Tibetan
་གཉིས་སུ་ཆད་དེ། གནས་པ་ལ་ཕྱོགས་གཉིས་ཀའི་གཙོ་བོ་གཉིས་རང་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་བསྒོ་སྟེ། གཅིག་ལ་གཅིག་བཟོད་པར་གསོལ་ཞིང་ཉེས་པ་བཤགས་ཏེ་བསྡུ་བས་ཞི་བར་བྱའོ། །བྱ་བས་རྩོད་པ་ནི་ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ལས་གླེངས་ཏེ། ལྟུང་བ་རིས་ལྔ་ལས་རྩོད་པ་བྱུང་བ་ན་རྩོད་པ་གོང་མ་ཀུན་ཞི་ནི་འདི་ཡང་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་འདུན་ཀུན་མཐུན་ཞིང་འདུམ་པས་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཞི་བར་བྱ་བ་ལྷག་པར་བྱ་བ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་རྩོད་པ་བཞི་ལ་ཞི་བར་བྱ་བ་བདུན་ཏེ། མངོན་སུམ་དང༌། ཚུལ་ཤིང་མང་པོ་ལེན་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། མ་མྱོས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་བ་དང༌། རྩྭ་བཀྲམ་པ་དང༌། ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ལྟ་བུས་ཞི་བར་བྱའོ་ཞེའོ། །དེ་དག་གི་དངོས་པོ་ཞི་བར་བྱེད་པས་ན་ཞི་བར་བྱེད་པ་བདུན་པོ་ནི་ཕས་ཕམ་པ་མན་ཆད་ཉེས་བྱས་ཡན་ཆད་ཀྱི་ནང་དུ་མ་གཏོགས་སོ། །རྩོད་པ་ཞི་ པ་མི་བརྗེད་པའི་ཚིག་སྟེ། མིང་མཁན་ཙམ་མོ། །ཚེ་དང་ལན་པ་དག་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ནི་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་གཙང་བར་བྱས་པས་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ལས་སུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །གླེང་གཞི་དང་ཕས་ཕམ་པ་ནས། ལྟུང་བ་རིས་ལྔ་པོ་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་ཀུན་སྨྲས་ཟིན་མོད་ཀྱིས། འོན་ཀྱང་གཡེང་བས་ཁ་ཅིག་མགོ་བ་དག་ཡོད་པས། ཡང་བཟླས་ནས་བསྡུས་ཏེ་སྨྲས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི། ཡོན་ཏན་ལས་མཚན་དུ་གསོལ་བ་ནི་གོང་མ་དག་དང་མཐུན་ནོ། །དེའི་མདོར་གཏོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུལ་བ་འབུམ་གྱི་མདོ་སོ་སོར་ཐར་པ་འདི་ཉིད་དོ་ཞེའོ། །མདོར་བསྡུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་དང་དོན་དུ་འདུས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་དག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་ལ་བྱའི་རྒྱས་པར་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཕྲན་ཚེགས་ལ་སོགས་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་བའང་རིག་པར་བྱའོ། །འོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེར་ཟད་དམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གཞན་ནས་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཞན་ནས་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུལ་བའི་དངོས་པོ་དང་གཞུང་དམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱའོ། །གཅིག་ཏུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་དང་མཐུན་པ་གང་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་དང་མ་མོ་དག་ལས་འབྱུང་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཁྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་ཤིང་འཁོར་བ་ནའང་འདུག་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་བྱའོ། །འདུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་མི་རྩོད་ཅིང་འཕྲོད་པའོ། །མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་དང་འཚོ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱོགས་སུ་བསྒྲུབ་པར་མཐུན་པའོ། །དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་འཕེལ་བར་དགའ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་ལ་དགའ་བའོ། །མི་རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐབ་མོ་འགྱེད་པའམ། ཤགས་སུ་རྩོད་པའམ། གཅིག་ལ་གཅིག་མ་ཚང་འདྲུ་ཞིང་རྒོལ་བ་མེད་པའོ། །སེམས་ཀུན་དུ་བསྲུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚངས་ པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་དང་མི་འགལ་བར་སེམས་བསྲུང་བའོ། །དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བ་གཉིས་ལས་བསམས་པའི་ཐོག་མར་གཏོང་ཞིང་བློས་ཟིན་པའོ། །དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ་སེམས་སྤྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་གོང་དུ་བསྟན་པའི་གནས་རྣམས་ལ་ཡང་བསླབ་ཅིང་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེའོ། །དེ་ལ་འདི་མན་ཆད་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ། སོ་སོར་ཐར་པ་མང་ཉུང་ངམ་ཁྱད་ཡོད་དམ་མེད་དམ་དེ་དག་གིས་ཉན་ཐོས་ཅིས་འདུལ་ན། དེའི་ཚེ་ད་ལྟར་གྱིས་སོ་སོར་ཐར་པ་འདྲ་བ་མེད་དམ། དེ་དག་གིས་ཅིས་འདུལ་ཞེས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་སོ་སོར་ཐར་པ་འདྲ་བ་མེད་ཅིང་འདུལ་བ་ཡང་མ་བཤད་མ་བསྟན་ན་ནི། དེ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་བསལ་བ་དང༌། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ཚུན་ཆད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་གཟིགས་ནས། ད་ལྟར་གྱི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་བཞུགས་པ་ཕན་ཆད་དང༌། སངས་རྒྱས་རབས་བདུན་པོ་དེ་དག་གི་ཚེ་ན་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་ལྔ་པ་རྣམས་ཀྱང༌། དེ་དག་ཅིག་འདུལ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་བསོད་ནམས་དམན་པ་དབང་པོ་རྟུལ་བ། ཤེས་རབ་ཞན་པས་བསླབ་པའི་གནས་ཅི་དང་ཇི་ལྟར་བཅས་སྟོན་པར་བཞེད་དེ། བཟོད་པ་དཀའ་ཐུབ་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་བཟོད་པ་དཀའ་ཐུབ་དམ་པ་ཞེས་པ་ནས་ཤློ་ཀ་གཅིག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་གཟིགས་ཀྱི་སྐུ་རིང་ལ། དག་སློང་དག་དང་སེམས་ཅན་དག་ཕལ་ཆེར་ལོག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་ལ་དད་ནས། ལྟ་བ་དེ་ལས་བཟློག་ཅིང་དེའི་གཉེན་པོར
Chinese
分为两部分。在住处，双方的首领各自向自己的部下宣告，互相请求宽恕，忏悔罪过，通过和解来平息争端。因行为引起的争端，是从一百零一种行为中谈起的。如果因五种堕罪而发生争端，那么之前所有的争端都会平息，这个争端也会平息。为了僧团的和谐与和睦而平息争端，没有必要再做其他的事情。因此，对于四种争端，有七种平息的方法：现前、多取比量事、忆念、不痴、自性求、拔草、应许等来平息。这些事物能平息争端，所以这七种平息争端的方法不包括在从他胜罪到恶作罪之间。平息争端 是不忘记的词语，仅仅是名称而已。从“寿命和回答等我完全清净应该知道”到“如是如是执持”之间，是说完全清净之后就不会中断，并且已经完成了工作。从根本事和他胜罪开始，到五种堕罪已经说完，虽然之前都已经说过了，但是因为有些人的心散乱，所以又重复并总结来说。世尊如来应供正遍知，这是从功德上起的名字，和前面的一样。属于它的经，是指律藏中的《别解脱经》。简略是指词和义的集合。在这些中穷尽，是指简略的教义，详细的在律分别和杂事等中出现也应该知道。那么应该修习的法就到此为止了吗？不是的，还说了“从其他出现”等。从其他出现，是指律的实物和正法等。唯一一致的法，法是指涅槃，和它一致的是什么呢？就是从经藏和母藏中出现的应该修习的法，也应该学习，这样显示了。
English
It is divided into two parts. In the dwelling place, the leaders of both sides announce to their respective subordinates, requesting forgiveness from each other, confessing sins, and resolving disputes through reconciliation. Disputes arising from actions are discussed from one hundred and one kinds of actions. If a dispute arises from the five kinds of offenses, then all previous disputes will be pacified, and this dispute will also be pacified. To pacify disputes for the sake of harmony and reconciliation of the Sangha, there is no need to do anything else. Therefore, for the four kinds of disputes, there are seven methods of pacification: presence, taking many measures, mindfulness, non-delusion, seeking self-nature, pulling grass, and promising, etc. These things can pacify disputes, so these seven methods of pacifying disputes are not included in the range from defeat to evil deeds. Pacifying disputes is a word that is not forgotten, it is just a name. From "life and answers, etc., I should know that they are completely pure" to "hold it as it is," it means that after complete purification, it will not be interrupted, and the work has been completed. Starting from the root cause and defeat, to the five kinds of offenses that have been explained, although they have been said before, because some people's minds are distracted, they are repeated and summarized again. The Blessed One, the Tathagata, the Arhat, the perfectly enlightened Buddha, this is the name given from merit, the same as the previous ones. Belonging to its sutra refers to the Pratimoksha Sutra in the Vinaya Pitaka. Brief refers to the collection of words and meanings. Exhausted in these refers to the brief teachings, and it should also be known that the detailed ones appear in the Vinaya Vibhanga and Miscellaneous Matters, etc. So, does the Dharma that should be practiced end here? No, it also says "arising from others," etc. Arising from others refers to the objects of the Vinaya and the Dharma, etc. The only consistent Dharma, Dharma refers to Nirvana, and what is consistent with it? That is, the Dharma that should be practiced that arises from the Sutra Pitaka and the Matrika Pitaka should also be learned, thus it is shown.
Chinese
你们，是指那些进入所教导的法，并且安住于轮回中的声闻们。调伏，是指互相不争论且和睦。和合，是指见解、生活、戒律和仪轨等没有差别，并且在趋向涅槃之法和解脱方面达成一致。欢喜，是指对于善法增长感到欢喜，并且对于现证三摩地感到欢喜。不争论，是指没有争斗、辩论，或者互相揭短和反驳。心常守护，是指守护心意，不违背与梵天同修者们的心意。忆念，是指对于应做和不应做的事情，首先进行思考并铭记于心。欢喜，是指对于修行和守护戒律心生喜悦之意。精进，是指对于如上所说的处所，也要学习和精进。从这里开始以下的内容是，对于过去诸如来（梵文：Tathāgata）的声闻们，别解脱戒的多少或有无差别，或者他们如何调伏声闻。那时，是否没有像现在这样的别解脱戒？他们如何调伏？如果他们没有像这样的别解脱戒，也没有宣说和开示调伏之法，那么他们又是如何解脱的呢？为了消除这样的疑惑，以及从贤劫（梵文：bhadrakalpa）开始，如来观察到，从现在的释迦牟尼佛住世开始，以及过去七佛的时代，过去诸如来的声闻们也受持五种别解脱戒，他们如何调伏，如何解脱？在释迦牟尼佛时代，众生福报浅薄，根器迟钝，智慧低下，因此想要制定和开示什么样的学处呢？因此开示了忍辱是殊胜苦行等法。其中，从“忍辱是殊胜苦行”开始，用一个偈颂说明，在如来毗婆尸佛（梵文：Vipaśyin）的时代，清净的乞丐们和众生大多信仰邪僻的苦行，执着于身体的苦行，因此为了扭转这种见解，作为对治
English
You, refers to those Shravakas who have entered the teachings and abide in Samsara. Subduing, refers to not arguing with each other and being harmonious. Harmony, refers to not having differences in views, livelihoods, precepts, and rituals, and being in agreement in pursuing the path to Nirvana and liberation. Joy, refers to being happy about the increase of virtuous dharmas and being happy about the manifestation of Samadhi. Non-contention, refers to not having fighting, debate, or mutual fault-finding and refutation. Constantly guarding the mind, refers to guarding the mind so as not to violate the minds of those who practice the same Brahma conduct. Mindfulness, refers to first contemplating what should and should not be done and keeping it in mind. Joy, refers to the meaning of rejoicing in practicing and keeping precepts. Diligence, refers to also learning and being diligent in the places mentioned above. From here onwards, regarding the Shravakas of the past Tathagatas, whether the Pratimoksha precepts were many or few, different or not, or how they subdued the Shravakas. At that time, were there no Pratimoksha precepts like the current ones? How did they subdue? If they did not have such Pratimoksha precepts, and did not explain or teach the method of subduing, then how were they liberated? To dispel such doubts, and from the beginning of the Bhadrakalpa, the Tathagatas observed that from the time of the current Shakyamuni Buddha's presence, and in the time of the past seven Buddhas, the Shravakas of the past Tathagatas also upheld the five Pratimoksha precepts, how did they subdue, how were they liberated? In the time of Shakyamuni Buddha, sentient beings had little merit, dull faculties, and weak wisdom, so what kind of training places did they intend to establish and teach? Therefore, they taught that patience is the supreme asceticism and so on. Among them, starting from "Patience is the supreme asceticism," a single verse explains that in the time of the Tathagata Vipashyin, pure beggars and most sentient beings believed in perverse asceticism, clinging to physical asceticism, so in order to reverse this view, as a remedy.