Tibetan
ངས་སོ། །གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་དགེ་སློང་དག་གསོ་སྦྱོང་ངམ། ཚུལ་ནས་འབྱུང་བ་འམ། གསོལ་པ་འམ། གསོལ་པ་དང་གཉིས་སམ། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ལ་མི་གནས་པ་སྟེ། གང་ཟག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལས་བསྐོ་བ་ལ་ཡང་མི་ཆུད་པའོ། །དེས་ན་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་གྲངས་ལ། གླེང་གཞི་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གི་བུ་རྒྱབ་རབ་ཏུ་ མཉེན་པ་ནི་བྱི་ལའི་རྒྱབ་འདྲ་བ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མངོན་པར་དད་པ་ནས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ༌། །མིང་ཡང་རྒྱབ་མཉེན་དུ་བཏགས་སོ། །དགེ་སློང་རྒྱབ་མཉེན་དེ་སྔ་དྲོའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་བསོད་སྙོམས་བླངས་ནས་ཟས་ཟོས་ཏེ། གནས་ཁང་དུ་འོངས་ནས་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པའི་ཕྱིར་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་དབང་པོ་མ་བསྡམས་པས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་རང་གི་ཕོ་མཚན་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་ཏེ། རང་གི་སྒོ་དང་པོར་སྤྱད་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་གནས་ཉུང་བ་དག་གིས་མཐོང་ནས་དེ་དག་གི་ཡིད་མ་མགུ་ནས་རི་མོ་མེད་པར་བྱས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱེད་དུ་དབང་ངམ་ཞེས་བྱས་པ་དང་དེས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཅས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ལ་བྱེད་དུ་མ་གནང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དག་གིས་དེ་ལ་གྱོད་བཏབ་པ་འམ། བསྔགས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ནི་གཞན་གྱི་ལའང་སྤངས་ན་རང་གི་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། སྐྱེས་བུ་གཏི་མུག་ཅན་འདི་ནི་ཕས་ཕམ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གི་བུ་ཕོ་ཕོ་མཚན་ཚད་ལས་འདས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་མིང་ཡང་མཚན་རིངས་སུ་བཏགས་ཏེ། དེའང་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་གྱུར་ཏེ། དེས་སྔ་དྲོའི་ཚེ་བསོད་སྙོམས་བླངས་ནས་ཟས་ཟོས་ཟིན་གྱི་འོག་ཏུ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་དཀྲིས་ཏེ། རང་གི་ཕོ་མཚན་ལས་སུ་རུང་བས་སྒོ་ཐ་མར་སྤྱད་པ་དང༌། དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང
Chinese
我等。不应安住。名为彼等比丘，或行布萨，或从律中生，或白，或白二，或白四之业不住，亦不入于十二人委任之业。是故说不应安住。又，由行不净行而成他胜之品类。事缘者：世尊住于舍卫城。尔时，一长者之子，生而背极柔软，如猫背。彼亦于三宝深具信心，乃至出家于善说之法毗奈耶中。名亦立为背柔软。彼背柔软比丘，于清晨时分，持钵乞食已，食讫，来至住处，为入内而坐。尔时，因未调伏诸根，为欲贪所缠，以自之男根行于堪能，于自之初门行时，诸少住比丘见已，彼等心不喜悦，作无记说：具寿如是行，可容耶？彼答言：世尊所制，是不许于他人行，于自己则非耶？彼等未对其责问或赞叹，彼等请白世尊，世尊告曰：于他人亦应断除，况于自己耶？此愚痴士夫已成他胜，如是制立毗奈耶之学处。事缘者：住于舍卫城。一生长者之子，男根过量，名亦立为根长。彼亦出家于善说之法毗奈耶中，成为比丘之物。彼于清晨时分，持钵乞食已，食讫之后，入内而入定时，为欲贪所缠，以自之男根行于堪能，于末门行时，为其他比丘所见，告白于世尊，如是亦成他胜耶？如是制立毗奈耶之学处。事缘者：住于舍卫城。名为极胜之城
English
We. Should not dwell. That is, those monks do not dwell in the karma of observing the Uposatha, or arising from the Vinaya, or white, or white two, or white four. They are also not included in the karma of appointing twelve people. Therefore, it is said that one should not dwell. Furthermore, concerning the categories of becoming defeated through the act of impure conduct. The story is: The Blessed One was dwelling in Shravasti. At that time, a son of a householder was born with an extremely soft back, like the back of a cat. He also had great faith in the Three Jewels, and eventually renounced the world in the well-spoken Dharma Vinaya. His name was also given as Soft Back. That monk Soft Back, in the early morning, took his alms bowl and ate his food. He came to his dwelling and sat down to enter into meditation. At that time, because he had not subdued his senses, he was completely entangled by desire and lust. He made his own male organ functional and engaged in his own first orifice. The monks who lived there saw this and their minds were not pleased. They made an unmarked statement: Is it permissible for the venerable one to act in such a way? He said: The Blessed One has prescribed that it is not allowed to do it to others, but not to oneself? They did not accuse or praise him. They requested the Blessed One, and the Blessed One said: If one should abandon it in relation to others, what need is there to mention oneself? This foolish man has become defeated. Thus, the training place of the Vinaya was established. The story is: He was dwelling in Shravasti. A son of a householder was born with a male organ that was beyond measure. His name was also given as Long Organ. He also renounced the world in the well-spoken Dharma Vinaya and became a possession of the monks. He, in the early morning, took his alms bowl and after eating his food, entered inside to enter into meditation. He was completely entangled by desire and lust. He made his own male organ functional and engaged in the last orifice. Another monk saw this and reported it. Is such a thing also a defeat? Thus, the training place of the Vinaya was established. The story is: He was dwelling in Shravasti. A city called Supreme Victory.
Tibetan
་ཁྱེར་ན། དེད་དཔོན་དགའ་བོའི་བུ་དེ་ཤིན་ཏུ་བྱད་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་ཞིག་འདུག་པ་ཡུལ་གཞན་ཞིག་ཏུ་ཚོང་ལ་འགྲོ་བར་ཆས་ཏེ། ཡང་དང་ཡང་དུ་དུས་ཀྱི་ཕ་ལ་གསོལ་ནས་ཕས་ཀྱང་ཡུལ་དེ་ན་ཚོང་པ། འགྲོ་བ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ཡང་ བུའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཤིག་ཅེས་གཏད་བུ་ལ་ཡང་གཏམས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚོང་པ་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་བར་ཆད་གསུམ་སྟེ། རྒྱན་པོ་དང༌། སྟུ་གླ་དང༌། ཆང་རིན་ནོ་ཞེས་བསྒོ་ནས། དེ་དག་ཡུལ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་སྟུ་འཚོང་མ་བཟང་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་མཐོང་ནས་བསམས་པ། དེའི་ནོར་ཐམས་ཅད་མ་ཐོབ་ན། ངའི་མིང་བཟང་མོ་ཞེས་མི་བྱ་མོད་སྙམ་ནས། བྲན་མོ་ཞིག་དེའི་གན་དུ་མངགས་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་དང་ཕྲད་པའི་བར་དུ་སྟེ། ཚོང་པ་དེའི་ནོར་ཟད་ཟད་དུ་མོས་བྲིད་ནས་ཚོང་གྲོགས་ཀུན་ཀྱང་སླར་དོང་ནས། ནོར་མེད་པ་དང་མོས་མ་འདོད་དེ། མཛེས་དགའ་འཁྱམས་ཤིང་འགྲོ་བ་དགེ་སློང་ཅིག་དང་ཕྲད་ནས་ཐར་པར་ཞུགས་ཏེ། ཞག་གཉིས་གསུམ་དུ་ཤིན་ཏུ་བསླབས་ནས། དགེ་སློང་དེ་ན་རེ་རི་དགས་ཀྱིས་རི་དགས་མི་སོས་ཀྱི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནི་བདག་གི་ཡུལ་དང་འདྲས། ཕར་སློང་ཞིང་སོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་ཏེ་བཏང་ངོ༌། །སྟུ་འཚོང་མ་དེས་ཀྱང་ཕྱིན་ནས་བསམས་པ། བདག་གིས་སྐྱེས་བུ་དེ་ལྟ་བུ་བལྟ་ན་བཟང་བ་ནི་ཕྱིན་ཆད་ཉལ་མི་མྱོང་སྟེ། མཚར་གཅིག་བྱ་སྙམ་ནས་བྲན་མོ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཆད་བྱར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས་མཛེས་དགའ་དེ་ཡང་ཡུལ་རྒྱུས་ལ་མི་མཁས་པས་སླར་ཡང་ཁྱིམ་དེའི་སྒོར་ཕྱིན་པ་དང་བྲན་མོས་རྗེ་མོ་ལ་སྨྲས་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་འདིར་ཕྱིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་བླས་ནང་དུ་བོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་བྲང་བརྡུངས་ནས་རྐེད་ནས་འཁྱུད་དེ་དུས་ནས་བདག་གིས་ནོངས་ཀྱིས་བདག་ལ་ད་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིག་ཚུར་བྱོན་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། མཛེས་དགས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནོར་དང་གྲོགས་སུ་ཡང་ཕྲལ་ན་ཅི། ང་ཚུལ་ཁྲིམས་དད་ཡང་བྲལ་ལམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། སྟུ་འཚོང་མས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་བདར་ཅིང་ནང་དུ་བླུགས་སམ། ནང་དུ་སྨྱུགས་ལ་ཕྱིར་ཕོ་ན་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ངན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེས་བསམས་པ་དང་མོ་དེ་སྐད་ཟེར་བ་ལས་ནི། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་དག་ཀྱང་འདི་ལྟར་བྱ་གོར་མ་ཆག་སྙམ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བདར་ཏེ་ནང་དུ་བླུགས་ནས། ཕྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་མང་པོ་བཤད་པའི་ཚེ་མཛེས་དགའ་ཤིན་ཏུ་རོད་ཉམས་པ་སྨན་པས་
Chinese
如果带着，船长欢喜的儿子非常英俊美丽，准备去其他地方做生意。他再三地请求时节之父，父亲也嘱咐说，那个地方有商人，还有五百个同行者，要儿子和他们做朋友。还告诫儿子说，商人去其他地方做生意有三种障碍：赌博、妓女和酒钱。他们从一个地方走到另一个地方，到达了一个可以听闻佛法的地方。然后，一个名叫善妙的妓女，非常美丽，她看到商人后心想：如果得不到他所有的财产，我就不配叫善妙。于是她派一个婢女去接近那些商人，逐渐用花言巧语骗光了商人的钱财，所有的同伴也都离开了。她不想要没有钱财的商人，于是俊喜四处流浪，遇到一个僧人，便请求出家。经过两三天的认真学习，那个僧人说：山上的野兽不能靠山上的野兽来医治，你所在的那个地方就像我的家乡一样。你去化缘，恢复生机吧。说完就让他走了。那个妓女也心想：我以后再也遇不到这么好看的男人了，一定要想个办法。于是她嘱咐婢女以后要这样做。俊喜因为不熟悉道路，又回到了那家门口，婢女对她的主人说：他已经出家了，又来到这里。即使他出家了，也要把他骗进来。于是她捶胸顿足，搂住他的腰，说：从那时起我就后悔了，现在请你完全享用我吧，请过来。俊喜说：你已经夺走了我的钱财和朋友，难道还要夺走我的戒律和信仰吗？妓女说：圣者，在外面摩擦后进入，或者在里面插入后在外面射精，这不算破戒。他心想，她这么说，看来僧人和长老们都是这样做的。于是他在外面摩擦后进入。后来，世尊宣讲许多解脱之法时，俊喜非常懊悔，医生……
English
If taken along, the son of Captain Delightful was very handsome and beautiful, and he prepared to go to another place for business. He repeatedly requested his father of the season, and the father also instructed him, saying that there were merchants in that place, and also five hundred companions, and told his son to befriend them. He also warned his son that there were three obstacles for merchants going to other places for business: gambling, prostitutes, and the cost of alcohol. They traveled from one place to another, arriving at a place where they could hear the Dharma. Then, a prostitute named Excellent Beauty, who was very beautiful, saw the merchant and thought: If I don't get all of his wealth, I don't deserve to be called Excellent Beauty. So she sent a maid to approach those merchants, gradually using sweet words to swindle the merchant's money, and all the companions also left. She didn't want the merchant without wealth, so Handsome Delight wandered around, met a monk, and requested to be ordained. After two or three days of serious study, that monk said: The wild animals on the mountain cannot be healed by the wild animals on the mountain, the place where you are is like my hometown. Go beg for alms and regain your vitality. After speaking, he let him go. That prostitute also thought: I will never meet such a good-looking man again in the future, I must think of a way. So she instructed the maid to do this in the future. Handsome Delight, because he was not familiar with the road, returned to the door of that house again, and the maid said to her mistress: He has been ordained and has come here again. Even if he is ordained, you must trick him inside. So she beat her chest and hugged his waist, saying: From that time on, I have regretted it, now please completely enjoy me, please come over. Handsome Delight said: You have already taken away my wealth and friends, do you still want to take away my precepts and faith? The prostitute said: Holy one, is it not considered breaking the precepts to rub on the outside and then enter, or to insert on the inside and ejaculate on the outside? He thought, since she said that, it seems that monks and elders all do this. So he rubbed on the outside and then entered. Later, when the Blessed One preached many teachings of liberation, Handsome Delight was very remorseful, and the doctor...