Tibetan
་སྟན་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །རྒྱུ་དང་སྤུན་གཅིག་རུང་ལ་གཅིག་མི་རུང་བ་འདྲེས་བར་སྟན་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ།། སྲིན་བལ་དང༌། ཟར་མའི་བལ་དང་འདྲེས་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་དང༌། སྲིན་བལ་དང་སེ་བོ་དང་འདྲེས་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གདིང་བའི་ཚད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཚད་དུ་བྱས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གདིང་བ་ཆེན་པོའི་ཚད་ནི་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་ལྔའོ། །ཆུང་ངུ་ནི་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་གསུམ་མོ། །པར་མ་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་སྟན་བྱེད་པའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་ལུག་བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་སྟན་བྱེད་དེ་ལུག་བལ་ནག་པོ་ཡང་རིན་ཆེ་ཞིང་རྙེད་དཀའ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་དང་བྲམ་ཟེ་ཀུན་ལ་ཚོལ་ཞིང་སློང་བས་ལུང་དབོག་པ་དང་བསམ་གཏན་བྱེད་པའི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པས། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྙན་དུ་གསོལ་ནས། གསོ་དཀའ་བ་དགང་དཀའ་བ་ཞེས་སྨད་ནས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་པ་དགའ་བ་དང་ཚོད་ཟིན་པའི་ལེགས་པ་བསྔགས་ནས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་ཏེ། ཡང་དགེ་སློང་ཞེས་རྩ་བའི་ཚིག་རྣམས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་མང་པོ་སྟེ། གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནག་པོ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་ནག་པ་དང༌། སྔོན་པོར་བཙོས་པ་དང༌། ས་ནག་གི་ནང་དུ་བཙོས་པ་དང༌། དྲི་མ་ཅན་ལྟ་བུའོ། །སྐབས་འདིར་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ནག་པ་ལ་བྱའོ། །ལུག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤུའོ། །སར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། གསར་དུ་བྱས་པ་དང༌། རྙེད་པ་སར་པའོ། །སྐབས་འདིར་ནི་སར་པ་བྱས་པའོ། །སྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་ཚངས་ཅན་དང༌། བཅགས་པ་ལ་བྱའོ། །བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱིས་སོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བ་ནི་དངོས་པོ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱའོ། །ཉེས་པ་ནི་བལ་གྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཀེའུ་དང༌། ཆུན་པོ་བཤིག་གམ་རྨེ་ལ་ཏེ། སྟན་དུ་བྱས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱིས་བྱིན་པ་དང༌། བྱས་ཟིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། རྙིང་པ་འཆོས་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཕྲིན་དང་ཕྲིན་ཡིག་གིས་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ནི་རིམ་པ་གོང་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཆ་གཉིས་ལས་སྟན་དུ་བྱེད་པའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དག་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྟན་ནག་པོ་གཅིག་པུ་བྱེད་དུ་མི་གནང་སྟེ། དེ་ལ་དཀར་པོ་བསྲེས་ཤིག
Chinese
如果让人做垫子，就犯了堕罪。如果把可以用的和不可以用的毛混在一起做垫子，就犯了堕罪。如果让人把丝毛和苎麻毛混在一起，或者让人把丝毛和细毛混在一起，就犯了堕罪。如果垫子的尺寸做得和善逝的尺寸一样，就犯了堕罪。大垫子的尺寸是五肘半。小的是三肘半。中等的是适中的尺寸。只用黑色羊毛做垫子的缘起是，世尊住在舍卫城的时候。当时，许多比丘用纯黑羊毛做垫子，而黑羊毛既昂贵又难得。他们向所有施主和婆罗门索要，这成了诵经和禅定的障碍。少欲的比丘们禀告了此事，并谴责了“难以养活，难以满足”等语，赞扬了修行者的功德和知足的美德，从而制定了学习戒律的条目。 “又，比丘”是根本的词语。“又，哪个比丘”是指许多比丘，以及其他与此类似的情况。“纯黑羊毛”是指黑色有四种：天生的黑色，染成蓝色的，在黑土中染色的，以及像污垢一样的。这里指的是天生的黑色。“羊毛”指的是毛。“新的”有两种：新做的和新得到的。这里指的是新做的。“垫子”指的是有内芯的和缝制的。“做”指的是自己做或让别人做。舍弃堕罪是指舍弃物品后忏悔堕罪。罪过是指羊毛堆、毛团和线团被拆开或损坏，如果用来做垫子，就会犯堕罪。别人给的，已经做好的，以及修补旧的，都没有罪过。通过信使和书信让人做，按照前面的顺序类推。用两种颜色做垫子的缘起是，世尊住在舍卫城的时候。当时，比丘们像以前一样，不被允许只做黑色垫子，而是要在其中混入白色。
English
If one commissions a mat to be made, it is a transgression. If one commissions a mat to be made with a mixture of wool that is permissible and wool that is not permissible, it becomes a transgression. If one commissions silk wool to be mixed with ramie wool, or if one commissions silk wool to be mixed with fine wool, it is a transgression. If the size of the mat is made to be the size of the Sugata, it is a transgression. The size of a large mat is five and a half cubits. A small one is three and a half cubits. A medium one is of moderate size. The origin of making a mat from only black wool is that the Bhagavan was dwelling in Shravasti. At that time, many monks were making mats from only black sheep's wool, and black sheep's wool was both expensive and difficult to obtain. They were seeking and begging from all householders and Brahmins, which became an obstacle to recitation and meditation. The monks with few desires reported this and criticized "difficult to support, difficult to satisfy," and praised the virtues of practitioners and the excellence of contentment, thereby establishing the precepts for learning the Vinaya. "Again, monk" are the root words. "Again, which monk" refers to many monks, and other similar cases. "Only black wool" means that there are four types of black: naturally black, dyed blue, dyed in black earth, and like dirt. Here, it refers to naturally black. "Sheep's wool" refers to the wool. "New" has two meanings: newly made and newly obtained. Here, it refers to newly made. "Mat" refers to those with an inner core and those that are sewn. "To make" refers to oneself or others. Abandoning transgression means abandoning the object and confessing the transgression. The offense is that the pile of wool, the tufts, and the skeins are broken or damaged, and if used to make a mat, it becomes a transgression. There is no offense in using what others have given, what has already been made, or repairing old ones. Commissioning through messengers and letters is applied in the same order as before. The origin of making a mat from two parts is that the Bhagavan was dwelling in Shravasti. At that time, the monks, as before, were not allowed to make only black mats, but were to mix white into them.
Tibetan
་པར་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་བཟང་པོ་འདོད་པའི་ཕྱིར་དཀར་པོ་ཅུང་ཟད་མཚན་མ་ཙམ་ཞིག་བསྲེས་ཤིང་བྱེད་པས་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་འཕྱ་སྟེ། སྙན་དུ་བདས་ནས་རིགས་པ་མ་ཡིན་རུང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨད་དེ། དགེ་སློང་སྟན་སར་པ་བྱེད་པ་ན་ཕྱེད་ལུག་བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་ཆུ་ཤིག །བཞི་ཆ་གཅིག་དཀར་པོ་ལས་ཆུག་ཤིག །བཞི་ཆ་གཅིག་འཁོབ་བལ་ལས་ཆུ་ག་ཤིག །དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་སྤང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །སྟན་སར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གསར་དུ་བྱས་པ་དང༌། རྙེད་པ་སར་པའོ། །སྐབས་འདིར་ནི་གསར་དུ་བྱས་པའོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་མང་པོ་སྟེ། ཆོས་འདི་ལ་ཞུགས་པའོ། །སྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་ཚངས་ཅན་དང་བཅགས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། སྐབས་འདིར་བཅགས་པ་ལ་བྱའོ། །བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་བྱས་པའམ་གཞན་གྱིས་བྱས་པའོ། །གཉིས་ཀྱི་ཆ་ནག་པོ་ལས་ཆུག་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནག་པའོ། །བལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤུའོ། །བཞི་ཆ་གཅིག་དཀར་པོ་ལས་ཆུག་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒང་བལ་ལམ་གཉའ་བལ་ལམ་རྩིབ་ལོགས་ ཀྱི་བལ་ལོ། །བཞི་ཆ་གཅིག་འཁོབ་བལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བལ་དང་ལྟོ་བལ་ལ་འཁོབ་བལ་ཞེས་བྱའོ། །མ་བཅུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་བསྲེས་པའོ། །ལུག་བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་སྟན་བྱས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཉེས་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་བལ་སྲང་བཅུ་ལས་སྟན་གཅིག་བྱེད་ན་དེ་ལ་ལུག་བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་སྲང་ལྔ་ཆུག་ཤིག །སྲང་ཕྱེད་དང་གསུམ་ནི་བལ་དཀར་པོ་ལས་ཆུག་ཤིག །སྲང་ཕྱེད་དང་གསུམ་ནི་འཁོབ་བལ་ལས་ཆུག་ཤིག །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་ཕྱེད་ལུག་བལ་ནག་པོ་ལས་མ་བཅུག་གམ། བཞི་ཆ་གཅིག་དཀར་པོ་ལས་མ་བཅུག་གམ། བཞི་ཆ་གཅིག་འཁོབ་བལ་ལས་མ་བཅུག་པར་སྟན་སར་པ་བྱས་ན་ཟིན་མ་ཐག་ཏུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བལ་ནག་པོ་སྲང་ཕྱེད་དམ། སྲང་གཅིག་ཙམ་གྱིས་ཁྱེད་པར་བཅུག་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྲོང་བཅུ་པའི་སྟན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྲང་ཉི་ཤུ་པའམ། ལྔ་བཅུ་པའམ་བརྒྱ་པ་ཡང་རུང་སྟེ། ཕྱེད་ནག་པོ་བཞི་ཆ་གཉིས་འཁོབ་བལ་དང་དཀར་པོ་བསྲེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །སྟན་སར་པ་བྱས་པ་ལོ་དྲུག་མ་ལོན་པར་སྟན་སར་པ་གཞན་བྱེད་དུ་མི་གནང་བའི་གླེང་བཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་དག་མལ་སྟན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་སྟན་དེ་ནི་ཐུང་སྟན་དེ་ནི་རིང་སྟ
Chinese
下令说，他们因为想要好的东西，所以掺杂少许白色作为标志，因此，那些意义浅薄的比丘们讥讽说，（把事情）报告上去后，就诋毁说不合道理。比丘在做新坐垫时，一半要用纯黑羊毛，四分之一要用白羊毛，四分之一要用下等羊毛。如果不这样做，就会被舍弃，所以制定了学习之处。所谓“新坐垫”，有两种：新做的和得到的新的。这里指的是新做的。所谓“比丘”，是指众多的比丘，即进入此法者。所谓“垫子”，是指有内瓤的和缝制的，这里指的是缝制的。所谓“做”，是指自己做的或别人做的。所谓“一半要用黑色”，是指羊毛本身是黑色的。所谓“羊毛”，是指毛。所谓“四分之一要用白色”，是指脊背的毛、颈部的毛或肋部的毛。所谓“四分之一要用下等羊毛”，是指头部的毛和腹部的毛称为下等羊毛。所谓“不掺杂”，是指不混合。如果用纯黑羊毛做垫子，就会犯舍弃堕罪，即舍弃物品后忏悔堕罪。其中的罪过是：比丘用十两羊毛做一个垫子，其中五两要用纯黑羊毛，两两半要用白羊毛，两两半要用下等羊毛。如果比丘没有掺杂一半的黑羊毛，或者没有掺杂四分之一的白羊毛，或者没有掺杂四分之一的下等羊毛就做了新坐垫，那么完成的当下就会犯舍弃堕罪。其中，如果黑羊毛超过半两或一两左右，那么全部都会犯堕罪。其中，就像十两的垫子一样，二十两、五十两或一百两的垫子也可以，要知道一半用黑色，四分之二混合下等羊毛和白色。做了新坐垫后，未满六年不得做其他新坐垫的四种缘起是：世尊住在舍卫城时。当时，比丘们享用卧具，那垫子有的短，有的长。
English
It was commanded that, because they wanted good things, they mixed a little white as a sign, therefore, those monks with shallow understanding ridiculed, saying that after reporting (the matter), they defamed it as unreasonable. When a monk makes a new seat, half of it must be pure black sheep's wool, one-quarter must be white sheep's wool, and one-quarter must be inferior wool. If this is not done, it will be abandoned, so a place of learning was established. The so-called "new seat" has two types: newly made and newly obtained. Here, it refers to newly made. The so-called "monk" refers to many monks, those who have entered this Dharma. The so-called "seat" refers to those with inner filling and those that are sewn, here it refers to sewn ones. The so-called "making" refers to making it yourself or having someone else make it. The so-called "half must be black" refers to wool that is naturally black. The so-called "wool" refers to hair. The so-called "one-quarter must be white" refers to the wool from the back, neck, or ribs. The so-called "one-quarter must be inferior wool" refers to the wool from the head and belly, which is called inferior wool. The so-called "not mixed" means not blended. If a seat is made of pure black sheep's wool, it is called an abandonment offense, which means abandoning the item and confessing the offense. The fault in this is: if a monk makes a seat from ten srangs of wool, five srangs of it must be pure black sheep's wool, two and a half srangs must be white wool, and two and a half srangs must be inferior wool. If a monk does not mix half of the black sheep's wool, or does not mix one-quarter of the white wool, or does not mix one-quarter of the inferior wool and makes a new seat, then the moment it is finished, he will commit an abandonment offense. Among these, if the black wool exceeds half a srang or about one srang, then all will be an offense. Among these, just like the ten-srang seat, a twenty-srang, fifty-srang, or hundred-srang seat is also acceptable, knowing that half is black, and two-quarters are mixed with inferior wool and white. The four occasions where it is not allowed to make another new seat before six years have passed after making a new seat are: the Bhagavan was dwelling in Shravasti. At that time, the monks were enjoying bedding, some of the seats were short, and some were long.