Chinese
让比丘说出什么，就让他做什么。如果他不承认，就请用祈请和禀告的方式寻找罪过的自性。如果见到罪过不承认，寻找罪过自性的比丘不应重罚，不应授近圆戒，不应让做沙弥侍者。在结界内，不要谈论比丘戒律退失，或者见解退失，或者生计退失，或者行为退失。不要忆念，不要指示或教诫。如果有持律比丘，不要在僧团中宣讲律，在布萨和如法行事时，不要放入祈请和羯磨中，如果做了这些，就会犯轻罪。第二个不定法的缘起是，世尊住在王舍城。当时，比丘山和居士的妻子，两个罪药，不应允许坐在座位上，被善生女居士看见，禀告此事后，制定了学习律的处所。允许欲望的罪过不存在，因此不会被判为他胜罪，所以说了“二允许”。二是僧残和堕罪，让比丘说出什么，就让他做什么。不定法不仅是之前的唯一，而且这也是不定法，所以是没有确定的意思。别解脱经第四品是不忘失之语。从舍堕开始，关于持衣的缘起是，世尊住在舍卫城。当时，比丘们拥有如此众多的衣服，享用衣服，即使做修缮寺庙等零星事务，也每次更换穿戴衣服，成为诵读、传授和禅定的障碍，比丘们禀告了此事。当时，医王耆婆向佛陀供养了一块好布，并命令阿难尊者缝制成法衣。缝制佛陀的三件法衣后，还剩下阿难自己和儿子罗睺罗的两件上衣，总共五件。之后，世尊在新年大风的地区
English
Let the monks do whatever they are told to say. If he does not admit it, then please use the method of petition and report to find the nature of the offense. If the bhikkhu who sees the offense and does not admit it, he should not be severely punished, should not be given the full ordination, and should not be allowed to be a novice attendant. Within the boundary, do not talk about the bhikkhu's discipline being lost, or the view being lost, or the livelihood being lost, or the behavior being lost. Do not remember, do not instruct or teach. If there is a Vinaya-holder bhikkhu, do not preach the Vinaya in the Sangha, and do not put it in the petition and karma when doing posadha and lawful affairs. If you do these, you will commit a minor offense. The cause of the second uncertain Dharma is that the Blessed One lived in Rajagriha. At that time, the bhikkhu Mountain and the wife of the householder, the two sin medicines, should not be allowed to sit on the seat. The female lay devotee, Good Birth, saw it and reported it, and then established a place to study the Vinaya. The offense of allowing desire does not exist, so it will not be judged as a defeat, so it is said "two allowances". The second is Sanghavasesa and Patayantika, let the monks say what, let them do what. The uncertain Dharma is not only the previous one, but this is also an uncertain Dharma, so it is the meaning of not being determined. The fourth chapter of the Pratimoksha Sutra is the word of not forgetting. Starting from Nissaggiya Pacittiya, the cause of holding clothes is that the Blessed One lived in Shravasti. At that time, the monks had so many clothes and enjoyed the clothes. Even if they did sporadic things such as repairing temples, they changed and wore clothes every time, which became an obstacle to recitation, transmission, and meditation. The monks reported this matter. At that time, the King of Medicine, Jivaka, offered a good cloth to the Buddha and ordered the Venerable Ananda to sew it into a Dharma robe. After sewing the Buddha's three Dharma robes, there were still two upper garments left for Ananda himself and his son Rahula, a total of five. After that, the Blessed One was in a place with strong New Year winds
Tibetan
ཨ་ལ་བྱིར་ཞེས་བྱ་བར་གཤེགས་ནས་དེའི་ནུབ་མོ་སྲོད་ལ་ནི་ཆོས་གོས་ལྔ་པ་གསོལ་ཏོ། དེས་ཀྱང་མི་ཐུབ་སྟེ་གྲང་བར་གྱུར་ནས་གུང་ལ་ཆོས་གོས་བདུན་པ་གསོལ་ཏོ། །དེས་ཀྱང་མི་ཐུབ་ནས་ཐོ་རངས་ཆོས་གོས་སྦྱར་མ་གསོལ་ན་ལྷགས་པ་ཐུབ་པ་དང༌། ང་ལྟ་བུ་ཤ་མདངས་འཇམ་ ཞིང་གཞོན་པ་ཡང་ཆོས་གོས་གསུམ་གྱིས་ཆོག་ན། ཁྱེད་ལ་དེས་ཅིས་མི་ཆོག་ཅེས་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་མགུ་སླ་བ་དང༌། ཡོ་བྱད་ཉུང་དུས་ཆོག་པ་དང༌། ཉུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དེ། དགེ་སློང་གོས་མང་དུ་འཆང་ཞིང་ཡོ་བྱད་མང་པོ་ལ་ཆགས་པ་ལ་རྣམ་གྲངས་དུ་མའི་སྒོ་ནས་སྨད་ནས། ཡང་དགེ་སློང་ཆོས་གོས་ཟིན་ཏེ་གཏན་པ་ཕྱུང་ནས་ཆོས་གོས་གསུམ་བཅོས་ཤིག་ཅེས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། དེ་ལྟར་བསླབ་པ་བཅས་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་གཅིག་གིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བདག་གིས་སྔ་མོ་ཞིག་ནས་བཙུན་པ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལྷ་དང་མིའི་མཆོད་པའི་གནས་དེ་ལ་བདག་གིས་བཤོས་དང་གོས་ཤིག་གསོལ་བར་བགྱི་བ་ལས་བདག་ཅག་ཁྱིམ་པ་ལས་ཀྱིས་བྲེལ་ཏེ་ཕྱག་ཏུ་མ་ཕུལ་ན་འདི་ཙམ་ཞིག་ཀུན་དགའ་བོས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་དབུལ་བར་གསོལ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། ཀུན་དགའ་བོས་བསམས་པ་དང༌། བདག་གིས་བླངས་ན་ནི་བསླབ་པ་དང་ཡང་འགལ། མ་བླངས་ན་ནི་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོའི་རྙེད་པ་ཡང་ཉམས་ལ་ཁྱིམ་བདག་ཀྱང་བསོད་ནམས་མི་ཐོབ་ན་བདག་གིས་བླངས་ཏེ་སྙན་དུ་གསོལ་ལོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། བླངས་ཏེ་གསོལ་བ་དང་རྗེས་སུ་གནང་ངོ༌། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དང༌། གུས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ནས་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཆོས་གོས་ཟིན་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྩ་བའི་ཚིག་རྣམས་སོ། །ཆོས་གོས་ཟིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཆོས་གོས་བཀྲུ་བ་དང་དྲ་བ་དང་དྲུབ་པ་དང་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཟིན་པ་ལ་བྱའོ། །གཏན་པ་ཕྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཚུལ་ནས་འབྱུང་སྟེ་ཚུལ་ནས་འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གཏན་པ་དྲུབ་པ་ཡིན་པས་ན་གཏན་པ་དྲུབས་དང༌། ཞག་བཅུ་ལས་འདས་ཀྱང་སྤང་པའི་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཏན་པ་མ་དྲུབས་སམ་གཏན་པ་ཕྱུང་བའི་ཚེ་ཞག་བཅུ་ལས་འདས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་མང་པོ་སྟེ་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །ཞག་བཅུ་ལས་འདས་ཏེ། ཞག་བཅུ་གཅིག་གི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །གོས་ལྷག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལས་ལྷག་པའོ། །རུང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུང་བར་མ་བྱས་
Chinese
去往名为阿啦比日的地方，当晚黄昏时分，穿上了第五件法衣。但还是抵挡不住，因为寒冷，中午又穿上了第七件法衣。即使这样也抵挡不住，到了黎明，如果穿上缝合的法衣，就能抵挡寒风。像我这样肌肤柔嫩年轻的人，三件法衣就足够了，你为什么不行呢？赞叹知足少欲，容易满足，所需物品少，以及少等功德。谴责比丘拥有过多的衣服和贪恋过多的物品，通过多种方式。还有，比丘缝制好法衣，拆掉固定线后，缝制三件法衣，这是在律藏中规定的学习之处。如此规定学习之后，一位施主对阿难说：我从前就想供养尊者大迦叶，他是天人供养之处，供养食物和衣服。但我们这些在家之人，因事务繁忙，未能亲自供养。请阿难尊者将这些供养给大迦叶。阿难心想：如果我接受，就违背了戒律；如果不接受，大迦叶的利养也会减少，施主也无法获得功德。不如我接受后禀告他。于是接受后禀告，并得到了允许。之后，世尊强调要认真学习戒律，赞叹恭敬的功德，再次强调“比丘如果缝制好法衣”等根本词句。所谓“缝制好法衣”，是指比丘洗涤、缝纫、缝补和改变法衣颜色等完成。所谓“拆掉固定线”，是指进入僧团的僧人从僧团中出来，因为从僧团中出来的功德是缝制固定线，所以要缝制固定线。即使超过十天也不会犯舍堕罪，但如果没有缝制固定线或拆掉了固定线，超过十天就会犯舍堕罪，如此说道。所谓“比丘”，是指众多的比丘，其他也与此类似。超过十天，即第十一天日出时，就会犯舍堕罪。所谓“多余的衣服”，是指超过加持的。所谓“不合适”，是指没有允许。
English
Having gone to a place called Ala Bir, in the evening at dusk, he put on the fifth Dharma robe. But he still couldn't resist, because of the cold, he put on the seventh Dharma robe at noon. Even so, he couldn't resist, and by dawn, if he wore a sewn Dharma robe, he could resist the wind. Someone like me, with soft and young skin, is satisfied with three Dharma robes. Why can't you be satisfied with that? Praising contentment and few desires, easy to satisfy, satisfied with few necessities, and praising virtues such as fewness. He condemned monks who possessed too many clothes and were attached to too many items, through various means. Also, a monk who has finished sewing the Dharma robe, removes the tacking thread, and sews three Dharma robes, this is a place of learning prescribed in the Vinaya. After prescribing the learning in this way, a householder said to Ananda: From a long time ago, I wanted to offer Venerable Mahakasyapa, who is a place of offering for gods and humans, food and clothes. But we householders are busy with work and have not been able to offer them personally. Please, Venerable Ananda, offer these to Mahakasyapa. Ananda thought: If I accept, I would be violating the precepts; if I don't accept, Mahakasyapa's gains will also decrease, and the householder will not be able to obtain merit. I should accept and report it to him. So he accepted and reported it, and was granted permission. After that, the Blessed One emphasized diligently studying the precepts, praised the virtues of respect, and again emphasized the root words such as "a monk who has finished sewing the Dharma robe." The so-called "finished sewing the Dharma robe" refers to a monk completing the washing, weaving, sewing, and changing the color of the Dharma robe. The so-called "removing the tacking thread" refers to the monks who have entered the Sangha coming out of the Sangha, because the merit of coming out of the Sangha is sewing the tacking thread, so the tacking thread must be sewn. Even if it exceeds ten days, it will not be a forfeiture offense, but if the tacking thread has not been sewn or the tacking thread has been removed, exceeding ten days will be a forfeiture offense, so it is said. The so-called "monk" refers to many monks, and others are similar to this. Exceeding ten days, that is, when the dawn of the eleventh day rises, it will be a forfeiture offense. The so-called "extra clothes" refers to more than what has been blessed. The so-called "not suitable" means not permitted.