Tibetan
ནི་སྤྱད་པར་འོས་པའོ། །དེ་ནས་ཕོ་ཉས་འཕགས་པ་ཞལ་ཏ་བ་བདག་ལ་བསྟན་པ་ལ་གོས་བདག་གིས་ཕུལ་ཅིག་པར་གཏད་པ་ལགས་ཀྱིས་དེར་ལོང་ཞེས་བསྒོ་ཤིག །དེ་ནས་དགེ་སློང་གིས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བདག་གིས་གོས་དགོས་སོ་ཞེས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་སྐུལ་ཅིག །བྱིན་ན་ནི་ལེགས་མ་བྱིན་ན་ལན་ལྔ་དྲུག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་ཤིག །སྣང་བའི་ཕྱོགས་ནི་བཞིའོ། །བསྐུལ་བའི་སྒོ་ནི་དྲུག་གོ །སྣང་བའི་ཕྱོགས་གང་ཞེ་ན། འདུག་གནས་པར་ཁྱིམ་དང་ཞིང་དང༌། ལས་བྱེད་པའི་གནས་སོ། །བསྐུལ་བའི་སྒོ་དྲུག་ནི་ཁྱོད་བྱོན་ཏམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདེ་བར་བྱོན་ཏམ་ཞེ་ན་ཡང་དོན་དེའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གདན་འདི་ལ་བཞུགས་ཤེ་ན་ཡང་དོན་དེའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བཅའ་བ་འཆོ་ཞེ་ན་ཡང་དོན་དེའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བཟའ་བ་ཟོ་ཞེ་ན་ཡང་དོན་དེའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བཏུང་བ་འཐུང་ཞེ་ན་ཡང་དོན་དེའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དྲུག་པོ་བསྐུལ་བའི་སྒོ་ཡིན་པར་ཚིག་མྱུར་དུ་སྨྲས་ཏེ། ཕ་རོལ་གྱིས་མ་གོ་ན་སྒོ་དྲུག་མ་རྫོགས་པའོ། །མི་རིངས་པར་དལ་ནས་སྨྲས་ཏེ་ཕ་རོལ་གྱིས་དོན་གོ་ན་སྒོ་དྲུག་རྫོགས་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་ན་དེའི་འོག་ཏུ་སྩལ་ཏེ་ཐོབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བ་བཤགས་ པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གོས་མ་གྲུབ་ན་དང་པོ་གང་ནས་འོངས་པ་དེར་སྦྲོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་སློབ་མ་མངག་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟོང་བསྐུར་བ་བདག་གིས་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནད་པའི་སྨན་ལ་སོགས་པར་ཕན་མ་ཐོགས་པའོ་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་སོ། །ཉེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་བདག་པོ་ཡང་མི། ཕོ་ཉ་ཡང་མི། དགེ་སློང་ཡང་མི་ཡིན་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །མིས་བྱིན་པ་ལ་མི་མ་ཡིན་པས་ཕོ་ཉ་བྱས་སམ། མི་མ་ཡིན་པས་བྱིན་ལ་མིས་ཕོ་ཉ་བྱས་ལ་རུང་བར་བྱས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ལན་ལྔ་དྲུག་ཏུ་མ་ཐོབ་པ་ལས་སླད་ཀྱིས་སྩལ་ཏེ་གྲུབ་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དེ། ཕྲིན་དང་ཕྲིན་ཡིག་གིས་ལན་ལྔ་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་བརྩལ་ཏེ་གོས་གྲུབ་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་ལག་བརྡ་དང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་ཁྱིམ་པ་སྨྱོན་པ་དང༌། ར་རོ་བ་དང་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌།
Chinese
是应该使用的。之后，使者禀告说，尊者，我被指示去向您索要衣服，请您允许我去取。然后，比丘前往负责分发的人那里，催促说：具寿，我需要衣服，催促两三次。如果给了就好，如果不给，就停留在看起来有五六个去处的方向。看起来的去处有四个。催促的门有六个。看起来的去处是什么呢？就是居住的房屋、田地和工作的地方。催促的六个门是：您来了吗？回答说：为了那个缘故。您安乐地来了吗？也回答说：为了那个缘故。请坐在这个座位上，也回答说：为了那个缘故。要准备什么吗？也回答说：为了那个缘故。要吃什么吗？也回答说：为了那个缘故。要喝什么吗？也回答说：为了那个缘故。这六个是催促的门，要快速地说这些话，如果对方没有听懂，就是六个门没有圆满。不要着急，慢慢地说，如果对方听懂了意思，就是六个门圆满了。如果还没有成功，就在那之后请求，如果得到了，就叫做舍堕，就是舍弃物品后忏悔堕罪。在那之后，如果衣服还没有成功，就回到最初来的地方，意思是说，我要派遣我的弟子去。具寿，您委托的货物我什么也没有办成，意思是对病人的药物等等没有帮助，这就是作意，就是与此相应的法。接近成为堕罪的情况是：施主是人，使者也是人，比丘也是人，就会成为堕罪。如果是人给予，非人做使者，或者非人给予，人做使者，如果允许这样做，就会犯恶作罪。如果五六次没有得到，之后再请求而得到，会成为堕罪，但也有从其他方面不会成为堕罪的情况，就是通过书信超过五六次地努力，而得到衣服，会犯恶作罪。同样，手势和从一个人传到另一个人，也会犯恶作罪。比丘向疯癫的在家众、醉酒的人、被疾病折磨的人、心烦意乱的人
English
It is appropriate to use. Then, the messenger reported, "Venerable, I was instructed to ask you for clothes, please allow me to go and get them." Then, the Bhikshu went to the person in charge of distribution and urged, "Ayushman, I need clothes," urging two or three times. If given, that's good, if not given, stay in the direction where there seem to be five or six places to go. There are four places that appear. There are six doors of urging. What are the places that appear? They are the houses, fields, and places of work where one resides. The six doors of urging are: "Have you come?" Answer: "For that reason." "Have you come in peace?" Also answer: "For that reason." "Please sit on this seat," also answer: "For that reason." "Do you need to prepare anything?" Also answer: "For that reason." "Do you want to eat something?" Also answer: "For that reason." "Do you want to drink something?" Also answer: "For that reason." These six are the doors of urging, and one should say these words quickly. If the other person does not understand, then the six doors are not complete. Do not rush, speak slowly, and if the other person understands the meaning, then the six doors are complete. If it is still not successful, then request after that, and if you get it, it is called a Nissaggiya Pacittiya, which means abandoning the object and confessing the offense. After that, if the clothes are still not successful, go back to where you came from initially, which means, "I will send my disciple." "Ayushman, I have not been able to accomplish anything with the goods you entrusted to me," which means that it has not helped with medicine for the sick, etc. This is called attention, which is the Dharma that corresponds to it. The situation that leads to becoming an offense is: if the donor is a person, the messenger is also a person, and the Bhikshu is also a person, then it becomes an offense. If a person gives and a non-human acts as a messenger, or if a non-human gives and a person acts as a messenger, and it is allowed, then it becomes a Dukkaṭa offense. If you do not get it after five or six times, and then request it later and get it, it will become an offense, but there are also situations where it will not become an offense from other aspects, that is, if you work hard through letters more than five or six times, and get the clothes, it will become a Dukkaṭa offense. Similarly, gestures and passing it from one person to another will also become a Dukkaṭa offense. A Bhikshu to a mad householder, a drunkard, a person afflicted with illness, a person with a disturbed mind,
Tibetan
གླེན་པ་དང༌། ལྐུགས་པ་དང༌། སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་དང༌། འགྲོ་བ་གཞན་དུ་གནས་པ་ལ། ལན་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་གོས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཐོབ་ཀྱང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གོས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་སྤུན་མི་གནང་བའི་ནང་ནས་བླངས་ཀྱང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སྤང་བའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ་བཅུ་ཕུང་དང་པོའོ།། །།སྟན་གྱི་ཚོགས་ལས་བརྩམས་ཏེ། སྲིན་བལ་ལས་སྟན་བྱེད་པའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ཛེ་ཏའི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་སྲིན་བལ་གྱིས་སྟན་སར་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་སྟེ། བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་མང་བས་ཁ་ཏོན་དང་ལུང་འབོགས་པའི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པ་དང༌། སྲིན་བལ་གྱི་སྟན་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པས་བཟང་པོ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེ་ཞིང་དཀོན་པའི་མལ་སྟན་ཚོལ་ཞིང་གཞན་ལ་སློང་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་གསོད་པར་གྱུར་པས། ཕྱིས་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་སྦྱིན་པར་སུ་སྤྲོ་ཞེས་མི་སྙན་པར་འཛེར་བ་དགེ་སློང་དག་གིས་སྙན་དུ་གསོལ་ནས། བཀས་སྨྲས་པ། མད་དོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང༌། གསོ་དཀའ་དགང་དཀའ་བ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཆོག་ཤེས་པ་དང༌། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བ་དང་ཡོན་ཏན་བསྔགས་ནས་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཡང་ཞེས་ འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་མང་པོ་སྟེ། གཞན་ཡང་འདི་དང་འདྲའོ། །སྟན་སར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སར་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སར་པ་ཉིད་སར་པ་དང༌། རྙེད་པ་ཉིད་སར་པའོ། །སྐབས་འདིར་སར་པ་ཉིད་ལ་བྱའོ། །སྲིན་བལ་གྱིས་སྟན་སར་པ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནང་ཚངས་ཅན་དང༌། བཅགས་པའོ། །བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱིས་སོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བ་ནི་དངོས་པོ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱའོ། །ཉེས་པ་ནི་སྲིན་བལ་གྱི་ཕུང་པོ་དང་སྒོ་ན་འབྱེད་དམ་འཇིག་གམ་རྨལ་ཏམ་རྨེལ་དུ་བཅུག་སྟེ། སྟན་མ་ཟིན་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཟིན་ནས་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །བྱས་པ་རྙེད་པ་དང༌། བྱས་ཟིན་པ་སྤྱོད་པ་དང༌། རྙིང་པ་འཆོས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་བགྱིད་དུ་སྩལ་བ་དང༌། གཞན་གྱི་ཕྱིར་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་མ་ཟིན་པ་ཟིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཁྱིམ་པ་ལ་བགྱིད་དུ་སྩལ་བ་ཀུན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བསླབ་པ་བྱིན་པ་དང༌། དགེ་ཚུལ་ཕ་དང༌། དགེ་ཚུལ་མ་དང༌། རྐུན་གནས་ཀྱི་སྲིན་བལ་གྱིས་སྟན་བྱས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །འགྲོ་བ་གཞན་དུ་གནས་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་དང༌། ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་ལ
Chinese
对于愚人、哑巴、入定者、外道、以及居住于其他地方的人，即使索取衣服超过六次而得到，也会构成堕罪。从不被允许的衣物材料和种类中获取，也会构成堕罪。这是舍堕之法衣品的第一品。关于坐垫的品类开始讲述，用蚕丝制作坐垫的缘起是，世尊住在舍卫城的祇陀林中。当时，许多比丘让别人用蚕丝制作坐垫。由于事务繁多，妨碍了诵经和背诵经文。而且，由于贪恋好的蚕丝坐垫，为了得到好的坐垫，他们寻找昂贵且稀有的卧具，并向他人乞讨。因此，许多生命被杀害。后来，外道们讥讽说：“谁愿意供养这些光头沙门呢？”比丘们听到了这些不好的言论，禀告了世尊。世尊呵斥说：“住口！”并说：“难以满足，难以填满。”然后赞叹知足和喜爱修习的功德，并赞扬功德。再次，任何比丘都应当在律藏中学习。再次，“比丘”指的是许多比丘，其他情况也与此类似。“坐垫萨尔巴”指的是萨尔巴有两种：萨尔巴本身就是萨尔巴，以及获得物本身就是萨尔巴。这里指的是萨尔巴本身。“用蚕丝制作坐垫萨尔巴”指的是有内衬和缝制的。“制作”指的是自己或他人制作。舍堕指的是舍弃物品后，应当忏悔堕罪。过失指的是蚕丝堆积如山，或者打开、毁坏、磨损或让人磨损。在坐垫完成之前，构成恶作罪。完成后，构成舍堕罪。已经制作完成而获得，已经制作完成而使用，以及修补旧的，没有过失。让别人制作，为别人制作，让别人未完成的完成，以及让在家居士制作，都会构成恶作罪。给予学处者，沙弥的父亲，沙弥的母亲，以及盗贼处的蚕丝制作坐垫，会构成恶作罪。对于居住于其他地方的人，外道，以及到处游荡的人。
English
For fools, mutes, those in meditative absorption, non-Buddhists, and those residing elsewhere, even if one obtains robes after requesting more than six times, it constitutes an offense. Taking from materials and types of robes that are not allowed also constitutes an offense. This is the first chapter of the Sanghika Robe Chapter of Expiation. Starting from the chapter on mats, the origin of making mats from silk is that the Blessed One was residing in Jeta Grove in Shravasti. At that time, many monks were having others make Sarpa mats from silk. Due to the multitude of tasks, it hindered their recitation and memorization of scriptures. Moreover, due to their attachment to good silk mats, they sought expensive and rare bedding and begged from others in order to obtain good mats. As a result, many lives were killed. Later, non-Buddhists ridiculed, saying, "Who would be willing to give alms to these shaven-headed ascetics?" The monks heard these unpleasant words and reported them to the Blessed One. The Blessed One rebuked them, saying, "Stop!" and said, "Difficult to satisfy, difficult to fill." Then he praised contentment and the merit of enjoying practice, and praised merit. Again, any monk should study the Vinaya. Again, "monk" refers to many monks, and other situations are similar to this. "Sarpa mat" refers to Sarpa having two aspects: Sarpa itself is Sarpa, and the acquired object itself is Sarpa. Here, it refers to Sarpa itself. "Making Sarpa mats from silk" refers to having linings and being sewn. "Making" refers to oneself or others making it. Expiation refers to abandoning the object and then confessing the offense. The offense refers to the silk piled up like a mountain, or opening, destroying, wearing out, or having someone wear it out. Until the mat is completed, it constitutes a misdeed. Once completed, it constitutes an offense of expiation. Obtaining what has been made, using what has been made, and repairing old ones are without offense. Having others make it, making it for others, having others complete what has not been completed, and having laypeople make it all constitute misdeeds. Giving the precepts, the father of a novice monk, the mother of a novice monk, and making mats from silk from a thief's place constitute misdeeds. For those residing elsewhere, non-Buddhists, and those who wander everywhere.