Tibetan
་ནི་ལོ་གཅིག་ལ་དུས་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་ཡང་དགུན་དང༌། དབྱར་དང༌། དཔྱིད་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉ་ནས་དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་ཉའི་བར་དུ་ནི་དགུན་གྱི་དུས་ནི་ཤིན་ཏུ་གྲང་བའོ། །དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་ཉ་ནས་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉའི་བར་དུ་ནི་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ཏེ་ཆ་བའི་དུས་སོ། །དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉ་ནས་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉའི་བར་དུ་ནི་དབྱར་གྱི་དུས་ཏེ་གྲང་དྲོ་སྙོམས་སོ། །འདིར་དཔྱིད་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དུས་གསུམ་པོ་གང་ལ་བབ་པའི་ཟླ་བ་དང༌། ཅི་ཙམ་འདས་པའི་སོ་སོར་ཐར་པ་འདོན་པའི་ཚེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་དེ་ནི་དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་བཅོ་ལྔ་འདས་ཏེ། ཞག་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བའི་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང༌། བཞི་འོངས་པ་ལྟར་སོ་སོར་ཐར་པ་འདོན་པས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅི་ཙམ་འདས་པ་དང༌། ལྷག་མ་ཇི་ཙམ་དུ་ལུས་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་དེ། ཅི་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་ཅི་ཙམ་དུ་དེ་ཉིད་སྨོས་སོ། །དེས་ནི་གང་ཟག་དགེ་བ་ལ་མི་བརྩོན་ཞིང༌། དུས་སྙེམས་པའི་གཉེན་པོར་གསུངས་སོ། །ཆེ་སྙེམས་པའི་གཉེན་པོར་དགའ་བ་དང༌། འཆི་བ་མངོན་པར་འོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པ་གཞན་འདིར་མ་སྨོས་པར། རྒ་བ་དང་འཆི་བ་འབའ་ཞིག་སྨོས་ཤེ་ན། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་བརྗོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉམས་པར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་གཉིས་ཏེ། ལུས་དང༌། སྐྱེ་གནས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་ཉམས་པ་ནི་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་སྟེ། རྒས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་འཇིག་རྟེན་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ལུས་ཀྱིས་མི་ནུས་ཤིང་མི་ལྕོགས་ལ་ཉམས་ཀྱིས་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་སྦྱོར་ཞིང་རྩོལ་མི་ནུས་ཏེ། ཚངས་པར་སྤྱད་པ་ལས་འཕང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེའོ། །འཆི་བ་ནི་ཕུང་པོ་རྒྱུན་འཆད་པ་ལ་བྱ་བས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤྱད་དུ་མེད་དེ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་རིང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་གནས་ཉམས་པ་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བསྟན་པ་འཛིན་པ་ནི་གང་ཟག་སྒྲུབ་པ་དང༌། འཛིན་པ་དང་བརྗོད་པ་ཉམས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དུས་ཇི་ལྟར་འདས་པ་བཞིན་དུ་རྒ་བ་དང་འཆི་བས་གནོད་པར་གྱུར་ཏེ། གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་འཇིག་གོ་ཞེས་གསུངས་པས་བག་ཡོད་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྟོན་པ་ནི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །བསྟན་པ་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ལྷ་དང་མིར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་བཤད་ཅིང་བསྟན་པའི་བག་ཡོད་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་གཟུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་དུ་གཟུད་པའི་དོན་ཏེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བག་བྱས་པས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་བག་ཡོད་པས་ཐོབ་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བག་ཡོད་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ་ ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་སྟོན་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་མ་ལུས་པར་བཅོམ་སྟེ། གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པར་འོས་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡན་ཆད་བཀའ་ལུང་འདས་སོ། །ད་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ཐོག་མར་བྱ་བ་ཅི་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བྱ་བ་ཉུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་དུ་རྣམ་པ་དགུ་པོའི་ནང་ནས་མི་འདུར་མི་གནང་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ཐོག་མར་བྱ་བ་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་ཞིང་བརྟགས་པ་ལྟ་བུའི་ཚིག་གམ། ཡང་ན་མེད་པ་ལྟ་བུའི་ཚིག་ལའང་བྱ་སྟེ། དྲི་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་བཤད་ནའང་གསོ་སྦྱོང་བྱ་བའི་གནས་སུ་ཆག་ཆག་བྱ་བ་དང༌། སྐྱང་ནུལ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྟན་གདིང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་པོ་ཁོ་ནར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །མེད་པའི་ཚིག་ལྟར་བཤད་ན་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དོན་ཉུང་བ། བྱ་བ་ཉུང་བ་ཡིན་པས་གང་ཟག་གི་སྒོ་སྦྱོང་ལ་སོགས་པ་སྔར་མ་བྱས་ན་དགེ་འདུན་འདུ་བའི་ཚེ་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་བས་ན་གསོ་སྦྱོང་ལ་ཆེད་ཆེ་ཞིང་གཅེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་དྲི་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་གསོ་སྦྱོང་ནི་ཕྱིས་བྱ་བའམ། ཤོལ་དུ་མི་རུང་བས་གསོ་སྦྱོང་གི་སྔོན་རོལ་དུ་ལས་ཅི་ཡང་བྱ་བ་མེད་ཅེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལས་ཐོས་པར་བྱ་བས་ན་ཉན་ཐོས་ཏེ། གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དཔེར་ན་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལས་ཐོས་པར་བྱས་ནས་ལན་གསུམ་རྫོགས་པའི་ཐ་མ་ལ་ཁྱོད་ནི་དགེ་སློང་ངོ༌། །དགེ་སྦྱོང་ངོ་ཞེས་གདགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་རག་ལས་ཤིང་བརྟེན་ཏེ་འབྱུང་བས་ན་ཉན་ཐོས་སོ། །དོ
Chinese
一年分为三个时节，即冬季、夏季和春季。从秋末月到春初月之间是冬季，非常寒冷。从春初月到夏中月之间是春季，是温暖的季节。从夏中月到秋末月之间是夏季，冷暖适中。这里提到春季只是为了说明临近的性质。在持戒时，应说明属于哪个时节的月份，以及过去了多少。例如，春初月已经过去十五天，还差一天就是半个月，就像来了四天一样，持戒时应这样说明。已经过去多少，还剩下多少，也应如此说明。之所以说“多少”，是因为对过去和未来没有确定，所以才说“多少”。这可以作为对治不精进于善行，以及骄傲于时间的对治法。为了对治骄傲于伟大，提到了快乐和死亡即将到来等等。为什么在这里没有提到存在的其他支分，如悲伤等，而只提到了衰老和死亡呢？因为这是在讲述使梵行圆满的主要原因完全衰败的情况。导致衰败的原因有两个：身体和生处。身体衰败就是衰老和死亡。衰老是指，即使世尊所教导的经藏的一部分仍然存在于世间，身体也无法承受，无法胜任，无法忍受衰老的侵袭，无法进行修行和努力，从而远离梵行。死亡是指五蕴相续断绝，无法修习善法，从而远离梵行。因此，生处衰败是指持有导师的教法，持有教法是指修行者、持有者和讲述者的衰败。因此，随着时间的流逝，受到衰老和死亡的损害，经藏的法也因此而毁坏，所以说要精进于正念。导师是为了如实地显
English
A year is divided into three seasons: winter, summer, and spring. From the end of autumn month to the beginning of spring month is winter, which is very cold. From the beginning of spring month to the middle of summer month is spring, which is a warm season. From the middle of summer month to the end of autumn month is summer, which is moderately cold and warm. The mention of spring here is only to indicate the proximity. When observing the precepts, it should be stated which season's month it is, and how much has passed. For example, fifteen days of the beginning of spring month have passed, and one day is short of half a month, just like four days have come, it should be stated like this when observing the precepts. How much has passed and how much remains should also be stated in the same way. The reason for saying "how much" is that there is no certainty about the past and the future, so it is said "how much." This can be used as an antidote to not striving for good deeds and being proud of time. To counteract pride in greatness, joy and the imminent arrival of death are mentioned, and so on. Why are other limbs of existence, such as sorrow, not mentioned here, but only old age and death? Because this is the occasion for describing the complete decay of the main cause of making the Brahmacharya perfect. There are two causes that lead to decay: the body and the place of birth. The decay of the body is old age and death. Old age means that even if a part of the Sutra Pitaka taught by the Blessed One still exists in the world, the body cannot bear it, cannot be competent, cannot endure the attack of old age, cannot practice and strive, and thus is far from the Brahmacharya. Death means the cessation of the continuum of the five aggregates, so that good deeds cannot be practiced, and thus one is far from the Brahmacharya. Therefore, the decay of the place of birth is called holding the teacher's doctrine, and holding the doctrine refers to the decay of practitioners, holders, and narrators. Therefore, as time passes, being harmed by old age and death, the Dharma of the Sutra Pitaka is also destroyed, so it is said to be diligent in mindfulness. The teacher is to truly reveal
Chinese
恭敬者即是如来。教法是十二部经。对于包括天和人在内的世间宣说和开示的谨慎，是将善法融入的瑜伽，是将世间超越之路融入的意义。寂止和胜观双运，行走的道路称为瑜伽。如此谨慎所获得的果是什么呢？佛陀的菩提和善法等也是通过谨慎获得的，因此薄伽梵说，谨慎就是瑜伽。 如来是如实通达而宣说者，故名如来。断尽一切烦恼之敌，值得一切众生供养，故名阿罗汉。正等觉是指对于应如实了知的圆满。菩提心是指忆念近住等。以上是经文的结束。现在，僧团首先要做什么呢？从“做什么”到“事情很少”之间，要说明九种情况中不允许不聚集。僧团首先要做什么，是提问和考察之类的话语，或者也可以是类似于没有的话语。如果以提问的方式来说，就是在做布萨的地方进行清扫等，以及洒扫、坛城和铺设坐垫等，最初就要做这些。如果以没有的词语来说，声闻僧团事情很少，要做的事情很少，如果事先不做个人的门户清扫等，僧团聚集时就会不和合，因此对于布萨特别重视和珍惜有什么用呢？或者说，布萨是后来要做的事情，不能省略，因此在布萨之前没有什么事情可做，这就是结论。声闻是指从他人听闻，所以是声闻，因为依赖于他人而产生。那又是什么样的呢？例如，从堪布和阿阇黎那里听闻后，在三次圆满的最后，说你是比丘，是沙门，就像这样安立，因此依赖于他人而产生，所以是声闻。意义是。
English
The respectful one is the Thus Come One. The teaching is the twelve divisions of scripture. Diligence in explaining and teaching to the world, including gods and humans, is the yoga of incorporating virtue, which is the meaning of incorporating the path beyond the world. The union of tranquility and insight, the path of walking is called yoga. What is the fruit obtained by such diligence? The Buddha's Bodhi and virtuous dharmas are also obtained through diligence, therefore the Bhagavan said that diligence is yoga. The Thus Come One is the one who truly understands and proclaims, hence the name Thus Come One. Having completely vanquished all the enemies of afflictions, and being worthy of offering by all beings, hence the name Arhat. Perfect and complete enlightenment refers to the perfection of what should be truly known. The mind of Bodhi refers to mindfulness and abiding closely, etc. The above is the end of the scripture. Now, what should the Sangha do first? From "what to do" to "few things to do", it is to be explained that it is not allowed not to gather in the nine situations. What should the Sangha do first, is a question and investigation-like word, or it can also be a word similar to nothing. If it is said in the form of a question, it is to do cleaning etc. in the place of doing Uposatha, as well as sprinkling, mandala and laying cushions etc., these should be done first. If it is said in the word of nothing, the Shravaka Sangha has few things to do, and few things to do, if the individual's door cleaning etc. is not done beforehand, there will be disharmony when the Sangha gathers, therefore what is the use of paying special attention and cherishing the Uposatha? Or, the Uposatha is something to be done later, and cannot be omitted, therefore there is nothing to do before the Uposatha, this is the conclusion. Shravaka means hearing from others, so it is Shravaka, because it arises depending on others. What is it like? For example, after hearing from the Khenpo and Acharya, at the end of the three completions, it is said that you are a Bhikshu, a Shramana, just like this is established, therefore it arises depending on others, so it is Shravaka. The meaning is.