Chinese
比丘在没有询问医生的情况下，不要给予病人药粥。如果没有医生，就询问有病的孩子或者老人。如果没有询问就给予药物，将会导致死亡，因此在律藏中制定了学习的戒条。这个故事发生在舍卫城。具寿目犍连的儿子让邬波离等十七人出家。无论这十七人中的哪一个轮到，所有人都一起做。有一次，一个人负责管理寺庙，轮到做时节的供养，他用装饰品装饰寺庙，并且点燃灯火。同伴们以为一个人在尽心尽力，所以谁也没有去看他。第二天，他们看到管理寺庙的人生气地坐在那里。有些人抓住他的脚，有些人抓住他的手，请求他原谅，但他不肯。有一个人做了嘎嘎ཚིལ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），他笑了。大家都说这个方法可行，就都这么做了。结果他被风吹倒，死了。这件事被禀告给佛陀，佛陀说：从今以后，不要再对别人做嘎嘎ཚིལ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）了。因此在律藏中制定了学习的戒条。这个故事也发生在舍卫城。当时，一个施主为了僧团在寺庙的地方建造了一座寺庙。一位比丘尼在那里安居。有人禀告佛陀说：这里有盗贼抢劫。佛陀说：从今以后，如果有盗贼来偷东西，就拿着法器犍稚（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），喊道：把钵和滤水器拿来！这样盗贼就会逃跑了。后来，盗贼再次来到这座寺庙偷东西。当时，一位年长的比丘正在点灯，他看到了盗贼。他们爬上门，坐在那里。比丘心想，如果不稍微吓唬他们一下，东西就要被抢走了。于是他爬上门，把犍稚（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）扔了出去，只是想吓唬他们一下。结果第二天一看，一个盗贼的头被击中，死了。这件事被禀告给佛陀，佛陀说：不要扔出去击中他们，稍微在远处吓唬一下就行了。因此在律藏中制定了学习的戒条。这个故事也发生在舍卫城。当时，一对父子施主以前
English
A monk should ask a doctor before giving medicinal gruel to a patient. If there is no doctor, ask a sick child or an old person. If medicine is given without asking, it will lead to death, therefore, a precept of learning was established in the Vinaya. This story took place in Shravasti. The son of the Venerable Maudgalyayana ordained seventeen people including Upali. Whichever of these seventeen was on duty, all would do it together. Once, one person was in charge of managing the monastery and was on duty to make offerings for the season. He decorated the monastery with ornaments and lit lamps. The companions thought that one person was doing his best, so no one went to see him. The next day, they saw the person in charge of the monastery sitting there angrily. Some grabbed his feet, some grabbed his hands, and asked him to forgive them, but he refused. One person did gaga tshil (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), and he laughed. Everyone said that this method would work, so they all did it. As a result, he was blown over by the wind and died. This matter was reported to the Buddha, and the Buddha said: From now on, do not do gaga tshil (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) to others. Therefore, a precept of learning was established in the Vinaya. This story also took place in Shravasti. At that time, a householder built a monastery in the place of the monastery for the Sangha. A bhikkhuni was staying there for the summer retreat. Someone reported to the Buddha that thieves were robbing the place. The Buddha said: From now on, if thieves come to steal, take the instrument Ghaṇṭā (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), and shout: Bring the bowl and the water strainer! Then the thieves will run away. Later, thieves came to this monastery again to steal. At that time, an elderly monk was lighting lamps, and he saw the thieves. They climbed onto the door and sat there. The monk thought that if he didn't scare them a little, the things would be stolen. So he climbed onto the door and threw the Ghaṇṭā (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), just to scare them. As a result, the next day, one of the thieves was hit in the head and died. This matter was reported to the Buddha, and the Buddha said: Do not throw it to hit them, just scare them from a distance. Therefore, a precept of learning was established in the Vinaya. This story also took place in Shravasti. At that time, a father and son householder, previously
Tibetan
་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ལས་སླད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་འགྲིབས་གཉེན་བཤེས་དག་ཀྱང་ཟད་དེ་ཕ་སྤད་གཉིས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་རྟག་པར་ལས་ལ་བསྐོ་ཞིང་བརྩེ་བས་ཕ་སྤད་གཉིས་ཀྱང་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་དོང་དོང་བ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕྱིན་དུ་ཉེ་སྟེ། གདུགས་ཚོད་ཀྱི་གཎྜཱི་བརྡུང་བ་མཐོང་ནས་ཕན་ཆད་དེ་འགྲོ་མ་ནུས་པ་དང་བུས་རྒྱབ་ནས་ཕུལ་བ་དང་ཕ་དུས་ལས་འདས་སོ། །དེ་ལྟར་ གྱུར་པ་སྙན་དུ་བདས་ནས་ད་སླན་ཆད་ཕུལ་བར་མི་བྱའི། སྔར་སོང་སྟེ་ཕའི་ཟན་སྐལ་དག་མནོས་ཏེ་སླར་ལམ་དུ་བསྡུ་བར་བྱའོ་ཞེས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་བྲན་ཅན་དང་སྐྱོང་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་མཛའ་བ་གཉིས་ཤིག་འཁོད་དེ་སྐྱོང་བ་པོ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་མཚན་གཅིག་རངས་འབོད་འགྲོགས་སོ། །བྲན་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། ངས་སྔར་ལངས་ཏེ། སྨན་པ་ལ་སྨན་བསླངས་ནས་འོང་གིས་ཁ་ཟས་ཅང་མ་ཟ་བར་སྡོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་སྟེ་སོང་བ་དང༌། དེ་ནང་པར་ཁྱིམ་མཚེས་རྣམས་ཀྱིས་མདང་ཁྱོད་འབོད་འགྲོགས་ཏེ་ཅི་ཉེས་བྱས་པ་དང༌། བཀྲེས་སོ། །ཁྱིམ་མཚེས་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་དང་ཁུར་བ་དང་ཐུག་པ་མང་ཞིག་བྱིན་ཏེ་ཟོས་སོ། །སླད་ཀྱིས་བྲན་ཅན་སྨན་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་ནས། སྐྱོང་བ་སྨན་ཟོ། །དེ་ན་རེ་ངས་ནི་ཟན་ཟོས་ཟིན་ཏེ་མི་འདོད་དོ། །དེ་ན་རེ་ང་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་ཉམས་ཁྱོད་ཀྱི་གྲོགས་བྱེད་ན། ཁྱོད་ནི་ནད་དང་མི་མཐུན་པའི་ཁ་ཟས་ཟ་བས་དུག་ཟ་ཡང་བླའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དེ་ཡང་སྣོད་ཀྱི་ནང་ནས་དུག་རྡོག་མ་གཅིག་རྙེད་དེ་ཟོས་པ་དང་དེ་དུས་ལས་འདས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སྙན་དུ་བདས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱིན་ཆད་ནད་པ་འཆི་བར་སེམས་པའི་གཏམ་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཉིས་ཤིག་ནི་ལྷུང་བཟེད་བཙས་ཁྱེར་ཏེ་སློང་དུ་མི་རུང་གཅིག་ནི་ཆོས་གོས་རུལ་ནས་བགོར་མི་རུང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་མེད་པར་སྤྱད་དུ་མི་རུང་གི་ཆོས་གོས་དྲུབས་ཤིག་ལྷུང་བཟེད་ཚོལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་གནས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ན་དགེ་སློང་ནད་ཀྱིས་བཞུས་པ་དེ་ཤི་བ་དང་བདག་ཅག་གིར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་དགེ་སློང་དག་གིས་སྙན་དུ་གསོལ་ཏོ། །བཀའ་སྩལ་པ། གདོལ་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་མ་བསྐྱེད་པར་ལྷུང་བཟེད་ནི་མིག་བཞིན་དུ་གླན་པ་དང་བསྲེག་པར་བྱའོ། །ཆོས་གོས་ནི་པགས་པ་བཞིན་དུ་བཙེམ་ཞིང་དྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པའི་གནས་སུ་བཅས་སོ། །ཉེས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ ན། དགེ་སློང་གིས་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་མ་ནིང་རྣམས་ལ་བསད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོར་མོ་གཅིག་གིས་བསྣུན་ཏེ། ཐབས་དེས་འཆི་བར་གྱུར་ན་ཡང་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་མི་ལ་དུག་བྱིན་པའམ། གཡང་སར་བཏང་བའམ། སྟག་གཟིག་མང་པོའི་ཡུལ་དུ་བཏང་བའམ། ལྷགས་པ་ཆེ་བ་དང་ཚད་ཁུངས་སུ་བཏང་བའམ། སྔགས་དང་སྨན་གྱི་སྦྱོར་བས་ཀྱང་རུང་སྟེ། གསོད་སེམས་དང་ལྡན་ན་མཐར་ན་ཡུངས་ཀར་འབྲུམ་བུ་གཅིག་གིས་བརྒྱབ་སྟེ་ཤི་ཡང་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་སྨན་དང་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་བམ་ཕ་རོལ་གཉིས་ཀ་བྱོལ་སོང་གི་སྐྱེ་གནས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་མི་བསད་ན་ཡང་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་མི་གཞན་པས་བསད་པར་བསམས་པ་ལས་གཞན་ཤི་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་མི་བསད་ན་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །མི་མ་ལགས་པ་བསད་ན་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་བསད་ན་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །རང་གིས་རང་བསད་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་ལས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བསད་པ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བསད་པར་བྱས་པ་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་འདྲ་སྟེ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །མི་གཅིག་བསད་པར་བྱས་པ་ལས་བྲོས་ཏེ་དགེ་སློང་དང་ཕྲད་དེ་བསྙེགས་མ་ཕྱི་བཞིན་དུ་འོང་སྟེ། དགེ་སློང་གིས་བསད་སེམས་ཉེ་བར་བཞག་ནས་བསྙེགས་མ་ལ་བསྟན་བསྙེགས་མ་དང་ཕྲད་དེ་བསད་ན་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་ལ་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་མ་དང་བསླབ་པ་བྱིན་པ་ལ་ཡང་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་ཕ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་མ་དང༌། སློང་མ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་པ་ལ་ནི་སྡིག་པ་མང་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆུ་བོ་དགའ་སྐྱེད་ཅན་གྱི་འགྲམ་ན་འཁོད་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། ལས་དང་པོ་པ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱུང་ན། བསླབ་པའི་གནས་མ་བཅས་ན་དགེ་སློང་མང་ཞིག་བདག་ཅག་གིས་འཆི་བར་བསྟབས་ན་བདག་ ཅག་གིས་ལས་དང་པོ་པ་གང་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཆུ་བོ་དགའ་སྐྱེད་ཅན་གྱི་འགྲམ་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་ཉེས་པ་སྤྱད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡན་ལག་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གསོད་སེམས་ཉེ་བར་གནས་པ་དང༌།
Chinese
享用丰厚，后来享用也减少，亲戚朋友也耗尽，父子二人也出家到寺庙安住。之后众比丘总是安排他们做事，由于怜爱，父子二人也往来于田地和寺庙。见到敲击报时木鱼，后来就不能去了，儿子背着，父亲去世了。事情禀告后，此后不应背负，应先去接受父亲的食物份额，再在路上集合，制定了在律中学习的条目。故事的起因是在舍卫城。当时，有两位比丘，名叫布拉坚和久永巴波，两人非常友善地住在一起，久永巴波生病了，整夜呻吟呼喊。布拉坚说：我先起来，向医生求药，你不要吃任何食物，等着。说完就走了。第二天，邻居们说：昨晚你呻吟呼喊，发生了什么事？回答说：饿了。邻居们给了很多肉、馅饼和面条，他就吃了。后来，布拉坚带着药回来了，说：久永巴，吃药吧。他说：我已经吃过饭了，不想吃了。布拉坚说：我作为修善的衰弱一方，做你的朋友，你却吃与疾病不相容的食物，还不如吃毒药。说完，从容器里找到一块毒药吃了，当时就去世了。事情禀告后，佛陀开示说：此后不要说病人会死之类的话，制定了戒律。故事的起因是在舍卫城。当时，有两位比丘，一位的钵破裂不能乞食，一位的法衣破烂不能穿，于是具寿们说：没有法衣和钵不能修行，缝制法衣，寻找钵。那两人说：在名为此地的地方，有位比丘因病衰弱，他死后就变成我们的了。众比丘禀告了此事。佛陀开示说：不要生起像旃陀罗一样的心，钵应该像眼睛一样修补或烧掉。
English
Having great possessions, later the possessions also diminished, relatives and friends also ran out, and the father and son both renounced and resided in the monastery. Then the monks always assigned them tasks, and out of affection, the father and son also frequented the fields and the monastery. Seeing the striking of the time-announcing wooden fish, they could not go there afterwards, and the son carried him on his back, and the father passed away. After the matter was reported, henceforth they should not be carried on the back, but should first go and receive the father's food portion, and then gather on the road, and the item of learning in the Vinaya was established. The origin of the story was in Shravasti. At that time, there were two monks named Bhrajana and Chirongpapo, who lived together very amicably. Chirongpapo fell ill and groaned and cried out all night. Bhrajana said: I will get up first and ask the doctor for medicine, you wait without eating any food. Having said that, he left. The next day, the neighbors said: Last night you were groaning and crying out, what happened? He replied: I was hungry. The neighbors gave him a lot of meat, pies and noodles, and he ate them. Later, Bhrajana came back with the medicine and said: Chirongpa, take the medicine. He said: I have already eaten, I don't want to eat it. Bhrajana said: I, as the weakened side of virtuous practice, am your friend, but you eat food that is incompatible with the disease, it is better to eat poison. Having said that, he found a piece of poison in the container and ate it, and died at that time. After the matter was reported, the Buddha taught: Henceforth, do not say things like the patient will die, and the precept was established. The origin of the story was in Shravasti. At that time, there were two monks, one whose bowl was broken and could not beg for alms, and one whose Dharma robe was tattered and could not be worn, so the venerable ones said: Without Dharma robes and bowls, one cannot practice, sew Dharma robes, and look for bowls. The two of them said: In a place called this place, there is a monk who is weakened by illness, and when he dies, it will become ours. The monks reported this matter. The Buddha taught: Do not generate a mind like a Chandala, the bowl should be mended or burned like the eyes.
Chinese
教诫说，衣服要像皮肤一样缝补。如果犯了什么罪呢？比丘如果以杀害之心，用一根手指触碰女人、男人或太监，即使因此而死，也构成他胜罪。比丘如果给人毒药，或推下悬崖，或送到老虎、豹子多的地方，或送到寒冷和大风的地方，或用咒语和药物，只要有杀害之心，最终即使用一粒芥子大小的痘疮击打而死，也构成他胜罪。比丘如果用药物和咒语施法，使对方转生到畜生道，从而杀死人，也构成他胜罪。比丘如果认为别人会杀人，结果那人死了，构成粗罪。比丘如果杀人，构成他胜罪。如果杀的不是人，构成粗罪。如果犹豫不决，不知是否是人而杀，构成他胜罪。自己杀死自己，构成粗罪。杀死阿罗汉和杀死凡夫，或者说杀死凡夫和杀死阿罗汉，两者都一样，构成粗罪。如果一个人被杀后逃跑，遇到比丘，像追赶者一样前来，比丘如果怀着杀害之心，指示追赶者，追赶者遇到那人并杀了他，构成他胜罪。正如比丘犯了他胜罪一样，比丘尼和受过戒的人也犯了他胜罪。对于沙弥、沙弥尼和乞丐，则构成恶作罪。对于在家居士，则构成重罪。住在欢乐河边的比丘们心想：初犯者无罪。如果没有制定戒律，许多比丘被我们逼死，我们会怀疑什么是初犯。世尊开示说：欢乐河边的比丘们所犯的一切罪行都是初犯，因此没有罪过。支分有七种：不是实物，怀着杀害之心。
English
The teaching states that clothes should be sewn and patched like skin. What kind of offense is it? If a bhikshu, with the intention to kill, touches a woman, man, or eunuch with one finger, even if they die as a result, it constitutes a pārājika offense. If a bhikshu gives poison to someone, or throws them off a cliff, or sends them to a place with many tigers and leopards, or sends them to a place with severe cold and wind, or uses spells and medicines, as long as they have the intention to kill, even if they eventually kill them by striking them with a pimple the size of a mustard seed, it constitutes a pārājika offense. If a bhikshu casts spells with medicine and mantras, or transforms both parties into the realm of animals, and then kills a person, it constitutes a pārājika offense. If a bhikshu thinks that someone else will kill a person, but that person dies, it constitutes a sthūlātyaya offense. If a bhikshu kills a person, it constitutes a pārājika offense. If they kill someone who is not a person, it constitutes a sthūlātyaya offense. If they hesitate, unsure whether it is a person or not, and kill them, it constitutes a pārājika offense. If one kills oneself, it constitutes a sthūlātyaya offense. Killing an arhat and killing an ordinary person, or killing an ordinary person and killing an arhat, both are the same, constituting a sthūlātyaya offense. If a person who has been killed runs away and meets a bhikshu, coming like a pursuer, if the bhikshu, with the intention to kill, points out the pursued to the pursuer, and the pursuer meets and kills that person, it constitutes a pārājika offense. Just as a bhikshu commits a pārājika offense, so too do a bhikshuni and one who has been given vows commit a pārājika offense. For a śrāmaṇera, śrāmaṇerikā, and beggar, it constitutes a duḥkṛta offense. For a householder, it constitutes a grave sin. The bhikshus dwelling on the banks of the River of Delight thought: The first offense is without fault. If the precepts are not established, and many bhikshus are driven to death by us, we will doubt what constitutes the first offense. The Blessed One declared: All the offenses committed by the bhikshus on the banks of the River of Delight are first offenses, and therefore there is no fault. The limbs are sevenfold: not a real object, and dwelling near with the intention to kill.