Chinese
也会变成那样。 各自给予的缘起是：世尊住在舍卫城的时候。当时有一对夫妇，他们各自漂泊，享用也减少。因为鞭打女仆，近喜将她置于学处等等，与之前的堕罪相似。不同之处在于，只有丈夫和妻子的衣服价格是各自给比丘的。所谓“各自”，是指丈夫是自己的财产，妻子也是自己单独的财产，而不是将两者合在一起给予比丘，这叫做“各自”。所谓“请您赐予我”，是指两人请您在适当的时候赐予的意思。所谓“两人也变成”，是指请您考虑做同样好的衣服。所谓“想要好的”，是指这是为了能够舒适地修行，想要具备柔软等功德。所谓“为了”，是指为了原因。其他的过失与之前相同。寄送的缘起是：世尊住在舍卫城的时候。当时在王舍城，近喜住在那里，婆罗门夏半先给了六十喀尔沙巴纳的衣服钱，近喜自己去服侍佛陀，到了舍卫城。婆罗门夏半将衣服的钱寄给一个商人，像以前一样，近喜到了舍卫城，去了商人的住处，放在一个商人的手中。约定了取回的时间，但是近喜没有按时来，商人也在等近喜。因为拖延了时间，国王判处罚款六十喀尔沙巴纳。据说，在离开的时候，如果近喜取走了货物，商人也会急于要钱，所以连同货物和容器一起丢弃了，因为货物太多，所以他寻找借口不让商人离开。商人因为罚款而被处罚，变得不相信，不适当地索取，不守护他人的心，沉迷于获得，所以使人不相信。香料商人说，像这样判处罚款五百喀尔沙巴纳，谁来承担呢？沙弥们讥讽说，因为喜欢释迦族的修行者，所以才会变成这样。
English
It will also become like that. The origin of giving separately is: The Blessed One was staying in Shravasti. At that time, there was a couple who wandered separately and whose enjoyment also decreased. Because of whipping the maidservant, Nanda placed her in the training, etc., similar to the previous downfall. The difference is that only the husband and wife gave the price of the clothes to the monks separately. The so-called "separately" means that the husband is his own property, and the wife is also her own separate property, rather than combining the two and giving them to the monks, which is called "separately." The so-called "Please give it to me" means that the two of you please give it at the appropriate time. The so-called "the two also become" means please consider making equally good clothes. The so-called "wanting good" means that this is a condition for being able to practice comfortably, wanting to have virtues such as softness. The so-called "for" means for the reason. Other faults are the same as before. The origin of sending is: The Blessed One was staying in Shravasti. At that time, in Rajagriha, Nanda was staying there, and the Brahmin Summer Half had previously given sixty Karshapanas for the price of clothes, and Nanda himself went to serve the Buddha and arrived in Shravasti. The Brahmin Summer Half sent the money for the clothes to a merchant, as before, and Nanda arrived in Shravasti and went to the merchant's residence and placed it in the hands of a merchant. They agreed on a time to retrieve it, but Nanda did not come on time, and the merchant was also waiting for Nanda. Because of the delay, the king imposed a fine of sixty Karshapanas. It is said that when leaving, if Nanda took the goods, the merchant would also be eager to get the money, so he threw away the goods and the container together, and because there were too many goods, he looked for an excuse not to let the merchant leave. The merchant was punished because of the fine and became unbelieving, improperly demanding, not guarding the hearts of others, and indulging in obtaining, so he made people disbelieve. The spice merchant said, who will bear the fine of five hundred Karshapanas imposed like this? The novices ridiculed, saying that it was because they liked the practitioners of the Shakya clan that it became like this.
Tibetan
ང་དག་གིས་ཐོས་ཏེ་སྙན་དུ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་བདེན་ནམ་ཞེས་བསྙེན་དགའ་བོ་ལ་བཀས་སྨྲས་ན་མད་དོ་ཞེས་གསོལ་ནས་རུང་བ་མ་ཡིན་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་བཀས་སྨད་ནས་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་ཏེ། ཡང་དགེ་སློང་ཞེས་རྩ་བའི་ཚིག་རྣམས་སྨོས་སོ། །དགེ་སློང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤཱ་ཀྱའི་བུ་བསྙེན་དགའ་བོ་སྟེ། གཞན་ཡང་འདི་དང་འདྲ་བའོ། །རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་པོའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་རིགས་རྣམ་བཞི་འམ་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བ་ལ་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་ལ་བཀའ་གྲོས་དབུལ་ཞིང་བརྟེན་པ་ནི་བློན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ་ནི་གཙང་སྦྲ་ཅན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱུག་པའོ། །གཞོངས་ཀྱི་མི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་མིའོ། །ནོར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱུག་པོའོ། །ཚོང་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་བྱིན་པའོ། །དེད་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོན་པ་མང་པོ་དེད་ཅིང་ལན་གྲངས་མང་དུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕོ་ཉའི་ལག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་དམ་སྐྱེས་པའམ་མ་ནིང་ལའོ། །གོས་ཀྱི་རིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསེར་དངུལ་ལོ། །དེ་ནས་ཕོ་ཉས་གོས་ཀྱི་རིན་དེ་ཁྱེར་ཏེ། དགེ་སློང་གལ་པ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང༌། དགེ་སློང་ལ་འཕགས་པ་རྒྱལ་པོ་དང་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱིས་བས་ཁྱོད་ལ་གོས་ཀྱི་རིན་འདི་བསྐུར་གྱིས་འཕགས་པ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་འདི་དག་བཞེས་སུ་གསོལ་ཞེས་དེ་སྐད་ཟེར་བ་ དང༌། དགེ་སློང་དེས་ཕོ་ཉ་དེ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕོ་ཉ་དགེ་སློང་རྣམས་ནི་གོས་ཀྱི་རིན་ལེན་དུ་མི་རུང་སྟེ་བདག་ཅག་དུས་སུ་གོས་ཤིང་རྙེད་ན་ནི་ལེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་སྐད་སྨྲོས་ཤིག །རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱད་པར་འོས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཕོ་ཉ་དེས་དགེ་སློང་དེ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པ་འགའ་མཆིས་སམ་ཞེས་དེ་སྐད་ཟེར་བ་དང་གོས་འདོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་སྟོན་ཅིག །གོས་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པར་གྱུར་པའོ། །ཀུན་དགའི་ར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུང་བར་བྱེད་པའོ། །དགེ་བསྙེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིང་བསླབ་ཚིག་ལྔ་ལ་གནས་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕོ་ཉ་འདི་ནི་དགེ་སློང་གི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ཕོ་ཉས་གོས་ཀྱི་རིན་ཁྱེར་ལ་ཞལ་ཏ་པའི་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་ཞལ་ཏ་པ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞལ་ཏ་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱིས་གོས་ཀྱི་རིན་འདིས་འདི་འདྲ་བའི་གོས་ཤིག་ཉོས་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་དགེ་སློང་འོངས་པ་དང༌། དེ་ལ་དུས་སུ་གོས་རུང་བ་སྐོན་ཅིག་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
我们听闻并禀告了。像那样发生的事情是真的吗？世尊对难陀说，他说没有，世尊呵责说那是不如法的，不合理的，然后制定了学处。又说了比丘这些根本的词语。所谓“为了比丘”是指释迦族的儿子难陀，以及其他与此类似的人。所谓“国王”是指国王种姓等四种姓，或者指男性或女性被册封为国王。所谓向国王进献计策并依靠的是指大臣。婆罗门是指具有洁净行为的人。所谓“家主”是指富人。所谓“乡村人”是指当地居民。所谓“有财富者”是指富人。所谓“商主”是指给予方法的人。所谓“领队”是指带领众多客人并多次往返的人。所谓“在信使手中”是指女性、男性或双性人。所谓“衣服的价值”是指金银。之后，信使拿着衣服的价值，去了那位比丘那里，到达后，对那位比丘说，尊贵的国王和婆罗门等，以这个名字称呼您，给您送来了这衣服的价值，为了尊贵的您的慈悲，请接受这些。说完之后，那位比丘对信使说，有寿命的信使，比丘们是不允许接受衣服的价值的，我们如果及时得到衣服，那就接受。所谓“如法”是指适合使用的。如果那位信使对比丘说，尊贵的人们有什么吩咐吗？说完之后，想要衣服的比丘就指示了吩咐的人。所谓“想要衣服”是指需要衣服。所谓“僧园”是指允许的。所谓“居士”是指皈依并安住于五戒的人。有寿命的信使，这是比丘的吩咐者。之后，信使拿着衣服的价值，去了吩咐者那里，到达后，对吩咐者说，有寿命的吩咐者，请知晓，您用这衣服的价值买这样一件衣服，当名为某某的比丘来的时候，及时给他穿上如法的衣服。所谓“如法”是指
English
We heard and reported. Is it true that such a thing happened? The Blessed One said to Nanda, and he replied that it was not, and the Blessed One rebuked him, saying that it was improper and unreasonable, and then established the training ground. Again, the root words such as "bhikshu" were spoken. The so-called "for the sake of the bhikshu" refers to Nanda, the son of the Shakya clan, and others similar to him. The so-called "king" refers to the four castes such as the king's caste, or to a male or female who has been enthroned as king. The so-called minister is the one who offers counsel to the king and relies on him. The Brahmin refers to a person with pure conduct. The so-called "householder" refers to a wealthy person. The so-called "villager" refers to a local resident. The so-called "wealthy person" refers to a rich person. The so-called "merchant chief" refers to the one who gives methods. The so-called "leader" refers to the one who leads many guests and travels back and forth many times. The so-called "in the hand of the messenger" refers to a female, male, or hermaphrodite. The so-called "value of the cloth" refers to gold and silver. Then, the messenger took the value of the cloth and went to that bhikshu, and upon arriving, said to the bhikshu, the noble king and Brahmin, etc., call you by this name, and have sent you this value of the cloth, for the sake of your compassion, please accept these. After saying that, the bhikshu said to the messenger, O long-lived messenger, bhikshus are not allowed to accept the value of cloth, but if we obtain cloth in time, then we will accept it. The so-called "proper" refers to that which is suitable for use. If that messenger said to the bhikshu, do the noble ones have any instructions? After saying that, the bhikshu who desires cloth would indicate the one who gives instructions. The so-called "desiring cloth" refers to needing cloth. The so-called "monastery" refers to that which is permissible. The so-called "lay follower" refers to one who has taken refuge and abides in the five precepts. O long-lived messenger, this is the one who gives instructions for the bhikshu. Then, the messenger took the value of the cloth and went to the one who gives instructions, and upon arriving, said to the one who gives instructions, O long-lived instructor, please know that you should use this value of the cloth to buy such a cloth, and when the bhikshu named so-and-so comes, give him the proper cloth to wear in time. The so-called "proper" refers to