Tibetan
དུས་མ་ཡིན་པར་བྱས་ན་འདས་པའོ། །དུས་མ་ཡིན་པར་གསོ་སྦྱོང་བྱར་རུང་བ་ནི་བཞི་སྟེ། བར་ཆད་བརྒྱད་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་བྱུང་ན་གསུམ་མམ་སྤྱི་སྟེ། དེ་ནི་རྐྱེན་གྱིའོ། །བསྔོ་བའི་ནི་དུས་ཀྱི་ཚེ་མི་བདེ་ན་བསྔོ་བར་བྱའོ། །མཐུན་པའི་རྩོད་པ་སྡུམ་པའི་ཐབས་སམ་ཆད་པས་གསོལ་བའི་ཚེའོ། ། བཀྲ་ཤིས་ཀྱིས་ནི་ལྟས་ངན་ན་མ་ཐན་པའི་ཚེའོ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་བཤད་པ་གདོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མདོའི་གདོན་པ་ལྔ་སྟེ། གླེང་གཞི་ནས་ཕས་ཕམ་པ་བཞི་དང༌། གླེང་གཞི་ནས་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཡན་ཆད་དང༌། གླེང་གཞི་ནས་མ་ངེས་པའི་བར་དུ་བརྗོད་པ་དང༌། གླེང་གཞི་ནས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་གདོན་པའོ། །གནས་བརྟན་གྱིས་མ་ཐོན་ན་དེ་མན་ཆད་སུས་ཐོན་པས་སོ། །མ་རྫོགས་ན་གཞན་གྱིས་བཏུད་དོ། །སྨྱོན་པས་བཏོན་ན་ཡང་རུང་སྟེ། འཁོར་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཁྱེད་ཅག་སུ་ལ་ཉེས་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཉེས་པ་ཡོད་པ་ནི་ལྟུང་བ་མ་མཐོལ་བའོ། །མཐོལ་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལ་ལ་ན་རེ་དེར་འཕྲལ་དུ་དྲན་ན། དགེ་འདུན་ནམ་ཡང་ན་དྲུང་ན་གཅིག་ལ་བཤུབས་ཏེ་མཐོལ་ཅིག །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེར་ཡིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་ཕྱིས་མཐོལ་ཅིག་ཅེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཁ་ཏོན་འདོན་པས་ནི་ཡིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ། །སོ་སོར་དྲིས་ནས་ལན་བཏབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མ་ལྷགས་པ་རྣམས་ལ་གནས་སོ་སོར་དྲིས་ན་དེ་དག་གིས་དད་པ་དང་གཙང་མ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཟླས་ཏེ། ལན་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ཚོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བསྒྲགས་པར་བྱའོ་ཞེའོ། །ལན་གསུམ་ཆུད་པ་ནི་རིང་དུ་ཐོགས་པ་དང་ཡེངས་པས་མི་གོ་བའི་ཉེས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་མི་མང་མི་ཉུང་བའོ། །ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲི་བའི་ཚིག་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅེས་པ་ནས་བསྒྲགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །འཁོར་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་གཙང་མ་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བསྟོད་པའོ། །དྲན་བཞིན་དུ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་དུ་དྲིས་ནས་ཉེས་པ་ཡོད་ལ་དྲན་བཞིན་དུ་མཐོལ་ན་བརྫུན་དུ་འགྱུར་གྱི། མི་དྲན་ན་བརྫུན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །བརྫུན་ནི་ཚིག་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡོད་ན་མཐོལ་ཅིག །མེད་ན་མ་སྨྲ་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་ལས་ཡོད་བཞིན་དུ་མི་སྨྲ་བས་ན། ཚིག་གིས་གོ་བར་བྱའོ། །དོན་བརྡས་གོ་བར་བྱེད་པས་ན་དེ་ཉིད་བརྫུན་ནོ། །བར་དུ་གཅོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བར་དུ་གཅོད་དེ་ཚེ་འདི་ལ་དགེ་བའི་བར་དུའོ། །ཚེ
Chinese
如果不是時候做，那就已經過去了。非時可以行布薩的有四種：如果發生像八種障礙那樣的因緣，有三種或共同的，那是因為因緣。回向的是，如果時間不適，應當回向。和合的，是調解爭端的方法，或是斷絕後祈求的時候。 吉祥的是，如果出現惡兆，在沒有被污染的時候。講解別解脫經，名為「障礙」的，經的障礙有五種：從開端到四種他勝罪，從開端到僧殘罪之前，從開端到不定罪之間所說的，從開端到一切圓滿之間是障礙。如果上座沒有出來，那麼從那以下由誰出來。如果沒有圓滿，就由其他人接續。瘋子說出來也可以，以清淨的僧團為前提，說「你們誰有罪」等等。有罪就是沒有懺悔墮罪。說「懺悔吧」，有些人說如果在那裡立刻想起，就向僧團或在場的一個人坦白懺悔。有些人說在那裡用心加持，之後再懺悔。有些人說念誦經文就是用心加持。分別詢問後回答「如是」，意思是如果沒有到來的人，分別詢問他們的情況，他們以信心和清淨重複三次，就像回答的那樣，這裡的集會也應當宣告三次。重複三次是為了避免時間過長和分心聽不清楚的過失，不要太多也不要太少。三次之間提問的詞句是從「具壽們」到「應當宣告」之間。說「像這樣的僧團」是讚揚像這樣清淨的僧團。提到「明知故犯」是因為那樣問了三次之後，有罪而明知故犯地懺悔就會變成說謊，如果不知道就不會變成說謊。說謊雖然是言語，但因為告誡說「有就懺悔，沒有就不要說」，所以明明有罪卻不說，要用言語來理解。因為用意義暗示來理解，所以那就是說謊。說「間斷」就是間斷原因和結果之間，也就是間斷今生的善。
English
If it is not done at the right time, it has already passed. There are four times when it is permissible to perform the Uposatha outside of the proper time: if circumstances such as the eight obstacles arise, there are three or a general one, that is because of circumstances. For dedication, if the time is not suitable, one should dedicate. For harmony, it is the method of reconciling disputes, or when requesting after severance. For auspiciousness, if bad omens appear, when it is not defiled. Explaining the Pratimoksha Sutra, called "Obstacles," there are five obstacles of the Sutra: from the beginning to the four Parajikas, from the beginning up to the Sanghavasesa, what is said from the beginning to the Aniyata, from the beginning to the completion of everything is an obstacle. If the Sthavira does not come out, then who comes out from below that. If it is not complete, then others continue. It is also permissible for a madman to speak, assuming a pure Sangha, saying "Who among you has faults," and so on. Having faults means not confessing offenses. Saying "Confess," some say that if one remembers immediately there, one should confess to the Sangha or to one person present. Some say that one should bless with the mind there and then confess later. Some say that reciting scriptures is blessing with the mind. Asking separately and answering "Thus it is," means that if those who have not arrived are asked separately about their situation, they repeat with faith and purity three times, just as they answered, the assembly here should also announce three times. Repeating three times is to avoid the faults of taking too long and being distracted and not hearing clearly, not too many and not too few. The words of questioning between the three times are from "Venerable ones" to "should be announced." Saying "Such a Sangha" is praising such a pure Sangha. Mentioning "knowing and deliberately" is because after asking three times in that way, confessing with faults while knowing and deliberately becomes lying, if one does not know it does not become lying. Lying is indeed speech, but because of the admonition "If there is, confess, if there is not, do not speak," therefore not speaking while having faults, one should understand with speech. Because one understands with meaning and implication, therefore that itself is lying. Saying "Interrupt" means interrupting between cause and effect, that is, interrupting the good of this life.
Tibetan
་ཕྱི་མ་ལ་ནི་བདེ་འགྲོ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་གཅོད་དོ། །རྣམ་པར་དག་པ་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི་ནན་ཏུར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐོལ་བ་མ་བྱས་པའོ། །དྲན་ཞིང་ཞེས་པ་མ་བརྗོད་པའི་མཐོང་བ་ཞེས་པ་ནི་ལྕི་ཡང་མཐོང་བའོ། །བཤགས་ན་བདེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ལྔ་སྟེ། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འབྱུང་བའི་གཉེན་པོ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་གཉེན་པོ་གུས་པ་དང༌། འགྱོད་པའི་གཉེན་པོ་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་མ་དག་པའི་གཉེན་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་རྣམས་དག་པས་སོ། །གླེང་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་དེ་ལས་འབྱུང་བའོ། །སོ་སོར་ཐར་པ་དང་པོ་བརྗོད་པ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་བྱེད་ཙམ་དུ་བྲིས་ལ། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་གླེང་གཞི་ནི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་སློང་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྐྱོན་དང་འཕེན་མེད་པ་ལས། ལོ་བཅུ་གསུམ་པ་ལ་བབ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་བྲམ་ཟེ་ཀ་ལན་དཀའི་གྲོང་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཀ་ལན་དཀའི་བུ་བཟང་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནོར་མང་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་ཚད་ནི་ངལ་སོ་པོའི་ནོར་ལ་འགྲན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིང་འདུག་པ་ལས་སླད་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་མངོན་པར་དད་དེ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་དགེ་སློང་གི་སྔོམ་པ་བླངས་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ་འདུག་གོ །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་བཟང་སྦྱིན་གྱིས་བསམས་པ། བདག་ཁྱིམ་ནས་ཕྱུང་སྟེ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་གྱུར་ཀྱང་གཉེན་བཤེས་དང་འདྲེས་ཏེ་སྔོན་གྱི་ཁྱིམ་པ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་སོ་སྙམ་ནས་དེ་དག་དང་དཔྲལ་བའི་ཕྱིར་ལྷུང་བ་ཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ་ལྗོངས་རྒྱུར་སོང་བ་དང༌། དེའི་ལོ་ལ་མུ་གེ་བྱུང་ནས་ཕ་མའང་བུ་ལ་མི་སྟེར་བ་ཙམ་དུ་ཟས་དཀོན་པར་གྱུར་ནས་བཟང་སྦྱིན་གྱིས་བསམས་པ། དེ་ལྟར་ཟས་དཀོན་པའི་སྐབས་དེར་བདག་གི་གཉེན་ཕྱུག་པོ་ཀུན་བསོད་ནམས་རྟག་ཏུ་བྱ་མ་ནུས་ཀྱང་དུས་དྲུག་ཙམ་དུ་ ཡང་དགེ་འདུན་དག་ལ་བཤོས་དང་སྤྱན་གཟིགས་དག་སྦྱོར་དུ་གཞུག་གོ་སྙམ་ནས་བདག་གིས་ཡུལ་ཀ་ལན་དཀར་འོངས་ཏེ། དགོན་པའི་གནས་སྤྱིལ་པོ་ཞིག་ན་འ
Chinese
後世則斷絕善趣與寂滅涅槃之間。所謂「欲求清淨」是指欲求涅槃，並非強烈地欲求。所謂「有罪過」是指未曾坦白。所謂「憶念且」未說之見，是指輕重之見。若懺悔則安樂，共有五者：懈怠之對治是精進，造作罪過之對治是無罪過，輕蔑學處之對治是恭敬，後悔之對治是無後悔，不清淨之對治是禪定，以及如實知曉真實之清淨。所謂「事端」是指別解脫由此而生。最初宣說別解脫，僅僅是為了不忘失的憶念而書寫，從宣讀別解脫經開始。不淨行之緣起是，十二年間，聲聞之比丘們以戒律之門無有過失與增損，到了第十三年時，佛陀世尊住在捨棄國土之婆羅門迦蘭陀迦之村莊。當時，屋主迦蘭陀迦之子名為善施者，其財富眾多且受用廣大，其程度足以與難陀波之財富相媲美，他從同族中娶妻，享受嬉戲娛樂，後來，該屋主對佛、法、僧生起極大的信心，皈依並受持比丘之律儀，剃除頭髮和鬍鬚而住。之後，在某個時候，善施者心想：我已捨棄家庭，成為比丘之物，但仍與親友混雜，像以前的在家者一樣生活，這實在不合適，於是他為了與他們斷絕關係，帶著缽和法衣去遊歷各處。那一年發生饑荒，食物匱乏到父母也不願將食物給予子女的程度，善施者心想：在如此食物匱乏之時，我的富裕親友們雖然無法恆常行善，但至少在六個時辰內，也能為僧眾們準備飲食和供養，於是我來到迦蘭陀迦地方，住在寺院的一間小屋裡。
English
In the future, it will cut off the path between happy migrations and the cessation of suffering, Nirvana. The term "desiring purity" refers to desiring Nirvana, not intensely desiring it. The term "having faults" refers to not having confessed. The term "remembering and" unspoken views refers to seeing both heavy and light. If one confesses, one will be happy, and there are five things: the antidote to laziness is diligence; the antidote to committing faults is being without faults; the antidote to despising the precepts is respect; the antidote to regret is being without regret; the antidote to impurity is samadhi; and knowing reality as it is, is purity. The term "basis" refers to the Pratimoksha arising from it. The first recitation of the Pratimoksha was written merely as a reminder to not forget, starting from the recitation of the Pratimoksha Sutra. The origin of impure conduct is that for twelve years, the Shravaka monks were without faults or deficiencies in terms of discipline. When the thirteenth year arrived, the Buddha, the Bhagavan, was residing in the village of Kalandaka, a Brahmin who abandoned his country. At that time, the householder Kalandaka's son, named Good Giving, was wealthy and had great possessions, to the extent that he rivaled the wealth of Nanda. He took a wife from his own clan and enjoyed playing and having fun. Later, the householder developed great faith in the Buddha, Dharma, and Sangha, and having taken refuge, he took the vows of a monk, shaved his head and beard, and resided there. Then, at a later time, Good Giving thought: "I have left my home and become a possession of the monks, but I am still mixed up with relatives and friends, living like a former householder, which is very inappropriate." So, in order to separate from them, he took his alms bowl and robes and went on a pilgrimage. That year, there was a famine, and food was so scarce that parents would not even give food to their children. Good Giving thought: "In such a time of food scarcity, my wealthy relatives, although unable to constantly do good deeds, could at least prepare food and offerings for the Sangha for about six hours. So I came to the land of Kalandaka and stayed in a small hut in the monastery."