, but rather the thought is to give it to others, or the thought is to seek other suitable items because it is not appropriate. The origin of the prohibition against using signs as a means of trade is that the Blessed One was residing in Shravasti. At that time, a merchant from the north was prophesied by naked ascetics, and thinking that this was the monastic community of hearers he had heard of before, the merchant gave them northern fruits and excellent Laba. Their friends sent these to Jetavana, and Upali was preaching at the gate of Jetavana, and (the monks) exchanged my inferior Laba for the good one. Afterward, the friends of the naked ascetics did not allow them to stay, scolded them loudly, and made them take it back. When they were not given it, they prayed to the Buddha. If they were not given it, they would vomit blood and die, so they were ordered to return it, and they cleaned the house and returned it. In this way, although the exchange of good and bad items using signs occurred, no precepts were established. Later, in Shravasti, the six groups of monks used various signs to trade and profiteer, lend at high interest rates, borrow and lend, seek surplus value, and exchange forged and un forged gold and silver to profiteer. They lent two dou of new grain for three, or one dou for two, exchanged conch shells for pearls, and exchanged pearls for precious gems to seek surplus value. In this way, the heretics ridiculed and insulted them, and the monks reported it to the Buddha. From now on, it is forbidden to use various signs to trade, and it is not allowed to exchange good and bad items, and precepts have been established. Again, "which monk" refers to the six groups of monks, and also refers to others similar to them. "Various" refers to many kinds. "Using signs" refers to profiteering, lending at high interest rates, borrowing and lending, and seeking surplus value. Abandoning the downfall means abandoning the object and confessing the downfall. A monk, regarding gold and silver, or any item sold locally, as well as interest and loans on wheat and rice.
Tibetan
་པའི་ཚེ་ན་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སྤོགས་དང༌། ཁེ་བདག་གི་ལག་པར་ཐོབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་རམ་བུ་ལོན་གྱི་འོག་ཏུ་བསབ་པའམ་གཞན་ ལ་སྦྱིན་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཕྲིན་དང་ཕྲིན་ཡིག་དང་ལག་བརྡ་དང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ། ནོར་སྣ་ཚོགས་སྤོགས་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་དང༌། གླེང་པ་དང༌། འོན་པ་དང༌། ལྐུགས་པ་དང་འགྲོ་བ་གཞན་དུ་གནས་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཏུ་ནོར་ལྷག་སྤོགས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །མི་ལ་མིར་འདུ་ཤེས་ན་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །མི་ལ་མི་མ་ལགས་པར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །མི་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བསྙེན་པར་རྫོགས་ཁ་དང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ན་བཏང་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །ནོར་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤོགས་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དེ་རིན་ཐང་འདྲ་མཚུངས་པར་བརྗེས་པའོ། །དགེ་སློང་ལ་སྤང་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་བསླབ་པ་བྱིན་པ་དང༌། དགེ་སློང་མ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་ཚུལ་ཕོ་མོ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པའི་གནས་འདིར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉོ་ཞིང་འཚོང་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་ཅིག །ཉོ་ཚོང་བྱེད་དུ་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ཛེ་ཏའི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་པོ་རྣམས་སྔར་མཚན་མ་བཏབ་པས་སྤོགས་བྱེད་ཅིང་དངོས་སྐྱེད། གཉིས་ཀ་ལེན་པར་མི་གནང་བས་ན་ཉོ་ཞིང་ཚོང་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། དངོས་ནི་རིན་འོག་ཏུ་ཐལ་བྱུང་དུ་གཏོང་ཞིང་སྤོགས་བྱེད་དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཉོ་ཞིང་འཚོང་ཞེ་ན། ནམ་རིན་ཐང་ཆུང་བ་དེ་ན་ཉོས་ཏེ་བཞག་ནས་ནམ་རིན་ཆེ་བ་དེ་ན་འཚོང་བའོ། །ལོ་ལེགས་པའི་ཚེ་ནི་ཉོས་ཏེ་བཞག་ནས་ནམ་ལོ་ཉེས་ཤིང་རིན་ཆེ་བའི་ཚེ་ནི་ཕར་འཚོང་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ཉོ་ཚོང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པས་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་འཕྱ་ཞིང་སྨོད་དེ། དགེ་སློང་ཤཱ་ཀྱའི་བུ་རྣམས་སྐྱོ་ཞིང་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་ཁྱིམ་པ་སྐྱ་བོ་དང་ནི་བྱེ་བྲག་ནི་ཅི་ཡོད། བསམ་པ་ནི་ཅིས་ཐ་དད་ཅེས་མི་སྙན་པར་ཟེར་བ་དེ་དགེ་སློང་དག་གིས་སྙན་དུ་གསོལ་ཏོ། །དྲུག་སྡེ་རྣམས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་བདེན་ནམ་ཞེས་རྨས་པ་དང༌། མད་དོ་ཞེས་གསོལ་ནས་དགེ་སྦྱོང་གི་བྱ་བ་མ་ཡིན་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨད་ནས་ཉོ་ཚོང་བྱེད་དུ་མི་གནང་བར་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་པོ་སྟེ་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །རྣམ་པ་མང་པོ
Chinese
在那时，就会变成一种过失。如果囤积的财物落入债主手中，就会构成舍堕罪。为了三宝，或者为了偿还债务，或者布施给他人，就没有过失。通过信使、书信、手势等方式，将各种财物传递并囤积起来，就会构成一种过失。如果心烦意乱、被疾病折磨、说话、耳聋、口哑、身处异地，一起囤积剩余财物，就会构成过失。如果将人视为人，就会构成舍堕罪。如果将人视为非人，就会构成一种过失。对于非人也是如此。如果受具足戒者和未受具足戒者放弃财物，也会构成过失。囤积各种财物，但如果交换了等值的物品，就不会构成过失。像比丘一样，给予比丘尼学处，比丘尼也是如此。比丘尼和沙弥（尼）也是如此。在这个学处中，像这样将买卖也包括在内。不允许进行买卖的缘起是，世尊住在舍卫城的祇陀林。当时，六群比丘事先没有标记就囤积财物，并且不允许收取实物利息和现金利息，因此他们开始进行买卖。他们将实物以低于价值的价格出售，并进行囤积。如何进行买卖呢？就是在价格低的时候买入并储存，然后在价格高的时候卖出。在丰收的年份买入并储存，然后在歉收且价格昂贵的年份卖出。像这样进行各种买卖，因此外道们嘲笑和辱骂他们：这些释迦族的比丘们不知满足，他们和在家人有什么区别？他们的想法有什么不同？这些不悦耳的话语被比丘们听到了。佛陀询问六群比丘是否真的这样做了，他们回答说确实如此。佛陀谴责他们说这不是修行者的行为，不合理，因此禁止进行买卖，并制定了学处。所谓比丘，就是指六群比丘，以及其他与他们类似的人。有很多种情况。
English
At that time, it becomes an offense. If the accumulated property falls into the hands of a creditor, it constitutes a Nissaggiya Pacittiya offense. There is no offense in giving for the sake of the Three Jewels, or to pay off debts, or to give to others. Passing various goods from one to another through messengers, letters, gestures, and accumulating them constitutes an offense. If one is mentally disturbed, afflicted by illness, talkative, deaf, mute, or residing in another place, accumulating remaining goods together constitutes an offense. If one perceives a person as a person, it constitutes a Nissaggiya offense. If one perceives a person as a non-person, it constitutes an offense. The same applies to non-humans. Even if a fully ordained or not fully ordained person gives away goods, it constitutes an offense. There are also cases where accumulating various goods does not constitute an offense, such as when exchanging them for items of equal value. Just as a Bhikshu gives the precepts that entail forfeiture, so does a Bhikshuni. The same applies to Bhikshunis and male and female novices. In this training, apply buying and selling in the same way. The reason for not allowing buying and selling is that the Blessed One was residing in Jeta's Grove in Shravasti. At that time, the group of six monks were accumulating goods without prior designation and were taking both material and cash interest. Since it was not allowed, they engaged in buying and selling. They sold goods below their value and accumulated them. How did they buy and sell? They bought and stored when the price was low, and sold when the price was high. They bought and stored in good harvest years, and sold in bad harvest years when the price was high. Because they engaged in various kinds of buying and selling, the heretics ridiculed and reviled them, saying, "What is the difference between these Shakyaputra monks who are dissatisfied and do not know contentment and ordinary householders? What is the difference in their thoughts?" The monks heard these unpleasant words. The Buddha asked the group of six monks if they had really done this, and they replied that they had. The Buddha rebuked them, saying that this was not the conduct of a renunciate and was unreasonable. Therefore, he forbade buying and selling and established the training. The term "monk" refers to the group of six monks and others like them. There are many kinds of situations.