Tibetan
་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །བདག་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ངོ་ཞེ་ན། སྔ་མའི་རྣམ་པར་གཟིགས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ངོ་ཞེ་ན་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་ན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་འདྲའོ་ཞེ་ན་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །བདག་མི་སློབ་པའོ་ཞེ་ན་མི་སློབ་པའི་འཕགས་པ་ལུང་བསྟན་ན་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་མི་སློབ་པོ་ཞེ་ན། སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །བདག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་སྟོན་ན་ནི་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་ཡིན་ན་ནི་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །བདག་ནི་འཕོས་པའོ། །བདག་ནི་གྲོལ་བའོ། །བདག་ནི་འཇིག་རྟེན་པས་མི་འཇིགས་པའོ་ཞེས་སྨྲ་ན། འཕགས་པའི་སར་བསམས་ཏེ་སྨྲས་ན་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གཞན་དུ་ན་ནི་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །བདག་གི་མིང་འདི་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའོ་ཞེས་བྲིས་ལ་འདི་སུས་བྲིས་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། གཞན་གྱིས་ཁྱེད་འབྲས་བུ་ཐོབ་བམ་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། ཤིང་ཐོག་གི་འབྲས་བུ་མང་ཞིག་ལག་པ་ན་ བཅངས་ལ། ད་དུང་མ་སྨིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །བདག་ནི་ཉམས་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་བདག་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །མི་ལ་མི་མ་ལགས་པར་འདུ་ཤེས་ཏེ། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། མི་མ་ཡིན་པ་ལ་མིར་འདུ་ཤེས་ཏེ་སྨྲ་བ་དང༌། མི་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ཏེ་སྨྲ་བ་ནི་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་ཕོ་ཉ་ལས་མི་ལས་བླ་མར་གྱུར་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་དང༌། ཕྲིན་ཡིག་དང༌། ལག་བརྡ་དང༌། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་མི་ལས་བླ་མར་གྱུར་པའི་ཆོས་སྨྲ་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་དང༌། འོན་པ་དང༌། གླེན་པ་རྣམས་ལ་དགེ་སློང་གིས་མི་ལས་བླ་མར་གྱུར་པའི་ཆོས་སྨྲ་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ར་རོ་བ་དང༌། འགྲོ་བ་གཞན་དུ་གནས་པ་དང༌། མི་དབེན་པ་ལ་དབེན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། སྨན་དང་སྔགས་ཀྱིས་མི་སྣང་བར་སྨྲ་བ་དང༌། འཕགས་པའི་སྐད་ཀྱིས་མཐའ་འཁོབ་པ་ལ་མཐའ་འཁོབ་པའི་སྐད་ཀྱིས་འཕགས་པ་ལ་ཡང་རུང་སྟེ། མིའི་ཆོས་ལས་བླ་མར་གྱུར་པ་སྨྲས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་ལ་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསླབ་པ་བྱིན་པ་དང༌། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་མ་དང༌། དགེ་ཚུལ་མ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གླེང་གཞི་ནི་ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་ནའོ། །གང་ཟག་ནི་ཉ་བ་ལྔ་བརྒྱ་པོའོ། །ཉེས་པ་ནི་ངག་གིས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཁེ་དང་བཀུར་སྟིས་སོ། །མཚན་མ་ནི་ཕས་ཕམ་པའོ། །ཡན་ལག་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། མིའི་ཆོས་ལས་བླ་མར་གྱུར་པ་དང༌། དེར་ཡང་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་མ་ཡིན་པ་དང་མི་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཚིག་ ཏུ་སྨྲས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་གྱི་དོན་གོ་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་བཅབས་པའོ། །ཕས་ཕམ་པ་བཞིའི་མི་བརྗེད་པའི་ཚིག་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གསུམ་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་མདོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཛེ་ཏའི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲོང་ཁྱེར་རམ་གྲོང་རྡལ་གང་ན་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་ནང་པར་སྔར་ལངས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་ཆག་ཆག་བཏབ། ཕྱག་དར་བྱས། སྐྱང་ནུལ་བྱུགས་ནས་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱི་ལོགས་སུ་བྱུང་སྟེ་རྐང་ལག་བཀྲུས། སོ་ཤིང་འཆོས་ནས་དེ་སྔ་དྲོ་ཆོས་གོས་གྱོན་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་གོ །དེ་དེ་ལྟར་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ལུས་མ་བསྲུངས། དབང་པོ་མ་བསྡམས། དྲན་པ་ཉེ་བར་མ་བཞག་པས། བསོད་སྙོམས་ལས་སླར་ཕྱིན་ནས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཏེ། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་འགྲོ་བའི་བཟང་མོ་དག་མཐོང་བས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀུན་ཏུ་བསྐོར་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་ནས། དེ་རང་གི་ཡན་ལག་སྐྱེས་ལས་སུ་རུང་བས་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ་བསྐྱོད་ནས་ཁུ་བ་འབྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གནས་ཉུལ་བ་དག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བའི་གནས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཅིང་བཟོད་ཅིང་ཉམས་བདེ་འམ། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་སམ། བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་བྲེལ་བ་ལྟ་མེད་དམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བདག་ནི་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་བྲེལ་བ་ཡང་མེད་ལ་བདག་ཉམས་བདེ་ཞིང་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་ཉམས་བདེ་ཞིང་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། བདག་འདོད
Chinese
那么就会犯粗罪。如果说“我已皈依一切佛”，如果说“皈依了先前的形象”，就会犯他胜罪。如果说“虽然皈依了释迦牟尼，但好像皈依了一切佛”，就会犯粗罪。如果说“我无学”，如果预言无学的圣者，就会犯他胜罪。如果说“我不学世间之事”，就会犯粗罪。如果说“我什么都没有”，如果显示没有烦恼，就会犯他胜罪。如果不是那样，就会犯粗罪。我说“我已逝去”，我说“我已解脱”，我说“我不为世人所惧”，如果认为是圣者而说，就会犯他胜罪。如果不是那样，就会犯粗罪。写上“我的名字是阿罗汉”，然后说“这是谁写的”，或者别人问“你得到果位了吗”，手里拿着很多水果，说“还没有成熟”，就会犯粗罪。如果说“我已退失”，或者说“我已入流”，或者说“一来”，或者说“不来”，或者说“不是阿罗汉”，就会犯粗罪。如果将非人视为人，而说谎，或者将人视为非人而说，或者将非人视为非人而说，就会犯粗罪。比丘通过信使，宣说超胜于人的法，或者通过书信，或者通过手势，或者从一个传到另一个，宣说超胜于人的法，就会犯粗罪。同样，对于疯癫者、心烦意乱者、被疾病折磨者、聋哑者、愚笨者，比丘宣说超胜于人的法，就会犯粗罪。同样，对于醉酒者、处于其他境地者、将非寂静处视为寂静处者，或者用药物和咒语说自己隐形，或者用圣者的语言对边地人说，或者用边地人的语言对圣者说，总之，如果宣说超胜于人的法，都会犯粗罪。如同比丘会犯他胜罪一样，学习
English
Then a serious offense will be committed. If one says, "I have taken refuge in all the Buddhas," and if one says, "I have taken refuge in the previous form," one will commit a defeat. If one says, "Although I have taken refuge in Shakyamuni, it is as if I have taken refuge in all the Buddhas," one will commit a serious offense. If one says, "I am a non-learner," and if one prophesies a non-learning noble one, one will commit a defeat. If one says, "I do not learn worldly affairs," one will commit a serious offense. If one says, "I have nothing at all," and if one shows that one has no afflictions, one will commit a defeat. If it is not so, one will commit a serious offense. I say, "I have passed away." I say, "I am liberated." I say, "I am not feared by the world." If one speaks thinking of oneself as a noble one, one will commit a defeat. If it is otherwise, one will commit a serious offense. Write "My name is Arhat" and then say, "Who wrote this?" Or if someone asks, "Have you attained the fruit?" holding many fruits in one's hand, and saying, "They are not yet ripe," one will commit a serious offense. If one says, "I have declined," or says, "I have entered the stream," or says, "Once-returner," or says, "Non-returner," or says, "I am not an Arhat," one will commit a serious offense. If one perceives a non-human as a human and lies, or perceives a human as a non-human and speaks, or perceives a non-human as a non-human and speaks, one will commit a serious offense. If a monk, through a messenger, speaks of a Dharma that is superior to humans, or through a letter, or through a gesture, or from one to another, speaks of a Dharma that is superior to humans, one will commit a serious offense. Similarly, to the insane, the mentally disturbed, those afflicted by illness, the deaf and dumb, and the foolish, if a monk speaks of a Dharma that is superior to humans, one will commit a serious offense. Similarly, to the drunk, those in other states of existence, those who perceive a non-secluded place as a secluded place, or those who say they are invisible through medicine and mantras, or using the language of the noble ones to the border people, or using the language of the border people to the noble ones, in short, if one speaks of a Dharma that is superior to humans, all will commit a serious offense. Just as a monk would commit a defeat, so too, learning
Chinese
也是如此。比丘尼們也同樣會被判為他勝罪。比丘尼、沙彌尼和沙彌則會犯下惡作罪。對於初學者、瘋癲者、心神錯亂者和受疾病折磨者，沒有墮罪。故事的起因是在廣闊的城市裡。人物是五百個漁夫。罪過是言語上的。煩惱是貪圖名利。標誌是他勝罪。支分有七種：聲稱自己具有超凡的道法，並且對此有所認知，認知到對方不是聖者而是凡夫，說出那些話語，理解對方的意思，隱瞞自己的認知。這就是四種他勝罪的不忘之詞。別解脫經第二誦讀完畢。從別解脫經第三誦讀開始，宣說了名為「經」等等的內容。故事的起因是，佛陀世尊住在舍衛城（Śrāvastī，古印度城市，今北方邦）的祇陀林給孤獨園。當時，具壽生性開朗，無論住在哪個城市或鄉鎮，他每天早上都會早起，打掃寺廟，擦拭地面，塗抹香料，然後走出寺廟，洗手洗腳，清潔牙齒。然後，他穿上法衣，拿著缽，前往城市或鄉鎮乞食。當他這樣乞食時，不 محافظ身體，不約束感官，不保持正念。從乞食回來後，他做完飯食的事情，當他進入禪定時，看到美麗的女子走來走去，心中充滿了慾望和貪戀。他用自己適合性行為的肢體，用雙手握住並進行活動，然後射精。之後，一些遊方的比丘來到具壽生性開朗所在的地方，問道：具壽，您是否安忍、舒適、快樂？是否安住在快樂的感受中？是否沒有被乞食所困擾？具壽回答說：我不被乞食所困擾，我感到舒適和安住在快樂的感受中。比丘們問道：具壽，您是如何感到舒適和安住在快樂的感受中的？我
English
So be it. Bhikshunis will also be judged to have committed a pārājika offense. Bhikshunis, śrāmaṇerikās, and śrāmaṇeras will commit a duşkṛta offense. There is no transgression for beginners, the insane, those with disturbed minds, and those afflicted by illness. The origin of the story is in the vast city. The individuals are five hundred fishermen. The offense is verbal. The defilement is the pursuit of gain and honor. The sign is a pārājika offense. The limbs are of seven kinds: claiming to have superior qualities, being aware of it, recognizing the other person as not being an Arya but a common person, uttering those words, understanding the meaning of the other person, and concealing one's knowledge. These are the unforgettable words of the four pārājika offenses. The second recitation of the Prātimokṣa Sūtra is complete. Beginning with the third recitation of the Prātimokṣa Sūtra, the contents called "Sūtra" and so forth are spoken. The origin of the story is that the Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Śrāvastī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍada's Park. At that time, the venerable Udayin, by nature, no matter which city or town he resided in, would rise early in the morning, sweep the monastery, dust it, apply incense, and then go outside the monastery, wash his hands and feet, clean his teeth. Then, he would put on his robes, carry his alms bowl, and enter the city or town to beg for alms. When he was begging for alms in this way, he did not guard his body, did not restrain his senses, and did not maintain mindfulness. After returning from begging for alms, he would do the work of preparing food, and when he entered into meditation, he saw beautiful women walking around, and his mind became filled with desire and lust. He used his own limb suitable for sexual activity, held it with both hands, and engaged in activity, and then ejaculated. After that, some wandering monks went to the place where the venerable Udayin was, and asked: Venerable, are you enduring, comfortable, and at ease? Are you dwelling in the experience of happiness? Are you not troubled by begging for alms? The venerable one replied: I am not troubled by begging for alms, and I am comfortable and dwelling in the experience of happiness. The monks asked: Venerable, how are you comfortable and dwelling in the experience of happiness? I