Tibetan
དེ་རྣམས་བསྐྲད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་དེ་ནས་དགེ་སློང་ཐ་སྐྲ་སྐྱེས་དང༌། ནབ་སོ་གཉིས་པོ་ལ་སྤང་བའི་ལས་བྱས་པ་དང༌། དུར་ཁར་དང་དམར་གྱི་དགེ་སློང་བདག་ཅག་ལ་ཡང་བསྐྲད་པའི་ལས་བྱེད་པར་འོང་གིས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བྲོས་ཏེ་དོང་ངོ་ཞེས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་དོང་ནས་ཉེས་པ་རྣམ་བཤགས་ཤིང་མཐོལ། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྡམས་ནས་དགེ་སློང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་འདྲ་བར་གནས་སོ། །ཐ་སྐར་སྐྱེས་དང་ནམ་སོ་གཉིས་ཀྱང་སྤང་བའི་ལས་བྱས་པ་དང༌། བདག་ཅག་ཀྱང་ས་ལ་བསྒྱེལ་ན་སླར་ཡང་ས་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལྡང་བ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལ་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་ན་ལེགས་སོ་སྙམ་ནས་མཐར་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ཏེ། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་དག་དང་དུར་ཁར་དང་དམར་གྱི་དགེ་སློང་དག་དང་ཕྲད་ནས་དེ་ན་གནས་པའི་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་ཀྱང་བལྟར་ཡང་མི་བཏུབ་ཕྱག་ཀྱང་མི་འཚལ་ལོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་ གཞན་ནི་ཡུས་ན་དུར་ཁ་དང་དམར་གྱི་དགེ་སློང་གཉིས་བདག་ཅག་དང་འདྲ་བར་ཉེས་པ་བྱེད་ན་ཅི་སྟེ་བདག་ཅག་ལ་མི་སྨྲ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། བདག་ཅག་གིས་ཉེས་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་དང༌། གནས་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཁྲོས་ཏེ་བདག་ཅག་ཉེས་པ་འདྲས་ཁོ་ན་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་བསྐྲད་ཁ་ཅིག་ནི་མ་བསྐྲད་པ་ལས་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ། ཁ་ཅིག་ནི་ཞེ་སྡང་གི་དབང་དུ་འགྲོ། གཏི་མུག་གི་དབང་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་འཛེར་བ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་བདག་ཅག་གིས་ཉེས་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་དང༌། གནས་བརྟན་དག་གིས་གསོལ་བ་དང༌། ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་བསྐྲད་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་སྐད་འཛེར་ཅེས་འཕྱ་བཞིན་དུ་སྙན་དུ་གསལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་དང་གཞན་ཡང་འདི་འདྲ་བ་ལ་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་འཇམ་པོས་སྒོ་ཤིག་ཅེས་རྩ་བའི་ཚིག་རྣམས་སོ། །རྩ་བའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་ཡང་གཏོང་དུ་མ་བཏུབ་ན། གསོལ་བ་དང་ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བསྒོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བསྒོ་ཡང་གཏོང་དུ་མ་བཏུབ་པ་དང༌། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་དགེ་སློང་གང་རིགས་སུན་པའི་ཆོས་བྱས་ན་དགེ་སློང་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྐར་སྐྱེས་དང་ནས་སོ་གཉིས་ཏེ། གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །
Chinese
于是世尊下令说：“把他们赶出去！”此后，僧众对头发蓬乱的比丘和纳布索两人作了摈弃之业。坟场和红色的比丘们想：“我们也要被驱逐了。”于是逃往舍卫城，在那里忏悔和坦白罪行，彻底约束各种心念，像安住于比丘本性一样安住。头发蓬乱者和纳索两人也做了摈弃之业。我们被摔倒在地，但像再次依靠大地站起来一样，如果我们向世尊坦白和忏悔，那就太好了。于是他们逐渐前往舍卫城，与常住的比丘以及坟场和红色的比丘们相遇，但那里的比丘们连看都不看他们一眼，也不顶礼。那两人说：“其他比丘如果像坟场和红色的比丘一样犯错，为什么不责备他们呢？”我们犯了各种各样的错误，（他们说）‘阿难陀’和‘住’。那两人很生气，说：“我们犯了同样的错误，但有些人被驱逐，有些人没有被驱逐。有些比丘，比如阿难陀，受贪欲的支配，有些受嗔恨的支配，有些受愚痴的支配。”比丘们说：“我们犯了各种各样的错误，阿难陀和常住者们通过祈请和请求的仪式将我们驱逐，明明知道这一点，还这样抱怨。”他们一边嘲笑一边禀告。然后，世尊说：“对于这样的人，僧团要用温和的言语劝诫。”这是根本的言辞。即使用根本的言辞劝诫也无法让他们离开，那么就要用祈请和请求的仪式劝诫两遍或三遍。世尊如此开示。即使劝诫两遍或三遍也无法让他们离开，因此，如果任何比丘做了令人厌恶的事情，就会变成僧残。”因此，制定了在律藏中学习的戒条。“比丘们”指的是头发蓬乱者和纳索两人，以及其他与他们相似的人。
English
Then the Blessed One commanded, "Expel them!" Thereafter, the Sangha performed the act of expulsion on the bhikkhu with disheveled hair and Nabso. The bhikkhus of the charnel ground and the red ones thought, "We will also be expelled." So they fled to Shravasti, where they confessed and admitted their offenses, completely restraining all kinds of thoughts, abiding as if abiding in the nature of a bhikkhu. The one with disheveled hair and Naso also performed the act of expulsion. We were thrown to the ground, but just as we rely on the earth to rise again, it would be good if we confessed and admitted to the Blessed One himself. So they gradually went to Shravasti, met with the resident bhikkhus and the bhikkhus of the charnel ground and the red ones, but the bhikkhus there did not even look at them, nor did they prostrate. The two said, "If other bhikkhus commit offenses like the bhikkhus of the charnel ground and the red ones, why don't they rebuke them?" We have committed all kinds of offenses, (they said) 'Ananda' and 'Stay'. The two were angry and said, "We have committed the same offenses, but some are expelled and some are not. Some bhikkhus, such as Ananda, are dominated by desire, some are dominated by hatred, and some are dominated by ignorance." The bhikkhus said, "We have committed all kinds of offenses, and Ananda and the residents expelled us through the rituals of supplication and request, knowing this, they still complain like this." They reported it with ridicule. Then the Blessed One said, "For such people, the Sangha should admonish with gentle words." These are the root words. Even if they cannot be made to leave by admonishing with the root words, then they should be admonished two or three times with the rituals of supplication and request. The Blessed One taught thus. Even if they cannot be made to leave by admonishing two or three times, therefore, if any bhikkhu does something disgusting, he will become a Sanghavasesa." Therefore, the precepts to be learned in the Vinaya were established. "Bhikkhus" refers to the one with disheveled hair and Naso, and others like them.
Tibetan
མང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གཉིས་ཡན་ཆད་ལ་མང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །གྲོང་ངམ་གྲོང་རྡལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིན་བུ་རིའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རིགས་སུན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ནི་བྲམ་ཟེ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་གི་རིགས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སུན་པར་བྱེད་དེ་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སོ། །ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སོ། །རབ་ཏུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩམ་པར་ཤེས་པས་སོ།། སྡིག་པའི་ཆོས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པ་ལ་ཞུགས་པས་སོ། །ཚིག་འདི་སྐད་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་འཇམ་པོས་བསྒོ་བའོ། །ཇི་སྐད་བསྒོ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཚིག་འཇམ་པོས་བསྒོ་ན་དངོས་པོ་དེ་གཏོང་བ་ལྟ་ན་ནི་ཞེས་ བྱ་བ་དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའོ། །ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་བསྟན་ཅིང་བསྒོ་བའོ། །ཉེས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པའི་ལས་བྱས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་འདོད་པས་ཞེ་སྡང་གིས་གཏི་མུག་གིས་འཇིགས་པས་འགྲོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཚིག་འཇམ་པོས་བསྒོ་སྟེ་མ་བཏུབ་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གསོལ་པ་དང་ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་བསྒོ་སྟེ་མ་བཏུབ་ན་སྦོམ་པོ་གསུམ་དང་ལྟག་མར་འགྱུར་རོ། །བཞམས་ཏེ་མ་བསྒོ་བར་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་སྔར་བསྒོ་ན་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ལ་བསྒོ་བར་ཡང་མི་ཆུད་དོ། །བཞམས་ཏེ་ཡང་བསྒོ་ལ་གསོལ་བའི་ལས་ཀྱང་བྱས་ན་བསྒོ་པར་ཡང་ཆུད་དེ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྐྲད་པའི་ལས་མ་བྱས་པར་བཞམས་ཏེ་སྔར་བསྒོ་བར་མི་ཆུད་དེ་དགེ་འདུན་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བསྐྲད་པའི་ལས་བགྱིས་ཤིང་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་ན་བསྒོ་བར་ཡང་ཆུད་ལ་ཉེས་པ་ཡང་མེད་དེ། །བསྐྲད་པའི་ལས་མ་བགྱིས་པར་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྒོ་ན་བསྒོ་བར་ཡང་མི་ཆུད་དེ་དགེ་འདུན་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བསྐྲད་པ་ཡང་བྱས་ལ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྒོ་ན་བསྒོ་བར་ཡང་ཆུད་དེ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་།བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ཀཽ་ཤཱམྦཱི་དགྲ་ཟིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཀཽ་ཤཱམྦཱི་ན་དགེ་སློང་མོས་པ་ཅ
Chinese
所谓“众多”，是指比丘两人以上称为众多。所谓“村落或城镇”，是指蚁穴。所谓“那些也使种姓衰败”，是指种姓即婆罗门和居士的种姓。那也以两种方式使之衰败，即住所和受用。所谓“显现”，是指眼识。所谓“听闻”，是指耳识。所谓“完全了知”，是指除了那以外的以糌粑了知。所谓“行持一切罪恶之法”，是指做各种各样的错事。所谓“比丘们”，是指进入这个教派的人。所谓“说此语”，是指用柔和的语言劝诫。如何劝诫，如前一样。用柔和的语言劝诫，如果看到放弃那个事物，就是完全放弃那样的见解。如果未放弃，就是完全不舍弃。两次三次如实开示，即以祈请和禀白的业来开示和劝诫。过失是怎样的呢？如果明知比丘们做了舍弃的业，还以贪欲、嗔恨、愚痴、恐惧而说“去”，那么一切都将成为有罪。用柔和的语言劝诫而不听从，将成为有罪。以祈请和禀白的业来劝诫而不听从，将成为三个粗罪和鞭挞。没有调伏而未劝诫，就以祈请和禀白的业来劝诫，那么僧团也将成为有罪，而且劝诫也不会成功。调伏后也劝诫，也做了祈请的业，那么劝诫就会成功，没有罪过。未做驱摈的业，调伏后事先劝诫不会成功，僧团有罪。做了驱摈的业，调伏后劝诫，劝诫就会成功，也没有罪过。未做驱摈的业，以祈请和四种业来劝诫，劝诫也不会成功，僧团有罪。驱摈也做了，以祈请和四种业来劝诫，劝诫就会成功，也没有罪过。对于最初的业者等没有罪过。不悦意的争端之缘起是，佛薄伽梵住在拘睒弥（ कौशाम्बी，Kauśāmbī，古印度城市，今属北方邦）的降伏外道的园林中。那时，在拘睒弥有信
English
The term "many" refers to two or more monks. The term "village or town" refers to an anthill. The term "those also cause the lineage to decline" refers to the lineage of Brahmins and householders. That also causes it to decline in two ways: dwelling and enjoyment. The term "appearance" refers to eye consciousness. The term "hearing" refers to ear consciousness. The term "fully knowing" refers to knowing with tsampa other than that. The term "practicing all sinful dharmas" refers to doing various wrongdoings. The term "monks" refers to those who have entered this doctrine. The term "speak this word" refers to admonishing with gentle words. How to admonish is the same as before. If one admonishes with gentle words, if one sees abandoning that thing, it means completely abandoning that view. If one does not abandon it, it means not abandoning it completely. To show truthfully two or three times is to show and admonish with the action of requesting and reporting. What kind of fault is it? If one knowingly says "go" to those monks who have done the act of abandoning, with desire, hatred, delusion, and fear, then everything will become a transgression. Admonishing with gentle words and not obeying will become a transgression. Admonishing with the action of requesting and reporting and not obeying will become three serious offenses and a whipping. If one does not subdue and does not admonish, but admonishes with the action of requesting and reporting, then the Sangha will also become a transgression, and the admonishment will not succeed. If one subdues and also admonishes, and also does the action of requesting, then the admonishment will succeed, and there is no fault. If one does not do the act of expulsion, and subdues and admonishes beforehand, it will not succeed, and the Sangha has a transgression. If one does the act of expulsion and subdues and admonishes, the admonishment will succeed, and there is no fault. If one does not do the act of expulsion, and admonishes with the action of requesting and the four actions, the admonishment will not succeed, and the Sangha has a transgression. If one also does the expulsion and admonishes with the action of requesting and the four actions, the admonishment will succeed, and there is no fault. There is no fault for the first practitioner and so on. The basis of the unpleasant dispute is that the Buddha Bhagavan was dwelling in the garden of the subduer of enemies in Kaushambi ( कौशाम्बी，Kauśāmbī，an ancient Indian city, now in Uttar Pradesh). At that time, in Kaushambi, there were monks who were devoted